1. Guitar Hero: Metallica (Wii)

Guitar Hero: Metallica (Wii)

Metaal is bijzonder. Het wordt wel bijna in elk gebouw, in elk product en in elk object gebruikt. Daarnaast is het sterk en zeer resistent tegen hitte, kou en weersomstandigheden, maar dat is nog maar een klein onderdeel. Het verdedigt zichzelf niet alleen tegen weersomstandigheden, maar berijdt het bliksem, bestrijdt het vuur met vuur en baadt het lekker onder het ijs. Ook het winnen van metaal kan op verschillende manieren gebeuren, namelijk met het pikhouweel in de hand of met… een elektrisch gitaar uiteraard. Volumeknop op tien, tellen tot vier en benzine op het vuur is genoeg om duizenden mensen gek te maken met dat bijzondere mineraal. De grootste distributeur in metaal tegenwoordig is uiteraard Metallica & Co, die tonnen metaal per jaar produceren en omtoveren tot puur goud. Rock on!

Voordat ik verder ga moet ik eerst twee dingen kwijt die nogal vitaal

zijn: Dit is mijn eerste Guitar Hero ooit en ik ben een groot fan van Metallica. Zo, dan kunnen we nu beginnen. Guitar Hero: Metallica gaat over een aantal vrienden die geïnspireerd raken door Metallica als ze naar hun concert geweest zijn en ze besluiten om zelf een band te vormen. Na vele uren oefenen kunnen ze vele nummers feilloos spelen en besluiten ze om auditie te doen om als voorprogramma op te treden bij het concert van Metallica. Bijna te laat komen ze aan waarbij ze de manager van een rivaliserende band omver rijden, de deur open gooien en rockend hun ding doen: Aangenomen! Dit alles wordt verteld in een soort punk-comic stijltje waar donkere en ruwe omlijning de basis vormen die ingekleurd wordt door felle kleuren. Het past perfect bij het stijltje dat geïntroduceerd werd in het hoofdscherm en straalt lekker Metallica uit. Maar Activision laat alles Metallica niet vastleggen met motion capture om er vervolgens niets mee te doen, je speelt namelijk met Metallica als een nummer uit hun repetoire voorbij komt en de ‘gastnummers’ worden gedaan door jouw eigen band. Zo begin je met de twee nummers Whom the Bells Toll en The Unforgiven en zie je de band onder het legendarische Ecstacy of Gold naar het podium lopen. Kippenvel, simpelweg kippenvel.

Die apostroffen in de vorige alinea staan natuurlijk niet voor niets bij gastnummers, want ze zijn erin verwerkt als nummers waardoor Metallica geïnspireerd is geraakt. Dat is natuurlijk heel goed mogelijk door het nummer Stone Cold Crazy van Queen, die ze later nota bene zelf nog gecovered hebben, en Hell Bent for Leather van Judas Priest. Raarder wordt het als je Stacked Actors, mijn persoonlijke favoriet, ziet uit 1999 van de Foo Fighters, maar wenkbrauwen worden helemaal opgetrokken door Ace of Spades. Die dateert namelijk uit vorig jaar en dat is nogal onlogisch, maar het kan ook bedoeld zijn als inspiratie voor hun nieuwste nummers en/of album Death Magnetic uit 2008. Toch blijft het raar dat ze in de eerste instantie zijn aangekondigd als nummers waardoor Metallica geïnspireerd is geraakt om zelf een band te maken, dat is nu waarschijnlijk vervangen door jouw eigen gemaakte band. Ook in deze versie kun je trouwens genoeg sleutelen aan je personage om hem of haar totaal belachelijk te maken of er serieus mee aan de slag te gaan en de vetste outfit-combinaties te maken en alle kleuren en afmetingen perfect te laten versmelten. Toch was ik wel teleurgesteld door het enorme aantal T-shirts met Metallica logo’s erop verwerkt, want ze zien er in veel gevallen vrijwel hetzelfde eruit en door die shirts mis je soms geniale pakjes. Wat dacht je bijvoorbeeld van een volledig Samurai-kostuum, even iets anders dan de outfits die je normaal ziet.

Waar ik trouwens volledig door verrast ben was de besturing, zoals ik al zei is dit mijn eerste Guitar Hero en heb ik het daarvoor, op de drums na, nog nooit gespeeld. Ik had namelijk verwacht dat door de corresponderende knop in te rammen je een noot speelde, maar de moet de knop inhouden en daarna de ‘snaar’ aanslaan. Op sommige momenten smeekte ik om die eerste besturing, maar op andere momenten aanbad ik de huidige besturing, zoals lange combinaties van een enkele noot. Ook was ik verrast hoe soepel ik er sommige solo’s en riff’s eruit gooide, je verstand op nul zetten en lekker meegaan met de flow pakte bij mij het beste uit en voordat ik het wist had ik 100% op Stacked Actors… Op Easy, dat wel. Wat me ook opviel is het verschil van moeilijkheidsgraad bij sommige nummers en de overgang van moeilijkheidsgraad in het algemeen. Zo kon ik een bepaald nummer totaal niet spelen en het volgende nummer had ik weer vier of vijf sterren te pakken, maar bijvoorbeeld de overstap van Easy naar Medium is enorm. De noten gaan stukken sneller, er komt een noot bij en voordat ik het wist liep ik paniekerig Stacked Actors te verkloten. Heiligschennis! Daarnaast moet ook vermeld worden dat ik bezwijk onder teveel stress, dus als ik fouten maak dan is dat in negen van de tien gevallen bij Star Power noten, onder invloed van Star Power. Of door een noot te missen en dan een halve slag achterlopen waardoor ik er een heleboel achter elkaar mis.

Op dit soort persoonlijke fouten heb ik amper of zelfs geen fouten

bespeurd, maar er moet wel gezegd worden dat dit natuurlijk een Guitar Hero 4.5 is en de serie heel snel met vernieuwing moet komen, anders vrees ik een nieuwe bewoner in het Sims straatje. Hierbij moet ik wel zeggen dat ze een goed begin alvast hebben gemaakt, bij elk nummer kun je kiezen voor Song Extra’s en meezingen met hulp van de lyrics, het nummer beluisteren en ondertussen de feitjes lezen, genaamd Metallifacts. Daarnaast is er ook exclusief videomateriaal, wat inhoudt is dat je het ook op YouTube kan vinden, met het heerlijke filmpje waar het Master of Puppets-bandje loopt en ze met neppe gitaren aan de slag gaan en playbacken, pure fuckin’ gold! Al met al heb ik zeer genoten van dit rockende avontuur en weet ik zeker dat ik dit heel lang online of met vrienden ga spelen. De overstap van Medium naar Hard moet ook weer gemaakt worden en ik heb al een cursus zelfbeheersing gepland, onder motto “Op alles voorbereid”, ik heb namelijk geen zin om weer honderd euro te betalen doordat ik mijn gitaar door het raam heb gegooid…

Conclusie en beoordeling

Guitar Hero: Metallica biedt een heerlijke ervaring en ik weet zeker dat ik me hier nog vele weken of zelfs maanden ga mee vermaken. Er zit echter wel een prijskaartje aan en voor de mensen die al andere delen hebben is de tracklist het alleen waard als je een echte fan bent. De kleine extras zoals Metallifacts en Lyrics zijn leuk, maar bieden niet genoeg om te zeggen dat dit weer een revolutie is, werk aan de bak dus Activision!
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Metallica Is Here!
  • Gastoptredens
  • Heerlijke Vibe
  • Metallifacts
  • Minpunten
  • Te Weinig Vernieuwing
  • Alleen Voor De Fans

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren