1. Children of Mana (NDS)

Children of Mana (NDS)

Je roept je hulpje op, een geestje dat van een krachtige spreuk gebruikt maakt, en maakt vervolgens een verwoestende slag met je hamer en dan wil je het afmaken met opnieuw een spreuk. Zul je altijd zien, MP op. “Verdomme, altijd die vervloekte mp”dit was hier ongeveer mijn antwoordt op. Ik in mijn woedende actie meteen maar even opzoeken waar mana nou eigenlijk voor staat. Nou, het is japans voor magie(lekker belangrijk!)Nu ben ik via een omweg weer bij de titel aanbeland:

Children of Mana!

10 jaar voordat dit spel zich afspeelt heerste er chaos en angst in de wereld van Mana. Totdat alles plotseling voorbij is. De legende gaat dat een jongen en een meisje toen de wereld redde met behulp van een legendarisch zwaard, The Sword of Mana. Nu is er echter opnieuw een bedreiging van het kwaad, ze willen de Mana boom, het hart van de wereld, overnemen.

Het is aan de Children of Mana om de wereld te redden!

Wat ik hierboven heb vermeld krijg je niet echt te weten in het verhaal, wat weer jammer is. Heel het verhaal wordt met onbewegende tekeningen en lappen tekst gedaan. En welk verhaal! Wat je ervan meekrijgt is al bijzonder weinig, al zou je de verleiding weerstaan om vol op de A-button te gaan rammen. Wat het verhaal betreft vind ik echt dat de makers wat steekjes hebben laten vallen, was het een beetje meer uitgelegd geweest dan zou het de game veel boeiender maken. De gameplay heeft daarentegen duidelijk veel meer aandacht gehad.

Je begint en krijgt al meteen een keuze voor je kiezen, namelijk welk personage kies je? Ga je voor Ferrik, Poppen, Tamber of Wanderer. Deze keuze maakt voor het verhaal niks uit maar het heeft wel degelijk effect op de gameplay. Hou je ervan om van een afstandje magie te

gebruiken of ga je vol in de strijd met je wapen? Elk personage is in een andere categorie gespecialiseerd. Je kan door het spel heen ook nog een keuze maken welke whisp(geest) je gebruikt. Deze gebruiken verschillende aanvallen(van vuur tot zonlicht enz.) en je kan ze door het spel heen ook nog eens wijzigen zodat je kan kiezen welke het best bij je speelstijl past. Als je eenmaal een keuze gemaakt hebt kan je alsnog alle kanten in door de vier verschillende soorten wapens die er zijn(whip,hammer,sword,bow) deze kan je weer kopen bij de winkel.

Dit alles maakt het zeer afwisselend maar uiteindelijk wordt het spel weer een typische RPG waarin je levelt totdat je weer betere wapens en armor kan kopen.

Als je eenmaal begint met het spel en je de eerste dungeon voor je kiezen krijgt( die me erg aan pokemon mystery dungeon deden denken) denk je: Geweldig. Maar hoe meer dungeons je krijgt hoe saaier en langgerekter ze worden. Het komt de hele tijd op hetzelfde neer: Er komen vijanden, je verslaat ze, ze droppen een item en met dit item (een soort rare steen) ga je naar een bepaalde plek en verplaatst jezelf naar de volgende verdieping. Het verslaan waar ik het net over had is niet zo simpel als de titel doet vermoeden (children!) en ook de eindmonsters zijn niet kinderlijk simpel. De ‘normale’ vijanden hitten soms in een klap de helft van je levens weg en dan moet je nog 50 van die ***beesten verslaan! Ik moet eerlijk bekennen dat ik mezelf heb moeten dwingen het uit te spelen, zo saai werd het. Een typisch geluk bij een ongeluk was dat het spel zeer kort duurt, het zal bij de gemiddelde gamer niet langer dan 6 uur duren. Ik moet hierbij wel vermelden dat de muziek een lust voor het oor is. Ik betrapte mezelf erop dat ik al een half uur aan het mee neuriën was. Vooral met oortjes in je DS geplugt wordt het spel er veel beter op, het lijkt alsof je als het ware door de muziek in het spel wordt gesleept.

Als je puur op de grafische kwaliteit gaat letten zal je niet teleurgesteld worden. Iedereen weet dat de DS geen wonderen op zijn scherm kan verrichten en daar hebben de makers slim op ingespeeld. Het spel heeft namelijk typisch het getekende stijltje dat we kennen van Pokemon Diamond en Zelda the phantom hourglasses. Ze weten dat hij weinig aankan dus waarom zouden ze dan veel eisen? Ik vind het persoonlijk heel slim dat ze het niet mooier proberen te maken dan de DS aankan.

Al met al is dit een leuke game voor even tussendoor maar je zal snel verveeld raken!

Conclusie en beoordeling

None

Children of Mana is een leuke game voor even tussendoor maar door het slechte verhaal en steeds maar hetzelfde te moeten doen wordt het zeker geen topper.Goed dat er geweldige muziek inzit want die trekt deze game boven de voldoende uit. De echte RPG fans zullen deze game toch een keer moeten spelen.
6
Score
60
Score: 60
  • Pluspunten
  • goede muziek
  • RPG' element
  • mooi getekend stijltje
  • Minpunten
  • onduidelijk verhaal
  • steeds hetzelfde moeten doen
  • snel uitgespeeld

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • dan wachten we nog even.

  • boeit me niet :p

  • Had me niet verbaasd dit. Zolang Endwar maar niet uitgesteld wordt…

  • Verdorie, ik verheugde me wel op deze game en het uitstellen maakt de game er niet interessanter op.

  • ik ga deze game mssn nog wel kopen

  • Meschien wordt de game dan beter

  • I <3 Uitsteldag! :D

  • jammer

    man\\

  • Ik HAAT vliegspellen, dus laat deze game maar lekker neerstorten.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren