1. Valkyria Chronicles (PS3)

Valkyria Chronicles (PS3)

"Er komen zo weinig Japanse RPG's uit voor de Playstation 3!

Ik moet helaas erkennen dat er inderdaad een schaarste is aan games in dit genre tegenwoordig in Europa. Helemaal voor de Playstation 3, vooral als men dit vergelijkt met de talloze pareltjes van dit genre op zijn voorganger. Maar ik kan je één ding garanderen: de beste current-gen JRPG tot nu toe op de markt is ongetwijfeld Valkyria Chronicles.

"Dat kun je niet zo maar zeggen, want meningen verschillen blabla...."

Klopt, maar ik ga jullie dan ook vertellen waar ik mijn mening op baseer. Alles wat men uit een JRPG kan verlangen komen in dit spel terug en dit alles in een fantastisch mooi grafisch jasje. Het is werkelijk een schilderij dat tot leven komt, het is het best te vergelijken met Zelda The Wind Waker. Onlangs is er bekend gemaakt dat er een geanimeerde serie over dit spel wordt gemaakt en één ding is duidelijk na de eerste verschenen artwork: de karakters in-game zien er zelfs beter uit dan de getekende varianten. Dit zegt genoeg schijnt mij, want iedereen prijst de nieuwe Naruto op de Playstation 3 om zijn graphics die de getekende serie (bijna) evenaart. Maar in de game Valkyria Chronicles is alles nog wat mooier! Het verhaal is wellicht een vrij clichématig oorlogsverhaal over een duistere Empire die jouw land wil overvallen, maar dit is wel gebaseerd op het echte verhaal in de Tweede Wereldoorlog. Details geven lijkt me onnodig en misschien saai, maar toch kan een beetje achtergrond nooit kwaad. Je vecht voor een fictief Gallië (je weet wel, Asterix en Obelix) dat plotseling wordt aangevallen door de slechteriken ondanks dat jouw koninkrijk geen zijde heeft gekozen in de oorlog van de Federation tegen de Empire. Het is jouw taak om het land te verdedigen en onderweg zal je beide partijen moeten vermijden, dan weer terugslaan. Ook moet je een onderdrukte volk helpen, de fictieve joden.

"De game is realistisch qua verhaal? Dan weet ik hoe alles verloopt.."

Nee, het is slechts losjes gebaseerd op de Eerste Wereldoorlog; alles is fictief dus hoeft het spel (gelukkig) niet de vaste feiten te volgen, want anders heeft het geen plaats voor de Valkyria, waar deze game zijn naam aan ontleent. Omdat de verrassing zo groot was toen ik ontdekte wat of wie Valkyria nou zijn, laat ik dit onderwerp liggen (sla anders een encyclopedie open over Noorse mythologie) en haal ik maar de normale karakters aan. Je speelt Welkin Gunther en je leidt een klein groepje in de oorlog met je enorme tank. Welkin is niet je alledaagse soldaat, hij heeft een groot hart, compassie en is wellicht de aardigste (en tevens raarste) commandant die je zult vinden. Karakters in Valkyria Chronicles zijn echt heel mooi uitgewerkt (en weergegeven!). Zo is Alicia, de vrouwelijke hoofdpersoon, ook heel leuk om te ontdekken en is uniek qua karaktereigenschappen als vaardigheden. Zelfs de overrated 'little sister' (onee-chan) is niet zomaar 'het kleine zusje van' maar heeft misschien wel de belangrijkste rol en is dus niet alleen fanservice voor lolicon. Voor de rest heb je nog een hele bende soldaten om uit te kiezen, ieder met hun eigen skills die hun krachten boosten (of juist verminderen) op het slagveld wanneer je aan de voorwaarde voldoet, zoals op gras staan, dicht bij je kameraden zijn of helemaal alleen en allergieën. Er zijn ook karakters uit Skies of Arcadia, een oude RPG-klassieker van Sega op de Dreamcast, maar dan in een nieuw jasje gestoken, erg leuk voor de fans. Deze leden behoren allemaal tot één van de zes klassen, met ieder zijn eigen functie. Je hebt de trotse Tank bestuurders, de rappe Scouts voor het verkennen, de aggressieve aanvals-Troopers, de logge anti-tank Lancers, de handige Engineers voor reparaties of de sneaky Snipers. In het speelveld, dat turn-based is...

"Turn-based is saai en niet meer van deze tijd.

Genoeg mensen willen niets anders dan turn-based vechten. Dat behoudt het overzicht en het tactische element meer. Maar zelfs als je turn-based haat zul je zien dat Valkyria Chronicles een andere wending neemt. Het plannen en nadenken over je strategie is turn-based, maar als je eenmaal je pionnen moet verplaatsen om aan te vallen, gebeurt dit in real-time en moet je zelf kogels ontwijken door schuilplaatsen te vinden en een goede plaats vinden om te schieten. Onderweg hoor je commando's en andere oorlogsgeluiden, wat zorgt voor een goede sfeer.

Het moet gezegd worden dat de cast in zowel Japans als Engels (optie) bekend is en zeer goed ingesproken zijn. Eenmaal de ideale plaats bereikt verandert het weer in turn-based, waar je rustig zonder onderbroken te kunnen worden probeert wat headshots te maken die meer damage geven, gevolgd door een eventuele counter. Zo verloopt een slag, totdat je beurten over zijn waarna de tegenstander hun zetten mag doen. Dit kan helaas niet geskipt of doorgespoeld worden, wat betekent dat je soms wel een paar minuten aan het wachten bent en je tegenstanders slechts observeert.

"Maar ik wil actie á la Fallout 3, Gears of War 2 en !"

Daarvoor moet je deze game niet kopen. Dit is een JRPG en daar ligt de nadruk nou eenmaal niet op actie maar op het verhaal, de uitwerkingen van karakters, de details en vooral de sfeer. Filmpjes van 5 minuten zijn dan ook niet schaars, maar ik heb van alles genoten: van de oorlog-scènes tot de hartverwarmende verhaaltjes over een uitje naar het strand en van humoristische conversaties over insecten tot doodserieuze, emotionele momenten. Na een gewonnen gevecht zit ik altijd met een brede grijns op het gezicht naar het filmpje te kijken. Bovendien ben je ze weer eens te slim af geweest, door goed je strijdertjes te plaatsen of met een werkend tactiek dat jij zelf bedacht hebt, want in bijna elk gevecht heb je een andere strategie nodig. Hierna is het tijd om je manschappen te trainen met je verdiende EXP voor meer HP, kracht en accuracy (anders dan bij bijv. Fire Emblem train je per klasse en niet per unit), of juist door commando's te leren of nieuwe vuurwapens te creëren. Ook kun je details over het verhaal lezen bij de plaatselijke journalist, op audiëntie gaan bij de koningin of je troepen (of wapens, de oorlog, etc.) beter leren kennen met side-stories en biografieën. Genoeg te doen na elk gevecht; een goede voorbereiding is het halve werk.

"Zijn er dan geen minpunten?"

Jawel, die zijn er zeker. Zo komen er soms wel momenten voor dat je troepen hun target op point blanc-range missen. Over de vijanden gesproken, zij zijn nou niet heel divers. De bazen wel met elk hun eigen vaardigheden, maar de overigen niet: dat blijft gelimiteerd aan de krachten van de zes voorheengenoemde klassen, met hoogstens nog een kanonnetje erbij. De AI is ook niet heel slim, zo rent men soms recht op open vuur af of schieten ze op je best beklede soldaat, wat dan totaal geen damage doet. Ze staan in elk level in andere plaatsen waar je moeilijker bijkomt, sterker nog, hij wordt direct gecountered en gedood. Ze kunnen ook onverwachte versterkingen roepen, dit kan je voorkomen door hun basen te veroveren. Dit klinkt allemaal simpel, maar gaandeweg zul je zien dat het niet zo makkelijk is. Je moet echt goed nadenken hoe je jouw tank moet plaatsen om je units te verdedigen, maar ook de tank zelf: één rake klap op de achterkant van je tank en het is over (hetzelfde geldt voor vijandelijke tanks), wat heel frustrerend is als dit op het einde van de missie gebeurt; die moet je dan opnieuw spelen. Gelukkig heb je de mogelijkheid om je spel op te slaan tijdens elk moment van het gevecht. Verder heb je mechanismen, rookbommen, olievaten, zijpaadjes, torens etc. die je op weg helpen. Elke chapter leer je weer iets nieuws die je gelijk toe moet passen; dit zorgt, vooral in het midden van het spel, voor een grote leercurve. Wat ik hiermee wil zeggen is dat dit spel wellicht te moeilijk is en iemand het weg kan leggen. Maar blijf je vechten en nieuwe tactieken proberen dan kom je er wel. Het spel heeft mij in ieder geval tot de laatste momenten geboeid, of dit ligt aan mijn liefde voor dit genre of dat het gewoon een prima spel is laat ik aan jullie zelf over.

Conclusie en beoordeling

Als je één van de gamers bent die een Playstation 3 heeft aangeschaft in de hoop voor vele JRPGs zoals zijn voorganger, dan is dit een absolute must-have; je zult er van smullen. Zo niet kan ik je dit spel alsnog aanraden, juist om het genre te leren kennen of als je gewoon een uitdagende, grijpende en lange game wil: je bent er wel zo'n 30-40 uur mee bezig, zo niet nog veel langer. Laat je niet bangmaken door de middelmatige verkoopcijfers of het missen van de nominatie Beste PS3 Game van het Jaar op IG, want dan mis je toch een meesterwerkje. Het doet mijn hart dan ook zeer dat dit spel zo weinig erkenning krijgt.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • JRPG voor de PS3! Wonderen zijn de wereld nog niet uit!
  • Grafisch zeer sterk
  • Gameplay vernieuwend en soepel
  • Cast is zeer intressant, lange boeiende story
  • Strategisch inzicht echt nodig
  • Minpunten
  • Weinig actie wanneer je zelf niet aan de beurt bent
  • Enorme leercurve

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Nice…

    volgens mij is dit best wel een vette game…

    wel cool BTW dat steeds meer rts-games naar de consoles komen…:)

  • ja idd. Ik ga deze ook zeker aanschaffen

  • Ik speel zo iets veel liever op de PC, Dan heb je teminste de muis ;)

    Wat naar mijn menig fijner vind.



    Misschien een keertje aanschaffen als die in de bugedbak ligt ofzo

  • ja klopt k zag deze week dat volgens mij bol.com t spel al had… maar ff bestelle dus ;p



    add: zag m idd bij bol.com… daar staat dattie de 26e uit moet komen

  • Ik heb C&C 3 ook veel gespeeld. Deze komt zeker in mijn bezit.

  • Wel vet dat ze ook voor deze uitbreiding de moeite nemen om hem naar de Xbox 360 te halen!

  • Wacht al een tijdje op deze uitbreiding ik zeg laat maar komen

  • Deze maand nog! Whoowoo!!

  • De game heeft zich al bewezen, dus laat maar komen zou ik zeggen.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren