1. Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots (PS3)

Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots (PS3)

Op twaalf juni was het dan eindelijk zover. MGS4 ligt na vier jaar wachten in de winkels. Na de TGS trailer in 2005 waren de verwachtingen torenhoog gespannen. Zou de legendarische Hideo Kojima en zijn team de trouwe fans niet teleurstellen? Zouden ze het voor elkaar krijgen om een prachtig verhaal neer te zetten? De kosten zijn zo hoog dat de game wel naar de Xbox 360 moet gaan. Maar dat gebeurde niet ondanks al die honderden geruchten die op het internet zijn verschenen. Als je het schijfje in je Playstation 3 stopt begrijp je waarom het een game is die exclusief naar de PS3 is gekomen.

Temminste, dit denk je de eerste tien minuten niet. Ten eerste is er een installatieproces vereist van ongeveer acht minuten. Vervolgens krijg je allemaal vage reclames waarbij je hardop nadenkt over wat voor een wanproduct je nou weer hebt gekocht. Maar na die reclames begint het dan allemaal. Je start in het Midden-Oosten. Je zit achterop een truck met tientallen andere soldaten terwijl Snake zegt: ''War has changed''. Dat merk je want al snel kom je op het slagveld terecht dat volledig gecontroleerd wordt. Daar zit je dan, midden in het slagveld. Van alle

kanten wordt er geschoten. De rebellen worden hopeloos afgeslacht door de goed georganiseerde PMC’s (Private Military Companies) Daarna is het stil. Je hoort wat geruis in de verte en wat vreemde geluiden van beesten die je niet verwacht in het Midden-Oosten. Plotseling springen er vanuit het niets gigantische mechs (zogenaamde gekko’s). Je moet rennen voor je leven, anders wordt je verpletterd door hun lange stelten. De perfecte overgang tussen cutscene en gameplay doet je beseffen dat je altijd je controller in de hand moet houden.

Dit is het begin van MGS4. Het verhaal draait wederom om Solid Snake die door het verouderings proces op een bejaarde klaverjasser lijkt. Maar hij is nog steeds even listig. Hij heeft soms alleen een beetje last van zijn rug. Nadat je de gekko’s overleeft hebt ga je drie dagen terug de tijd in. Je krijgt te horen dat je nog waarschijnlijk maximaal een jaar te leven hebt. Maar er is nog slechter nieuws want Liquid is namelijk een opstand aan het plannen. Hij heeft de vijf grootste PMC’s in bezit en regeert deze centraal vanuit Outer Haven. Roy Cambell (ex-kolonel) vertelt je dat Liquid gestopt moet worden voordat hij de wereldmacht grijpt en jij bent de enige die hem kan stoppen. Zijn leger is groot genoeg om het Amerikaanse leger te vernietigen. Al snel kom je bij een zogenaamde Rat Patrol Team 01, een team dat Onder leiding van Meryl speciale infiltraties uitvoert. Zij vertelt je waar Liquid is en dat het slachtveld geregeld wordt door zogenaamde ‘nanomachines’ die elke soldaat in zijn lichaam heeft.

De nanomachines zijn weer een onderdeel van ‘the system’ (een computernetwerk) die alle aspecten van een soldaat regelt. De emoties van soldaten worden door deze nanomachines

gecontroleerd zodat ze bijvoorbeeld geen angst meer kennen. Het Amerikaanse leger gebruikt ook nanomachines. Dus wie controle krijgt over ‘the system’ krijgt controle over de wereld. En drie keer raden wie hier op uit is. Verder keren ook oude personages terug zoals Raiden, Vamp en de zeer charmante Naomi. Ook nieuwe pernonages worden geïntroduceerd zoals het vijf jarige meisje Sunny. Zij zal uiteindelijk een belangrijke rol gaan spelen in het verhaal. Dit diepgaande verhaal is op een fantastische manier verteld en er zijn gigantisch veel plotwendingen. In totaal bevat de game ongeveer zeven uur aan tussenfilmpjes en veertien uur aan gameplay afhankelijk van de moeilijkheidsgraad en je speelstijl. Daarna speel je het keer op keer opnieuw om steeds weer nieuwe dingen te ontdekken. Dit kan je letterlijk opvatten omdat je meestel meerdere wegen hebt om op je eindbestemming te komen. Alleen al vanwege die reden zal je waarschijnlijk de game minstens één keer opnieuw spelen.

Al snel kom je bij een afspreekpunt waar je maatje Otacon je wat handige gadgets geeft. Zo heb je de ‘MK. II’. Dit is een klein bestuurbaar robotje waarmee je de omgeving kan verkennen en vijanden kan elektrocuteren. Verder heb je ook de ‘Solid Eye’. Dit is een verrekijker, nachtkijker en radar ineen. Uitermate handig dus om vijanden te spotten en ze zo een stap voor te zijn. De game telt ongeveer 70 (!) wapens, waarvan je ze niet allemaal kan gebruiken doordat er een lock opzit (ook door the system). Maar geen nood, al snel kom je een wapendealer (Drebin) tegen die wel raad weet met die locks. Je kan van hem ook wapens kopen en customizen wanneer je wilt. Uiteraard doet hij dit niet gratis.

Je moet zogenaamde ‘Drebin Points’ verzamelen wil je van zijn diensten profiteren. De punten verdien je door wapens op te rapen. De wapens die je dubbel hebt worden dat automatisch verkocht wat je Drebin Points oplevert afhankelijk van het type wapen. Je kan dus wanneer je wilt wapens en ammo kopen zodat je nooit zonder komt te zitten. Zo wordt het een stuk makkelijker. Maar vergis je niet, deze game is alles behalve poepsimpel. De bossfights zijn zeer uitdagend en het duurt toch even voordat je door hebt hoe ze te verslaan. De AI is niet om over naar huis te schrijven wanneer je op bijvoorbeeld easy speelt. Maar speel je bijvoorbeeld op hard dan heeft de vijandelijke AI arendsogen. Dus het is oppassen geblazen. Er zijn ook vijf moeilijkheidsgraden dus er is voor iedereen wat.

Ik heb goed nieuws voor diegene die heftige actie willen en de Solid Rambo wil uithangen, dat kan. Je kan zelf bepalen of je het nou zeer

professioneel aanpakt zonder een kill te maken of je knalt gewoon iedereen neer die in de weg loopt. Verder kan je ook bepalen of je de plaatselijke rebellen helpt die strijden met de PMC’s. De rebellen zullen dit merken en als ze je aardig genoeg vinden bieden ze je handige items en hulp aan. De rebellen zijn ook uitermate handig voor dekking. Wanneer de twee groepen elkaar overhoop knallen kan jij rustig via een andere weg de PMC’s voorbij sluipen. Dit soort klassieke MGS gameplay kom je vooral in de eerste twee acts tegen. De andere drie acts zijn iets anders dan dat je van een MGS-game gewend bent maar het zorgt temminste voor wat meer afwisseling.

Grafisch ziet het er allemaal prachtig uit. De omgevingen zijn mooi en de character models zijn verbluffend. De animaties, de naadloze overgang van tussenfilmpje en gameplay zonder laadtijden, de hoeveelheid vijanden op het scherm… Alles aan deze game is indrukwekkend. Enig minpuntje is dat bij veel actie de framerate soms naar beneden gaat, maar dit doet geen afbreuk van de fantastische ervaring. De muziek verdient ook een compliment. Met veel verschillende prachtige tracks en voice acting moet je hier concluderen dat Kojima een prachtige prestatie heeft neergezet op gebied van audiovisueel. Alles is tot de puntjes afgewerkt. Maar het heeft zijn keerzijde. Tussen de acts door zijn er nog meer installatieprocessen. Deze verlopen echter zeer snel en het geeft je tijd om wat te zuipen te pakken nadat je kwijlend een lange cutscene hebt bekeken aan het einde van een act.

Je zou het bijna vergeten maar bovenop de fantastische ervaring die je met dit spel ervaart zijn er ook nog online modi. Als je het doorhebt is het zeer verslavend. Niets is beter dan in een doos verstoppen en iemand vervolgens van achteren besluipen en ‘m met een CQC move(Close Quarters Combat) te grijpen. Vervolgens kan je met hem doen wat je wilt. Naast de standaard deathmatches heb je ook een speciale mode. Eén iemand is Snake die het moet opnemen tegen twee teams die ook weer tegen elkaar strijden. Deze twee teams moeten dan zo snel mogelijk Snake zien te vinden. Gelukkig sta je er als Snake niet alleen voor. Je wordt namelijk geassisteerd door iemand die de MK. II bestuurd. Je hebt verschillende skills waarmee je met de gekozen verbetering een mooie combinatie kan samenstellen. Je kan zo bijvoorbeeld sneller lopen (nog sneller ja!) of je verbetert jezelf op sniper gebied. Veel diepgang dus. Online plezier gegarandeert! Er zijn op het moment van schrijven nog vijf maps en daar bovenop komen nog nieuwe maps en modes in de toekomst.

Conclusie en beoordeling

None

Met een geweldige singleplayer en een verslavende multiplayer kan je niet anders concluderen dat MGS4 een must-have is. Deze game valt gewoon niet te beschrijven, hoeveel woorden je ook gebruikt. Dit is een game die iedereen gespeeld moet hebben. Heb je geen Playstation 3? Halen dat rotding! Ben je niet bekend met het MGS universum? Lees dan als de sodemieter het verhaal op internet of haal de vorige delen uit de budgetbak! Dit is een ongelofelijke ervaring. Het enige advies wat ik jou zou kunnen geven is: vergeet GTA 4, Call of Duty of al die andere shizzle, dit is the real deal! Kopen die hap!
10
Score
100
Score: 100
  • Pluspunten
  • Geweldige singleplayer ervaring
  • Schitterende graphics
  • Prachtig geluid
  • Diepgaand verhaal
  • Heftige actie
  • Veel humor
  • Minpunten
  • Soms wat dipjes in de framerate

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ik ben erg benieuwd naar het spel.

  • Ben er heel erg nieuwsgierig naar! Alleen het moet niet teveel op een GTA game gaan lijken, wat helaas wel het geval is denk.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren