1. Ninja Gaiden Sigma (PS3)

Ninja Gaiden Sigma (PS3)

Vroeger, toen ik nog een klein kind was, had ik de ambitie om een ninja te worden. Ik keek vele ninja-films, was gedreven in meerdere vechtkunsten en droeg altijd een zwarte sjaal om mijn gezicht. ’s Avonds sloop ik dan verkleed als een ninja mijn ouderlijk huis uit, klom in een boom en terwijl ik verhuld was in de duisternis, bespiedde ik mensen die voorbij kwamen, fantaserend dat ik ze makkelijk kon uitschakelen als ik dat zou willen. Nu ben ik “volwassen” en zou het raar zijn als ik nog dat soort dingen deed. In de wereld van kinderen wordt ninja-spelen met een glimlach geaccepteerd, maar als een twintigjarige jongen, gekleed als een ninja, uit een boom zou springen, is dat natuurlijk erg vreemd. Gelukkig kan ik mijn ninja-fantasieën nog wel kwijt op de PS3 met Ninja Gaiden Sigma.

In Ninja Gaiden Sigma (NGS) neem je controle over een ninja met de naam Ryu Hayabusa. Ryu’s dorp wordt in het begin van de game aangevallen door wat slechteriken. Niet zomaar natuurlijk, ze zijn gekomen om de duistere Dragon Blade te stelen. Dat is niet zo mooi, want dat zwaard heeft vele duistere krachten en mag absoluut niet in de verkeerde handen vallen. Dus moet Ryu als een ervaren, bedreven ninja achter dat duistere zwaard aan en de verantwoordelijken voor deze wandaad voor eens en altijd duidelijk maken dat je met ninja’s niet moet fucken. Vervolgens wordt in 19 chapters het complete (maar niet echt interessante verhaal) uit de doeken gedaan. In die 19 chapters speel je grotendeels met Ryu, maar niet altijd. Af en toe krijg je de gelegenheid om met Rachel te spelen. Rachel heeft blond haar, een gigantische warhammer als wapen, is schaarsgekleed en heeft gigantisch grote tieten die continu onnatuurlijk aan het bouncen zijn. Ook zij doet mijn fantasieën op hol slaan, al zijn die van compleet andere aard dan mijn ninja-fantasieën

In NGS is het de bedoeling om al vechtend vele vijanden te verslaan. Het belangrijkst is dus dat het vechtsysteem goed werkt. En je raadt het waarschijnlijk al: dat is zeker het geval in NGS. Toen ik voor het eerst de controle nam over Ryu, voelde ik gelijk hoe lekker en vloeiend alles bestuurde. Het vechtsysteem is erg uitgebreid en zorgt ervoor dat je meer dan genoeg mogelijkheden hebt om vijanden af te slachten. Het kost echter wel tijd om het vechtsysteem op een acceptabel niveau te beheersen, maar hoe beter je wordt, des te leuker wordt het slachten van tegenstanders. Daarnaast kom je gaandeweg het avontuur verschillende manieren tegen om het vechtsysteem nog uitgebreider en nog beter te maken. Zo heeft Ryu de beschikking over meerdere wapens die hij tegenkomt tijdens zijn reis. Elk wapen heeft zijn eigen voor- en nadelen en besturen weer anders dan de andere wapens. Verder is elk wapen ook nog sterker te maken bij een oude man in ruil voor “geld”. Als het level van je wapen stijgt, kun je met dat desbetreffende wapen nog grotere combo’s maken. Naast wapens zal Ryu ook gebruik kunnen maken van ninpo’s, beter bekend als ninja-technieken. Als Ryu een ninpo scroll heeft gevonden, kan hij krachtige technieken gebruiken die je soms je hachje kunnen redden als het even niet lekker loopt. Denk aan technieken zoals vuurballen schieten, een vuurschild krijgen voor bescherming, een ijskoude wervelwind om je heen of alle vijanden elektrocuteren met bliksem. En ook deze technieken kunnen weer upgegrade worden door middel van een item. Je begrijpt het inmiddels wel: het vechtsysteem en alles wat erbij komt, is lekker uitgebreid en ook meteen het sterkste punt van deze game.

NGS voelt aan als een ouderwetse game in een nieuw jasje, wat op een paradoxale manier in dit geval positief uitpakt. Wat ik daar precies mee bedoel, zal ik even uitleggen. Het nieuwe jasje bestaat uit de aankleding: de game draait goed op 720P op een HD-scherm en ziet er grafisch prima uit, al spring ik er niet van in de lucht. Ook het geluid en de voice-acting is prima. Niks op aan te merken dus. De moeilijkheidsgraad van deze game is echter ouderwets moeilijk, wat dus echt fantastisch is. Je kan natuurlijk ook gewoon op een makkelijk niveau spelen (ninja-dog), maar de uitdaging ligt hem in de hogere moeilijkheidsgraden. Dit zorgt ervoor dat NGS qua moeilijksheidsgraad aanvoelt als een ouderwetse game. Dit is dus geen game (ook op normal) waar je zonder zweet, vloekwoorden en boze blikken doorheen loopt. Ook de eindbazen zijn weer ouderwets écht eindbazen. In de gemiddelde game van tegenwoordig haal je je schouders op als je een eindbaas tegenkomt, probeer je wat dingen, na 5 minuten ligt het gevaarte plat en heb jij als speler nog 60% health over. Bij NGS daarentegen moet je alles uit de kast halen en ga je gegarandeerd de eerste keer dood, en daarna hoogstwaarschijnlijk nog 10 keer. Zo deed ik gisteren nog een dik uur over één eindbaas. Ook bij normale vijanden zul je snel strategieën proberen te vinden om ze zo gemakkelijk mogelijk uit te schakelen. Zo gebruik ik vaak dezelfde wapens bij bepaalde soort vijanden, omdat ik uit ervaring weet dat ik ze dan met een bepaalde combo ze in één keer uitschakel. Ook heeft NGS natuurlijk de nodige glitches, waar ik als speler gretig gebruik van maak. Zo kwam ik niet langs een bepaald stukje, totdat ik een fout in de game ontdekte en daar misbruik van maakte. Op dat soort fouten reken ik de game niet af; de kennis die ik heb over zo’n glitch waardoor een bepaalde situatie makkelijk wordt, geeft mij juist de voldoening dat ik de game goed ken, dat ik de game aan het meesteren ben. En de game meesteren moet je, vooral als je op de niveau’s als Very Hard en Ninja Master gaat spelen.

Al met al kun je zeggen dat hoe beter je ninja-skills worden, des te leuker wordt deze game. Soms heb je gewoon van die games: hoe langer je ermee bezig bent, hoe toffer ze worden. Dat zijn meestal ook de games die een bepaalde vaardigheidsniveau vereisen. Een overeenkomend gevoel had ik in het verleden ook op de GameCube bij de game Viewtiful Joe. Die game begon ik pas te waarderen toen ik hem voor de tweede keer ging uitspelen. Dat soort games kan ik echt enorm waarderen, omdat ze een factor meebrengen dat voor oneindig replay zorgt. Dat is natuurlijk een groot compliment en precies datgene wat hedendaagse games vaak missen. Wat overigens ook erg fijn is, is dat je de optie hebt om te kiezen tussen Engelse en Japanse audio. Ik koos natuurlijk voor Japans; dat geeft toch meer dat authentieke sfeertje, al heb ik natuurlijk wel de Engelse ondertiteling aangezet.

Ik ben tot nu toe zeer positief geweest, maar er zijn zeker wel kritiekpunten. Zo is de grootste kritiekpunt de camera. De camera kan soms echt heel onhandig staan en ervoor zorgen dat je het overzicht verliest. Bij eindbazen wordt de camera bijvoorbeeld op de eindbaas gericht. Dat is niet erg, maar op een moeilijk niveau krijgt een eindbaas vaak ook nog hulp van gewone vijanden. Die vijanden zijn dan moeilijk te volgen, omdat de camera gewoon vast gelockt staat op de eindbaas. Dat kan voor vele frustraties zorgen. Een ander klein kritiekpuntje zijn de laadtijden. Ik vind het een beetje schandalig dat een PS3-game tijdens het spelen van een level even stilstaat om te laden; dat is zo 1998. Ook vind ik het irritant dat ik telkens een laadscherm krijg als ik even doodga, ook al duurt het niet lang. Een retry-knop indrukken en verdergaan was geen overbodige luxe geweest. Deze minpunten zijn echter kleine smetjes op de geweldige ervaring die NGS mij geboden heeft.

Conclusie en beoordeling

None

Dat dit een remake is van een X-Box game maakt mij geen moer uit. Voor mij was deze game nieuw en kon ik eindelijk een goeie ninja-game spelen. Iedere PS3-bezitter die vroeger ook ninja wilde worden, raad ik aan deze game te halen, mits ze bereid om een pittige uitdaging tegemoet te gaan.
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • vechtsysteem
  • moeilijkheidsgraad
  • Minpunten
  • camera
  • onnodige laadtijden

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Meteen meedoen!!!

  • Verzonden!

  • Ik speel liever op me echte gitaar.

  • Volgens mij had ik al meegedaan…

  • Aaah, ik wil 'm!! Lijkt me zo tof :D

  • Gedaan

  • Jammer genoeg heb ik hem al, anders had ik wel meegedaan.

  • Ach, waarom ook even niet meedoen :)

  • meegedaan:D hopen op een wonder

  • Weer een vette aflevering en een super vette prijsvraag nu hopen dat ik win :-)

  • Weer een toffe aflevering. ga zo door IG

  • Meegedaan!

  • Leuke prijs, maar helaas ontbreekt een DS in mijn collectie :(

  • leuke prijsvraag.heb hem al ingestuurd.

  • weer een leuke prijsvraag!

  • zeker kicks!:D

  • guitar grip STRAP????? die strap is het bandje om het om je hand heen te doen zodat je t makelijker vasthoud xD



    ff kijken en dan meedoen :P

  • heb meegedaan

  • Natuurlijk heb ik ook meegedaan, ben wel toe aan een nieuwe game zodat ik mijn DS weer eens op pak!

  • meteen meegedaan

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren