1. No More Heroes (Wii)

No More Heroes (Wii)

Ik krijg tegenwoordig nogal vaak een standje van mijn ouders. Zo klagen ze bijvoorbeeld dat dat “kattengejank”, mijn euforie van gitaarsolo’s, zachter moet om twee uur ’s nachts, hoezo? Ook klagen ze nogal vaak over mijn persoonlijke vuilnisbelt, genaamd mijn kamer, die vooral ’s ochtends niet zo fris ruikt. Van mijn taalgebruik moeten ze al helemaal niks hebben, waar internet en de jeugd al niet voor zorgt. Persoonlijk vind ik het een uitbreiding van het dagelijks vocabulaire, maar daar willen mijn ouders niets over horen. Ik vraag me dan ook sterk af hoe de ouders van Travis Touchdown over hun telg hebben geklaagd, misschien moet ik No More Heroes maar eens aan mijn ouders laten zien… of toch maar niet.”

No More Heroes (NMH) is namelijk niet een game waarvan je ouders graag

zien dat jij het speelt. Het is kort samengevat een orgie van bruut geweld, fonteinen van bloed, grof taalgebruik, seksistische opmerkingen en geniale quotes. Fonteinen van bloed zijn echter niet van toepassing in de Europese versie, want daarin zul je “pixie dust” voorgeschoteld krijgen, zwarte pixeltjes die nog het meest doen denken aan as. Al wil je dus dat je scherm rood kleurt moet je de game importeren vanuit de You Ass of the A. En bloed zal er stromen.

De hoofdrolspeler Travis Touchdown heeft namelijk een Beam Katana gewonnen op het internet, ik gok op een site genaamd InsideGamer, en ontdekt een baantje als huurmoordenaar op het internet. Travis, die nogal krap bij kas zit, accepteert het graag en zijn eerste target, the Drifter, legt al snel het loodje in een knap vormgegeven cinematic. Nadat the Drifter zijn laatste adem uitblaast komt er een schone Franse hem tegemoet, Travis hoopt in de eerste instantie op de jackpot. Maar Sylvia Christel, de Franse jongedame, meldt Travis met plezier dat hij zojuist de Numero tien van de beste huurmoordenaars heeft vermoord. Of hij misschien de nummer één wilt worden, en net als elke ander persoon accepteert Travis dit zeer graag, vooral omdat hij een avontuurtje mag maken met Sylvia als hij Numero Uno is. Het verhaal ontpopt zich later echter tot een zeer ingewikkeld verhaal, waarbij je goed moet opletten als je alles tot in de puntjes wilt weten.

Vervolgens zul je een weg moeten moorden naar de top, maar je zult niet zomaar bij een huurmoordenaar kunnen komen. Je moet namelijk eerst een

aanzienlijk bedrag storten op de rekening van de United Assassins Assocation, zij zullen dan een ontmoeting tussen jullie regelen. In werkelijkheid steelt Sylvia een foruin van jou en gaat ermee shoppen, naar sauna’s en andere uitstapjes. Maar omdat Travis, zoals gewoonlijk, platzak is zul je baantjes moeten aannemen. Dit resulteert in kokosnoten rammen uit bomen om ze te verkopen, grasmaaien, mijnen ruimen, de straten schoonvegen en meer. Ik had hier nogal saaie bezigheden van verwacht, maar ze zijn eigenlijk zeer vermakelijk. Vooral omdat ze overgoten zijn van de humor en je tijdens het spelen vaak op de grond rolt van het lachen. Naast de reguliere baantjes kan je ook geld verdienen door ware slachtpartijen te voltrekken, door bijvoorbeeld honderd tegenstanders zo snel mogelijk af te maken, een X aantal vijanden onder de groene zoden helpen zonder zelf geraakt te worden en dergelijke opdrachten.

Dit doe echter niet door middel van zwiepen van je Wii-mote, zoals men eerst dacht, maar daar simpelweg op je A-knop te rammen. Is een tegenstander genoeg geraakt dan komt hij in de ‘Death Blow Mode’, hierin komt er een grote oranje pijl op je scherm en in die richting moet je de Wii-mote naar te zwiepen om het doodvonnis te voltrekken. Dit kan in twee kanten, horizontaal en verticaal, waar je met horizontaal nabij gelegen vijanden nog van hun hoofd kan ontdoen in een enkele zwiep. Met verticaal splijt je echter je vijand in tweeën, als een rots geteisterd door erosie. Nadat je een vijand hebt omgelegd zal er onderin je scherm een fruitautomaat gaan draaien en als je drie dezelfde icoontjes hebt krijg je speciale krachten, zoals een soort ‘Super-Saiyan’-modus waarin je blond haar krijgt en elke vijand gelijk in de Death Blod Mode beland, of een modus waarin je heel sloom beweegt maar elke vijand met een druk op de goede knop op brute wijze vermoordt. Al deze power-ups hebben ook nog eens een naam van een toetje of andere delicatesse meegekregen, zoals de Blueberry Cheese Brownie.

Deze krachten zul je echter wel missen bij de eindbazen, die met hun eigen achtergrond, omgeving en stijl echt de M&M; op de slagroom zijn. Bij elke

baas moet je eerst een weg banen door hun basis, zoals een honkbalstadion of een school. Als je uiteindelijk bij de eindbaas aankomt wordt je een heerlijke cinematic voorgeschoteld waarom de huurmoordenaars op elkaar jagen en hun motivatie om te moorden, dit gaat gepaard met zo een heerlijke zwarte humor dat je zou denken dat Quention Tarantino ze geregisseerd heeft. Zo heb je bijvoorbeeld een postbode die niet meer tegen zijn baan kon en in zijn supermanpakje aan het moorden sloeg. Daarna zul je toch echt het gevecht aan moeten gaan die, in de meeste gevallen, enorm lastig zijn en je soms wel een paar keer moet doen voordat je de techniek van je tegenstander doorkrijgt. Pas als je hun rotatie van aanvallen en hun strategie door hebt kan je pas echt beginnen met vechten. Gelukkig krijg je geen leeg gevoel als je hun hebt vermoord, want je zult ten slotte nog een filmpje te zien krijgen hoe hij door jou afgemaakt wordt op een brute wijze. Of is een granaat die ontploft in de mond van een schone dame waarbij haar hoofd en schouder ontploft niet bruut?

Tussen de gevechten door kan je ook teruggaan naar je kamer in het No More Heroes-motel, waarin je andere kleding kunt aantrekken, mits je die hebt gekocht of gevonden in vuilnisbakken. Ook kan je met je poesje spelen, worstelmatches bekijken of een bruin bergje leggen in het toilet, die ook als save-point dient. En voor wie een echte verzamelaar is kan je ook nog eens anime gerelateerde figuurtjes verzamelen. De worstelmatches geven ook een leuk vooruitzicht wat je later kan uitvoeren in de gevechten, want als je een vijand verlamd met een harde trap kan je zijn nek breken met een rauwe worstelmove. De Amerikaanse vechtsport wordt hier meesterlijk gecombineerd met de Japanse vechtkunst van het zwaardvechten. Onderweg kan je ook worstelkaarten verzamelen waarmee je nieuwe worstelmoves aanleert of Lovikov Balls voor extra vaardigheden. Met het geld wat je verdient hebt kan je ook nieuwe Beam Katana’s aanschaffen, bijvoorbeeld een vierdubbele katana, maar die wel langzamer is, belangrijke keuze dus in je vechstijl.

Ook op audiovisueel vak blinkt No More Heroes uit, de visuele stijl van Killer7, de spirituele voorloper van NMH, heeft Suda51 vastgehouden en resulteert in een anime stijltje gecombineerd overdreven gebruik van schaduw, wat simpelweg geniaal en prachtig is. Ook alle stemmen van de personages kloppen precies, het is gewoon de stem die je bij het personage zou verwachten als je hem/haar in het echt tegen het lijf zou lopen. Wat echter wel een klein beetje glans van de game afhaalt in Santa Destroy, de stad waarin zich alles afspeelt, en de manier hoe je je daarin vervoert. Je moet namelijk naar banen en missies jezelf verplaatsen op een motor die veel weg heeft van een X-Wing uit Star Wars, nog een verwijzing naar een van de vele naar dingen uit andere spellen, films of mensen. Maar je motor rijdt niet echt lekker en het raakvlak van auto’s en andere voorwerpen is groter dan het voorwerp zelf, dus je zult dan botsen terwijl je helemaal niet botst. Tegelijkertijd is er in Santa Destroy zelf vrij weinig te doen, naast de missies en banen. Je kan vuilnisbakken doorpluizen voor T-shirts, maar daar houdt het dan ook bij op. Ook zal de actie soms wat repetitief aanvoelen, maar daar zul je maar heel soms last van hebben. NMH is gewoon de beste game tot nu toe op de Wii voor mij, nu maar afwachten wat we 20 maart gaan krijgen…

Conclusie en beoordeling

No More Heroes is een geniale game geworden die zich kan meten met films van Quentin Tarantino, qua geweld en verhaal. De actie spat van het scherm af en enkel een paar kleine foutjes weerhoudt NMH van een dikke tien. Wie zich kan vergelijken met Travis Touchdown zal ook smullen van de kleine details die in het spel verstopt zit en zal het spel zeker weten vaker spelen na de credits.
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • Vechtsysteem
  • Geniale, zwarte humor
  • Audiovisueel aspect
  • Eindbazen
  • Verhaal
  • Minpunten
  • Santa Destroy
  • Motor rijden

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Hij zal daar sowieso beter verkopen dan de 360versie xd.

  • Waarom opeens alles in Japan? Afrika wordt ook alleen in Japan gereleased en daar ben ik niet zo blij mee.

  • Shit, ik wou deze game toch wel graag spelen eigenlijk…

  • Fuck, ik wou hem echt heel graag. Helemaal omdat ik piano speel en ik Chopin een fantastische componist vindt.

  • mooizo, laat die japanse troep please aan de andere kant van de wereld

  • Yay, weer een 360 exclusive erbij in het Westen! \\m/

  • Ik heb hem op de X360 gespeelt en ik vond hem best leuk…jammer dat ie niet in EU verschijnt….



    @dominating : Jij noemt je zelf een echte gamer met zo'n achterlijke opmerking..? Volgens mij is die 'japanse troep' waarover jij spreekt vaak een van de beste Games ooit. ( Zoals FF MGS etc.

  • Wel apart, er blijft steeds meer in Japan terwijl de westerse cultuur steeds meer geinteresseerd raakt in die Japanse shizzle.

  • Het is echt een rotspel, dus geloof mij maar, jullie missen niets…

    Je kunt veel beter hopen op een port van Lost Odyssey :p

  • Ach met White Knight Story en FFXIII in het verschiet wordt m'n RPG honger wel gestild. Ben slechts 10 uur ver in P3, idem voor FFXII :P

  • alleen ps3 EN japan hoe willen hun winst hebbe?

  • Kevforce, JRPG's verkopen simpelweg beter in Japan.

  • Wel typisch een game die in Japan goed gaat verkopen.

    Wel stront dat Europa weer gediscrimineerd wordt ten opzichte van Azië.

  • Dat is jammer want ik wilde deze game graag nog een keer spelen. Alleen ben ik niet van plan om nog een Xbox 360 te kopen als ik eenmaal een Playstation 3 heb.

  • Dit is juist een mooi spel, komt ie niet naar europa.

  • Shit, had er wel intresse in…

  • Bracht Atari deze ook niet uit in Europa, misschien pikt iemand anders hem wel op



    Vind het wel triest dat juist PS3 spellen in Japan blijven hangen terwijl de 360 wel titles als deze, Katamari, ikaruga, etc krijgt. lijkt wel de omgekeerde wereld. Kom op Sony. Als jullie iets geleerd hebben van de PS2 is dat je juist door teveel games uit te brengen marktleider wordt. Niet door veel shit achter te houden. Niet dat het me wat boeit wie wint, maar ik wil wel Japanse games hebben hier. Al die Killzones en Mototstorms kunnen me gestolen worden.



    Als ik de Mediamarkt binnenloop liggen daar ook 10tallen vage Japanse titels in de schappen, dus lijkt me sterk dat ze niet verkopen.



    ES is een mooi spel overigens, maar zo saai als de tering om te spelen. maar echt veel keus op RPG gebied is er niet op dit moment op de pS3.




  • @dominating

    leuk maar je zegt dus dat de wii en ps3 ook troep is en veel spellen ook, het komt toch echt bijna allemaal uit japan. :p

  • Wel jammer.



    @dominating: De meerderheid van je collectie komt uit Japan en dat noem jij dus troep. Denk volgende keer eens na voordat je wat zegt, sukkel…

  • Je zou denken dat een uitgever (en zeker een bekende zoals Namco) wereldwijd zou willen verdienen aan een spel? Blijkbaar niet, lijkt me een zeer stomme zet!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren