1. Gears of War 2 (X360)

Gears of War 2 (X360)

Dagenlang was ik bezeten. Er ging geen ontbijtje voorbij waar ik niet controleerde of mijn gebakken eitje toevallig geen rottend Locust vlees was. Voortaan zou ik met een koprol de woonkamer binnen komen rollen, om vervolgens achter de bank te schuilen. Avond na avond deed het geluid van mijn elektrische tandenborstel mij terugdenken aan de epische kettingzaaggeluiden. Tijd voor andere dingen had ik niet, vastgeketend aan mijn Xbox 360 onderbrak ik mijn speelsessies alleen voor een bezoekje aan het toilet. Gears of War 2 is één van de vetste games die ik ooit heb gespeeld.

Maar wat is dan toch die fantastische sleutel tot succes? In Gears 2 spreken we niet van een sleutel, maar van een heuse sleutelbos. Niet

alleen zijn de sleutels, of elementen tot succes, zijn belangrijk; ook het slot waarin deze sleutel past moet worden gevonden. Dat is het punt waar deze game zich al mee onderscheid van anderen. Het doet wat het moet doen en steekt de sleutel keihard in het slot, draait het sleuteltje om en opent de deur naar een geweldige ervaring.

Gelukkig is Gears of War 2 veel meer dan enkel een geweldige ervaring. Het laat je gruwelen van angst en trillen van enthousiasme. Hoe kan het ook anders, als je met de zwaar gespierde Marcus Fenix donkere gangetjes doorstruint, die bovendien krioelen van de sluwe Locust. Soms voelt het als overleven, soms als wraak nemen, maar het voelt altijd goed. Niets gaf mij een grotere adrenalinestoot, dan het onthoofden van een gigantische Locust of het doorzagen van een bepantserde Grinder.

Voor zover iets in die richting goed kan voelen dan. Nou, laat ik het zo zeggen, de Locust zijn geen lieverdjes. Hun gespierde, afschrikkende uiterlijk verraad dat deze wezens onmogelijk achterneven van je kunnen zijn en alleen oog hebben voor het vernietigen en martelen van de

mensheid. Ondanks alle gruweldaden die je pleegt, heb je dus het gevoel dat je wel degelijk iets goeds aan het doen bent. Het feit dat je beste vriend en ‘partner in crime’, Dom, ook nog eens zijn vrouw heeft verloren aan deze monsters, versterkt dat gevoel. Ook al is dit element van het verhaal niet helemaal goed uitgewerkt.

De rest is dat namelijk wel. Het verhaal in Gears 2 is niet duidelijk en dat bedoel ik in positieve zin. Het is namelijk zo geniaal gemaakt dat je bijna nooit weet wat er zal gaan gebeuren. Soms pakt dit helaas volledig verkeerd uit – what the fuck moet ik hier doen?! – maar vaak wordt je compleet overdonderd. Je gokt op een vette shoot-out in een koninklijk paleis, je krijgt een scène voorgeschoteld waarbij jij en je team volledig worden opgeslokt door een gigantisch beest. Eenmaal daarbinnen zal je ook weer compleet verrast worden door de creativiteit van de makers en kan je na enkele uren al concluderen dat Gears of War 2 een geniaal spel is.

Over genialiteit gesproken, wat te denken van de haast perfecte besturing. Onmisbaar als je in de wilde achtbaanrit die Gears of War 2 heet geen vervelende tussenstops wilt kennen. Het steekt zó goed in elkaar, dat ik regelmatig op mijn controller keek om te checken of ik niet een ingewikkeld toetsenbord op mijn knieën had liggen. De game bied tientallen mogelijkheden waarbij er slechts een paar knopjes hoeven te worden gebruikt. Het lekkerst werken de schouderknoppen, die het wel érg verslavend maken om over een muurtje te gluren en je wapenmagazijn eens even te legen op een vijandelijke Locust.

Hoe je dat aanpakt, is natuurlijk weer een ander geweldig aspect van de game. Er is een groot aantal dodelijk schiettuig tot je beschikking, dat weer varieert van sniper tot flamethrower. Nog beter is de balans, die – op de flamethrower na – je echt aan het denken zet. Schuilend achter een enkel overgebleven obstakel snel je wapens verwisselen, terwijl er tientallen Locust op je af komen…

Opvallend is dat die objecten – afgebroken muurtjes, tafels etc. – er wel erg vaak op de juiste plek staan. Niet geloofwaardig, wel handig! Schuilen is namelijk een must, wil je niet doorzeeft worden. In zowel donkere gangetjes als grote oppervlakten is dekken met behulp van de soepele A-knop de tactiek voor zegeviering. Geheel veilig ben je echter nooit, er valt maar al te vaak een granaatje achter het muurtje waar jij je bevind. Dan is er nog de mogelijkheid om zwaargewond naar één van je squadgenoten te kruipen, al schreeuwend om hulp. Mocht er niemand in de buurt zijn of komt er een Locust op je afgelopen, die vervolgens je hoofd

kapot trapt, dan zal het bloed rijkelijk vloeien en ben jij dood. Hetzelfde kun je uiteraard doen bij de vijand, met behulp van een paar excentrieke moves. Ook je maten kunnen gewond raken, dus vecht als een groep en help elkaar.

Samenwerking is ook de sleutel tot succes in de (online)-coöp en multiplayer. Dat zou je niet verwachten in een game waar afgeschoten ledematen, bloed én wapens centraal staan. Het ligt er ook aan wat jouw smaak is. Schiet jij liever irritante Britten (geen racisme) af, dan zal je niet snel voor de mode Horde kiezen. In mijn mening is echter niets vetter dan met een paar maten tientallen golven Locust stuk te schieten. Hoe meer golven je doorstaat, hoe meer samenwerking er aan te pas komt.

Dat maakt Gears of War 2 de beste shooter op dit moment. Geen enkele gewelddadige game kon mij tot nu toe meer bekoren dan dat dit pareltje doet. Locust afschieten in bloedmooie Unreal-beelden for the win!

Conclusie en beoordeling

Gears of War 2 is dé game voor elke - zichzelfrespecterende - gamer die tegen een beetje bloed kan. Het spel kent een geniaal verloop, verveelt vrijwel nooit en werkt overdonderend op de zintuigen. Deze game verdiend een 9.5, omdat het je een geweldige ervaring laat meemaken, zowel met als zonder medespelers.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Rauw
  • Bloed & Geweld
  • Angstaanjagend & Adrenalinewekkend
  • Geniaal
  • Online
  • Minpunten
  • Onduidelijkheid
  • Soms ongeloofwaardig

Dit artikel delen

Over de auteur

Mad

Reacties

  • are you joking t0 me ? brasilia is de hoofdstad van brazilie

  • Ja precies, foei insidegamer.

  • Zo 20 hele werknemers. Dat zullen er wel meer worden neem ik aan?

    Voor de rest is het wel leuk voor ze.

  • De nieuwe studio zal samen met andere teams van Ubisoft zich richten op het ontwikkelen van familiegeoriënteerde spellen voor de consoles en handhelds.



    In andere woorden: Zij gaan alle twintigen zoveel mogelijk partygames voor de Wii en DS eruit schijten als maar mogelijk is, wat zei Ubisoft nou met betere games ontwikkelen voor de Wii?

  • Sorry, sorry, sorry, stom foutje :)

  • van fouten leer je he ^^

    :p

  • @milind: waar zegt ie dat brasilia niet de hoofdstad van Brazilië is?

  • richten op het ontwikkelen van familiegeoriënteerde spellen voor de consoles en handhelds.

    Mooi, dan blijf ik uit de buurt bij iedere game waar ik van lees dat de game uit Sao Paulo komt.



    @ noproblem: is intussen al aangepast natuurlijk ;).

  • EDIT: Zal wel weer niks worden, foei sander!

  • Ubisoft verbreedt dus haar horizon, helemaal Zen!

  • What's Next. De noordpool..

  • Kalahari

  • What*s next de Africa

  • Hopen dat er wat mooie games van gaan komen..:)

  • Familie-games zijn niet mijn favorieten games…

  • famillie games zijn ook niet mijn favoriet.

  • Lol, zie je zo'n surinamer er de baas van zijn. Lijk me wel lachen.

  • Ja leuk toch kunnen ze daar ook gamen XD

  • What's next … Antarctica?

  • Ubisoft opent wel veel studio's de laatste tijd!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren