1. Eternal Darkness: Sanity's Requiem (NGC)

Eternal Darkness: Sanity's Requiem (NGC)

“To think that I could not see beyond the veil of reality, to see those who dwell behind. I was once a fool.” En zo begint het eerbetoon van Silicon Knights aan H.P. Lovecrafts Cthulhu Mythe, waarin verslag wordt gedaan over monsters van gigantische proporties wiens aanwezigheid op aarde verband houdt met ijzingwekkende en onverklaarbare gebeurtenissen. Is dit het einde van de mensheid zoals die eeuwen geleden voorspelt is? Of zijn de acties van individuen die ogenschijnlijk niks met elkaar te maken hebben afdoende dit onzichtbare gevaar af te wenden?

In de game Eternal Darkness volgen we Alexandra Roivas, kleindochter van Edward Roivas. Nadat Alexandra een telefoontje krijgt van de politie op Rhode Island over de mysterieuze dood van haar grootvader gaat Alexandra op onderzoek uit in het gigantische huis van haar grootvader om erachter te komen wat er precies is voorgevallen en wie er verantwoordelijk is voor de dood van haar grootvader. Al snel vindt ze de Tome of Eternal Darkness, een eeuwenoud boek dat de geschiedenis beschrijft van de mensheid in conflict met de Ancients, monsters van gigantische proporties die zich verscholen houden in een andere realiteit. Dit boek vormt de basis van de verschillende hoofdstukken waarin het spel is opgedeeld.

Alexandra begint te lezen in de Tome, en vervolgens start het eerste hoofdstuk van de game. Het verhaal begint met de Romeinse Centurion Pious Augustus in het oude Perzië van 26 voor Christus. Pious gaat op onderzoek uit in een stel oude ruïnes om een artefact voor de keizer te bemachtigen. Al snel blijkt dat de ruïnes vergeven zijn van de zombies en Pious zal zich al vechtend een weg door de ruïnes heen moeten banen. Dit level is, naast een introductie van het gevechtssysteem in het spel, ook essentieel voor de rest van het spel. Aan het einde van het level kun je namelijk kiezen uit 3 artefacten die in verbinding staan met een bepaalde ancient. Elk van deze artefacten bepaald de rest van het spel op een rock-paper-scissor wijze. De drie artefacten hebben ieder een eigen kleur: rood, groen en blauw, waarbij een kleur een andere kleur weer opheft, en die in relatie staan met alles wat er in het spel gebeurt: van het soort monsters dat je tegenkomt tot aan de soorten magie die je weet te bemachtigen. Dit is erg tof gedaan en maakt dat meerdere keren het spel doorspelen een groot feest is door de afwisseling. Je weet qua verhaal wel wat je staat te wachten, maar hoe het zich aandient verschilt per artefact.

Elk level in het spel dient zich op als hoofdstuk in de Tome of Eternal Darkness: je speelt een hoofdstuk, en wanneer je die hebt beëindigd heb je vaak weer een magische spreuk geleerd of een item gevonden die Alexandra weer helpen om het volgende hoofdstuk te kunnen lezen. Elk hoofdstuk heeft zijn eigen protagonist, die elk hun eigen motieven en achtergrondverhaal hebben. Heel veel weet je niet over hoofdpersonages, maar je weet in ieder geval genoeg om hun aanwezigheid in het verhaal te begrijpen. Dat is ook meteen waarin Eternal Darkness zeer krachtig is. Het verhaal is enerzijds 100% een videogame qua uitvoering, en tegelijkertijd weten ze met dit verhaal ook de literaire mens in mij te prikkelen, en dat is zeer aangenaam. Je gaat dan ook daadwerkelijk meeleven met de hoofdpersonages in de game, toch wel zeer knap gedaan. Silicon Knights verdient alleen daarom al zeer veel respect in mijn ogen. Dit is wat games ook kunnen zijn, en wat games eigenlijk ook vaker zouden moeten zijn.

Naast het verhaal zit ook de gameplay zeer sterk in elkaar. Je bestuurt alle personages via een derde persoonsperspectief. Je kunt levels onderzoeken, en je moet ook vechten tegen vijanden. Je kunt via een ingenieuze manier vijanden aanvallen. Via een lock-on syteem kun je verschillende lichaamsdelen van vijanden in stukken hakken. Veel vijanden hebben zwakke plekken dus kun je je daar op concentreren. Daarnaast heb je magische spreuken die je kunt gebruiken. Door de levels heen bevinden zich zogenaamde alignments, vier in totaal. Drie voor elke kleur van de ancients, dus rood, groen en blauw, en paars, die alle andere kleuren overheersen. Je start met de kleur die het artefact heeft die je in het openingslevel hebt gekozen, en naarmate je verder komt vindt je er meer. Daarnaast vindt je magische spreuken, die samen met de alignment bepalen wat voor type magic je gebruikt en waarop dit van invloed is. Sommige vallen vijanden aan, andere vullen je leven bij enzovoorts. Voortbewegen doe je met de stick en gaat lekker soepel, hoewel de animaties toch wel wat houterig voor doen komen. Ook bij gevechten zijn de animaties enigszins houterig wat wel jammer is. Nou ja, niet iedereen kan een Prince of Persia zijn toch? Cameratechnisch moet het bij een spel met derde persoonsperspectief in orde zijn, en ook hierin blinkt Eternal Darkness uit. Het spel hangt in tussen een vrije camera en een camera zoals die in oudere Resident Evil games wel voorkwam, een statische camera. De camera volgt de speler namelijk, en laat de speler precies zien wat belangrijk is zonder geheimen of puzzels te verklappen. Wanneer je iets over het hoofd ziet ligt dat nooit aan de camera, maar aan de speler. Dát is leveldesign, hulde daarvoor!

Interessant is het effect van het verhaal op de psyche van de hoofdrolspelers. Naast de levensbalk, die afneemt wanneer je geraakt wordt door vijanden, en een magicbalk, die afneemt wanneer je magische spreuken gebruikt, heb je ook nog een psychische balk, die je geestelijke gezondheid weergeeft. Deze balk neemt af wanneer monsters je zien, en hoe minder geestelijke gezondheid je hebt, hoe meer je gaat hallucineren. Ten eerste verandert het beeld en de muziek. Het beeld gaat kantelen en soms enigszins schudden. De muziek wordt duisterder en het gefluister van creepy stemmen luider. Dit is behoorlijk sfeerbepalend en kan soms echt eng zijn wanneer je in de game zit, en geloof me, dat gebeurt! Daarnaast verandert de game zelf ook. Vaak wordt de zogenaamde 4th Wall doorbroken, een term die zijn oorsprong in het theater vindt. De 4th Wall is een fictieve muur tussen speler en game, en wanneer deze doorbroken wordt verrast dat de speler, en soms beangstigd het de speler zelfs. Zo zou het kunnen zijn dat wanneer een personage in de game aan het hallucineren is, je een groene volumebalk onderin het scherm ziet verschijnen die omlaag gaat, waarmee ook het volume omlaag gaat. Wanneer je geen TV hebt met dergelijke functie begrijp je meteen dat het niet echt is, maar wanneer je wel een dergelijke TV hebt schrik je behoorlijk. En zo zijn er veel en veel meer hallucinaties, te veel om in 1 keer gezien te hebben, dus ook daarom loont het de game meerdere malen uit te spelen. Door vijanden af te maken vul je je psychische gezondheid weer aan, ook niet onbelangrijk want wanneer je geen psychische gezondheid meer hebt, slaat dit over op je levensmeter, en dan is het in no time ‘game over’.

De hallucinaties dragen net als het verhaal bij aan het totale plaatje van de game. Echter combineren deze zaken nog een element wat deze game fantastisch maakt: sfeer. Samen met de geweldige soundtrack brengt de gameplay en het verhaal een sfeer naar de speler die groots, meeslepend en tragisch is. Het voelt echt heel goed om verder te komen in de game en dat is mede te danken aan de sterk neergezette sfeer. Je moet en zal het einde van de game bereiken en de doorzetter lukt het ook gewoon, met als bondgenoot de onzichtbare sfeer die de speler meesleept door deze game. Sfeer is moeilijk te duiden, maar het is duidelijk dat deze game datgene doet wat wij een ‘fantastische sfeer’ noemen.

Conclusie en beoordeling

Eternal Darkness is geweldig, groots en mooi. Een game die je gespeeld moet hebben wanneer je een Gamecube of een Wii bezit. Het zou zonde zijn wanneer je je een dergelijke game ontzegt. En is het niet voor jezelf, dan wel voor Silicon Knights, die alle lof verdienen voor dit sterke staaltje in vertelling en gameplay.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Fantastisch verhaal
  • Memorabele personages
  • Heerlijk sfeer
  • Toffe Hallucinaties
  • Erg mooie muziek
  • Minpunten
  • Animaties zijn soms wat houterig

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren