1. Rayman Raving Rabbids: TV Party (Wii)

Rayman Raving Rabbids: TV Party (Wii)

Wie kijkt er ’s avonds nou geen TV? Of het nou Sterren dansen op het IJs is of een heerlijk bloederige horrorfilm, iedereen kijkt wel eens tv. Ook Rayman kijkt graag tv, tenminste, als hij niet gestoord wordt door grote vijanden van hem. En vandaag is dat weer zover, de Raving Rabbids zitten weer eens op zijn hielen en hij wil zo snel mogelijk naar huis. Maar ook daar is hij nu niet meer veilig! Ze gaan zijn TV in en houden daar een groot feest, zo kan Rayman geen TV meer kijken! En het is niet jou taak om hem te helpen, maar om hem tegen te werken, want dit is Rayman Raving Rabbids: TV Party!

Het is nog maar net anderhalf jaar geleden dat de eerste Rayman spin-off met de woelige konijntjes op de markt kwam. Het was nou niet wat je noemt een daverend succes, ondanks dat de game zeer vermakelijk was, met name op de Wii en Nintendo DS. Vandaar dat Ubisoft besloot alleen verder te gaan op de twee Nintendo consoles. Nog geen zes maanden na het eerste deel kwam het tweede deel uit, ook hier geen succes om over naar huis te schrijven en er werd daarom ook wat meer tijd genomen voor de ontwikkeling van het derde deel. Nu, een jaar na de uitkomst van deel twee, is deel drie hier, maar aangezien nummeren uit is, heet het derde deel Rayman Raving Rabbids: TV Party. Het verhaal is, net zoals in zijn twee voorgangers, niet erg diepgaand. Sterker nog, alles stond al verteld in de intro. Maar ik ben in ieder geval wel de laatste die een game, die is gemaakt voor minigames en fun, voor het verhaal koop. Nou pak die afstandsbediening in je hand en ga klaar zitten voor het recensiekanaal!

Games zoals Rayman Raving Rabbids zijn favorieten onder ontwikkelaars voor de Wii, helaas zijn het meestal geen succesverhalen. We gaan het hier dan hebben over de nieuwe Raving Rabbids game. Eerst de graphics, ook voor de graphics zou je een game als deze niet moeten kopen, helaas moet ik het hier er wel even over hebben. De game loopt jammergenoeg grafisch zo ver achter dat het voor sommige mensen misschien wel als vogelverschrikker werkt. De game ziet er echt niet uit en dat is toch wel heel vreemd omdat Ubisoft normaal een ontwikkelaar is die prachtige games aflevert. Verder zal ik de graphics laten rusten, want we moeten naar het volgende kanaal: het mingame-kanaal.

De hele game draait om de minigames, en dat kun je ook duidelijk zien aan hun kwaliteit. Ze zijn namelijk geweldig goed doorgedacht en dit met name omdat ze zo goed bij het thema passen. Ik zal het thema even kort aan je uitleggen. In het menu zie je allemaal speciale namen, die erop neerkomen: Story Mode, Party en Online. De modus die ik verruit het meest heb getest is de “Story Mode”. Echt een story mode kun je het dan ook weer niet noemen, het komt er basic op neer dat je de hele week vol moet spelen met minigames. Je speelt steeds een paar uur uit de tv-gids, en uit die paar uur kies je een programma uit en dat programma ga je dan spelen. Het geen wat mij hieruit het meest verraste was de menustructuur, ik vond het erg passen bij het thema van de game en werd daar dus erg blij van. In ieder geval ga ik het nu natuurlijk niet hebben over alle minigames, maar gewoon over mijn drie favorieten. Dit zijn namelijk de minigames op het sportkanaal, het danskanaal en het filmkanaal. Overige kanalen moet je zelf maar gaan bekijken, heb je de game nog niet, ga dan even naar het Tell-Sell kanaal. Maar is het de moeite waard om voor die minigames je afstandsbediening op te pakken, lees hieronder verder…

Nou welkom terug bij het recensiekanaal, we gaan nu verder met de minigames! Het eerste kanaal waar ik het graag over wil hebben is het sportkanaal. Het sportkanaal wordt eens een keer niet bestuurd met de Wiimote, niet met de Nunchuck, maar met je kont! Ja, je hebt het niet verkeerd gelezen, het sportkanaal bestuur je door middel van je achterwerk , mits je een Wii Balance Board hebt. Helaas kan ik je aanraden om zeker niet voor deze game een balance board aan te schaffen. Ik zal je ook even haarfijn uitleggen waarom je dat dan niet moet doen. Op het sportkanaal bestuur je een van de hondsdolle konijntjes, die achterop een stier is gaan zitten. Dus zal jij op die stier de berg af moeten, en zoals je begrijpt zit je achterop die stier, en dat is voor jou het balance board. Natuurlijk klinkt dit als een geweldig idee, en zeker ook goed bedacht, probleem is alleen, het werkt niet! Je moet namelijk helemaal voorop het balance board zitten en het zegt dat je achteruit moet leunen als je je turbo wilt gebruiken. Dan leun je achteruit (wat het spel iets te vaak van je vraagt) en dan zegt hij dat je te ver achteruit zit. Het is superirritant, en om die reden heb ik na twee potjes het balance board uitgezet en weggelegd. Toen speelde ik hetzelfde spelletje eens met de Wiimote en Nunchuck, en toen had ik opeens wel lol met de minigame. Maar toen won ik weer alles met honderden punten verschil van de computer (er staan al highscores). Conclusie: Op het sportkanaal verlies je bijna alle potjes door de slechte kalibratie van het balance board en speel je de minigame met de controllers in je hand dan win je alles. Ik heb het dan niet eens gehad over de vreemde trucs die je kunt uithalen in de lucht en over dat je geen bocht recht kunt maken, maar ik wil jullie niet nog verdrietiger maken.

Het tweede kanaal waar je over zult horen is het filmkanaal, dit is een kanaal die alle films in omloop spooft. Dit is gelukkig een minigame die je gewoon moet spelen met de controllers. Dit is positief omdat het balance board toch niet werkt en de controllers dan weer wel. Om dit kanaal kort samen te vatten. Er lopen kippen door de scene heen en jij moet die neerschieten zodat de film gewoon kan doorgaan. Dit is dan weer een van de minigames die wél goed werkt en daar mag Ubisoft nog blij om zijn, want anders had de game nooit een Televizier Ring gewonnen. Nu werkt alles wel gewoon goed en ook hier komt de goede humor heerlijk naar voren. Dan nu het laatste kanaal: het danskanaal. Als jongen denk je bij deze game meteen: ‘Overslaan!’, maar dit is een totaal foute gedachte! Het danskanaal is zeer vermakelijk, met name door de goed uiteenlopende nummers die erin zitten. Zo was mijn favoriete nummer ‘Soul Bossa Nova’ (onder andere bekend van Austin Powers). De dans minigame draait om het gebruik van de twee controllers en het balance board samen, en dat werkt half om half. Ik heb jullie al verteld dat het balance board niet werkt en de controllers wel, en dat is ook hier weer het verhaal. Het balance board registreert veel bewegingen niet en daardoor krijg je steeds een heel (héél) irritant piepje dat je het niet goed doet.

En dat is een beetje het verhaal van de hele game, alles werkt half om half en dat moet je willen accepteren. Doe je dit niet dan is er voor jou helemaal geen reden om deze game te kopen. Nou ja, misschien toch wel, maar zou de multiplayer goed genoeg zijn? Laten we verder kijken naar het recensiekanaal om er achter te komen!

Natuurlijk draaien partygames als Raving Rabbids om de multiplayer, maar die is dikwijls niet goed, en ook bij deze game was ik er weer niet van onder de indruk. Je zit dan bijvoorbeeld met ze tweeën op de bank en dan speel je omstebeurt een minigame. Wij speelden dan het sportkanaal en dan ga je omstebeurt spelen. Nou, dat werkt al totaal niet want naar anderen zitten kijken in een partygame, daar is natuurlijk niks aan. Je kunt je in die tijd alleen maar vermaken met het ‘hinderen’ van de andere speler, door middel van (in bijvoorbeeld de sneeuw) sneeuw over het scherm van de tegenstander te smeren. Dit doe je op bepaalde momenten met het schudden van de Wiimote, waar ook weer helemaal niks aan is. En soms speel je dan weer opeens met zijn vieren op een scherm, zonder aankondiging, waardoor iedereen aan het einde ziet dat hij nul punten heeft en dat totaal niet begrijpt. Dan heb je ook nog het rad van misfortuin, het rad wordt dan gedraaid en degene waarop de pijl blijft steken krijgt tien punten, oftewel, je kunt nog zo goed zijn, als je vriend tien punten krijgt ga je alsnog op je bek. Ik raad je aan voor de multiplayer games als Mario Party te kopen, want deze poging is duidelijk mislukt.

Conclusie en beoordeling

None

Rayman Raving Rabbids moet je zien als een avondje tv kijken. Er is niks op tv en dan heb je twee soorten mensen, de mensen die de tv uitzetten en wat anders gaan doen en de mensen die het maar voor lief nemen. Je kunt waarschijnlijk wel raden bij welke je moet horen als je deze game wilt waarderen. De graphics zijn simpelweg dramatisch te noemen, het originele gebruik van het balance board komt niet uit en ook voor de multiplayer hoef je niet naar Tell-Sell te gaan. Wat rest zijn het goeie thema waar de leuke menustructuur bij hoort en de bij wijlen vermakelijke singleplayer. Het enige waar deel drie uit de serie zich in onderscheidt is humor en dat is dan ook wel het enige. Er zijn minigames die wel of half werken, maar helaas te over minigames die niet werken. Helaas, er is op het Ubisoft kanaal nog geen goede Rayman: Raving Rabbids programma verschenen...
6,7
Score
67
Score: 65
  • Pluspunten
  • Bij wijlen leuke singleplayer...
  • Soms ook wel leuke mulitplayer...
  • Leuk thema en de menustructuur die daarbij past
  • Origineel gebruik van het Wii Balance Board...
  • Soms leuke minigames...
  • Geweldige humor!
  • Minpunten
  • die niet boven de middenmoot uiktomt
  • maar daarvoor kun je beter Mario Party kopen
  • Dramatische Graphics
  • dat bijna niet werkt
  • maar te over die niet werken

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren