1. Prince of Persia (PS3)

Prince of Persia (PS3)

Ubisoft kwam eind 2008 met zijn nieuwe telg in de "Prince of Persia" reeks aandraven, maar de meningen waren hierover verdeeld. Voor de release van de game was er niet echt een hype rond, wat ook de maker van de game zichzelf beklaagde... Maar als we de lenigheid van Altaïr en een prinses aan ons zijde hebben, wat willen we dan nog meer?

Belofte maakt schuld

Ondanks de vele beloften en spectaculair mooie trailers zijn de verkoopcijfers van "Prince of Persia" niet echt om over weg te schrijven. Nochtans had deze game het potentieel om zich te ontwikkelen tot één van de toppers van het najaar in 2008. Waarom dit niet gebeurde blijft echter de vraag. Naar mijn mening was “Prince of Persia” zeer vernieuwend en had het een verhaallijn die zowel de casual gamer als de hard-core gamer aansprak.

De prins en het ezeltje

“Prince of Persia" weet zijn verhaal zeer uniek te starten. De prins zoekt naar zijn ezel Farah, misschien wel een verwijzing naar de vorige “Prince of Persia” games, maar tijdens die zoektocht valt hij tijdens een zandstorm in een soort van kloof. Eenmaal in die kloof beland ziet hij plotseling de frisse verschijning van prinses Elika. Elika vlucht weg voor een stel bewakers van haar vader en de prins wil natuurlijk haar naam weten en zet een achtervolging in. Na enkele minuten achtervolging, weet de prins de naam van de Perzische schone. Elika vat in een notendop samen wat er gaande is, haar vader wil de kwaadaardige god Ahriman vrijlaten uit de “Tree of life”. Uiteindelijk slaagt de vader in zijn doel en moet jij samen met Elika de wereld weten te redden van het beruchte kwaad. Ahriman staat niet alleen voor het kwaad te verspreiden, hij heeft de hulp van drie corrupte zielen. De makers hebben jou de vrijheid gegeven om te kiezen wat je wanneer doet, je hebt geen verplichtingen en je laat het verhaal zoals jij het wilt verlopen. Het verhaal is redelijk basisch en kan soms wel bekend aanvoelen toch blijft het in de één of andere manier uniek en zorgt het voor een ware “cliffhanger”. Het verhaal is middelmatig van lengte als je het op je snelst uitspeelt. Maar als je echt iemand bent die alles uit de game wilt halen, dan zit je zeker voor een goeie twintig uren aan jouw televisie gekluisterd!

Ubisoft blies wind…

Ubisoft blies een nieuwe wind door de grafische stijl van “Prince of Persia” wat zorgde voor veel meningsverschillen en werd niet altijd met dank afgenomen. Men wou, met behulp van de cel-shaded techniek, de art tekeningen tot leven wekken . Hier zijn ze wel degelijk in geslaagd volgens mij, andere mensen zijn het natuurlijk oneens en vinden dat het niet aan te zien valt. Hierover kun je dus moeilijk in de recensies iets over kwijt omdat het eerder een persoonlijke smaak is. Wat ik wel kan zeggen, is dat de game adembenemend is op sommige hoge punten waar je een mooi overzicht hebt.

Naast de vernieuwing van de grafische stijl, heeft Ubisoft de prins een vaste metgezel gegeven die er altijd voor hem is. Elika loopt, zoals beloofd, nooit in de weg en redt de prins wanneer het nodig is. Doordat ze de prins altijd redt, kan je natuurlijk niet doodgaan. Ook hierover waren de meningen verdeeld, hoewel het mij niet stoorde. Je gaat misschien niet dood in het verhaal, maar toch vertrek je altijd van het laatste punt waar je "zogezegd" dood bent gegaan. Maak je dus niet al te veel zorgen omtrent het “niet doodgaan” in de game want het is zeker geen storende factor. Elika is buiten onze redder in nood en een leuke praatkameraad ook nog eens de gps als je verloren loopt! Met andere woorden, ze is de ideale vrouw die nooit in de weg loopt.

De toverdoos van de prins

Het karakter van de prins blijft zeer mysterieus, maar dat wil niet zeggen dat hij oninteressant is. Het figuur zelf is zeer goed uitgewerkt en je kan hem beschouwen als een soort van mengeling tussen Jack Sparrow en Altaïr. Veel kan ik niet echt zeggen over het personage van de prins zelf, maar de moves van de prins daar moet toch nog wat aan gesleuteld worden! Op de aankondiging had Ubisoft bekend gemaakt dat de nieuwe “Prinse of Persia” op de engine van “Assassin’s Creed” zou draaien. Neem het maar van mij aan, je moet geen tweelingbroer verwachten van Altaïr. Sommige moves zijn wel herkenbaar in de prins, maar hij moet nog steeds een soort van “vaste route” volgen. De prins moet dus nog altijd een vaste weg volgen met behulp van maar enkele kunstjes van Altaïr. Voor mij was dit dus een enorme teleurstelling, aangezien men zoveel promotie bracht omtrent het feit dat deze game op dezelfde engine draaide als “Assassin’s Creed”.

Conclusie en beoordeling

None

Mijn eindconclusie is dat dit echt wel een topper van formaat is. We mogen zeker niet klagen! Het enigste wat ik jammer vind is dat de tijdsduur van het verhaal middelmatig lang is en dat de engine van "Assassin's Creed" niet ten volle benut wordt. Buiten deze kleine minpuntjes is Ubisoft zeker geslaagd om een nieuwe, frisse wind in de franchise te blazen. Het is een “must have” voor de echte fans en een aanrader voor alle gamers, zowel hardcore als casual. Ubisoft wist ons al zeker te zeggen dat er rond deze prins ook een trilogie komt. Neem het van mij aan, deel twee mag snel komen!
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • Elika met de helpende hand!
  • Verhaal
  • Grafische stijl
  • Muziek
  • Minpunten
  • Duur verhaal
  • Engine van Assassin's Creed niet tenvolle benut

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren