1. Shadow Man (N64)

Shadow Man (N64)

Voodoo is doodeng. Ik vind van wel tenminste. Het komt in vele soorten en maten, maar de bekendste is denk ik wel de variant uit Haïti, Voudou. Waarom ik het eng vind, is omdat deze religie nogal dicht tot je komt. Het heeft daadwerkelijk een functie bij mensen die erin geloven, en gaat verder dan de standaardrituelen zoals die bij het Christendom bijvoorbeeld. De game Shadow Man is niet het beste voorbeeld van hoe Voodoo in mekaar steekt, maar laat wel zien waarom ik het zoal eng vind.

Michael LeRoi, hoofdpersoon in de game, heeft gefaald in het leven. Dankzij het gokken heeft hij zijn studie verzaakt en tot overmaat van ramp heeft een bende Michael en zijn familie ook nog getrakteerd op een Drive-by Shooting nadat Michael een koffer met geld van deze bende heeft gestolen. Dankzij een Bokor (een Voodoopriester) heeft Michael deze aanslag overleefd maar betaalt er de prijs voor door als geheugenloze zombie-slaaf de huurmoordenaar voor de Bokor uit te hangen. Michael wordt gered door Agnetha, een Voodoopriesteres die nog een rekening te vereffenen had met de Bokor. Zij heeft de Mask of Shadows in de ribben van Michael genaaid met als bijkomstigheid dat hij nu de Shadow Man is en Deadside, het rijk van de doden, kan betreden. Daarnaast heeft hij ook weer zijn geheugen terug gekregen waardoor de schuldgevoelens omtrent de dood van zijn familie Michael parten speelt, maar dat komt op de tweede plaats, eerst zal Michael Agnetha moeten gehoorzamen. Zij heeft hem immers gered en de Mask of Shadows zorgt ervoor dat hij in feite haar slaaf is.

De taak van Shadow Man is het bewaren van de rust in Deadside. Helaas is daar verandering ingekomen dankzij een figuur genaamd Legion, letterlijk de verpersoonlijking van het kwaad. Dit heerschap heeft samen met architect Jack, bij sommigen beter bekend als Jack the Ripper een omineus bouwwerk in Deadside neergezet, genaamd Asylum. Hier huist Legion en met hem vijf andere seriemoordenaars, het doel is uiteraard hun van hun stoffelijk omhulsel te ontdoen en de rust te laten wederkeren in Deadside. Hiervoor heb je meerdere wapens die je gedurende het spel verzameld, hoewel je meestal gebruik maakt van je pistool die in de Shadow Gun verandert wanneer je Deadside betreedt. Dit pistool vuurt gebundelde energie af op je tegenstanders, en kun je ook opladen door de vuurknop ingedrukt te houden om zo sterkere schoten af te vuren. Richten doe je op een Legend of Zelda-achtige wijze door te locken op je vijanden. Dit werkt op zich erg lekker, hoewel de besturing wat stroef is waardoor je nooit soepeltjes om je vijand heen kan cirkelen en het locken dus vooral gebruikt wordt om raak te schieten en niet om een strategische positie in te nemen ten opzichte van de vijand. Michael kan ook meerdere wapens of items vasthouden, in elke hand een. Gevolg hiervan is wel dat je dan geen randen kan vastpakken. Aan de ene kant is dat irritant, maar aan de andere kant wel zo realistisch. Sowieso is deze game op bijna enge wijze realistisch, met personages die op overtuigende wijze knettergek worden geportretteerd waardoor er een echte ‘volwassen’ sfeer neergezet wordt. Erg knap gedaan!

Ik noemde Zelda al even, en in feite doet bijna alles aan Zelda denken, wat niet perse slecht is. Het betreft hier namelijk niet een goedkope rip-off, maar een game die gewoon mechanieken gebruikt wat het beste voor de game werkt, en in dit geval is het de besturing en grotendeels ook de gameplay van Zelda die als blauwdruk dient voor het vechten en het ontdekken in de game, en geloof me, er valt heel wat te ontdekken in deze duistere game. De omgevingen zijn groot, weids en heel mooi vorm gegeven. Dit zou qua omgeving nog best eens de grootste game kunnen zijn die op de Nintendo 64 is uitgekomen. Wat wel opgemerkt moet worden is dat de expansion pack voor de Nintendo 64 echt een must is, anders ziet de game er niet uit en zijn de omgevingen kartelig en onduidelijk. De grootse omgevingen maken wel dat je nogal wat moet lopen, maar gelukkig is er ook de mogelijkheid om te warpen dankzij de teddybeer van je overleden broertje, behoorlijk macaber als je het mij vraagt maar heel mooi gevonden! In de omgevingen liggen ook allerlei items verborgen die je kan verzamelen. Zo zijn er zogenaamde Dark Souls die je krachtiger maakt en die je in staat stelt deuren te openen die anders gesloten zouden blijven. Voor veel gedeeltes in het spel heb je bepaalde items nodig om deze te bereiken, het spel maakt dus gebruik van het effectieve “je ziet me wel maar bereikt me niet principe”, ook al bekend van Zelda.

Aan alle items kleeft ook weer een verhaal, wat je in het item-screen terug kan lezen. Daarnaast vind je ook overal informatieve files met achtergronden over personages en geschiedenis over Deadside. Zeer interessant, omdat dit het verhaal in de game echt body geeft. Niets is zonder reden in Shadow Man, wat maakt dat je blijft doorspelen om achter bepaalde zaken in de game te komen. Elke keer wanneer je denkt vast te zitten kom je opeens op het lumineuze idee om een bepaald item in een bepaalde context te gebruiken en warempel, weer een puzzel opgelost! Het geeft dan ook echt voldoening wanneer je beseft dat puzzels in eerste instantie niet logisch in elkaar zitten maar je met wat denkwerk toch de code weet te kraken.

Naast de uitdagende puzzels en mooie omgevingen is er nog een ding waarmee Shadow Man de concurrentie op gamesgebied echt wel verpletterd: de soundtrack. Deze is van zo’n ongekend hoog niveau en past de game zo goed, dat je er niet lekker van wordt. Al vanaf het eerste moment dat je Deadside betreedt komen de sferische klanken en gefilterde drums je tegemoet en laten deze je de gehele game niet met rust. Het is dan ook de soundtrack die de omlijsting vormt van dit al mooie schilderij, en die ervoor zorgt dat de game een hoogtepunt is in zijn genre.

Conclusie en beoordeling

Shadow Man is een hele goede game. Een game met zo een volwassen sfeer en volwaardig verhaal zie je maar zelden. Heb je een Nintendo 64 en een expansion pack, dan zou ik zeker op zoek gaan naar deze game.
8,3
Score
83
Score: 85
  • Pluspunten
  • Macabere, volwassen sfeer
  • Grootse omgevingen
  • Goed verhaal
  • Memorabele soundtrack
  • Minpunten
  • Richten en locken werkt niet perfect
  • Expansion pack is een must

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ik wens hem veel succes, beste beul moet dat zijn trouwens.

  • FOTOOOOOO!!!

  • xD misschien is 158 kilo voor iemand van 2 meter toch idd iets te zwaar.

  • Wii Fit is ook gericht op slanke jongedames

  • hahaha! Dan voel je je echt zwaar lullig.

  • Hoor niet vaak dat mensen zo'n doorzettingsvermogen hebben! Klasse!! Ook al had hij het natuurlijk nooit zover mogen laten komen…

  • ik heb gewoon medelijden met die gast

  • Pwnd

  • wel goed van hem dat hij nu gaat afvallen,

    maar hij valt af om te gaan gamen klinkt vreemd vind ik

  • Was te verwachten dat er vroeg of laat zo een bericht zou komen. XD

  • @Zhero eerder oude hollandse stereotypes met van dat puntige haar

    en bruine huid een bril en een IQ van ongeveer 50 XD

  • Had ik al gehoord :P Geweldig toch? Het motiveert die jongen wel mooi om af te vallen :D

  • haha egt vet!!!

  • wel gierig voor die vent! :P

    maarja had ie eerst gewoon moeten afvallen en dan op dat wii-board gaan staan…:P

  • ok, dit is de andere manier voor het gebruik van wii fit, met nadruk op voor

  • 0wn3d

  • Is ook gemaakt voor kleine japanners he? :p

  • eigenlijk vind ik dit een beetje onnodig nieuws, maar het is zondag en er is niet veel meer te vertellen. en die gast had ook op de verpakking kunne kijken

  • Nou ja. Gelukkig vat hij het positief op, ipv Nintendo aan te klagen dat je er niet tegen kan als er iemand zegt 'Je bent te dik!'.

  • Ach als ie gewoon elke ochtend wat kilometertjes rent en goed gezond eet is hij zo 8 kilo lichter en kan ie leuk Wii Fit spelen :P

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren