1. Saints Row 2 (PC)

Saints Row 2 (PC)

Wie droomde er vroeger nou nooit van om met een reinigingswagen gebouwen en mensen onder te spuiten met uitwerpselen en afval? Ik in ieder geval niet, maar voor wie dat de natte droom was kan nu zijn geluk niet op, want Saints Row 2 is er nu eindelijk ook voor de PC. Maar naast gebouwen te besmeuren met ons favoriete goedje kan je ook streakers neerknuppelen, zelf voor streaker spelen, als streaker een Fight Club beginnen, als streaker een trein laten ontsporen, als streaker met een brandende buggy mensen overrijden, als streaker vervelende wandelaars doormidden zagen met een kettingzaag… Ik dwaal af, maar je kan natuurlijk nog veel meer doen als streaker.

Je begint je avontuur als streaker in de gevangenis en ook nog eens in coma, slechter kan je volgens mij niet beginnen, doordat je in het eerste deel verraden was en bijna stierf door een explosie. Nadat je ontsnapt uit de gevangenis blijkt dat je 3rd Street Saints helemaal zijn uitgeroeid en

andere gangs het vernieuwde Stillwater hebben overgenomen, tijd om terug te vechten. Niet echt een verhaal van hoog niveau, maar dat moet je hierbij ook niet verwachten, de hele game neemt zichzelf namelijk niet erg serieus. Als je ontwaakt uit je coma krijg je een nieuw gezicht, of geslacht, aangemeten dankzij de wonderen van plastische chirurgie. Ook hierbij kan je helemaal los en kun je dus kiezen of je een man met overgewicht, een vrouwenstem, bijbehorend loopje en mime make-up creëert of gewoon een gespierde vrouw zonder borsten en een mannenstem maakt, alles kan. Je kan je personage ook helemaal naar smaak aanpassen met complimentjes, uitdagingen (teabag!), vechtstijlen en gezichtsuitdrukkingen.

Net zoals met plastische chirurgie kan je ook van alles customizen met je kleding. Hierbij maakt het niets van welk geslacht je bent, dus al voel je je prettiger in vrouwenkleren als man… ga je gang. Ook kan je elk kledingstuk wel voorzien van meerdere kleurtjes waarbij jij je prettig voelt en logo’s toevoegen om je virtuele stoerheid van een extra dosis te voorzien. Naast kleding kan je jezelf ook met tattoo’s besmeuren, wat je personage nog meer onderscheidt van het plebs wat over de besmeurde straten van Stillwater loopt. Met een lichaam bedrenkt onder inkt en figuren van draken, doodshoofden en señorita’s voel je je vast helemaal de man. Helemaal als je ziet dat in elke cut-scene je hele personage precies is overgenomen, heel indrukwekkend wat Volition waarschijnlijk heel wat tijd heeft gekost, want elke cut-scene moet namelijk opnieuw geprogrammeerd worden.

Bij elke nieuwe hoofdmissie of activiteit krijg je namelijk een of meerdere cut-scenes voorgeschoteld. Dat zorgt er ook voor dat je met plezier begint aan een nieuwe missie om die slappelingen van de andere

gangs te zien creperen nadat ze een nieuwe tattoo van radioactieve inkt hebben gekregen. Er zijn drie andere gangs met elk ongeveer elf missies die je moet voltooien, met allemaal een eigen teint en verhaallijn. Zo draait de missies bij de Ronin meer om trots en wraak van het oude Japan, het land van de rijzende zon, maar bij de Samedi missies draait het weer om het wondermiddel van de straat, drugs. Bij de Brotherhood kom je echter ook mensen tegen uit het eerste deel en het is vrij verwarrend als je dat deel niet gespeeld heb, zoals ik, maar het zorgt wel voor een extra gevoel van zoete, oh zo zoete wraak.

Maar al wil je missies spelen zul je eerst je respectmeter moeten vullen, wat mij wel een beetje raar overkwam, want je bent toch niet voor niets de leider van de Saints, aan wie moet ik mij dan bewijzen? Gelukkig krijg je met bijna elke actie wel respect, zoals een slipbocht, een headshot, een andere gangmember doden, maar daar zul je wel heel lang mee bezig zijn om je meter mee te vullen. En dus ga je activiteiten doen. Dit zijn missies die je voor een derde partij moet doen, zoals een manager van een acteur die jou inhuurt om zijn cliënt te beschermen. Zoals ik al een beetje in mijn inleiding aangaf is het heel erg leuk om deze activiteiten te doen, want je kan namelijk hoeren rondrijden zonder dat degene die een pleziertje heeft gesnapt wordt door de media. Maar je hebt natuurlijk ook de leukste activiteit of ‘em all: poep spuiten op gebouwen en andere objecten. Hier moet je zoveel mogelijk schade aanrichten voordat de wagen zijn rondje heeft gereden, hoe meer niveaus je voltooid, hoe meer schade je moet aanrichten voordat je werkgever tevreden is. Ook krijg je missies waarbij je werkgever waarschijnlijk met het verkeerde been uit bed is gestapt en jou opdracht geeft om in een bepaalde wijk met bijvoorbeeld granaten zoveel mogelijk schade aan te richten, wat resulteert in veel bloed, zweet en tranen (van het lachen).

Ook in de game zelf zul je heel wat schietgerei in je handen gedrukt krijgen en heb je al snel toegang tot wapens waar de Al’Qaida jaloers op is. Om het zelfs nog bonter te maken, je hebt al binnen twee minuten een shotgun, een machinegeweer, een pistool en een knuppel in je handen om het

eiland mee te verlaten. In GTA moest je hiervoor eerst een paar uurtjes missies doen voordat je een aantal gram lood ermee mocht pompen in zakken van vlees en botten. Cheats voor wapens zul je dus niet hoeven gebruiken, tenzij je net zo graag op onschuldige burgers aan het schieten bent als ik. Ook is het altijd leuk om iemand als een menselijk schild vast te pakken en dan tegen een betonnen muur aan te gooien, met bijbehorend kraakgeluid. Het mêlee aspect van de game is vrij goed uitgewerkt, zo zul je namelijk na een paar rake klappen een kleine scene te zien krijgen hoe je iemand z’n nier aan het bewerken bent, of hoe je een samoerai zwaard door iemand z’n strot douwt. Zoveel zieke humor ben ik in weinig andere games tegen gekomen en als heb je ook zo een getwiste geest al ik dan is een perfecte game.

De game is op een aantal puntjes echter niet zo perfect. Zo is de audio wel erg goed, met zes verschillende stemmen die je aan je personage kan toewijzen valt er telkens wel iets nieuws te beleven. Grafisch is het echter wel wat minder, de drawing distance is niet ver, de omgevingen voelen soms wat repetatief aan, maar de animaties en details van de personages zijn echter wel weer goed. De game laad sommige objecten pas laat waardoor je moet uitwijken voor een opduikende auto of boom, de framerate is soms wel erg aanwezig en daalt sterk als je in een auto stapt. Ook wil je game soms nog crashen, maar na een beetje sleutelen met je instellingen ben je hier meestal al snel van af. De A.I. is op de laagste moeilijkheidsgraden ook nog eens vrij dom, maar op de hogere zul je genoeg dekking moeten zoeken als je levend uit een gevecht wilt krabbelen.

De meeste van deze problemen komen echter door de altijd (indien ingesteld) aanwezige co-op, iemand kan namelijk gelijk in jou spel komen en dan kan je samen missies doen, activiteiten of gewoon elkaar de hersens in meppen met een koevoet. Naast de online co-op heb je ook de “gewone” multiplayer die normale modes herbergt, zoals (Team) Gangsta Brawl, wat eigenlijk gewoon Deathmatch is, maar Volition heeft een veel leukere game modus gemaakt die voor veel meer variëteit zorgt. Hierin moet je als een team opdrachten voltooien en tegenstanders vermoorden om geld te verdienen, wie aan het einde het meeste geld heeft die wint. Zo krijg je erg grappige opdrachten, je moet bijvoorbeeld in een voertuig zoveel mogelijk botsen met andere voertuigen en hoe meer schade, hoe meer geld. Er rijdt echter ook een Monster Truck door het hele veld heen die je maar een keer hoeft te raken en je ligt onder de groene zoden. Ook heb je de opdracht om hoertjes te rekruteren (door eerst de pimp vol te pompen met lood) en haar naar hun clientèle te sturen voor geld. Volition weet dus heel goed de fun erin te houden en weet dat zelfs in de lobby te doen. De lobby staat meestal bekend om saai en ga je maar een beetje praten en dergelijke. Maar in de lobby bij SR2 kun je terwijl je wacht genoeg spelers gewoon al afmaken in een sporthal of villa en basketballen naar elkaar toe te gooien, zo verveel je je dus nooit. Wat mij een mooie zin lijkt om Saints Row 2 mee te beschrijven.

Conclusie en beoordeling

Wie een sandbox game wil spelen, maar niet de serieuze teint van GTA IV wilt is bij Saints Row 2 helemaal aan het goede adres. De game neemt zichzelf niet serieus en heeft daarbij zieke humor en een zeer uitgebreide customization opties die ervoor zullen zorgen dat je deze game gegarandeerd voor een aantal maandjes kunt spelen.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Customization
  • Zieke Humor
  • Schietgerei
  • Audio
  • Co-op/Multiplayer
  • Minpunten
  • Framerate en bugs
  • Grafisch niet top
  • A.I. niet goed op lage moeilijkheidsgraden

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Binnenkort toch maar eens de demo downloaden. :)

  • Hmm, 7,5. Toch weer te veel van hetzelfede..

  • Meer van hetzelfde dus in principe alleen mooier.





    Wanneer komt de AoC uitslag trouwens?

  • Redelijk cijfer, de game ziet er echt heel mooi uit.

  • Jammer, had toch meer van deze game verwacht! Misschien dat ik hem voor 30 eurie uit Amerika laat komen. ;-)

  • Mooi cijfer, net gespeeld bij een vriend en viel me niet tegen.

  • Gewoon fucked up dat ie te kort is. Geef er dus ook geen 60 euro aan uit.

  • Lijkt tegen te vallen. Ik heb namelijk Shin budokai en ik weet niet of het wel waard is om Burst limit nog aan mn collectie toe te voegen.

  • \"Visueel is Burst Limit echter fantastisch, zeker voor een Cel-shaded game\"



    Ik vind niet dat games met cel-shaded graphics een slechte naam hebben als het gaat om graphics, maargoed. Niet kopen dus :>.



    En wat Noorseviking zegt: waar blijft het jonges? We konden 'em vorige week verwachten geloof ik?


  • ik vind het zo een geldklopperij ik heb zelf budakai twee en daar zijn veeel meer personages dan in burst limit het spel gaat eigenlijk gewoon kijhart achteruit. dan heb je waarschijnlijk over een half jaar weer nummer twee met weer wat meer personages die je dan ook natuurlijk moet kopen. bah

  • …kijhart achteruit.

    HAHAHA.

  • Terecht cijfer! Hier is mijn review



    Daarnaast heeft de ontwikkelaar iets ongelofelijks storends toegevoegd: zogenoemde ‘drama sequences’.

    Dat vind ik ook, ja! In Survival mode deed ik express GEEN energiestraal, want daardoor kwa bij de tegenstander ALTIJD weer de drame sequence te voorschijn.

    Stomme toevoeging.


  • Vanaf nu gaan we op Wout0rs spelling letten dus : >.

  • It's OVER NINE-THOUSAAAND!!!1

  • Vanaf nu gaan we op Wout0rs spelling letten dus : >.

    Iek moed beina huille!

  • Ach ja ik speel deze games eigenlijk noooit

  • ik heb dit spel graag willen hebben ik heb hem vorige week meteen gehaald en na een paar uurtjes te hebben kreeg ik opeens de aftiteling en dat viel me wel tegen



    ze hadden echt het hele verhaal er in moeten doen en het had ook zeker wat uitgebreider mogen zijn de ps3 gebruikt blu-ray schijfjes dus gebruik die dan ook een beetje waardig



    voor de echte dbz fans is het een leuk spel maar je moet er niet de top van verwachten de online modus is ook wel leuk maar dat duurt 1 minuut en je kunt weer een nieuwe tegenstander zoeken


  • Het lijkt mij toch dat door al die voorgangers je als je dit spel koopt wel een beetje weetr wat je in huis haalt.. En dat patroon van weinig vernieuwing zijn we wel gewend.

  • Ligt het aan mij of kwam die muziek een beetje te vroeg?

  • Best wel redelijk cijfer



    ik had het eigenlijk slechter verwacht,nou ja je weet maar nooit

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren