1. Kao Challengers (PSP)

Kao Challengers (PSP)

Als ik aan Australië denk dan denk ik meestal aan twee dingen. Dat zijn kangoeroes en boemerangs en laat dit nu net de twee dingen zijn die ook in Kao Challengers aan de orde komen. In mijn ogen is een kangoeroe met een boemerang een gouden combinatie, maar of dat in de praktijk ook zo uitpakt? Dat weet ik nog net zo niet.

In de game waar ik straks alles over ga vertellen speel je een kleine kangoeroe genaamd Kao. Kao is gevangen door de jager en zit opgesloten in het ruim van zijn boot. Godzijdank was er een papegaai in de buurt die al rijmend aan kwam vliegen om onze hoofdrolspeler te bevrijden. Vanaf dat moment word je door alle dieren gezien als een soort held, de reden heb ik nooit begrepen. Het wordt je al snel duidelijk dat jij niet de enige was, die gevangen was genomen door de jager. De papegaai vind dat jij daar iets aan moet gaan doen. Het enige probleem is dat je niet meteen naar de jager kan om hem een lesje te leren. Je moet eerst 3000 goudstukken verzamelen om de bewaker van de poort om te kopen. Zo gezegd zo gedaan, Kao moet snel geld zien te vinden, want de jager blijft natuurlijk niet voor eeuwig wachten. Gelukkig voor Kao zijn er allemaal dieren die graag willen dat jij hun werelden afhelpt van de jager zijn tirannie en terwijl je dit doet zal je geld verdienen. Dit is hoe het verhaal van Kao verloopt. Het is erg slap, ongeïnspireerd en heel erg standaard. Hoe kan dit nu een basis leggen voor een goede game? Laten we even iets dieper duiken.

Een niet al te boeiend verhaal kan natuurlijk geen goed begin zijn. Als we dan gaan kijken wat je allemaal moet doen in de game lijkt dit terecht. Het is een erg standaard platformer. Dat wil zeggen dat de nadruk ligt op verzamelen en al rennend, springend en vliegend de level doorlopen. Dit is een erg achterhaald concept, want een game kan veel meer bieden dan dat. Het zou een mooie fundering geweest zijn als het nog wat extra’s gedaan had, maar dat doet het jammerlijk genoeg niet. In het hele spel draait het verzamelen eigenlijk om drie objecten. Het verzamelen van sterren, om je vaardigheden te verbeteren, het verzamelen van geld/munten om langs die bewaker te komen en het verzamelen van kristallen om het te hebben. Het is erg vreemd dat het verzamelen zo weinig functie heeft in het spel. Je krijgt als je 60 sterren verzamelt een verbetering van één van je vaardigheden, denk aan verder springen. Het geld dat je nodig hebt om langs de bewaker te komen lijkt een goede reden, maar als puntje bij paaltje komt heb je dat geld niet meer nodig. Ik ben helemaal geen verzamelfreak en had anders muntjes lekker links laten liggen, dus mijn klomp brak wel toen ik las dat ik al die munten niet meer nodig zou hebben. Dat verzamelen doe je natuurlijk terwijl je de level doorloopt. Hierbij zal je geen last hebben van vijanden, want die zijn zo makkelijk te verslaan dat sommige levels zelfs saai worden op den duur. Ook de eindbazen waarvan je mag verwachten dat ze het je moeilijk gaan maken, gaan al na 5 klappen neer. Ik zeg dit niet gauw, maar de eindbazen voegen eigenlijk helemaal niks toe. De hele game draait zoals ik al eerder meldde om het bevrijden van al die dieren, dit doe je door hun kooi simpelweg kapot te slaan of een schakelaar over te halen waarvoor je twee keer moet springen. Het stelt dus allemaal niet zoveel voor, het is standaard en misschien zelfs dat niet eens.

Grafisch gezien doet Kao eigenlijk niet zoveel fout. Het is niet mooi, maar het is ook zeker niet lelijk. De game stamt dan ook uit 2005 dus het kan er visueel goed mee door. Het leveldesign is echter rampzalig. Het is leuk hoe het er allemaal uitziet, maar hoe je het level inricht bepaalt toch hoe de ervaring is van de game. Hierin faalt Kao ontzettend, omdat de obstructies die je tegenkomt makkelijk te overwinnen zijn en je telkens hetzelfde moet doen. Dan daalt de framerate ook nog in de zoveel tijd, terwijl je net lekker bezig bent, waardoor je in de afgrond valt. Ik moet wel toegeven dat ik erg gecharmeerd was van de onderwaterwereld. Dit zag er leuk uit, was niet zo eentonig ingericht en had een aardige soundtrack. Wel had ik een probleem in die onderwaterwereld en dat was de camera. Ik kreeg dat kreng maar niet goed achter mijn kangaroe en daardoor zag ik niet alles op tijd. Je moet de camera namelijk besturen met de pijltjes en dat is kan ik je vertellen, helemaal niet functioneel. Gelukkig kan je de camera wel in één keer achter je personage zetten, mits die meewerkt. Ook de soundtrack die in de onderwaterwereld wel te pruimen was vond ik verschrikkelijk irritant worden in de meeste werelden als ik er lang naar moest luisteren. Het is een eentonige soundtrack die zichzelf telkens weer herhaalt en waar je al snel genoeg van krijgt. Als klap op de vuurpijl is de voice-acting -in deze toch al niet zo goede game- niet goed gedaan. Ze vertellen alles langzaam, erg kinderlijk en met erg irritante stemmetjes. Daar komt ook nog bij dat als je het gesprek wilt versnellen, je merkt dat je het dan meteen helemaal skipt.

Kao Challengers is een game dat maar weinig goed doet. Het is daarom ook niet zo raar dat de game voor mijn gevoel geen replay waarde heeft, als hij sowieso enige speelwaarde heeft. Het enige wat je kunt doen naast alle muntjes en dingetjes in elke level verzamelen is een aantal minigames spelen. Dit is waar de kristallen van pas komen. Je hebt namelijk een bepaald aantal kristallen nodig om de deur te open naar de minigame. Dit zijn allerlei verschillende erg simpele spelletjes, waar je niet al teveel tijd in zult stoppen. Je kan bijvoorbeeld touwtje springen en je springt alleen goed als je op de juiste knoppen drukt. Kom op zeg! Als ik touwtje wil springen pak ik zelf wel een touw. Het komt er dus op neer dat de minigames ook het verschil niet zullen maken. Ik denk dat je zo langzamerhand wel door hebt wat voor een waardering deze game gaat krijgen.

Conclusie en beoordeling

Kao Challengers is een saai, makkelijke, eentonige, irritante game. Ik zou het helemaal niet gek vinden als je het geeneens doorspeelt tot het eind. Ik wil er eigenlijk geen woorden meer aan vuil maken, want deze game is absoluut geen topper en geeneens een vermakelijke game. Het enige waar deze game in is geslaagd, is mij op mijn zenuwen werken.
3,7
Score
37
Score: 35
  • Pluspunten
  • De onderwaterwereld
  • Grafisch wel oké
  • Minpunten
  • Te makkelijk
  • Saai
  • Vreselijke soundtrack
  • Eentonig leveldesign

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Suf²



    Misschien leuker als je kan verstaan wat ze zegt, maar t doet me nu denken aan de debiele families in \"wii family fun party 16\"-reclames.

  • Tja..



    Misschien was: Meisje speelt met zichzelf in Ninja Gaiden II reclame, leuker geweest. xD

  • Deden ze ook al met Ninja Gaiden Dragon Sword lol. Team Ninja :D

  • Waardeloze reclames. Hierdoor zou ik NG 2 juist niet kopen..

  • Typisch Japanse praktijken, niet??

  • wat een bagger reclames zeg…

  • vreemde reclame.

  • ben ik de enige die dit wel geinig vind?:P nja meer sexy eigelijk:P

  • hen xD

  • wat een crap zeg…-_-'

  • Gaar

  • Lache..

    Voor iemand die het interresant vindt, het meisje zegt bij de eerst video iets in de richting van; shit! Wat is dit?! en sukkel. (in die volgorde) Wel toepasselijk voor een reclame…

  • @Wout0r



    Hahaha ja, dan had dit nieuwsbericht nu al 10 pagina's gehad. :')

  • leuk

  • Die jappen ook hae? ^^..

  • Mi lub u long time.

  • Oiiiiiiiiiiiii :P

  • Tja Japanners he?

  • Ik vind ze niet echt grappig ofzo.

  • Vind die reacties die ze maakt tijdens het spelen wel grappig :P

    Alleen niet echt geschikt als goede reclame…

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren