1. Grand Theft Auto IV (PS3)

Grand Theft Auto IV (PS3)

Als er één reeks op handen en voeten gedragen wordt, is het GTA wel. Al vanaf het begin van de reeks heeft de serie een overweldigende aanhang en deze groep word alleen maar groter. Je zou je kunnen afvragen waarom Rockstar zoveel moeite in een nieuwe game heeft gestopt, terwijl ze ook gewoon een geüpgrade versie van GTA: III hadden kunnen voorschotelen. Met zekerheid zouden vele critici vaststellen dat ze er dan ook miljoenen over de toonbank zouden gaan, maar wat ben ik blij dat Rockstar, de uitvinder van het freeroaming-genre, alle oude dingen geschrapt heeft en een hele nieuwe game vanaf de grond heeft opgebouwd. Eindelijk kan men de tanden zetten in waarschijnlijk de beste game die de game-industrie in 2008 krijgen zal.

Vier trailertjes, vier! Van de aankondiging tot de launch heeft Rockstar onze honger gestild met vier weinig-over-de-game-zeggende-trailers. Tot noch toe begrijp ik niet waarom Rockstar deze aanpak heeft gehandhaafd. Andere ontwikkelaars als EA zouden zo’n grote game zoveel mogelijk promoten en ons waarschijnlijk bedolven onder trailers, nieuwtjes en openstaan voor verschillende interviews. Helaas, tot aan de launch wist niemand waar de vernieuwing zou gaan zitten. Het enige wat we wisten dat de game er retegoed uit ging zien en dat hoofdpersonage Niko een toffe gozer was (nvdr. Trailer drie). En dan komen we meteen al bij een zeer interessant gedeelte van GTA, namelijk: Niko Bellic, nog nooit heb ik zo’n ongelooflijk sterke persoonlijkheid in een game gezien. Niko is slecht, mede dankzij de oorlog door en door slecht, maar hij straalt wel iets menselijks uit wat ik bij vorige personages in de reeks erg miste. In de game word je zelfs geconfronteerd met het zogehete tweedeuren probleem, moet ik iemand omleggen of moet het leven van deze persoon gespaard blijven. Een hele nieuwe feature die de game veel realistischer doet aanvoelen en soms is het zelfs dat je je bij verkeerde keuzes een slecht mens doet voelen. Emotie, dat hadden we nog nooit eerder in een GTA gezien.

Niko is natuurlijk niet het enige personage; direct nadat je vaste grond onder je voeten hebt, wordt je begroet door je neef Roman die in zijn mails vele auto’s en vrouwen beloofde als Niko naar New York zou komen. Hier word Niko echter keihard geconfronteerd met het nieuws dat zijn geliefde familielid hartstikke in de schulden zit, en het is natuurlijk aan jou om zijn problemen te verhelpen. De eerste scènes zijn direct ook erg leuk met Niko die niet bepaald blij is met het nieuws en zijn Roman die op zijn beurt probeert te voorkomen dat zijn redder de eerste boot terug neemt naar Servië. Dit verhaal oogt wat goedkoop, maar later in de game wordt duidelijk dat geld en elke avond seks niet de enige redenen voor Niko waren om zijn oude leventje op te geven en naar Liberty City te komen. Nadat Roman je nieuwe slaapplaats heeft laten zien, krijg je van hem als goedmakertje zijn oude mobieltje. Dit toestel, wat me erg doet denken aan mijn Sony Ericson, is één van de grootste vernieuwingen in de game. Het is natuurlijk niet de eerste keer dat je in het bezit bent van een telefoon, maar het heeft nog nooit zo´n belangrijke rol gespeeld in een GTA. In het begin heb je nog maar één persoon (Roman) in je phonebook staan, maar dat worden er al snel tientallen. Het leuke is dat je niet alleen gebeld kunt worden, je kan nu ook zelf contact op nemen met een vriend(in!) om bijvoorbeeld naar een stripclub, bowlingbaan gaan of om je lekker te bezatten in de plaatselijke pub. Het gaat zelfs zo ver dat als je een missie verkloot hebt je direct een sms’je krijgt met de vraag of je het opnieuw wilt proberen. Dat is denk ik het grootste pluspunt van de game, het frustratiegehalte is ongelofelijk naar beneden gehaald. Terwijl je in de vorige GTA’s elke keer tonnen moest uitgeven om nieuwe wapens te kopen, behoudt je ze hier gewoon als je dood gaat of wordt opgepakt. Het enige wat je hoeft te doen is een borgsom betalen van rond de 1000 euro of een klein geldbedrag af te staan voor de behulpzame doctoren; bliep, bliep, Try again?; en je probeert het gewoon nog een keer. Leuk is ook dat je nu naast het jatten van taxi’s, ook echt in zo’n gele wagen kunt gaan zitten om je laten rijden waarnaar je maar wilt. Zelfs in de missies is het geen probleem om een taxi te nemen en naar de plek van bestemming te rijden, leuk detail is dat je neef Roman een taxibedrijf bezit en meestal gratis een taxi met chauffeur laat langskomen.

Maar met een verlaagd frustratie gehalte en wat leuke mogelijkheden met je mobiel hebben we het nog niet over het beste gehad van GTA, namelijk de stad zelf. Deze leeft meer dan ooit tevoren, mensen bellen, lezen de krant en zijn allemaal anders gekleed. Nu klinkt dat heel normaal, maar in de vorige delen kwam ik nog regelmatig drie dezelfde personen tegen. Ook de AI van de ‘normale’ burger is zeer verbeterd, als je net begint en nog moet wennen aan de nieuwe besturing van de auto’s bots je nog regelmatig tegen een medeweggebruiker aan. Nu blijven zij echter niet achter hun stuur zitten alsof er niks gebeurt is, meestal stappen ze woedend uit en beginnen er op los te schelden. Dat houdt meestal gelukkig wel op als je hen bedreigt, maar dan loop je weer het risico dat een omstander de politie belt en ben je nog verder van huis. Dankzij de grafisch ongelofelijk mooie stad geniet je van elk moment dat je er doorheen rijdt, zeker bij het rijden over een brug kreeg ik gewoon even kippenvel van de schoonheid van alles om me heen. Ik wil niet graag de vergelijking maken, maar Saints Row word gewoon verpletterd door GTA, Volition zal er een hele kluif aan hebben om het tweede deel ook maar in de buurt te laten komen van Rockstars pareltje. Waar Volition het doet met een cartoony look, ademt GTA een heerlijke, net geen fotorealistische sfeer uit. Ook de missies zijn sterk verbeterd, waar de missies in de vorige delen nog redelijk eentonig waren, heeft Rockstar nu echt moeite gedaan veel variatie in de game te brengen met als persoonlijk hoogtepunt de overval op een bank (ik wil me er niet teveel over uitlaten, maar het is de beste GTA-missie ooit voor mij). Ik vind wel dat de missies een stuk makkelijker zijn dan vroeger, wat de verleiding voor het gebruik van codes sterk tegengaat. Misschien komt dat wel door het sterk verbeterde richtsysteem, want ik richt toevallig altijd op de goede persoon als ik op L2 druk, in de vorige delen was dat wel even anders (eerst tien burgers, dan de 'bandiet'), ook het coversysteem wat inclusief blindfire is (zelfs met een rocketlauncer, WTF?), helpt je ook missies naar een goed einde te brengen.

Conclusie en beoordeling

None

Laten we er niet omheen draaien. Rockstar heeft het hem gewoon weer geflikt. Alle elementen uit vorige GTA’s opgepakt, verbeterd en goede, nieuwe elementen toegevoegd is denk ik het grootste compliment dat je kunt maken aan Rockstar. Een glimlach op m’n gezicht vanaf het moment tussen de ontmoeting van Niko en Roman tot aan de aftiteling zegt toch wel iets over de kwaliteit van de game. Gamers die nog geen Xbox of Playstation 3 hebben, ga het snel doen. Dit is de beste game die je tot noch toe gespeeld zal hebben.
9,7
Score
97
Score: 95
  • Pluspunten
  • de fantastische open wereld
  • memorabele personages
  • Lekker lange speelduur
  • veel minder frustratie
  • veel te doen buiten de missies om
  • multiplayer...
  • Minpunten
  • niks, noppers, nada...... oké, misschien wat framedrops
  • als die het deed

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Misschien toch maar eens kopen…

  • Eindelijk een ander verhaal, werd een beetje zat van elke keer weer de eerste aflv na te spelen, Goeie recensie btw :)

  • nah; ben geen fan

  • ik was geen fan, toch gekocht en ik vind hemgeweldig :D

  • Verrassend cijfer…

    Ik ben geen echte fan, maar de game intereseert me nu wel.

    Misschien later eens oppikken, ik zie wel.

  • nice review.

  • Leuk spel, maar niet echt iets voor mij.

  • \"- Stuk minder interessant voor niet-fans\"



    Jammer.

  • Doeltreffend knoppenrammen? Dus gewoon knoppenrammen. Vind ik persoonlijk niet echt een pluspunt.

  • jammer dat ik geen PSP heb…

  • Mooie recensie Jules, spel interesseert me niet zo. Maar dat is logisch gezien het feit dat ik nog nooit zo'n aflevering gezien heb.

  • al gespeeldt in de japanse versie :P ik vondt het ook een top game

  • Ik wacht op de eerste Europese Death Note game! :) Deze ziet er wel aardig uit, maar ik wil eerst de 360 Naruto game eens spelen.

  • Goede game, maar de serie interesseert me niet zo.

  • Een goede review! Deze game ga ik denk zeker wel een keer een kans geven. Ik ben zelf namelijk een fan van de animé. En tot nu toe heb ik eigenlijk nog geen naruto games gespeeld aangezien de meeste niet de moeite waard waren.

  • ziet er leuk uit, maar ik wacht lekker op Ultimate Ninja Storm



    ______________________________

    Naruto: Ultimate Ninja Storm Club


  • Naruto vind ik geen ruk aan, en ik heb geen PSP.



    Conclusie: niet halen dus.

  • Dan zal die voor mij wel een stuk minder interessant zijn.

  • jammer dat ik geen psp heb :(

  • Weer eens een goede naruto game :].. Jammer dat hij niet leuk is voor niet fans though

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren