1. Mario Kart Wii (Wii)

Mario Kart Wii (Wii)

Degene die als eerste de finish bereikt, wint. Dat is de essentie van een hoop spellen en sporten zoals Formule-1, estafettes en racegames. Gelukkig beseffen velen dat het niet bepaald een originele essentie is, vandaar dat in de meeste spellen en sporten een extra gimmick wordt toegevoegd. In de Formule-1 plakken de monteurs bijvoorbeeld omgekeerde vliegtuigvleugels aan de auto’s, zodat de finish iets sneller kan worden bereikt. Bij estafettes wordt een extra spanning gecreëerd, doordat deelnemers een lepel in hun mond stoppen waarop ze een ei moeten balanceren. Maar dat stelt allemaal niets voor bij de gimmick die Nintendo heeft bedacht voor haar racegame: een arsenaal aan chaotische voorwerpen. Let the mayhem begin!

Het is inmiddels al zestien jaar geleden dat iemand bij Nintendo op dat geniale idee kwam, dat volgens velen een ontzettend leuke racegame opleverde. In elk van de zestien parkoersen lagen blokken op het wegdek. Reed de speler door zo’n blok heen, dan kreeg hij een voorwerp waarmee hij een voordeel kreeg over zijn tegenstanders, of waarmee hij zijn tegenstanders kon irriteren. En dan vooral het laatste. Zo waren er banenschillen die je op de weg kon leggen, schildpadschilden die je als een doelzoekend projectiel kon gebruiken en paddenstoelen die je een opkikker gaven. Een opkikker in je snelheid, welteverstaan. Door de aanzienlijke invloed van de voorwerpen werd het spel vooral populair als gezelschapsspel, en pas op de tweede plaats als racespel. Men besloot het spel Mario Kart te noemen.

Intussen is het 2008 en zijn we toe aan de zesde Mario Kart. Nog steeds worden dezelfde principes gehanteerd als in het originele spel, maar dit deel introduceert ook een drietal nieuwigheden. Op de eerste plaats kan er behalve in karts ook op motoren worden geracet. Vanzelfsprekend zit er een duidelijk verschil tussen deze twee voertuigtypen: motoren kunnen bijvoorbeeld scherper door de bocht, maar zullen bij een botsing met een kart altijd het onderspit delven. Deze verschillen voegen een interessante extra dimensie toe aan de voertuigkeuze waarin zoals vanouds ook verschillende gewichtsklassen een rol spelen.

Of je nu in een kart of op een motor rijdt, in deze Mario Kart kun je met beide voertuigen stunts uitvoeren. Nadat je van een schans bent gesprongen, kun je in de lucht stoere salto’s en vele andere hippe bewegingen doen. Als je dit goed doet, krijg je als beloning een korte boost bij de landing. De boost die je verdient als je een bocht goed neemt, is eveneens nog steeds aanwezig uit de vorige delen. De echte snelheidsduivels zullen dus beide manieren van boosten onder de knie moeten krijgen. De stunts maken de typische Mario Kart-actie nog hectischer dan hij al was en voelt helemaal op zijn plaats. Trouwens, het enige dat je hoeft te doen om een stunt uit te voeren, is een flinke ruk geven aan je controller.

Inderdaad, de derde en laatste vernieuwing is de bewegingsgevoelige besturing. Je houdt de Wii-afstandsbediening simpelweg horizontaal vast en hanteert hem als een echt stuur. Je hoeft niet eens te doen alsof het een stuur is, want je krijgt bij de game een (gratis) plastic stuurtje waarin je de Wii-afstandsbediening kunt klikken. Het is te merken dat Nintendo veel tijd heeft besteedt aan het kalibreren van die besturing, want het werkt zonder enige problemen. Overigens kunnen conservatieve spelers gebruikmaken van een bewegingsloze besturing met behulp van alle overige controllers die de Wii ondersteunt. Persoonlijk geef ik de voorkeur aan het stuurtje, omdat het gewoonweg leuker is om de game zo te spelen. Voor de timetrials (een modus waarin je zonder tegenstanders en voorwerpen probeert een zo snel mogelijke tijd te racen) stapte ik soms tijdelijk over op de traditionele besturing, omdat deze net iets nauwkeuriger is, zeker in combinatie met de motoren.

Verder doet Mario Kart Wii niet veel nieuws. Natuurlijk zijn er weer zestien nieuwe parkoersen die allemaal erg dynamisch zijn en bovendien voldoende van elkaar verschillen, zowel qua baan als qua uitstraling. Jammer genoeg zijn er ook enkele die wat mij betreft iets te veel geïnspireerd lijken door banen uit een van de vijf vorige delen. Zestien van die zogenaamde retroparkoersen hebben zelfs al hun eigen weg gevonden naar Mario Kart Wii. Deze selectie uit de oude doos bestaat uit enkele van de leukste Mario Kart-banen tot op heden, maar het is van de andere kant overduidelijk dat Nintendo nog niet al haar kruid heeft verschoten. Er komt natuurlijk ook nog een deel zeven. Al met al kan de banenset uit deze game tot een van de betere uit de serie worden gerekend.

Uiteraard zijn er naast banen ook wat karakters toegevoegd aan de vaste deelnemers, waarbij de toevoeging van al die baby’s behoorlijk inspiratieloos overkomt. Een optreden van Kamek of King K. Rool had ik bijvoorbeeld veel meer op prijs gesteld dan, hou je vast, Baby Daisy. En dan te bedenken dat volwassen Daisy eigenlijk al een slap karakter is, omdat ze nooit in een volwaardige game heeft gespeeld. Gelukkig kan ik die teleurstelling op bevredigende wijze uitten door Baby Daisy-spelers online genadeloos in de afgrond te beuken met vetklep Bowser. Niet één keer, maar ontzettend vaak, want deze Wii-versie is de eerste Mario Kart waarin online spelen écht goed werkt.

Op technisch gebied ontstaan zelden of nooit problemen, maar ook in gebruiksvriendelijkheid is de online component erg sterk. Je kiest eerst of je vrienden of onbekenden wilt vergezellen, en vervolgens of je een race wilt spelen of een Battle. De laatste bestaat uit twee verschillende spelvarianten: Balloon Battle (laat de ballonen van je tegenstander knappen door ze te bekogelen met voorwerpen) en Coin Runners (verzamel zoveel mogelijk muntjes). Jammer genoeg kun je niet kiezen uit deze twee varianten: je wordt gedwongen ze om de beurt te spelen. Gelukkig doet dat niets af aan de indrukwekkende hoeveelheid plezier die je aan Battle, maar ook de gewone races, kunt beleven. Daarnaast zijn er online scoreborden die leuk worden gepresenteerd met Mii’s en kun je timetrial replays van andere spelers downloaden. Als klap op de vuurpijl worden er om de paar weken wereldwijde wedstrijden georganiseerd door Nintendo. Deze variëteit in online mogelijkheden zorgt er vooral voor dat de levensduur voor de eenzame speler verrassend hoog is.

De timetrial is ook een stuk interessanter voor de solospeler, enerzijds vanwege de toevoeging van de genoemde scoreborden en anderzijds omdat je voor het eerst bonussen kunt vrijspelen in deze modus. Je moet sowieso op vele fronten goed presteren om alles vrij te spelen, waarmee je wel enkele weken zoet bent. De grand prix-modus valt echter wel enigszins tegen, omdat de balans tussen racen en voorwerpen een tikkeltje te ver naar de laatste is verschoven. Dit betekent dat goede prestaties meer afhangen van geluk, wat vooral frustrerend kan zijn als je per se die perfecte driesterrenscore wilt behalen. Maar hoe je het ook bekijkt: zoals we al jaren zijn gewend, komt Mario Kart met meerdere spelers (al dan niet online) het beste tot zijn spectaculaire recht.

Conclusie en beoordeling

None

Zestien jaar geleden beleefden massa’s spelers veel plezier aan Mario Kart. Vandaag is dat nog steeds het geval, wat des te meer benadrukt dat we te maken hebben met een tijdloze formule. Het is jammer dat de balans in de grand prix-modus iets doorslaat naar de voorwerpen, maar dat mag de pret niet drukken. De parkoersen zijn onovertroffen en eindelijk werkt online spelen zoals het hoort. De toevoeging van motoren, stunts en bewegingsbesturing laten het totaal bovendien weer fris aanvoelen. Voor de eenzame speler biedt deze game meer speelplezier dan ooit, en voor meerdere spelers blijft Mario Kart de ongekroonde koning der digitaal vermaak.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Leuke en gevarieerde parkoersen
  • Online zoals het hoort
  • Geslaagde, frisse vernieuwingen
  • Ongekend leuk met meerdere spelers
  • Redelijk lang houdbaar voor enkele speler
  • Minpunten
  • Te grote geluksfactor in solo grand prix
  • Baby Mario
  • Baby Luigi
  • Baby Peach
  • Baby Daisy

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ik kijk meer uit naar Castlevania: Order of Ecclesia ^^

  • @Xian

    Ik ook :)

  • Lost in Blue was opzich wel redelijke game dus ik ben benieuwd hoe dit 3e deel gaat worden. Maar ik kijk persoonlijk toch wel meer uit naar Castlevania: Order of Ecclesia.

  • Dit najaar is oké, olé olé ^^D

  • @ Stephan3007



    Ja idd. Wat komen er toch veel goede games uit dit najaar, ik weet niet of mijn portemonee dit gaat trekken.

  • Klik hier

  • ik heb hem saaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaiiiiiiiiii

  • Dit is een test voor IGS.

  • Dit is een test voor IGS.

  • Dit is een test voor IGS.

  • Dit is een test voor IGS.

  • Dit is een test voor IGS.

  • Dit is een test voor IGS.

  • Dit is een test voor IGS.

  • Dit is een test voor IGS.

  • Dit is een test voor IGS.

  • Dit is een test voor IGS.

  • Dit is een test voor IGS.

  • Dit is een test voor IGS.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren