1. Phantom Brave (PS2)

Phantom Brave (PS2)

Wat spokenjagers apart zet van andere jagers is dat spokenjagers op iets jagen wat andere mensen niet kunnen zien. Tragisch, in dat zij nooit voor 100% de credits ontvangen die ze zo erg verdienen, omdat zij ‘onzichtbare’ problemen oplossen. Een film als Poltergeist laat goed zien hoe erg dingen uit de hand kunnen lopen wanneer dergelijke zaken afgedaan worden als onzin en hocus-pocus. Als gamer in de huid kruipen van een spokenjager of, zoals in de strategische RPG Phantom Brave, die van een Chroma, is misschien nog meer confronterend dan je eigenlijk zou willen. Al snel besef je dat je als gamer een taak hebt je vooroordelen opzij te zetten en alle zeilen bij te zetten om hen hun taak met succes te laten volbrengen, zeker in het geval van Marona.

Tragisch is het lot van Marona, dochter van twee gestorven Chroma’s. Chroma’s zijn een soort Bountyhunters, die het vuile werk opknappen waar anderen voor bedanken. In de wereld van Ivoire wordt hun kunde gebruikt voor diegenen die hun hulp hard nodig hebben, tegen betaling uiteraard. Samen met Ash, een voormalig Chroma turned Phantom en nu een soort bodyguard van Marona, reist Marona de wereld af naar opdrachten om geld te verdienen en in leven te blijven. Langzaamaan kom je meer te weten over zaken die spelen in de wereld van Ivoire, door Marona benadert met een positivisme zoals je die verwacht van een dertienjarige, terwijl Ash een stuk terughoudender en cynischer is. Dit laat al zien dat Nippon Ichi met deze game een heel andere vibe afgeeft dan een lichtgewicht qua vertelling zoals bijvoorbeeld Disgaea, ook een strategische RPG van Nippon Ichi en tevens hun grootste titel. De sfeer in de game is erg tweezijdig, luchtig en zwaar tegelijkertijd, en dat is best even slikken voor diegenen die het lichtvoetige karakter van andere Nippon Ichi games gewend zijn. Ik vind het allerminst vervelend eigenlijk, want ook al kan ik de flauwe humor van een titel als Disgaea wel waarderen, tegelijkertijd houd ik ook van gitzwarte RPG’s, liefst zo tragisch mogelijk. Nu is dit geen directe tranentrekker, de sfeer is af en toe wel heel somber wat je toch even doet slikken.

Hoezo is de game dan eigenlijk zo tragisch vraag je je af? Om maar even een eeuwenoud X-men cliché van stal te halen: Marona, bijgenaamd “The Possessed One”, heeft gezworen een wereld te beschermen die haar haat en vreest. De vaardigheden van Marona, die Phantoms kan zien, kan oproepen en waar ze mee kan communiceren worden met argusogen bekeken en op respect voor haar vaardigheden hoeft Marona niet te rekenen. Tegelijkertijd verwacht men wel weer hulp en bescherming van haar tegen betaling. Kortom, haar gaven gebruikt ze om te kunnen werken als Chroma. En dat beschermen tegen monsters gaat dus met behulp van Phantoms. Phantoms zijn personages met bepaalde eigenschappen, de één is beter in magie, terwijl de ander weer uitblinkt in fysieke aanvallen. Deze Phantoms wijs je toe aan objecten zoals bomen, planten en stenen, die zich op de battlemap bevinden. Deze objecten geven Phantoms voordelen en nadelen. Bepaalde objecten geven je een magic-boost, terwijl je fysieke aanvallen terug lopen. Andersom kan natuurlijk ook, dit hangt allemaal af van de Phantom die je toewijst en het object waaraan je de Phantom toewijst. Zo komt er een van de vele tactische mogelijkheden om de hoek kijken, namelijk: welke Phantom wijs ik aan welk object toe? En ook: wanneer wijs ik deze toe? Want Phantoms blijven maar enkele beurten speelbaar, waarna ze verdwijnen en je ze de gehele battle niet meer kan gebruiken. Dit is erg tof en zorgt er voor dat je het je niet kunt veroorloven zomaar lukraak Phantoms toe te wijzen aan allerlei objecten, strategisch handelen is een stuk verstandiger om battles te overleven. Een ander interessant strategisch concept is Protection. Bepaalde objecten beïnvloeden andere objecten op de map met behulp van bepaalde bonussen, zoals een status boost op je health of je defense, of extra experience. Wanneer je een Phantom toewijst aan een object wat onder invloed staat van Protection maakt deze direct gebruikt van de voordelen van protection, naast de standaard voordelen en nadelen van het object.

Het vechten zelf werkt simpel: selecteer een Phantom die verschijnt nadat je deze hebt toegewezen aan een object, en kies vervolgens een vijand om aan te vallen. Wanneer de vijand is vernietigd krijgt de Phantom experience points waarmee deze sterker wordt. Phantoms behoren tot een bepaalde klasse die weer samenhangen met skills die klasse-afhankelijk zijn. Een Healer is bijvoorbeeld goed in het healen van je teamgenoten, terwijl een Soldier weer sterke fysieke aanvallen heeft. Naarmate je personages sterker worden nemen ook hun vaardigheden in kracht en aantal toe. Daarnaast is er nog een andere mogelijkheid om aan te vallen, namelijk met objecten. Elk object kan opgepakt worden en bezit een of meerdere speciale aanvallen. Hiermee zijn de verschillende aanvallen zeer gevarieerd wat het vechten alleen maar leuker maakt. Ook wapens en objecten hebben levels en worden krachtiger naarmate ze vaker gebruikt worden. Naast de standaard levels kun je objecten en Phantoms ook titels meegeven, die weer bepalen hoe de vrij te spelen skills zich evolueren. Dit systeem gaat zo verschrikkelijk diep dat het me duizelt, zo groot zijn de mogelijkheden gewoon. Laat dit je niet afschrikken, ook zonder kom je een heel eind!

De battlemaps zelf zijn redelijk klein en overzichtelijk. Erg interessant is hoe je je over de maps beweegt. In veel strategische games is de map in vakjes verdeeld, als een schaakbord. In Phantom Brave heeft men dit principe overboord gegooid en beweegt men een stuk natuurlijker. Om een Phantom bevindt zich een ring waarbinnen deze zich kan verplaatsen. Dit voelt zeer natuurlijk aan en werkt erg lekker. De game geeft je het gevoel dat deze je wat vrijer laat, ook al verschilt het in principe niet met het statische systeem van het ‘bewegen over vakken’, zoals in Disgaea, Fire Emblem en andere genre-genoten vaak het geval is. Hier komt wel meteen het grafische karakter van praktisch alle Nippon Ichi games pijnlijk naar boven. De Phantoms blijven er namelijk ‘plat’ uitzien terwijl ze zich in 3D bewegen. Het heeft een beetje een Paper Mario-achtig karakter. Ikzelf vind dit best wel charmant eigenlijk, maar ik kan me voorstellen dat er ook mensen zijn die zich hier aan storen. Toch past het de game. De maps zelf zijn verder allemaal mooi van uiterlijk, en ook uitdagend, met plekken die je moet bereiken door Phantoms met behulp van een andere Phantom te gooien omdat de plek te hoog of te ver ligt om op normale wijze te bereiken.

Naast het omgegooide systeem van de ‘klassieke’ strategische RPG heeft de game nog vele mogelijkheden die ook bijdragen aan de aantrekkingskracht van de game. Zo kun je personages en wapens samenvoegen zodat deze krachtiger worden en met het creëren van Phantoms en het toewijzen van titels zorgt dir voor een bijna oneindige manier van customizen. Verder zijn er random dungeons waar je makkelijk hogere levels kunt behalen, en is de replay van deze game bijzonder hoog door een hoge verzamelwaarde van de vele items in de game. Verder krijg je bij de game ook gratis de soundtrack en dat is mooi meegenomen, zelfs als je de muziek niks vindt, iets wat ik me trouwens niet kan voorstellen want componist Tenpei Sato heeft weer een zeer relaxte soundtrack afgeleverd bij deze game. Daarnaast is ook de voice-acting van hoge kwaliteit en steekt deze menig RPG naar de kroon.

Conclusie en beoordeling

Deze game is zowel op het gebied van ganeplay als verhaal zeer interessant. Volwassen zaken als vooroordelen en de dood komen aan bod en is, naast de zeer gevarieerde gameplay en het diepe customization-systeem een zeer groot pluspunt. Naast Disgaea zeker een aanrader voor diegenen die ook wat zwaarder werk van Nippon Ichi willen proberen!
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Leuke en verslavende gameplay
  • Hartverwarmende personages
  • Mooi verhaal
  • Strategie met een unieke twist
  • Minpunten
  • Misschien iets te diep systeem voor sommigen
  • Grafisch niet heel sterk

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Eens even downloaden die demo :D

  • Als je de game gewoon koopt op release, heb je dan wel de mogelijkheden alle beesten te maken, of moet je daarvoor los de Creature Creator kopen voor 10 euro?

  • @ Oekra



    De Creature Creator is een onderdeel van Spore, zo moet je het zien. Spore is gewoon het totaalpakket, dit zijn voorproefjes.

  • Nou dan zal ik hem wel eens even 'neerladen', ben benieuwd.

  • Bij mij wil hij niet downloaden.

  • Hmm, download knop werkt bij mij niet…

  • bij mij ook niet

  • bij mij ook

  • ik ben hem aan het installeren… vanaf een andere bron gedownload want die van EA werkt niet.

  • Op filefront staat ie er ook op!

  • Nice!!

  • bedankt

  • Ik heb hem al :D

    Is wel erg uitgebreid wat je met je beest doet!

    Ik heb er al 2 gemaakt :P

    Erg leuk ;)

  • Hij werkt bij mij niet!!!

  • Ik heb 'm lekker al besteld, die 10 euro is niks.

    Complete versie voor mij :)

  • bij mij werkt EA bron ook niet effe op filefront kijke



    @Fin4l. waar dan?ik kan hem niet vinden bij de demo's

  • geen grote demo en dat het vroeger komt is altijd fijn =D



    ik download hem van Megaupload

  • zou vett zijn als ie later dan ook voor de ps3 kwam, want deze game lijkt me gewoon supervett…:D

  • hier is de link :)

    http://files.filefront.com/SCCTrialSetupexe/;10630039;/fileinfo.html

  • Eens even downloaden dan maar.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren