1. Super Mario Galaxy (Wii)

Super Mario Galaxy (Wii)

Velen maken de overstap van casual of non-gamer naar hardcore gamer via één welbepaalde game. Deze game voldoet, naar mijn mening, minimum aan één –in het beste geval aan alle drie- van de volgende voorwaarden. Ofwel is het een game, die meestal deel uitmaakt van een serie, met een prachtig en aangrijpend verhaal. Ofwel is de game voorzien van een moeilijkheidsgraad die enkel voor de uitverkorenen genietbaar is. Of, als laatste voorwaarde, is de gameplay van het spel niet te evenaren voor de rest van de generatie aan games. Zo werden de meeste gamers, die nu nog steeds te pas en onpas dwepen met het begrip 'hardcore', hardcore-gamers gemaakt door bijvoorbeeld series als Final Fantasy en andere geniale spelreeksen. De Nintendo-fanaten werden fan door de Zelda's, Metroids en Mario's en de bezitters van de allereerste PlayStation werden hoogstwaarschijnlijk door de hardcore-geest bezield via Crash Bandicoot, Spyro, Ratchet en ga zo maar door. Maar de tijd tikt voort en dus kwam er een nieuwe generatie gamers op de proppen. De Microsoft-fans kregen Master Chief, de volgelingen van Sony leerden Kratos kennen en de nieuwste lading Nintendo'ers… wel… Dat is een vraag zonder antwoord. Althans, tot voor kort! Want naar mijn mening is de nieuwste platformer van ons aller favoriete loodgieter in blauwe overal, dé reden bij uitstek om een Wii aan te schaffen en zo ook een hardcore-gamer te worden.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: SMG voldoet aan twee van de voorgaande voorwaarden. Ten eerste staat de gameplay van Super Mario Galaxy als een huis. Miyamoto heeft nog maar eens bewezen dat hij, en hij alleen, de god der ontwikkelaars is. Hij nam gewoon het goede, oude recept van de Mario-platformers zoals we die kennen en voegde daar een nieuw geniaal spelelement bij: de zwaartekracht. In z’n nieuwste avontuur mag Mario zijn sterren gaan zoeken in het heelal met als centrale plek het observatorium van Rosalina en haar sterrenkinderen. Rond Rosalina en háár voorgeschiedenis wordt er in Super Mario Galaxy zelfs nog een klein bijkomstig verhaaltje gesponnen. Ergens in het observatorium vind je de bibliotheek met een boek waarin aan de hand van prenten Rosalina’s verhaal verteld word. Naarmate je steeds verder komt in de game komen er meer hoofdstukken beschikbaar om te lezen. Of je al dan niet dit verhaaltje leest, mag je volledig zelf bepalen. Je wordt er helemaal niet toe verplicht. En maar goed ook, wat dit extra verhaaltje is een vrij overbodige toevoeging. Je moet het niet aanzien als een minpunt aan het spel, maar het heeft gewoon totaal geen meerwaarde. Vrij nutteloos dus.

Hoe dan ook, terug naar mijn vorig punt! Vanuit het observatorium vliegt Mario door middel van een ster (ja natuurlijk, hoe anders?) naar de verschillende planeten. Deze planeten zijn lekker gevarieerd in grootte, thema en design; wat de gameplay steeds lekker fris en genietbaar doet aanvoelen. Vooral op de kleinere planeetjes wordt het nieuwe opzet van gameplay, dat Nintendo voor de eerste maal ooit gebruikt in een game, duidelijk zichtbaar. Mario zweeft vrolijk door de levels, van het ene stukje grond naar het andere. Dit creatief gebruik van de zwaartekracht geeft een compleet nieuwe en uiterst vermakelijke dimensie aan het doorlopen van level per level. De simpele omschakeling van het welbekende (en uiterst simpele) ‘van punt A naar B’ in ‘van de eerste planeet naar de laatste’ en daarbij dan ook nog het nieuwe element van de zwaartekracht, die dit alles nog genietbaarder maakt, zorgt voor een fenomenale ommezwaai op het gebied van gameplay. Miyamoto heeft in deze game dus de nieuwe standaard voor toekomstige platformers uitgevonden. En daar verdient hij een dikke pluim voor.

Mario zweeft dus, zoals ik al zei, vrolijk van planeet naar planeet. En toch blijf jij steeds, zonder enig probleem, in controle van de geobesiteerde loodgieter met snor! Dit komt in het bijzonder door de fantastische controls die Big N in de game geïntegreerd heeft. Er wordt immers op een perfecte manier gebruik gemaakt van de intuïtieve controls die de Wii je biedt. Deze intuïtieve controls zijn dan wel aanwezig, maar ze worden niet uit ‘uitgebuit’. Alleen Mario’s draaiaanval moet je uivoeren door de Wii-mote te schudden. Alle andere acties verricht je door gebruik te maken van de knoppen op de remote en nunchuk. Deze gebruiksvriendelijke controls, fantastische variatie in omgevingen en het geniale gebruik van het principe van de zwaartekracht zorgen ervoor dat Super Mario Galaxy een waar genot is om te mogen ervaren. Het tweede kenmerk waar SMG ook beduidend aan voldoet is de moeilijkheidsgraad. Deze wordt geleidelijk aan opgebouwd. De eerste levels zijn zelfs voor de casual-gamers een makkie en naarmate je verder vordert in de game wordt het steeds pittiger. Dat zorgt voor een goed evenwicht in het spel en verlengt ook de speelduur.

De enige voorwaarde die de game niet invult, is de eis betreffende het fantastische verhaal. Dat heeft Super Mario Galaxy namelijk niet. Maar alleen een ware debiel laat dit spel in de rekken liggen omwille het zwakke verhaal. Iedere serieuze gamer weet nu eenmaal dat het verhaal van Mario’s platformers even voorspelbaar is als de clou van de gemiddelde racistische Marokkanenmop. Voor de vergeetachtigen onder ons toch nog even een korte heropfrissing: groot feest en Mario is uitgenodigd door Peach. Net wanneer Mario opdaagt, verschijnt ook Bowser op het toneel. Bowser ontvoerd de prinses, dramescène speelt zich af en Mario wordt de ruimte in geslingerd. Mario ontwaakt op een miniplaneet en jij wordt, samen met hem, voorgesteld aan het spel en zijn features. Het verhaal is dus wederom niet speciaal te noemen, maar het cliché verhaaltje doet geen afbreuk aan de fantastische belevenis die je meemaakt met deze game. Daarom zie ik niet in waarom dit als minpunt moet beschouwd worden. Het is geen positief noch negatief kenmerk van het spel, zo simpel is het.

Dit alles -de planeten, korte scènes die het verhaal uitleggen en alle personages- worden prachtig op je scherm getoverd. De graphics van het spel zijn werkelijk van ongezien niveau. Op de Wii welteverstaan. Mario en z’n gevolg worden prachtig in beeld gebracht en de planeten zien er door de uitstekende graphics en een goed gebruik van kleuren fenomenaal uit. Naar goede gewoonte bij Nintendo is de audio in dit spel ook weer van heel hoge kwaliteit. De fantastische muziek die afspeelt gedurende de game zet een fantastisch sfeertje neer en is een godsgeschenk voor je oren.

Tot hiertoe is mijn recensie vol lof en complimenten over Mario’s nieuwste platformavontuur. Je vraagt je dan vast af of er geen enkel minpunt van dit spel het vermelden waard is. Nou, dat is er dus wel. Een logisch gevolg van de overvloed aan variatie in de levels is aversie. Er zijn levels die je fantastisch vindt en andere levels wil je gewoon zo snel mogelijk doorlopen omdat je ze zodanig hatelijk vindt. Niet alle levels zullen je liggen en daar krijg je dan een soort antipathie voor. Dit is natuurlijk onvermijdelijk, Nintendo kon hier op voorhand al niets aan veranderen. Meningen verschillen nu eenmaal en dat kun je dan ook als enig minpuntje beschouwen aan dit pareltje.

Conclusie en beoordeling

None

In het kort: Super Mario Galaxy brengt hoop. De game voldoet aan voorwaarden die, naar mijn mening, nieuwe hardore-gamers kunnen aanspreken en dan zal Nintendo niet anders kunnen dan nieuwe games van dergelijk niveau uitbrengen. Daarnaast verlegt SMG de grafische grenzen van de Wii, die aan ons en third -party ontwikkelaars eindelijk de ware kracht van onze nieuwste Nintendo-console laten zien. En als laatste heeft Miyamoto met zijn nieuwste kunstwerk zomaar even een nieuwe standaard op het gebied van gameplay gecreëerd voor alle toekomstige platformers. Dat het enige minpunt aan het spel onvermijdelijk is, mag Nintendo zelfs als een extra pluim op hun hoed zien.
9,7
Score
97
Score: 95
  • Pluspunten
  • Zwaartekrachtconcept
  • Gameplay
  • Controls
  • Moeilijkheidsgraad
  • Graphics
  • Audio
  • Minpunten
  • Hatelijke levels

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Er staat overigens wel in het interview dat alleen als je een bepaalde kwalificatie gekregen hebt je geld kan vragen.



    \"What we're trying to do with LittleBigPlanet is almost iTunes meets eBay in the sense that once an individual or a developer has qualified by producing certain levels or certain add-ons, they will then be able in the future to exchange these and make money out of them,\"

  • Beetje jammer hoor… Hoop dat de meesten mensen dit niet zullen doen! Ook als je die bepaalde kwalificatie hebt!

  • wtf dat is best lame :S dan hebben ze \"professionele\" levels die niemand speelt wohoo!

  • opzich cool, als je een vet mooi level hebt gemaakt.

    Maar aan de andere kant raar om geld te vragen!

  • goed gezien van die gasten. ik vindt het een goed idee en zolang het niet meer dan een euro kost heb ik er geen probleem mee .. denk dat er zo zeeer aardige levels gaan ontstaan… ik kijk er naar uit

  • Ik denk dat niemand ervoor gaat betalen. ik betaal alleen voor nieuwe voorwerpen.

  • ik weet het nog niet hoor

  • Door er geld voor te vragen gaan de gebruikers juist meer hun best doen om er een degelijke level van te maken .. en als de level dan aan een paar kwaliteits normen moet doen voor je er geld kan van vragen denk ik wel dat je waar voor je geld zal krijgen en je bijvoorbeeld zo geen 1euro verspilt aan een mislukte level

  • het kan leuk worden maar het valt zien hoe veel je vraag en wat je er voor trug krijgt he

  • Ze gaan zelfs zo ver dat ze er niet over verbaasd zouden zijn als in de toekomst een ware LittleBigPlanet-miljonair zien.

    Uitgaande van een euro per level (maximaal) zou 1 of andere no-lifes 1 miljoen levels moeten knutselen??No way! (Belasting niet meegerekend)

  • Hmm aardig lame..

  • Vind het maar een kut concept. Snap de potentie er wel in maar als we ook nog voor custom content gaan betalen gaat er iets niet goed.

  • 1 pleuro is geen geld voor en level. Zoals al gezegd wordt komen hierdoor veel oede levels. Meskien komt h't ok als er gen pleuro's voor moetn betaald worden. Ik zie hier wel potentie in.

  • @ Kay



    Uitgaande van een euro per level (maximaal) zou 1 of andere no-lifes 1 miljoen levels moeten knutselen??No way! (Belasting niet meegerekend)





    Jij begrijpt het nie helemaal. En ik heb geen zin om uit te leggen dat een bigplanet miljonair geen miljoen levels gemaakt heb moeten om aan een miljoen te komen. denk ff na please




  • Uitgaande van een euro per level (maximaal) zou 1 of andere no-lifes 1 miljoen levels moeten knutselen??No way! (Belasting niet meegerekend)



    Uhm, er zijn meerdere mensen die dan kunnen betallen voor een level :|

  • beetje onzin

  • Beetje hetzelfde idee als Second life, waar ook miljonairs uit zijn voortgekomen.



    Voordat je daar aan begint, moet je wel eerst naamsbekendheid krijgen uiteraard. Maar met een tof level voor 30 eurocent kun je al duizenden euro's verdienen als hij meer dan 10k wordt gedownload.

  • @_Kay_



    Als je een goed level hebt en per level heb je bijvoorbeeld 30.000 mensen die dat downloaden, dan heb je 30,000 euro voor een level,



    Je denkt toch niet dat iemand ook maar tijd heeft om 1,000,000 levels te bouwen :P



  • Hmm, maar krijgen spelers dan al het geld wat voor hun level betaald moet worden of gaat het (evt voor een groot deel) naar de grote Sony-bankrekening?

  • huuuh eng grappig:p

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren