1. Condemned 2: Bloodshot (X360)

Condemned 2: Bloodshot (X360)

Slapend tussen de zieke honden in het vuil, bij vlagen zeer agressief en liefhebber van een flinke slok drank. Niet bepaald omschrijvingen die een agent in zijn dossier wil zien staan. In het geval van Ethan Thomas, voormalig gerespecteerd inspecteur bij de afdeling seriemoorden van de FBI, zijn dit echter de enige toepasselijke benoemingen. Door zijn badge te ruilen voor de drankfles heeft hij zich dan ook niet bepaald populair gemaakt bij zijn collegae en wordt hij door iedereen die hem kent verstoten vanwege zijn tekortkomingen. Aan lager wal geraakt en verstoten door de samenleving lijkt ‘ie enkel troost te vinden in alchohol en vechtpartijen. Wie had ooit gedacht dat juist deze zwaktes zijn sterkste eigenschappen zouden worden?

Condemned 2: Bloodshot speelt zich elf maanden na de gebeurtenissen uit het eerste deel af en de omstandigheden in Metro City zijn radicaal verslechtert. Een onverklaarbare toename van agressie onder de bevolking, waarvan de dakloosheid toeneemt, zorgt ervoor dat de stad geteisterd wordt door rellen. De beruchte seriemoordenaar uit het eerste deel maakt hier slim gebruik van en de politie heeft er zijn handen aan vol. De FBI ziet echter een connectie tussen deze zogehete ‘Serial Killer X’ en zijn moord op de oude mentor van Ethan, waardoor ze uit radeloosheid een beroep doen op de inmiddels in de goot belande ex-agent.

Dat is dan ook precies waar het spel begint; in de goot. Na op weg geholpen te zijn door een zwerver dringt de harde realiteit, of eerder krankzinnigheid, tot je door. Doordat Ethan het veldonderzoek naar de seriemoordenaar leidt moet hij de smerigste en meest groezelige stadsdelen opzoeken. Een kilometers grote vuilnisbelt zou een passende beschrijving zijn voor de vele verlaten appartementencomplexen, uitgebrande fabrieken en kantoorgebouwen. Dit zorgt voor een onaangenaam gevoel waardoor je continue op het puntje van je stoel zit. Voeg daar de bloeddorstige junks aan toe die op je afspringen uit de schaduwen en je nekharen staan gegarandeerd overeind. Je zal nergens op goedkope schrikeffecten getrakteerd worden, maar een intense spanning maakt zich van je meester. En dat is bij momenten vele malen enger.

Toch is het niet aan te raden om in een hoekje te gaan lopen bibberknieën. Er zal serieus gevochten moeten worden en daar komen de technieken uit het eerste deel, Criminal Origins, bij kijken. Onderzoek doen in een vervallen stad vraagt om improvisatie, aangezien je badge niets waard is voor de junks en zwervers die je pad kruisen. Het is werkelijk overleven en daardoor wordt er vaak gevochten met houten planken, loden pijpen en bakstenen tot wc-brillen en bowlingballen aan toe. De wat professionelere wapens zoals pistolen, geweren en explosieven zijn zeer schaars en voelen daardoor letterlijk en figuurlijk wat vreemd aan wanneer je ze kan gebruiken. Het is namelijk te merken dat de gameplay niet gericht is op het schieten door de wat onhandige besturing ervan en daardoor werkt het minder goed dan verwacht. Ook vijanden weten zich er niet helemaal raad mee; al heb je een dubbelloops jachtgeweer in je handen en je vijand een stokje, dat weerhoudt hem er niet van om keihard op je af te rennen.

Vreemd genoeg is het dan ook een opluchting als Ethan weer naar een slagwapen grijpt. Of beter nog; zijn vuisten. Zodra je een zwerver een flinke klap op zijn neus verkoopt openen er een aantal combomogelijkheden. De uitvoering is redelijk simpel gehouden en wordt des te smakelijker in beeld gebracht. Door te wisselen tussen linkse en rechtse klappen of te blokkeren wordt er een balk opgevuld in je scherm. Activeer hiermee de zogenaamde Chain Combo’s, of pak je tegenstander op om hem te executeren via contextgevoelige objecten. Ram zijn hoofd door de televisie, breek simpel zijn nek of leg hem tussen de bankschroef, je kan het zo grof maken als je wilt. De ‘in your face’ bruutheid hiervan is werkelijk prachtig, de paranoïde reacties van sommige vijanden zijn om in te lijsten en zorgen er in het geheel voor dat je nog meer bij de strot gegrepen wordt.

Gelukkig zijn er tijdens de missies enkele rustpunten aanwezig waarbij je even op adem kan komen en de adrenaline wat kan laten zinken. Vaak zijn dit fragmenten waarbij je een ‘crime scene’ betreedt en door middel van de beschikbare gadgets onderzoek moet doen. Dit kan variëren van het fotograferen van een bepaald object, het traceren van een bloedspoor met uv-licht of juiste aanwijzingen doorgeven aan je team achter de schermen. Doe je dit zo goed mogelijk, dan kan je beloningen vrijspelen zoals de mogelijkheid om te sluipen, meer kogels voor vuurwapens of een kogelvrij vest. Het is een welkome toevoeging dat het gevoel versterkt dat je nog steeds een agent bent en geen brute kracht.

Helaas blijft deze balans niet tijdens het hele spel goed in stand. Waar de omgevingen zich grotendeels nog goed weten te onderscheiden, ligt de focus tegen het einde aan steeds meer op het gebruik van vuurwapens. Dit leidt alleen maar tot frustratie en kan eigenlijk niet de bedoeling zijn geweest van ontwikkelaar Monolith. Ook zijn de fragmenten waarin je belandt in de droomwereld van Ethan twijfelachtig. Door zijn drankgebruik heeft hij last van hallucinaties en wordt je geconfronteerd met zwarte wezens in met teer bedekte omgevingen. Het zijn geen erge dingen, maar het doet je wel afvragen hoe Monolith tot bepaalde keuzes is gekomen.

Zo ook de multiplayer-variant; op het eerste gezicht lijkt het een ondergeschoven kindje te zijn onder het motto “het moet er maar bij”. Toch wist het online gedeelte mij positief te verrassen, mede doordat het idee van de singleplayer direct is overgedragen. Zo is er in diverse modi te kiezen of je aan de zijde van de SCU speelt of als zwerver/junk. In de mode Crime Scene moet de SCU bewijsmateriaal beschermen terwijl de tegenpartij deze moet vernietigen. Leuk hierbij is dat de agenten vele malen sterker zijn dan de zogenaamde ‘bums’, maar slechts één leven krijgen. Ook kan je à la ‘Fight Club’ in arena’s knokken tegen andere spelers, waarbij je goed gebruik moet maken van de combo’s en vooral timing belangrijk is. Hier geldt het recht van de sterkste.

Conclusie en beoordeling

Condemned 2: Bloodshot is soms moeilijk te omvatten. Het is een spel geworden dat een constante spanning behoudt en adrenaline weet op te wekken. Het klinkt misschien passé, maar zoiets moet je ervaren. Monolith heeft wat vreemde designkeuzes begaan, zoals het onnodige schietwerk en de zogenaamde droomwereld van Ethan. Deze vormen toch een kleine smet op het geheel, en weerhoudt mij ervan om een nog hoger cijfer uit te delen. Toch weet Condemned 2 ondanks de onwerkelijke verhaallijn prima te overtuigen, wat deels te danken is aan de ongelooflijk intense sfeer. De paar minpunten die het spel heeft zijn dan ook goed te vergeven.
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • Intense sfeer
  • Brute vechtscènes
  • Variatie
  • Minpunten
  • Vreemde designkeuzes

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • vet! nu nog wat meer details

  • Wow, exclusief voor DS en Wii? Daar zullen een hoop mensen niet blij mee zijn denk ik… mij hoor je overigens niet klagen :)

  • Damn, die stijl van het artwork is echt vet. Ik ben alvast benieuwd.

  • zorg nou maar eerst dat die andere game uit is

  • Dit is dezelfde stijl als de Clone Wars animatiefilm, die later dit jaar uitkomt. Niet dezelfde stijl als de tekenfilm.

  • vet hoor…maar is ie nu gebasseerd op de serie of op de film?

  • Fall 2008…. dus dan laten ze hem meteen concurreren met die andere game die ook op DS en Wii verschijnt? Weird.

  • “gebaseerd op Star Wars: The Clone Wars, een Amerikaanse animatieserie”



    Denk eerder de animatie FILM die eind dit jaar in de bios draait. En niet op de animatie serie van Cartoon Network.

  • dat is nou typisch iets waar ik geen behoefte aan heb..

  • Nice

  • Ik heb toevallig een DS. :P

  • Meh. Zit nog steeds te wachten op een star wars spel met first person lightsaber gevechten.

  • Gebasseerd op de animatiefilm die in Augustus in de bios komt jongens. :)



    Wow, Star Wars overkill:

    - Lego Star Wars

    - The Force Unleashed

    - The Clone Wars



  • Best vette art-work stijl. Misschien wordt het nog wel wat.

  • aardig… Maar moet eerst maar eens de lego variant spelen… Lijkt me toch leukste star wars spel…

  • hmmm die stijl is erg vet….maar eerst ff Force unleashed en dan verder :)

  • Vet, als SW fan moet ik deze kopen…

  • @Joey-Sensei

    dat is geen artwork, dat komt recht uit de serie. Check anders ff wat filmpjes op het net, daar zie je hoe vet die nieuwe serie eruit ziet :D

  • geef mij maar liever KOTOR3, maar wel leuk voor de mensen met een DS en Wii.

  • Forcle Unleashed vind ik tog beter :)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren