1. Mario Power Tennis (NGC)

Mario Power Tennis (NGC)

Tennis, in vroegere tijden een sport voor de beter bedeelden onder ons. Gelukkig zijn die tijden veranderd en kunnen zelfs besnorde loodgieters hun kunsten laten zien op gravel of kunstgras tennisbanen. We hebben het hier natuurlijk over Mario, de mascotte van Nintendo, die zich samen met een hele hoop andere Nintendo figuren voor de tweede keer waagt aan een tennisgame.

Mario is er sinds zijn vorige tennisavontuur op de N64 redelijk op vooruit gegaan. De gameplay is weinig veranderd, maar dat was ook niet nodig aangezien de N64 versie nog steeds tot de top der arcade tennisspellen behoort. Als je namelijk alle vrolijke Nintendo figuurtjes wegdenkt, blijft er een behoorlijk diepe tennisgame over. Camelot, ontwikkelaar van Mario Power Tennis, heeft geprobeerd om een typisch Nintendo sfeertje toe te voegen aan het normaal behoorlijk degelijke tennisspel. Zo hebben de verschillende karakters (Mario, Peach, Wario, Yoshi, Donkey Kong, Boo, Bowser, Luigi, Daisy, Waluigi, Koopa Troopa, Diddy Kong, Shy Guy en Bowser Jr) elk hun eigen power shot. Dit is een speciale move, die net het verschil kan maken in een rally. Een minpunt aan deze power shots is dat ze voorafgaan door een behoorlijk lange cut-scene, die je niet door kunt klikken. In het begin is het wel tof om te zien hoe Mario een grote hamer tevoorschijn pakt om de bal vervolgens keihard weg te meppen, maar na twintig keer heb je er ook wel weer genoeg van gehad.

Mario Power Tennis herbergt een aantal zeer interessante en vooral vermakelijke gamemodes. Ten eerste kun je kiezen uit de tournament mode, welke onderverdeeld is in de overbekende mushroom, flower en starcups. Naast standaard tennis (World Open) kun je ook kiezen voor Gimmick Masters, waarbij de eigenschappen van de verschillende banen gemasterd moeten worden om te kunnen winnen. Verder is er nog de mode Exhibition, waarbij zelf een wedstrijd opgezet kan worden. Dan is er de Special Games mode, waarin verschillende minigames ondergebracht zijn zoals een paintball spelletje waarbij portretten doormiddel van verfballetjes ingekleurd moeten worden en Chain-Chomp Challenge, waarbij het noodzaak is zoveel mogelijk tennisballen in de bek van zo’n zwarte happer te krijgen. De rest van de modes bestaan uit Terror Tennis, Tic-Tac Glow, Gooper Blooper Valley en een aantal vrij te spelen spelletjes, waaronder een eindbaas gevecht met Bowser. Erg vermakelijk dus.

Om het spel niet te oppervlakkig te maken, heeft Camelot de karakters ook verschillende speeltechnieken meegegeven. Zo zijn Mario en Luigi all-round tennissers en slaan Donkey Kong en Bowser bijvoorbeeld heel hard, maar bewegen ze zich erg traag over het speelveld. Deze eigenschappen willen behoorlijk helpen bij het winnen van de toernooien. Het beste kun je in de Exhibition mode oefenen welke karakter je het beste ligt, alvorens deel te nemen aan de Tournament mode. De gameplay is verder redelijk simpel gehouden. Je gebruikt in principe alleen de A en de B knop en combinaties hiervan voor bijvoorbeeld een dropshot. Wat overigens niet erg subtiel is, is dat de eerste twee cups in de Tournament mode (de Mushroomcup en de Flowercup) heel erg makkelijk te halen zijn. Maar zodra je bij de Starcup aangekomen bent, zal de moeilijkheidsgraad ineens erg ver omhoogschieten, wat bij mij soms tot frustraties leidde.

Speltechnisch zit de game goed in elkaar. De graphics zijn meer dan behoorlijk (ook speelbaar in progressive scan mode) en de game loopt met een constant hoge framerate van 60 frames per seconde, wat de speelbaarheid alleen maar ten goede komt. Daarnaast vallen vooral de doldwaze lichteffecten op. Dit geeft het spel een zeer hectische sfeer. Elke baan heeft zijn eigen thema en thema specifieke eigenschappen, zoals rondvliegende spoken op de Luigi’s Mansion baan. De achtergrondmuziek en de geluidseffecten doen hun werk, maar ze zijn niet uitzonderlijk goed te noemen. De game ondersteunt overigens ook Dolby Prologic II, voor de mensen die over meer dan twee boxen beschikken.

De singleplayer mode van Mario Power Tennis is behoorlijk onderhoudend te noemen, maar wanneer de game echt verslavend begint te worden, is wanneer je twee of meer controllers op je GameCube aansluit en je het tegen je vrienden opneemt in een “normaal” potje tennis of één van de vele op tennis gebaseerde minigames waarover Mario Power Tennis beschikt.

Om de multiplayermode van Mario Power Tennis te testen heb ik een tweetal vrienden op laten draven om me te helpen om tot een goed oordeel te komen over deze belangrijke gamemode. Om tot een plezierig avondje te komen neemt men: drie (of twee in mijn geval) vrienden, drie/vier controllers, een GameCube plus Mario Power Tennis en een flinke voorraad vocht, al dan niet in combinatie met een gezonde hoeveelheid alcohol. Al met al hebben we ons flink vermaakt met deze game. Ik durf deze game schaamteloos naast Mario Kart Double Dash te zetten op multiplayer gebied. Als je de singleplayer toernooien uitgespeeld hebt en alle geheime karakters en banen vrijgespeeld hebt, hoef je niet bang te zijn dat je de game nooit meer zult spelen. De multiplayermode heeft een nagenoeg oneindige levensduur, mits er natuurlijk genoeg vrienden voorradig zijn.

Conclusie en beoordeling

None

Met een aantal zeer goede games, die vooral uitblinken in multiplayer, mag de GameCube onderhand wel uitgeroepen worden tot dé partyconsole van deze generatie. Nintendo bewijst met Mario Power Tennis dat je niet per se met je console online hoeft te gaan om multiplayer fun te beleven. Gelukkig hebben ze ook de eenzame gamer niet in de kou laten zitten door toch nog een behoorlijke singleplayer neer te zetten. Mario Power Tennis is een aanrader voor iedereen die van partyspellen houdt en Mario een warm hart toedraagt.
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • Sterke multiplayermode
  • Verslavende gameplay
  • Veel toffe gamemodes
  • Duidelijk verschil in techniek tussen characters
  • Minpunten
  • Helaas niet online
  • Niet uit kunnen zetten van de Powershot cutscenes
  • Soms erg hoge moeilijkheidsgraad

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Lijkt me wel een vet spel.

  • Zeker geen verkeerd spel. Alle goede dingen uit spellen, gewoon op een hoop gegooit. Hopelijk werkt het dan, want het zou net zo goed een grote flop kunnen worden.

  • Lijkt een beetje op Prototype, ofniet? Ziet er in ieder geval zeer goed uit.

  • Had er tot voor kort nog nooit iets over gelezen of gehoord :P , maar nu ik me er wat in verdiept heb is dit een echte MUST-HAVE geworden voor mij. Niet alleen ziet het er (nu al) erg goed uit, het verhaal, de setting, alles spreekt me aan.

  • ziet er goed uit imo

  • hier kijk ik wel naar uit.. ik hoop dat het ook egt goed word uitgewerkt =D

  • Geen XBOX 360? :O x((

  • Spreekt me enorm aan!



    @ Shankdown: Lol alsof Sony een game uit gaat geven op de 360 :P.

  • @Shankdown



    ja, sony heeft ook heus wel first party bedrijven, niet dat je denkt dat alleen microsoft die heeft.

  • lijkt me vet.

  • Doet me een beetje denken aan Crackdown.

  • vet hoor

  • Op de eerste screen lijkt die gast van achter wel een beetje op Nathan Hale van R:FOM :P

  • Lang geleden dat we er nog iets van hoorden. Het ziet er aardig uit met behoorlijk wat potentiel, gezien de geschiedenis van de developper.



    @ shenmue3 : kan je prematuur spellen? Op een paar foto's en een verhaaltje noem je dit nu al MUST-HAVE. Wordt je tegenwoordig betaald om Sony-games te hypen of zo?



    P.S. Evita gaat blij zijn :-)



  • Doet me een beetje denken aan PROTOTYPE…



    vind je niet?

  • Nice!

  • @ Pro-Master08



    Het is eerder Microsoft die haast geen first party spellen heeft, ze betalen heel veel third party devs voor exclusiviteit.

  • @ Gemini



    het is toch een MUST-HAVE voor hem geworden?



    net zoals GTA4 voor vele mensen een MUST-HAVE geworden was, en voor sommige niet :)))



  • Gemini leest nogal moeilijk, en kan \"word je \" niet spellen xD

  • @ Shenmue3 en Powerak : \"is geworden\" daarentegen kan ik wel spellen :-p

    Maar dan nog vraag ik me af hoe je een 4 foto's en totaal niks info over speelbaarheid enz dit NU al een must-have kan noemen.



    Je kan dit als project veelbelovend noemen als je wat eerlijk bent maar daar blijft het bij want de rest is gewoon dezelfde marketingpraat die we bij Prototype en Assassin's Creed hoorden.



    Een game als must-have bestempelen voor er ook maar ergens een speelbare versie getoond en geprobeerd werd is gewoon het soort hypen dat je van een 12-jarige verwacht die een game al vet vind na het tonen van 1 fotootje, niet van een een 20-ger.

    Wat jij doet das al even sterk als al die kerels die op voorhand Haze een must-have en system-seller gingen noemen, en we weten hoe dat afliep :-)



    En ja, ik heb hoge hoop voor dit game, maar overdrijven is ook een kunst :-p







Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren