1. Mercenaries 2: World in Flames (X360)

Mercenaries 2: World in Flames (X360)

Ondanks het feit dat er al sinds drie eeuwen voor Christus huurlingen op onze aardkloot rondlopen, is er in al die tijd weinig aan hun vakbeschrijving veranderd. Er wordt geld ontvangen van een ondernemer en in ruil daarvoor worden er militaire diensten verleend. Zo ook in Mercenaries 2, het nieuwste brouwsel uit de Pandemic-fabriek waarbij jij in de huid kruipt van een huurling. Helaas wordt het voor deze doorgewinterde premiejager in spé geen routineklusje en verandert de baan in een persoonlijke wraakactie die zijn weerga niet kent.

Als mij iets opvalt tijdens een speelsessie Mercenaries 2, dan zijn het wel de vragen en verwijten die ik de ontwikkelaar naar het hoofd slinger. Niet uit nieuwsgierigheid of arrogantie, maar uit pure frustratie. Pandemic heeft namelijk vreemde ontwikkelkeuzes begaan, keuzes die ik simpelweg niet kan begrijpen. Een deel van de gemiste kansen voor Mercenaries 2 komt hieruit voort. Veel moeite om die verloren potentie terug te verdienen is er niet gedaan, want de vraagtekens komen al binnen enkele minuten na het opstarten bovendrijven.

We boffen maar, we krijgen de keuze uit maar liefst drie potentiële moordenaars genaamd Matthias, Chris en Jennifer. Deze zijn respectievelijk ruig, stoer en sneaky. Helaas blijft het bij die beschrijving, want speelsgewijs is er totaal geen verschil te bekennen. Na een knallend introductiefilmpje wordt duidelijk wat onze reden tot wraak is; onze werkgever schiet ons, na het volbrengen van een missie in het oorlogsverscheurde Venezuela, een kogel in het achterwerk. Het is meteen duidelijk dat het spel zichzelf totaal niet serieus neemt en dat is maar goed ook want het verhaal is flinterdun. Blijkbaar schnabbelden de ontwikkelaars bij als scriptschrijvers, want de clichés vliegen je om de oren.

Nu is het in eerste instantie niet negatief dat een spel zichzelf niet serieus neemt. Een gezonde dosis humor op zijn tijd kan erg belangrijk zijn. Jammer genoeg is niet alleen het verhaal lachwekkend, de opzet van het spel is ook je reinste komedie. Het komt er in feite op neer om missies aan te nemen van de aanwezige facties die indirect helpen de zoektocht te voltooien. Het leuke hieraan is dat we volledig vrij worden gelaten in het afhandelen hiervan. Zo kies je al snel een factie die jou het meest aanspreekt, om ze vervolgens op te spelen tegen de andere facties. Dit gaat gepaard met de nodige bommen en granaten, die vrij onhandig uit een menu geselecteerd moeten worden. Elke keer bij het oproepen van het menu om vijanden te laten bombarderen verdwijnt het zodra je beschoten wordt. Dit is in chaotische situaties – en die zijn er zat – ronduit vervelend. Daarbij komt nog het feit dat het hele spel zowat draait om het gooien van bommen waardoor je al snel smeekt om wat variatie, hoe mooi de ravage ook in beeld wordt gebracht.

Jammer genoeg kennen de opdrachten die aangeboden worden ook weinig verschil, en zijn ze bovendien een kwelling om uit te voeren. Niet omdat ze slecht zijn opgebouwd, maar omdat het spel bol staat van de bugs en glitches. Vijanden die onkwetsbaar lijken en onherroepelijk uit kleine bunkers tevoorschijn blijven komen, het blijven hangen in de omgeving, missies die niet afgewerkt kunnen worden en ga zo maar door. Er komen werkelijk tallozen voorbij, tot het moment dat je je afvraagt of het spel überhaupt wel getest is. De weinig originele missies van het kaliber ‘ga daarheen, haal dit pakket op en vermoord dat persoon’ hebben hier zichtbaar onder te lijden. Het zorgt ervoor dat de in theorie simpel uitvoerbare opdrachten onnodig moeilijk en frustrerend worden en dat neemt een hoop van het al weinig aanwezige plezier weg.

Dan zou je toch denken – en hopen - dat een sandboxgame als Mercenaries 2 meer te bieden heeft dan missies. Niets is echter minder waar; het nagebootste Venezuela is zo dood als een pier. Het overgrote deel van levende wezens zijn soldaten die het talent hebben om je van kilometers afstand te herkennen en bij het minste of geringste als een dolle in de rondte te schieten. Veel plezier aan het verkennen van de omgeving valt er dan ook niet te behalen omdat je constant wordt beschoten. Het ronddwalen in deze sfeerloze, aan elk detail ontbrekende wereld is dan ook verre van aangenaam.

Valt er dan werkelijk geen enkel plezier te beleven met Mercenaries 2? Met de mogelijkheid om een vriend mee te laten spelen wordt het in ieder geval een stuk gezelliger. Nog meer bommen en granaten om te gooien, nog meer vijanden om te beschieten. Helaas zorgt dit toenemende ‘spektakel’ voor een hoop ellende, want het laat het spel flink zweten. De haperingen en framedrops vliegen je om de oren zodra er iets teveel huizenblokken met de grond gelijk worden gemaakt. Tegen de tijd dat je een paar uur besteed hebt in dit fictieve Venezuela kan je eigenlijk niets anders dan lachen. Want wat is er nou mooier dan samen te genieten van de vele tekortkomingen van dit spel?

Conclusie en beoordeling

Dat Mercenaries 2 als spel niet serieus valt te nemen, is nu hopelijk wel duidelijk. Ik vraag mij echter af of Pandemic dat met hun eigen werk wel doen. Hoe dit product ooit de winkels heeft kunnen bereiken is mij een raadsel, het voelt namelijk onvoltooid en zwaar afgeraffeld aan. Het is overduidelijk zichtbaar dat het spel meer werk en aandacht nodig had gehad. Maar of het spel daar met zo’n amateuristisch ontwikkelteam baat bij zou hebben betwijfel ik.
5
Score
50
Score: 50
  • Pluspunten
  • Lachen…
  • Bommen & granaten
  • Minpunten
  • om de vele tekortkomingen
  • Bugs & glitches
  • Doodse wereld
  • Repetitieve gameplay

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Zou wel vet zijn als daar een mmo van uitkomt. :)

  • ja man stoer nog ff 11 jaar wachten en dan is ie er hoor ^^

  • De eerste keer dat ik Stalker opstartte dacht ik meteen, dit moet een mmorpg zijn. Hopelijk komt het er, als het dan maar wel zoveel mogelijk nog een schooter blijft en geen rpg. Maar inderdaad dat is allemaal nog heel ver weg.

  • @Darkco

    maak er maar 30 jaar van!

  • Oeh… een S.T.A.L.K.E.R. MMO en een Fallout MMO (van Interplay) die er mogelijk komen? Ik ben zeer benieuwd naar het resultaat…

  • mwah zit er niet echt op te wachten eigenlijk.

  • Het leent er zich wel voor, het idee vind ik zeker goed een open spelwereld rond Tsjernobyl maar als je ziet hoelang ze er al over deden om STALKER te maken. Een MMO maken is nog steeds een veel groter project en als het dan geen succes is gaan die bedrijven vaak de fles op.

    Ik zou zeggen maak eerst maar eens werk van een deftige multiplayer bij STALKER en als dat slaagt kan je misschien aan een MMO beginnen denken.

  • Tja ieder spel komt tegenwoordig standaard met een MMO als opvolger.

  • Wordt een beetje vol he hier in dat MMO wereldje.

  • @Stephan3007



    Inderdaad bijna wel.

  • Hoeft van mijn part niet

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren