1. Myst IV: Revelation (PC)

Myst IV: Revelation (PC)

Het grote voordeel van een boek boven games is dat het de lezer vrij laat in zijn verbeelding. Hoewel de schrijver al heeft bedacht hoe het hoofdpersonage er volgens hem uitziet, kan hij niet enkel door het gebruik van woorden een concreet beeld scheppen. De vrijheid die de lezer hierdoor krijgt, is voor mij – en vast ook voor anderen op deze aardbol – één van de belangrijkste redenen om een boek te lezen in plaats van op de aanknop van de Playstation te drukken. Een boek waarin alles precies zo bestaat als de schrijver heeft bedacht, lijkt in de eerst instantie dan ook een slecht idee. Robyn en Rand Miller dachten daar anders over. Om het tegendeel te bewijzen creëerden zij Myst IV: Revelation, een puzzelspel waarin de speler van wereld naar wereld reist door middel van boeken. Maar is dit een tweederangs romannetje, of regelrechte literatuur?

Voordat je daar antwoord op krijgt, moet je eerst weten waar Myst IV over gaat. Het verhaal draait voornamelijk om Atrus, een geleerde die de Kunst van het Schrijven beheerst. Anders dan wat wij allemaal in groep drie hebben geleerd, want met zijn boeken is iets bijzonders aan de hand: zodra hij ze af heeft, veranderen ze in een poort naar de wereld die in het boek beschreven staat. Deze werelden heten Ages en zijn stuk voor stuk prachtige oorden. De zonen van Atrus, Sirrus en Achenar, vonden dat ook, maar vaderlief wilde hen de Schrijfkunst niet bijbrengen. Uit woede plunderden de twee daarom veel van de werelden. Om hun hebzucht een halt toe te roepen, zag Atrus zich genoodzaakt om beide zoons op te sluiten in twee Gevangenisboeken. “Life goes on”, moet hij daarna gedacht hebben, want binnen korte tijd baarde zijn vrouw een derde kind. Een meisje dit keer, aan wie hij de naam Yeesha gaf. Hij leerde haar alles wat hij zijn zoons onthouden had en besteedde nog weinig aandacht aan de twee Gevangenisboeken. Zijn vrouw kon de herinnering aan haar eerste twee kinderen echter niet zo gauw loslaten en vroeg hem om te kijken of er al tekenen van berouw en inkeer zichtbaar waren. Atrus liet zich overhalen en bouwde een machine om zijn zoons van een afstand te bekijken. Om dit tot een goed einde te brengen, heeft hij wel een hulpje nodig.

Het zal niet moeilijk zijn om te raden wie dat hulpje is: jij mag op komen draven en je wordt meteen in het spel geworpen. Atrus, Yeesha en anderen vertellen je wat er aan de hand is. Zij worden gespeeld door echte acteurs die jou vanachter een opgevuld groen scherm aanspreken. Het verhaal wordt zo een stuk persoonlijker; je kijkt immers vanuit een eerstepersoons perspectief en raakt betrokken bij de monoloog. Het zal nieuwkomers in de serie niet veel moeite kosten om op te gaan in het spel te begrijpen wat er gebeurd is. Het verhaal is dus goed, leuk verteld én gemakkelijk te snappen. Het enige minpunt is dat de acteurs niet echt tot de top van Hollywood behoren en hun tekst zo af en toe nogal houterig opzeggen. Maar omdat verdieping in het verhaal voornamelijk gebeurt door de speler de mogelijkheid te bieden dagboeken te lezen en flashbacks te bekijken, komt dit niet vaak genoeg voor om van groot negatief belang te zijn.

Verder zijn de mogelijkheden om je als speler te verplaatsen niet erg uitgebreid. Myst is een point-and-click van de oude stempel, dus je beweegt van punt naar punt door in de gewenste richting te klikken. Ook het opentrekken van lades, het omslaan van pagina’s en het overhalen van hendels gebeurd op deze manier. Om alle mogelijke handelingen duidelijk te maken, is de cursor een hand. Deze neemt houdingen aan al naar gelang de context verandert. Zo wijst hij vooruit wanneer er een route voor je open ligt, tovert hij een vergrootglas tevoorschijn wanneer er iets onder de loep genomen kan worden en buigt hij zijn vingers als er iets is dat vastgepakt kan worden. Leuk detail is dat het mogelijk is op allerlei dingen te tikken. De verschillende materialen waar voorwerpen van gemaakt zijn, produceren ook een ander geluid. Glas klinkt als glas, een houten tafel als een houten tafel. Wanneer je op iets probeert te tikken dat te ver weg staat, dan grijpt de hand in het niets. Nog een grafisch foefje is de aanwezigheid van de techniek depth of field: dingen waar de cursor naar wijst, worden scherp weergegeven, alles wat veel dichterbij of verder weg is, vaag. Het zijn slimme trucjes om de illusie van diepte te creëren in een feitelijk platte omgeving.

Een ander soort diepgang behoeft geen trucje: die van de puzzels. De Myst-serie heeft altijd al bekend gestaan om zijn uitdagende puzzels en deel vier doet die reputatie eer aan. Oplossingen zijn altijd moeilijk, maar nooit onlogisch. Soms is de uitkomst te verkrijgen door middel van rekenwerk, soms door het doorzoeken van de omgeving voor een aanwijzing en soms moet je de bepaalde tekens onthouden. Om het laatste wat gemakkelijker te maken, is er een aantal opties die in vorige delen niet beschikbaar waren. Ten eerste heb je altijd een camera en een schrift bij je. Als je iets ziet wat verdacht veel op een hint lijkt, kun je er een foto van nemen. Het schrift dient voor aantekeningen, zodat je je, eenmaal aangekomen bij de puzzel, niet hoeft af te vragen wat dat vreemde beeld op de foto er ook al weer mee te maken had. Een tweede optie biedt, behalve aanwijzingen, ook een extra dimensie aan het verhaal. Al vroeg in het spel krijg je de beschikking over een speciale amulet waarmee je andermans herinneringen aan een bepaalde plaats kunt bekijken. Je komt zo meer te weten over de geschiedenis van de personages, maar als je geluk hebt, krijg je ook een tip. Als je er dan nog niet uitkomt, is er een hintsysteem. Om het plezier van het zelfstandig oplossen van een puzzel niet volledig te vergallen, zijn er drie fases waarin de tips worden gegeven. In de eerste fase krijg je slechts een vage hint, de tweede is al een stuk duidelijker en de derde geeft je de letterlijke oplossing. Dit is een goede manier om je ego een beetje intact te houden, ook al heb je niet helemaal op eigen houtje een prestatie geleverd. Jammer is wel dat de eerstegraads tip soms zelf al erg raadselachtig is en dat je daarom eigenlijk niet anders kunt dan overgaan op de tweede. In ieder geval is het gevoel dat je krijgt als je de code – met of zonder hintsysteem – eindelijk gekraakt hebt, enorm bevredigend. Dit gevoel zul je een tweede keer dat je Myst speelt, echter niet hebben. Dan weet je de oplossingen immers al en dus zul je de grootste kracht van het spel kwijt zijn.

De enige reden die ik kan bedenken om terug te keren, zijn de fantastische beelden die Myst IV te bieden heeft. De Ages zijn pre-rendered weergegeven, wat de makers de mogelijkheid heeft gegeven om de beelden buitengewoon fraai te maken. Dat was ook al het geval bij eerdere spellen uit de serie, maar die werelden waren veel minder levendig. Deel vier brengt daar verandering in; door het toevoegen van beweging in de vorm van vliegende vogels, kletterend water en ruisende bomen lijkt de wereld waar je je in bevindt levensecht. En dat terwijl de alles juist zo onaards en sprookjesachtig aandoet; het artwork is fantasierijk en werkelijk schitterend. Om de betoverende sfeer nog een stap hoger te tillen, is er regelmatig mooie, mysterieuze muziek te beluisteren. Je zou bijna je beeldscherm in willen duiken.

Conclusie en beoordeling

Myst IV: Revelation is gameliteratuur van de bovenste plank. Het mag zich als een waardig deel uit de Myst-reeks beschouwen - en dat zegt al heel veel. Zelden is puzzelen op zo’n hoog niveau in een spel bereikt, zelden zijn er mooiere plaatsen bedacht en weergegeven. Je zult er wellicht niet zo gauw naar teruggrijpen, maar ik voorspel je dit: als je Myst hebt gespeeld, laat de herinnering je nooit meer los.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Puzzels
  • Hintsysteem...
  • Fantastische graphics
  • Mysterieuze muziek
  • Goed verhaal met echte acteurs
  • Minpunten
  • Herspeelbaarheid
  • dat soms zelf een raadsel is
  • Heel af en toe houterig acteerwerk

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Klinkt cool allemaal. Aan de ene kant jammer van het uitstellen, maar aan de andere kant willen we een game die 100% af is. Ik kijk er naar uit.

  • deze wordt zo gaaf. Ik kijk er ook naar uit!

  • Na dit gelezen te hebben staat hij op m'n verlanglijstje.

  • \"Zij rennen als Alex de wolkenkrabber op, grijpen een militair bij zijn lurven, schakelt hem uit om vervolgens zijn agressie op de vier anderen te botvieren.\"



    Zijn er nou 4 of 5 militairen? :P



    Ghehe, iig ben ik benieuwd of deze game het echt gaat waarmaken.. ik had m'n twijfels, maar als ik deze impressie zo lees komt het vast wel goed. Leuk stukje!


  • kan nog wel heel vet worden.



    to b continued.

  • Vette game idd

  • Dat word een 8.5 denk ik

  • vette game nog wel een hele poos wachten, maarja daar word de game vast beter van :)

  • VET.

  • COOL!

  • Kan een hele vette game worden!!

    Hopelijk wordt hij dat ook en wordt hij niet eentonig naar een paar uur spelen omdat je de hele tijd hetzelfde moet doen

  • 10 x niks dit :S



    Dode straten, dode sfeer

  • De game is inderdaad nog ruk.. van wat ik gezien heb toch.. De AI trekt op niets, serieuze framerate problemen, veeeeel glitches… Ik weet het niet; ik ben alvast blij dat hij naar 2009 verhuisd is want er is nog veel werk aan, ik vond eigenlijk dat ze de game nog niet eens moesten tonen

  • fcking dooie sfeer :(

  • 10 x niks dus :D heh solum :D

  • @ keto

    Een 8,5 ?

    Ok, dan zet ik hem op mn lijstje… thanks! -_=

  • Lijkt me wel een lache spel

  • niet echt overtuigd de game brengt een hoop leuke dingen maar liet in de previews toch al zien dat de AI en graphics ver te zoeken waren.

  • LOL @ JOKES1!:D



    Van de makers van het geweldige The Simpsons: Hit and Run, dus een subtopper wordt het sowieso :). Maar goed, nu maar zien of ze in dat jaartje extra nog het een en ander verbeteren om de ervaring verbluffend te maken en van de game een topper :).

  • word echt een dik spel

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren