1. Max Payne 2: The Fall of Max Payne (PC)

Max Payne 2: The Fall of Max Payne (PC)

“Als politieagent hoop je zo goed mogelijk de wet te handhaven en gerechtigheid te laten zegevieren. Die hoop heb ik lang geleden laten varen. Wanneer mijn vrouw en kind op gruwelijke wijze werden omgebracht verloor ik totaal de controle en nam ik het recht in eigen hand. Mijn enige drijfveer werd wraak en ik vergat alles wat ik had geleerd op de academie. Geen enkele pijnstiller kon de bom die in mijn hoofd tikte onschadelijk maken. Een lange tijd heb ik een waas voor mijn ogen gehad, vastbesloten om de moordenaars van mijn geliefden terecht te stellen. Helaas kan ik niet zeggen dat het voltooien van deze terechtstelling mij voldoening heeft gebracht. Ik had het overleefd, maar mijn geliefden waren nog steeds dood. Het was niet voorbij, ik had slechts mijn eigen terechtstelling in werking gezet.”

Wanneer je het originele Max Payne niet gespeeld hebt, krijg je van bovenstaande een goed beeld van wat zich in deel één heeft afgespeeld. Nadat voormalig undercover agent Max Payne zich een weg had gebaand door een criminele organisatie en een geheime sekte, nam hij tenslotte wraak op de mensen die hij als zondebok zag voor de moord op zijn kind en wederhelft. Hij denkt eindelijk ontwaakt te zijn uit de nachtmerrie wanneer hij, werkend als detective voor de NYPD, opnieuw in de misère beland. Het verhaal in Max Payne 2 lijkt het eerste deel dan ook op de voet te volgen, al zit er wel een aantal jaren tussen. Max gaat op zoek naar vele antwoorden op vragen die nog steeds door zijn hoofd spoken. Dat doet hij gedeeltelijk samen met de femme fatale Mona Sax, waar hij een verleden mee heeft. Meer ga ik hierover niet uit de doeken doen, maar dat het verhaal wederom meeslepend is staat buiten kijf.

Max Payne 2 kenmerkt zich door de aparte manier waarop het verhaal wordt gepresenteerd. Door middel van interactieve strippagina’s en sfeervolle cinematografie voelt het aan als een ‘film noir’. In de opvolger zijn deze elementen nog sterker aanwezig dan in de voorganger, wat de subtitel ‘A Film Noir Love Story’ deels verklaart. Een gekwelde man met diepe littekens zorgt natuurlijk voor een niet-alledaags script. Diepzinnige monologen en vage droomsituaties die voortkomen uit de krankzinnigheid van Max zorgen daarom voor een betrokkenheid met de hoofdpersoon die je zelden overhoudt na een bezoekje aan de cinema.

Uiteraard is dit spel geen interactieve film en is het nog steeds een derdepersoons schiet-spel. Hiervoor heeft het dan ook alle ingrediënten die je verwacht aanwezig te zijn. Een wijds arsenaal aan schietgerei, een oneindige voorraad aan kanonnenvoer en nog belangrijker, knallende actie. Maar in dit spel wordt het geheel naar een hoger niveau getild. De tirade die je als Max kan loslaten over je vijanden is vaak meedogenloos te noemen. Nog nooit waren schietgevechten zo tof, en dat is niet in eerste instantie vanwege de wapens. Max Payne was de grondlegger van het begrip bullet-time en in deel twee is dit element haast tot kunst verheven. Met een simpele druk op de knop vertraag je het slagveld om zo nóg nauwkeuriger en stijlvoller te knallen. In slowmotion wordt alles tweemaal zo tof. Wanneer je temidden van je vijanden een snoekduik neemt terwijl de brokstukken en het puin je om de oren vliegen kan je niets anders stellen; dit is een waar kogelballet.

Gelukkig worden Max’ pas de deux met pistolen dan ook weinig verstoord. Doordat onze antiheld zo’n ontzettende blikvanger is in zijn donkere jas en stuurse gezicht vallen andere dingen niet zo snel op. De boosdoeners die jouw oorlogspad blokkeren lijken soms aan de grond genageld te staan wanneer je jouw entree maakt. En nee, dat is niet vanwege het feit dat ze zo onder de indruk zijn van het glimmende schietijzer in je handen. Vijanden kunnen amper voor zichzelf denken en je hebt bij tijden dan ook het gevoel dat je een loopje neemt met het spel door de stupiditeit van je tegenstanders uit te buiten. Max Payne 2 is dankzij de overmaat aan rondzwervende pijnstillers en goed gebruik van bullet-time dan ook niet moeilijk, mits je niet op de hogere niveau’s speelt. Maar begrijp me niet verkeerd, het draait in dit spel meer om de voldoening die je krijgt van de spectaculaire actie en het is dan ook geen nadeel.

Wat ik wel als een minpunt moet aankaarten, is de speelduur. Max Payne 2 is zelfs korter dan het eerste deel, dat met tien uur al vrij mager was aan speeluren. Het einde komt daarom ook wel erg abrupt, vooral omdat het spel een ware achtbaanrit is. Aan de andere kant, doordat het spel zo snel is uitgespeeld zijn er geen momenten waarbij het verhaal inzakt. Je zult continue op het puntje van je stoel zitten, hier en daar genietend van de prachtig ontworpen omgevingen. Max Payne 2 is namelijk een grafisch pareltje. Niet alleen de omgevingen, maar ook gezichten van personages zien er knap uit. Maar wat het meest opvalt, zijn de geweldige physics. Een groot gedeelte van de wereld is interactief en bestaat uit vele losse objecten. Gooi bijvoorbeeld een granaat in een willekeurig vertrek en de boel verandert in een zwijnenstal. De voorwerpen vliegen je letterlijk om de oren, klein en groot. Dikwijls krijg je hierdoor een flinke adrenalinekick. Bovendien zul je versteld staan van het detail in de wereld. Lugubere griezelfilms op de televisies die je tegenkomt, informatieve telefoongesprekken die je oppikt, conversaties tussen boeven die je afluistert, ze hebben allemaal een simpel maar effectief doel; je wordt helemaal opgezogen in het verhaal en raakt ondergedompeld in de New Yorkse nacht.

Conclusie en beoordeling

None

Doe jezelf een plezier en laat je meeslepen in de nachtelijke escapades van Max. Je zal er allesbehalve spijt van krijgen. De manier waarop het verhaal naar voren wordt gebracht en de rol die jij daarin hebt zijn onvergetelijk. Tel daar de geweldige schietgevechten bij op en je weet het; dit is cool, grimmig en grappig tegelijk. Een dergelijke variatie kom je niet vaak in een spel tegen. Laat je niet teveel afschrikken door de lengte van Max Payne 2, een beter excuus om lekker thuis te blijven voor een Oscarwaardige thriller heb je namelijk nog nooit gehad!
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • Zeer stijlvolle presentatie
  • Max is een tof personage
  • Heerlijke slowmotionactie
  • Sfeervol en meeslepend verhaal
  • Grafisch erg knap
  • Minpunten
  • Vijanden zijn bij momenten erg dom
  • Spel is van korte duur

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Weer een dag om naar uit te kijk, zal ik dan maar zeggen. Dat heet voor de mensen die Warhawk hebben.

  • yay missch ga ik dan toch nog warhawk kopen ;)

  • weer een dag om naar uit te kijk, zal ik dane maar zeggen . dat heet voor de mensen die warhawk hebben

    we praat Boelshit

  • Leuk, speel hem nog vaak in co-op, Vliegtuig neerhalen met Tank is makkelijk

  • lauwww

  • Dan wordt het weer tijd voor Warhawk! Eindelijk een datum!

  • leuk?

  • Damn, nou wou ik dat ik een PS3 had :(

    PS3 RULZZ!!!!!

  • een vliegtuig neer te halen met een tank.

    It's tricky, maar het is me al een paar keer geflikt :]

  • Gamer Basjo



    Voor de PS3- Warhawk bezitters wel ja maar aangezien jij dat niet bent. Leuk dat de trophies deze maand nog komen. Daartegen heb ik die van Uncharted allemaal gehaald, hoop ik.

  • MORE GAMES plz!

  • @ Xian ziek nu al:P

  • ''zoals de optie om je eigen muziek te beluisteren via het Home-menu''

    Thank god! Eindelijk Günther in mijn online potjes :D

  • Lol…… vier uur lang een game hosten….

  • Mooi

  • Des te meer games met trophies des te beter

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren