1. Guitar Hero: World Tour (X360)

Guitar Hero: World Tour (X360)

Guitar Hero: World Tour (gespeeld op Xbox 360)

Na lang wikken en wegen, vanwege de hoge aanschafkosten van dit spel, had ik besloten dat het toch tijd werd om mezelf in de wereld van rock ’n roll te gaan storten. Dit was mijn eerste Guitar Hero (in de rest van deze recensie GH genoemd) en ik moest dus het pakket met de GH:WT gitaar erbij kopen. Een prijzige aangelegenheid, maar was het spel het waard?

Ik had hem via internet besteld en kon haast niet wachten tot hij binnenkwam, maar ik moest wel. Om mijn lange wachten toch nuttig te besteden ging ik eens rondneuzen op internet wat andere mensen ervan vonden. De meningen over dit spel blijken erg verdeeld te zijn. De één zweert bij GH, de ander bij rockband en de derde vind al dit soort spellen onzin en roept dat de gamers gewoon een echte gitaar moeten kopen. Nou heb ik thuis 3 gitaren, dus in deze recensie zal ik ook ingaan op de ‘echtheid’ van het spel. Hoe dicht komt het in de buurt bij het echte gitaarwerk.

Ik startte het spel op en meteen zag ik al de bekende GH stijl op mijn televisie. Ik vind die stijl in ieder geval erg leuk en kan de humor ervan wel waarderen.

Het opstarten van het spel brengt ons al meteen bij het eerste pluspunt van dit spel: customizen. Ik hou altijd erg van customizen en in dit spel kon ik m’n ei prima kwijt op dit vlak! Je kunt ten eerste kiezen of je een man of vrouw wilt maken. Je kunt meerdere personen aanmaken, dus voor de twijfelaars is er ook geen vuiltje aan de lucht. Vervolgens kun je bijna oneindig je persoon aanpassen aan je eigen wensen. Je kunt kiezen tussen verschillende stijlen, bijvoorbeeld punk of glam-rocker en vervolgens kun je het uiterlijk gaan aanpassen. De breedte van je neus, hoe puntig je oor is, de grootte van je bovenlip: noem het op en je kunt het aanpassen.

Ook wat betreft kleding is er veel keuze. Naarmate je meer speelt unlock je ook meer, dus je kunt steeds blijven veranderen. Je kunt de kleuren van de kleren meestal ook aanpassen, zodat je echt een uniek personage kunt aanmaken. Je komt dus niet gauw twee dezelfde rockers tegen als je online gaat spelen. Goed om te weten is dat heel veel kleren gratis zijn, dus die kun je al voordat je ook maar één noot hebt gespeeld al kiezen. Sommige kleren moet je echter kopen met geld dat je verdient door op te treden. Dit vind ik absoluut geen minpunt, het motiveert je soms om nog even door te spelen, zodat je eindelijk die toffe broek kunt gaan kopen.

Wat ik wel wennen vind is de besturing van de menu’s. Ik doe dit gewoon met de gitaarcontroller, maar je kunt vast ook wel een controller hiervoor gebruiken. Ikzelf ben te lui om te switchen dus ik doe alles met de gitaar. De menu’s zitten wel redelijk simpel en duidelijk in elkaar. Je hoeft nooit lang te zoeken en de knoppen die je moet gebruiken voelen al vrij snel heel vertrouwd.

Dan de tracklist. Een GH-achtig spel valt of staat door de tracklist. Ik vind de tracklist niet geweldig, maar over het algemeen zitten er genoeg toffe nummers om te spelen in. Dit is natuurlijk voor iedereen persoonlijk, maar in deze recensie geef ik mijn mening en ik vind de tracklist goed. Bands als Tool boeien mij niet zo, maar iemand anders zal dat misschien wel erg vet vinden om te spelen. Enige nadeel aan de tracklist vind ik dat het vaak net niet de toffe nummers zijn van een bepaalde band. Zo zit er bijvoorbeeld het nummer ‘Shiver’ in van Coldplay. Ik had graag een wat bekender nummer gehad, zoals ‘Yellow’ of ‘Clocks’. Gelukkig is er DLC, waar je voor een nette prijs dat soort nummers vaak wel bij kunt kopen. In de tracklist zitten echt een paar hele saaie nummers vind ik, maar het merendeel is om te spelen tof. Een GH editie met alleen maar nummers die ik tof vind zal natuurlijk nooit verschijnen.

Het spelen van een nummer in GH:WT is heerlijk. Je hebt 5 moeilijkheidsgraden, van beginner tot expert. Hoe hoger het niveau, hoe meer noten je moet spelen en hoe lastiger de combinaties worden. In principe kan iedereen nummers op een leuke manier meespelen. Ikzelf begon op easy omdat dit mijn eerste GH spel was, maar de wat gevorderden kunnen meteen door naar medium of hard. Deze moeilijkheidsgraad kun je ook tijdens je career aanpassen, dus mocht je er achter komen dat easy voor jou te slaapverwekkend is dan kun je zonder je career op te geven dit niveau aanpassen. Aan de hand van een icoontje kun je zien welk optreden je op welk niveau hebt gehaald.

Zoals ik eerder al vertelde speel ik ook echt gitaar en ik vind dat GH het gevoel van echt gitaar spelen best goed benaderd, beter dan ik van te voren had verwacht. Alleen is GH wat toegankelijker om mee te beginnen en je vingertoppen liggen niet open na je eerste dagje gitaarspelen. De hele discussie rond dit punt begrijp ik ook eigenlijk niet zo goed. Ik vind dat deze dingen prima naast elkaar kunnen bestaan. Niemand hoeft voor één van de twee te kiezen want je kunt ook echt gitaar spelen en plezier beleven aan GH. Toch snap ik wel dat echte gitaristen zich kunnen irriteren aan iemand die goed is in GH en denkt dat ‘ie de nieuwe Jimi Hendrix is, maar ik vind het totaal geen relevante discussie verder. Ook denk ik dat GH vooral voor de wat jongere generatie een mooie aanloop kan zijn voor het kopen van een echte gitaar.

De career-mode bestaat uit optredens. Een optreden is eigenlijk gewoon een vooraf bepaalde show met meestal vier of vijf nummers om te spelen. Het ene optreden is aantrekkelijker dan de ander, maar ook dat zal weer bij iedereen anders zijn. In je career kom je ook een paar bekende rocksterren tegen met wie, of tegen wie, je mag spelen voor een publiek.

Sommige mensen vinden het gig systeem leuk, andere mensen spelen liever losse nummers. Bij quickplay kun je losse nummers spelen, dus ik vind dat GH hierbij voor alle type spelers mogelijkheden biedt. Je kunt zowel in de careermode als in quickplay een eigen gig bedenken, van nummers die je zelf in een lijstje zet.

Wat ook wel leuk is dat je met één controller twee careers kunt doorlopen, je kunt met je gitaarcontroller namelijk ook basgitaar spelen.

Ook de multiplayer zit goed in elkaar. Ik zeg dit omdat bijna alle mogelijkheden aanwezig zijn. Je kunt met een maat op de bank naast je online spelen met twee of tegen twee anderen. Je kunt ook één tegen één zowel online als naast elkaar. Alle mogelijkheden zijn er.

Wat ik wel nadelig vind aan de multiplayer mode zijn de leavers. Tijdens een multiplayer sessie waarbij je bijvoorbeeld twee tegen twee speelt komt het nogal eens voor dat het andere team leaved wanneer ze voorstaan. De winst gaat dan vervolgens naar de band die op dat moment voorstond. Dit kan bij mij wel tot enige irritatie leiden. Ik hoop dan ook dat dit punt ooit nog aangepast zal gaan worden.

Ook is er nog de studio. Deze is, zoals jullie vast al eerder hebben gelezen in andere reviews, erg moeilijk. Dat kan een nadeel zijn, maar aan de andere kant is het wel een teken dat het erg uitgebreid is. Dus voor de fanatiekelingen is dit een hele mooie toevoeging. Ikzelf laat de studio voorlopig nog voor wat het is en ga gewoon spelen.

Conclusie en beoordeling

Tijd voor de conclusie: Ik vind GH:WT een erg tof spel. Ik kan het niet vergelijken met Rockband omdat ik dat nog niet heb gespeeld, maar dat vind ik ook niet nodig. Als ik gewoon alleen naar GH:WT kijk dan kan ik zeggen dat ik me ermee heb vermaakt en dat ik me er nog lang mee ga vermaken. Tuurlijk is het verhaal niet diepgaand en de grafisch kon het nog wel iets mooier (drummers die volle bak door zitten te hakken in een stukje met amper noten bijvoorbeeld), maar het spel doet precies waarvoor het gemaakt is: het rockt. Er zitten veel nummers in en er is de mogelijkheid om tegen een kleine betaling nog meer nummers bij te kopen. Liever had ik dat natuurlijk gratis gezien, als een stukje service. Al met al zijn er wat kleine minpunten, maar de tofheid en de goede dingen in het spel voeren toch echt de boventoon. Daarom geef ik toch een heel positief eindoordeel over dit spel.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Afwisselend spel in de collectie.
  • Toffe muziek.
  • Grote DLC support...
  • Spelen met vrienden (zowel online als offline) is geweldig.
  • Uitgebreide studio voor de liefhebbers.
  • Minpunten
  • Ongestraft leaven tijdens multiplayer sessies.
  • wat helaas geen gratis service is.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • vind ik maar een dom spel!

  • Vetjes! Ik ben er best wel benieuwd naar!

  • vett!! voor degene die een goede computer hebben -_-' (not me)

  • Vind het grafisch een beetje tegenvallen maar blijft vet :)

  • Een erg goed spel dit! Zeker een aanrader!





    vind ik maar een dom spel!



    Ik vind jou ook dom..



  • Ziet er grafisch goed genoeg uit en lijkt mij een leuke Game!

  • Lijkt me geen leuke game, maar ziet er toch wel goed uit.

  • kan niet wachten tot 6juni!!!

  • was niet egt mijn spel

  • @Trikke_MJ ; Dan heb jij ECHT geen verstand van games… :-S



    Ik ben nu aan m'n tweede campaign bezig van mass effect met m'n eigen character en ik ga proberen het hele spel ''de klootzak'' te zijn :-D

  • Kzie alleen vershil inde HUD.

  • Kheb hem besteld, kan niet wachten tot 6 juni.. Dit ga ik zeker op meerdere manieren proberen zoals Nand69 al zei.. op de kiss-ass methode en de klootzak :P

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren