1. Pharaoh (PC)

Pharaoh (PC)

De Pharaoh, boegbeeld en heerser van Egypte. Dé trots van het land, mits de Pharaoh zijn volk eer aan doet en de economie op peil kan houden. Een Pharaoh lijdt maar een druk leventje zo zou je denken, maar niets is minder waar. De Pharaoh bouwt geen steden, de Pharaoh houdt de bevolking niet tevreden, nee, dat doe jij, als architect en visionair, een echte Citybuilder!

Zoals mijn inleiding al verklapt is de game Pharaoh een Citybuilder. Een redelijk bekend en populair genre, maar nog lang niet zo populair en geliefd als Real Time Strategy Games. Dit komt mede doordat je je koppie moet gebruiken in dit soort games. Het is niet domweg wat gebouwen planten, een legertje uit de grond stampen en iedereen de kop afhakken wiens mening tegen die van de Pharaoh indruist. Nee, Citybuilders zoals Pharaoh zijn geen grafische hoogstandjes, maar echte gameplay bommen, echte beeld plakkers. Waarom? Puur omdat je meer eist en beter wilt zijn in wat je aan het doen bent. Je plaatst een gebouw, maar wat nu? Het gebouw heeft arbeiders nodig (de locale bevolking in dit geval), maar hoe krijg ik die aan het werk? En dan nog iets, hoe krijg ik überhaupt inwoners zonder enig inkomen van voedsel? Alles wat je doet heeft consequenties, en daar moet je weer op inspelen. Je kunt dus stellen dat er geen einde aan komt, en het mooie ervan; het blijft tot in de late uurtjes ontzettend leuk.

Het constante bezig zijn is dus leuk, maar hoe gaat het nu precies in zijn werk? Nou, dat is vrij simpel. Door middel van een simpel menu aan de rechterkant van je scherm kun je gebouwen selecteren. Je klinkt gewoon op een icoontje, kiest een gebouw uit de secundaire opties en plaatst die willekeurig in een van de enorme mappen die Pharaoh rijk is. om deze gebouwen te plaatsen heb je geen arbeiders nodig, maar let op. nadat je je gebouw hebt geplaatst is het vatbaar voor allerlei invloeden van buitenaf. Tijd, weer, slijtage etc. Het kan dus gebeuren dat je gebouw naar enige tijd in verval raakt, en dus instort. Je hebt dus weer arbeiders nodig die de gebouwen onderhouden. Maar omdat ingenieurs ook gebouwen nodig hebben om hun werk te kunnen uitvoeren, moet je ook weer ingenieurs hutjes plaatsen. Je ziet dus, alles staat in verband met elkaar, dus om een goede stad te kunnen bouwen, moet je een goede balans zien te vinden. te veel inwoners betekent weer te weinig werk. Te weinig inwoners, en de bedrijven (boerderijen, brandposten, entertainment etc) komen weer werknemers te kort. Je zult dan ook zien dat waneer er een over populatie is, dat de inwoners steeds minder gecharmeerd van je zullen zijn. Hetzelfde geld voor entertainment. Te weinig entertainment, en je inwoners worden sacherijnig en pissig omdat ze niets te doen hebben. Teveel entertainment en ze hebben er weer last van.

Wat de game ook goed doet (of juist niet, dat ligt eraan) is het hele goden gebeuren. Zoals de meesten van jullie wel weten waren de Egyptenaren gek op hun goden. Kijk maar naar al die schitterende monumenten die ze hebben gebouwd en de muurtekeningen/schilderingen. Het is dus niet verwonderlijk dat je dit ook kunt terugvinden in de game. Je moet namelijk rekening houden met de goden. Niet alleen om de bevolking tevreden te houden, maar ook de goden. Zijn ze niet tevreden, dan heb je een probleem. Ze zullen namelijk gebouwen van je verwoesten, je teisteren met plagen en zelfs de handel met andere steden verminderen. Houdt je ze wel tevreden, dan zullen ze ook goed zijn voor jou, want dan doen ze net het tegenovergestelde. Of ze geven je betere handelopties, een betere oogst of zelfs meer goederen in je warenhuizen. Het beloont dus om de goden tevreden te stellen, maar je moet er wel wat voor doen, want ze zijn niet snel tevreden, het zijn tenslotte goden...

Grafisch valt er niet al te veel te zeggen over deze game. De algehele sfeer zit er erg goed in, maar om te zeggen dat de game een visueel pareltje is, nee, dat gaat me te ver. Vooral omdat het een game is uit 1999, en ik toen nog niet aan het gamen was. Maar, na wat onderzoek kan ik je vertellen dat de game er voor zijn tijd goed, maar niet revolutionair uitzag. Maar de sfeer, die is perfect!

Conclusie en beoordeling

Al met al is Pharaoh dus een erg goede Citybuilder game met ontzettend veel opties en een erg goede structuur. Alles hangt van elkaar af, en een gamer met een beetje geduld kan zich met gemak verliezen in deze game, hoe oud hij ook is. Zelfs ik, die voorheen Battlefield 2 en Call of Duty 4 speelde, ben helemaal verslaafd geraakt aan deze schitterende klassieker.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Verslavende gameplay
  • Leuke campagne
  • Veel opties
  • Minpunten
  • Goden effect iets te overdreven
  • Kan soms wel héél langdradig zijn

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Kom op mensen, maak er wat van :).

  • nee geen Z de allereerste afleveringen heette Dragonball toen kwam Dragonball Z en toen kwam Dragonball GT die hier in Nederland ook nog een kleine tijd op de TV is geweest (ik heb een paar afleveringen gezien en toen stopte het ineens)

  • WAARDELOOS wat mij betreft

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren