1. Dragon Ball Z: Budokai Tenkaichi 2 (PS2)

Dragon Ball Z: Budokai Tenkaichi 2 (PS2)

Ik stond verbaasd op het schoolplein, met mijn voeten aan de grond genageld. Mijn mond hing open van verbazing en ik kreeg hem niet meer dicht. Er was iets heel vreemds gebeurd, maar ik wist niet wie of wat ervoor verantwoordelijk was. Alleen de meisjes waren nog gewoon touwtje aan het springen, de jongens leken bezeten. Ze letten niet op mij, alleen maar op hun vreemde spel met rare spreuken en handgebaren. Hun Kamehameha’s galmden nog een tijdje door mijn hoofd, en ik kon de charme ervan echt niet begrijpen. Nu, een aantal jaar later, wel. Nu ben ik trotse eigenaar van Dragon Ball Z Budokai Tenkaichi en het vervolg. Deel één was goed, maar het vervolg vond ik toch iets minder.

Goku en zijn vrienden trekken er weer eens op uit, en beleven al hun avonturen weer opnieuw.

[/center][p]Er zijn verschillende modi om in te vechten, gelukkig maar, anders zou het saai worden. Zo kan je in het Dragon Adventure alle avonturen van Goku en zijn vrienden beleven. Hiervoor moet je naar verschillende locaties op de DBZ-aarde vliegen. Dit klinkt misschien leuk, maar is het niet. Het wereldje is namelijk minuscuul, en klopt van geen kanten. Ook al spelen de gevechten zich op andere planeten af, je blijft steevast op de aarde rondvliegen, gaat daar naar een aangewezen locatie en voert een gevecht uit. Dit had net zo goed weggelaten kunnen worden, want het irriteert alleen maar en heeft weinig nut. Je kunt ook aan toernooien meedoen, als je geen zin hebt in vliegen en tussenfilmpjes. Hierin moet je een reeks gevechten moeten uitvoeren, om uiteindelijk tegen de voormalige kampioen te vechten. Dit is een leuke kleine toevoeging, maar veel variatie biedt het niet. Er zijn nog meer modi, maar die zijn niet van groot belang en bespreek ik ook niet, onder het mom van dat mijn recensie dan ruim boven de tienduizend tekens uit zou komen, en dan zouden de lezers misschien snel afhaken. [p]Op dat gebied komt het spel nu juist een beetje tekort: de variatie. Niet alleen worden er een aantal gevechten gerecycled, het spel lijkt erg op zijn voorganger. Een aantal gevechten of situaties herinner je je nog, of lijkt erg op een ander gevecht. Ze gebruiken ook steeds hetzelfde verhaal. Dit is natuurlijk niet zo gek, maar ze weten dit ook niet goed op te lossen. Ze hebben er dan wel een aantal vernieuwingen in aangebracht, zoals de combo’s en nieuwe personages, maar het is niet voldoende om de déjà vu tegen te gaan. Als je nog niet zijn voorganger hebt gespeeld, zal het echter wel een leuke game zijn.[p][screenright id=87266]Deze game overtreft in ieder geval wel in één ding, namelijk de personages. Waar de veel vechtgames het maar met minder dan vijftig karakters moeten doen, heb je er in deze game wel meer dan zeventig, en dan heb je de transformaties nog niet eens meegeteld. Als je dat wel doet, kom je zelfs boven de honderd twintig uit. De helft is natuurlijk transformaties van Goku en Vegeta, maar dat maakt weinig uit, het blijft een groot aanbod. Daar ben je dus wel een hele tijd mee bezig. De personages zijn ook nog eens uniek, niet alleen qua uiterlijk, maar ook qua aanvallen. Ieder heeft wel iets dat hem van een ander doet verschillen, waardoor de pret nooit opraakt.[p]Die pret zal je vooral tegenkomen in de multiplayer. Gezellig op de bank elkaar bont en blauw slaan met animatiefiguren, kan niet beter. Je kunt met alle karakters (die je hebt vrijgespeeld in de singleplayer) vechten in de zestien arena’s. Er zijn een paar nieuwe bijgekomen en de oude hebben een nieuwe look gekregen, het cell-shaded stijltje is nu vervangen door een iets serieuzer uiterlijk, en dat is jammer. De arena’s pasten altijd goed bij de personages, die in dezelfde stijl getekend waren. Nu lijkt het ineens of ze in het verkeerde spel zijn gestapt, en dat is erg jammer. Door de serieuzere look lijken de arena’s ook veel leger, ook weer jammer. Vooral een groot grasland waarop je in deel één nog een aantal bergen had, is platgewalst (op een paar heuveltjes na), waardoor je ineens iets mist, namelijk plekken om te schuilen voor de krachten van je tegenspeler. Deze arena’s vind je niet alleen in de multi-, maar ook in de singleplayer. Het vechten met zijn tweeën werkt echter wel goed.[p][center][/center][p]Na elkaar in de multiplayer helemaal tot moes hebben geslagen, komen we aan bij de grafische kant van het spel. Het ziet er bijna nog hetzelfde uit, de personages hebben geen nieuw likje verf gekregen ten opzichte van de voorganger. Dit valt toch nog wel een beetje tegen, omdat het er daar ook niet vlekkeloos uitzag. De muziek is ook niet slecht, maar ook niet echt goed te noemen. Na een flinke trap hoor je de muziek ineens plaatsmaken voor een snelheidsuggererend geluid, wat snel gaat irriteren. Sommige deuntjes hebben hetzelfde effect, maar er zitten ook een aantal leuke muziekjes bij, die je echt motiveren om je meest stinkende best te doen door als een gek op de knopjes van je controller te gaan rammen, om zo de tegenspeler te verslaan.">[/center][p]Er zijn verschillende modi om in te vechten, gelukkig maar, anders zou het saai worden. Zo kan je in het Dragon Adventure alle avonturen van Goku en zijn vrienden beleven. Hiervoor moet je naar verschillende locaties op de DBZ-aarde vliegen. Dit klinkt misschien leuk, maar is het niet. Het wereldje is namelijk minuscuul, en klopt van geen kanten. Ook al spelen de gevechten zich op andere planeten af, je blijft steevast op de aarde rondvliegen, gaat daar naar een aangewezen locatie en voert een gevecht uit. Dit had net zo goed weggelaten kunnen worden, want het irriteert alleen maar en heeft weinig nut. Je kunt ook aan toernooien meedoen, als je geen zin hebt in vliegen en tussenfilmpjes. Hierin moet je een reeks gevechten moeten uitvoeren, om uiteindelijk tegen de voormalige kampioen te vechten. Dit is een leuke kleine toevoeging, maar veel variatie biedt het niet. Er zijn nog meer modi, maar die zijn niet van groot belang en bespreek ik ook niet, onder het mom van dat mijn recensie dan ruim boven de tienduizend tekens uit zou komen, en dan zouden de lezers misschien snel afhaken. [p]Op dat gebied komt het spel nu juist een beetje tekort: de variatie. Niet alleen worden er een aantal gevechten gerecycled, het spel lijkt erg op zijn voorganger. Een aantal gevechten of situaties herinner je je nog, of lijkt erg op een ander gevecht. Ze gebruiken ook steeds hetzelfde verhaal. Dit is natuurlijk niet zo gek, maar ze weten dit ook niet goed op te lossen. Ze hebben er dan wel een aantal vernieuwingen in aangebracht, zoals de combo’s en nieuwe personages, maar het is niet voldoende om de déjà vu tegen te gaan. Als je nog niet zijn voorganger hebt gespeeld, zal het echter wel een leuke game zijn.[p][screenright id=87266]Deze game overtreft in ieder geval wel in één ding, namelijk de personages. Waar de veel vechtgames het maar met minder dan vijftig karakters moeten doen, heb je er in deze game wel meer dan zeventig, en dan heb je de transformaties nog niet eens meegeteld. Als je dat wel doet, kom je zelfs boven de honderd twintig uit. De helft is natuurlijk transformaties van Goku en Vegeta, maar dat maakt weinig uit, het blijft een groot aanbod. Daar ben je dus wel een hele tijd mee bezig. De personages zijn ook nog eens uniek, niet alleen qua uiterlijk, maar ook qua aanvallen. Ieder heeft wel iets dat hem van een ander doet verschillen, waardoor de pret nooit opraakt.[p]Die pret zal je vooral tegenkomen in de multiplayer. Gezellig op de bank elkaar bont en blauw slaan met animatiefiguren, kan niet beter. Je kunt met alle karakters (die je hebt vrijgespeeld in de singleplayer) vechten in de zestien arena’s. Er zijn een paar nieuwe bijgekomen en de oude hebben een nieuwe look gekregen, het cell-shaded stijltje is nu vervangen door een iets serieuzer uiterlijk, en dat is jammer. De arena’s pasten altijd goed bij de personages, die in dezelfde stijl getekend waren. Nu lijkt het ineens of ze in het verkeerde spel zijn gestapt, en dat is erg jammer. Door de serieuzere look lijken de arena’s ook veel leger, ook weer jammer. Vooral een groot grasland waarop je in deel één nog een aantal bergen had, is platgewalst (op een paar heuveltjes na), waardoor je ineens iets mist, namelijk plekken om te schuilen voor de krachten van je tegenspeler. Deze arena’s vind je niet alleen in de multi-, maar ook in de singleplayer. Het vechten met zijn tweeën werkt echter wel goed.[p][center][/center][p]Na elkaar in de multiplayer helemaal tot moes hebben geslagen, komen we aan bij de grafische kant van het spel. Het ziet er bijna nog hetzelfde uit, de personages hebben geen nieuw likje verf gekregen ten opzichte van de voorganger. Dit valt toch nog wel een beetje tegen, omdat het er daar ook niet vlekkeloos uitzag. De muziek is ook niet slecht, maar ook niet echt goed te noemen. Na een flinke trap hoor je de muziek ineens plaatsmaken voor een snelheidsuggererend geluid, wat snel gaat irriteren. Sommige deuntjes hebben hetzelfde effect, maar er zitten ook een aantal leuke muziekjes bij, die je echt motiveren om je meest stinkende best te doen door als een gek op de knopjes van je controller te gaan rammen, om zo de tegenspeler te verslaan.">

Conclusie en beoordeling

None

Ik vroeg mij eerst een beetje af of deze game wel een verstandige koop was, of dat hij zijn voorganger kon overtreffen. Het eerste is hij, het tweede niet. Een verstandige koop omdat ik het spel een 7+ geef, natuurlijk niet zonder reden. Het verhaal wordt goed gevolgd, maar dit heeft als gevolg dat je veel gevechten opnieuw moet doen, en zo tien gevechten lang tegen dezelfde tegenstander moet spelen. De gevechten zijn aangevuld met nieuwe combo’s en aanvallen, die het spelen zeker waard zijn. Er zijn veel modi, waarvan er een paar het proberen waard zijn, maar er zitten er ook een paar tussen die je eigenlijk niet zou missen als ze er niet in hadden gezeten. De game lijkt jammer genoeg erg op deel één, waardoor je soms voor een déjà vu komt te staan. Gelukkig zit er wel een enorm leuke multiplayer in. Grafisch is de game niet veel veranderd, en de muziek is, op een paar deuntjes na, ook niet echt te prijzen.
7,3
Score
73
Score: 75
  • Pluspunten
  • Verhaal uit de serie wordt goed gevolgd…
  • Goede vernieuwingen in gevechten
  • Veel modi…
  • Groot en goed aanbod in personages
  • Multiplayer die echt heel leuk is
  • Sommige muziekjes wel leuk…
  • Minpunten
  • maar recyclet de gevechten daardoor teveel
  • die niet allemaal het bespreken of spelen waard zijn
  • Lijkt veel op deel één
  • maar anderen gaan irriteren

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • daar kunnen wij niks aan doen realtime works

  • hard voor ze

  • Ik herriner mij anders nog een bericht dat ze na Crackdown niet meer wilden werken aan Crackdown 2? Jankerds :)

  • ik vondt crackdown wel een vet spel om eerlijk te zeggen ik hoop daarom dat 2 echt komt

  • Was teveel werk voor te weinig geld om een sequel te maken hebben ze altijd gezegt. Nu zeggen ze het gewoon nog een keer.

  • ik vond crackdown eigenlijk kut

  • Crackdown was juist een ondergewaardeerd meesterwerk gast

  • heb de game nooit gespeelt

  • Ik heb hem laatst gekocht en ik speel het helemaal kapot. Ik vind het heul tof.

  • eigen schuld dikke buld?

  • waar is iedereen nu… wel janken als casual games worden gemaakt (die verkopen goed) , maar niet inzien dat nintendo met haar stategie gewoon de juiste heeft.

    het is te duur om games te maken tegenwoordig met alle toeters en bellen. dus krijg je alleen de bekende franchises nummer 198. (fifa pes, gta, halo)…gelukkig zijn er natuurlijk nog steeds nieuwe ip's

    maar die worden helaas minder en minder.

    dit is de uitkomst van de graphic war….. de gamers verliezen.

    ps crackdown is wel een vet spel..stond ook niet voor niets in de top 100 van EDGE (wereldberoemd game mag) van games allertijden.



  • Veel mensen hebben de game ook alleen maar gekocht vanwege de Halo 3 Beta…

  • Crackdown was een hele vette game. Het verhaal was alleen te mager, daar moeten ze wel meer mee doen in een eventuele sequel.

  • er was bijna geen verhaal, je sloopte gewoon iedereen, dan kwam je een baas tegen, die was iets moeilijker, had je ze allemaal, kreeg je een riot, klaar

  • Vond de demo van Crackdown wel vet, vooral dat je steeds verder kon springen als je die bolletjes verzamelde. Een tweede deel lijkt me niet verkeerd.

  • APB dan maar xD

  • Crackdown was wel aardig…heb me er wel mee vermaakt maar voor zo een soort free roam spel was die behoorlijk kaal kwa mogelijkheden en verhaal…online co-op was ook wel lachuh:P dus als ze er wat beters van kunnen maken dan zit ik cker wel te wachten op deel 2:)

  • hopelijk komt er ook een deel 2 want ik heb deel 1 helemaal kapotgespeeld

  • Ze moeten gewoon laten zien dat ze het hebben bijgewerkt. De stripverhaal-achtige graphics waren heel mooi, er waren veel verschillende geweren, de RPG-achtige stijl pakte goed uit in combinatie met de free-roaming. Het was alleen veel te makkelijk, en daarom te snel uitgespeeld.

  • Mwoah, ik kan er niet mee zitten. Ik vond Crackdown echt een heel gaaf spel, en absoluut ondergewaardeerd, maar deel 2 zou meer van hetzelfde zijn geweest. Nee, dan veel liever wat nieuwe characters en andere uitbreidingen voor deel 1.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren