1. Call of Duty: World at War (X360)

Call of Duty: World at War (X360)

Ooit wel eens dat gevoel gehad dat je in een hele heftige achtbaan zit. Hoogtepunt na hoogtepunt. Dat je helemaal in je zitje word gezogen. Er lijkt geen eind aan te komen. Dat hele fijne gevoel van gezonde spanning en van adrenaline. Dan heb je of echt in een vette achtbaan gezeten, of het is de mogelijkheid dat je een deel uit de befaamde Call of Duty reeks hebt gespeeld. Call of Duty is namelijk zo heftig, dat het net zoals een uren lange rit in een achtbaan voelt. Maar zijn ze niet een beetje doorgeslagen?

Toen Call of Duty: World at War werd aangekondigd, hadden veel mensen er niet echt veel vertrouwen in. Het grootste punt van kritiek, Treyarch. Treyarch was volgens vele fans de schuldige aan het feit dat Call of Duty 3, dat ook door Treyarch werd gemaakt, lang niet zo goed was als de andere delen ( lees schijtgame). Ook hikte veel mensen op het feit dat de game weer terug naar zijn roots ging. Het betekende dus dat je weer Nazi’s moest afknallen, en dat je weer lekker het magazijn van je thompson-gun mag leegschieten. Persoonlijk had ik niet zoveel vertrouwen in de ontwikkelaar, maar Nazi’s afknallen vond ik lang zo erg nog niet.

Call of Duty staat altijd al bekend als een lineaire shooter , en dat is bij World at War écht geen uitzondering. Zo zullen hoogtepunt na hoogtepunt elkaar opvolgen. De ene japanner na de andere japanner zal op je afrennen, om vervolgens een mes in je borstkas proberen te rammen. Japanners kunnen op je afstormen omdat je dit keer ook op pad gaat in de Pacific. Dat is zeker een welkome toevoeging, aangezien de eerste delen zich alleen afspeelden in Europa. Dat is ook gelijk een van de grootste pluspunten van die game. De levels in de Pacific zijn zó ontzettend goed. Vanaf het eerste moment voelt het goed aan. Je begint in een hut, waar je voor je ogen een mede soldaat letterlijk ziet worden gefolterd. Net op het moment dat de japanner jouw onder handen wilt nemen, word je gered door een mede soldaat. Op dat punt begint de spreekwoordelijke achtbaan. Een achtbaan die tot het einde doorgaat. Jammer genoeg ga je nog wel terug naar Europa, waarna je echt merkt hoeveel sfeer de Pacific levels nou echt hebben.

World at War is audiovisueel oogstrelend. Zo stond ik letterlijk een paar keer met mijn mond open te kijken hoe mooi die game nou eigenlijk is. Alles ziet er echt heel mooi, en zeer strak uit. Zo zien de explosies er echt schitterend uit, daar zul je er dan ook nog genoeg van te zien krijgen. Ook de licht effecten zien er zeer gelikt uit. Zo is de lichtval in een grot echt schitterend, je zult echt lichtstralen naar binnen zien vallen. Het is niet opmerkelijk dat WaW er zo goed uitziet, aangezien het op dezelfde engine draait als die van Call of Duty 4. En dat is volgens vele een van de mooiste 360 games. Je merkt duidelijk dat de engine door geëvolueerd is. Wat ook zeer goed in elkaar steekt is het geluid. Zo klinken de wapens net echt. Wat erg goed in de game past is de epische muziek. Het geeft je het gevoel dat je opgejaagd word en brengt heel wat extra spanning in de game. Die muziek zul je vooral horen als je weer in zo’n typisch Call of Duty moment terecht komt.

Waar de Call of Duty reeks vooral bekend om staat is de multiplayer. Vanaf deel een was die al subliem, maar CoD 4 stak er toch echt boven uit. Het level systeem voegde zeker iets toe, en ook het perk systeem was erg goed. Ik kan nu al één ding zeggen: de multiplayer van CoD 5 komt in de buurt, maar evenaart hem zeker niet. Zo zijn er een paar dingen die mij echt in het oog springen. Ten eerste, er zitten tanks in. Waarom moet Treyarch nou een tank fetish hebben? Die halen de balans echt uit de game. De tanks zijn wel is waar sloom, maar zodra je in een tank zit ben je praktisch onverwoestbaar voor spelers die gewoon rondlopen. Ja, je kan wel met een bazooka rondlopen, maar met twee schoten heb je een tank echt nog niet kapot, dus is het niet erg praktisch om überhaupt een bazooka te gebruiken. Mijn tweede irritatie zijn de honden. Die k*t honden zijn ontiegelijk irritant! Zo hebben ze je met twee beten dood, en zijn ze moeilijk dood te schieten. Je hoort misschien wel een luid geblaf als de honden eraan komen, maar je weet nooit zeker waar ze zijn. Zo kun je ze niet op je radar zien, en weet je meestal pas waar ze zijn zodra ze aan jouw zitten te kluiven. Maar buitenom dat, is er vrij weinig op te merken aan de multiplayer. De belangrijkste toevoeging in de multiplayer is toch wel, dat je dit keer naar level 65 kunt gaan, in plaats van level 55. Ook steken de maps zoals altijd zeer goed in elkaar. En zijn er ook genoeg perks om je een tijdje bezig te houden. Zo heb je perks waardoor je extra health krijgt, of perks waardoor je langer zult kunnen rennen. Ook zijn er genoeg upgrades voor de wapens. Die upgrades moet je verdienen doormiddel van het behalen van challenges.

Conclusie en beoordeling

Al met al is Call of Duty: World at War een van de betere games van 2008, waar toch een paar opmerkingen over te maken zijn. Zo is de singleplayer geniaal, waarbij je van hoogtepunt naar hoogtepunt springt. En steekt de game audiovisueel ook weer zeer goed in elkaar. Mijn grootste punt van kritiek zit hem in de multiplayer. Het feit dat er tanks inzitten, neemt mijn plezier voor een groot deel in beslag. Ook de honden zijn godsgruwelijk irritant. Maar het feit dat je dit keer naar level 65 kunt levelen, dat er meer perks en wapens inzitten houdt mij in ieder geval nog een tijdje zoet. Voor mij is Call of Duty: World at War een van de verassingen van 2008!
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • Singleplayer
  • Audiovisueel
  • Multiplayer
  • Sfeer in de game is geniaal
  • Minpunten
  • Tanks en honden halen de balans uit de multiplayer

Dit artikel delen

Over de auteur

Heisenberg Ik was een nintendo fan boy pur-sang!

Reacties

  • Ben benieuwd of dat wat wordt. Ik vond de eerste game nou niet echt aan z'n verwachtingen voldoen.

  • De Wii-versie van het vorige deel was een hele aardige game met een leuke besturing. Hopelijk wordt het dit keer nog beter.

  • Vond de eerst Wel vermakkelijk, maar top titel wil het niet ik het absoluut niet noeme.

    Ik zie wel of ik hem koop of iets dergelijks…

  • Ik ben benieuwd hoe ze dit gaan uitwerken. Het kan leuk worden of juist hte tegenovergestelde. De tijd leert het.

  • Deel 1 heb ik een stuk of 3 keer uitgespeeld en was gewoon een goede game met een geweldig verhaal. Hopenlijk kan deel 2 dat overtreffen.

  • ja ik las dit op kotaku, ik vnd wel vette manier van combineren

  • Freeroaming en RTS? wtf

  • wat Quintinius_Verginix zegt

  • Mafia games zijn de bom. Mafia blijft de koning van de mafiagames maar Godfather was een goede tweede en heb me er erg mee vermaakt. Hopen dat deze wat meerdiepgang en variatie heeft

  • Net zoals GTA 3 dat ook al kon van bovenaf? Dan is het namelijk niets bijzonders. Mocht er hard gewerkt worden aan het finetunen van deze ''vernieuwing'' en het een innovatie worden, dan ben ik wel benieuwd :). Vond deel 1 repetitief, maar als liefhebber van de films heb ik hem toch met plezier uitgespeeld :D.

  • Ben erg benieuwd wat het gaat worden!

  • @WiiZzhole: Een spel van bovenaf zien is niet de definitie van RTS. Of is Zelda: A Link To The Past ook tot RTS verheven?

    Ik denk dat het hier meer te maken heeft met het regelen van je business, dat op dat element wordt gedoeld.

  • ik vond de eerste echt een meesterlijk spel dat veel te weinig credits heeft geregen. Vooral de manier waarop je als nieuw personage in het originele verhaal werd geintegreerd was echt super. vechtsysteem was vet (had zelf alleen de xboxversie, maar geloof dat de wiiversie het nog leuker maakte) enige minpuntje waren het gebrek aan variatie in gebouwen en andere plekken waar je in kon komen en missies had. Geloof dat er maar 5 verschillende waren ofzo.

  • klinkt goed, als hij ook op de Wii komt, dan hoop ik dat die BlackHand besturing er weer inzit, dat was echt VET ;)

  • Hm ik ben benieuwd!

  • Okee, weet niet wat ik van moet vinden maar we zullen zien..

  • Lol @ Wessel



    Niet alles met een topdownview is een RTS, smartass :')

  • @Wessel



    FTW je klaagt dat TGF repetitief was maar je blijf een GTA addict? Over repetitiviteit gesproken zeg:P



    Deel 1 was masterlijk, één van de beste spellen die ik ooit heb gespeeld, en ik heb er heel wat gespeeld.


  • Dit is toch wel een game, die wat moet gaan worden. Dat RTS hoeft voor mij dus echt niet, want dat is totaal niet mijn genre. Als ze dat er te veel in doen, word dit er geentje voor mij.

  • ben benieuwd. vond de eerste een tof spel maar toch geen echte topper. die was/(is?) de duurste game ooit gemaakt, geen idee wat ze dus met al dat geld gedaan hebben.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren