1. God of War: Chains of Olympus (PSP)

God of War: Chains of Olympus (PSP)

Nadat ik een hele tijd geleden de preview van God of War: Chains of Olympus heb gespeeld, was het vandaag eindelijk tijd voor de real-deal! God of War maakte veel furore op die goeie ouwe Playstation 2. De makers van Daxter, Ready at Dawn, hebben een PSP variant gemaakt. Kratos is dus terug! In zijn nieuwe avontuur God of War: Chains op Olympus neemt hij het wederom op tegen talloze wezens en ontzagwekkende monsters. De vraag is nu: Is Chains of Olympus een waardige opvolger, of is het slechts een slap aftreksel?

Na een kort introfilmpje word je meteen ondergedompeld in de actie en daar zal je niet snel meer uitkomen. Gewapend met de de Blades of Chaos gaat Kratos zijn vijanden te lijf. Nadat hij de eerste laag soldaatjes op de meest brute manier heeft afgeslacht, merk je dat de gameplay simpelweg heerlijk is. De kleine onvolkomenheden die de PSP heeft (geen 2e stick etc) worden feilloos opgelost. Ready at Dawn heeft hier veel aandacht aan besteed en het is goed uitgepakt. Magic bijvoorbeeld, op de PS2 gebruikte je daarvoor de R2-knop. De PSP heeft deze niet maar dat is helemaal niet erg. Nu is zaak om R1 in te drukken en dit combineren met een van de actie knopen (vierkantje, X etc.). Dit voelt heel natuurlijk aan en binnen een mum van tijd ben je gewend aan deze besturing. Ik kan wel zeggen dat dit eigenlijk fijner werkt dan op de PS2.

God of War en met name God of War II hebben zo’n beetje het maximale uit de PS2 geperst. Grafisch is de game, wat mij betreft, ongeëvenaard. Dit zelfde geldt voor Chains of Olympus, de PSP heeft nog niet eerder zulke beelden op zijn schermpje kunnen toveren. De cut-scénes zijn van PS2 niveau en de in-game beelden zijn ook fantastisch. Deze grafische schoonheid wordt ook nog eens prima ondersteund door een meeslepende soundtrack. De muziek zorgt voor de juiste sfeer en heeft af en toe echt een opzwepende werking. Dit merk je vooral bij de boss-battles. Deze zijn intens en houden je op het puntje van je stoel.

Over meeslepend gesproken, het verhaal is niets minder dan dat. Zonder al te veel prijs te geven, het verleden van Kratos komt ruim aan de orde. Chains of Olympus speelt zich af vóór de eerste God of War, Kratos is dus in de dienst van de Goden. Bepaalde delen van het verhaal zijn echt filmisch en zijn dus interessant om naar te kijken. Het nadeel is wel dat al deze pracht binnen 5 uurtjes alweer voorbij kan zijn maar, het is wel een 5 uur lange achtbaanrit.

God of War: Chains of Olympus is gevarieerd en verveelt dus nooit. Vijanden wisselen elkaar in een lekker tempo af en de moves die Kratos leert zijn zowel bekend uit voorgaande delen als helemaal nieuw. Natuurlijk zijn ook de bekende Quick-time-events weer volop aanwezig.

Nadat je de game voltooid hebt, speel je God Mode vrij. Dit is het moeilijkste niveau en zal aanzielijk wat uren toevoegen aan replay. Ook speel je de Challenges of Hades vrij. Dit zijn 5 vrij pittige mini-games waarmee je costumes en concept art kunt unlocken.

Conclusie en beoordeling

None

Chains of Olympus doet eigenlijk exact hetzelfd als zijn voorgangers. Brute moves en dikke actie. De bestruring is perfect aangepast voor de PSP en grafisch is het het best tot nu toe. Dit alles zorgt voor een vertrouwd gevoel bij de game en maakt God of War: Chains of Olympus een waardig deel in deze toch al erg sterke serie.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Kratos op de PSP
  • Besturing perfect geoptimaliseerd
  • Gameplay als vanouds
  • Grafisch zeer sterk
  • Minpunten
  • Het verhaal is wel heel erg kort

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren