1. No More Heroes (Wii)

No More Heroes (Wii)

No More Heroes is een spel waar ik al enige tijd naar uit keek. Niet vanwege de hype van het spel, want die was er nauwelijks, maar omdat me Wii een beetje stof zat te happen na het spelen van Super Mario Galaxy. Uiteraard heb ik al enige recensies van het spel gelezen en ze zijn bijna allemaal zeer lovend. Toch werd het spel niet goed verkocht in moederland Japan. Dus dit spel is een grote kanshebber voor spel van het jaar die niemand speelde. Door de goede recensies had ik toch bepaalde verwachtingen van het spel, maar niet al te veel, vanwege de beroerde verkoopcijfers. Tijd om te kijken of No More Heroes het waard was om te kopen.

Door al dat visueel geweld op de PS3 en X360 (laatste games die ik daarop gespeeld heb, zijn Mass Effect en Devil May Cry 4) is het toch lastig om snel over te kunnen schakelen aan de graphics van No More Heroes, maar dat geldt natuurlijk voor elk spel op de Wii. Toch vind ik het knap, dat ook bij deze game, de graphics snel vergeten zijn, door de leuke gameplay die de game biedt. Ondanks de minder mooie graphics dan op de PS3 en de X360, heeft Suda 51, de maker van het spel, een fraaie anime-stijl van gemaakt, wat een beetje weg heeft van Killer 7, zijn vorige game, maar gelukkig niet teveel. De graphics sluiten perfect aan op de maffe verhaallijn van No More Heroes met de bijbehorende personages. In plaats van echt anime stijl te gebruiken, heeft Suda een mix gemaakt tussen anime en old-school 8 bit graphics. Het resultaat is dat je fijn mensen in de pan zit te hakken en als ze dood zijn, spatten ze in mooie bit-graphics uit elkaar. Hier is nog enige gezeur over geweest. De Japanse en Europese versie is het uit elkaar spatten namelijk in het zwart en de Amerikaanse versie is in het rood, de kleur van bloed. Dit stoorde mij helemaal niet verder, want dit spel neemt het toch al niet zo nauw met realisme.

Het verhaal zit simpel in elkaar. Een, voor ons, normale gozer genaamd Travis wint een Beam Katana, wat veel weg heeft op een uit Star Wars gemodificeerde lightsaber, op eBay en begint hiermee op los te slaan. Omdat hij platzak is, besluit hij een baantje te nemen als huurmoordenaar. Hij slaagt erin zijn eerste vijand te verslaan en komt erachter dat hij opeens ranknummer 11 is bij de United Assassins Association. Dit maakt hem meteen een doelwit voor andere personen die zijn rank willen hebben. Als de arrogante loser dat hij is, besluit hij om gewoon de nummer 1 te worden.

De opzet van het spel zit ook simpel in elkaar. Travis moet geld verdienen. Met dat geld kan hij zich inschrijven voor het volgende rank-gevecht om vervolgens hieraan deel te nemen. Is de missie geslaagd om de rank boven hem te verslaan, dan gaat de cyclus overnieuw om deel te nemen aan de volgende rank-gevecht. Als je geld wilt verdienen moet je een parttime baantje doen. Dit zijn baantjes waarbij je niemand moet vermoorden, maar alledaagse baantjes, die iedereen kan doen. Enkele voorbeelden zijn: de gras maaien, auto’s tanken, afval en mijnen opruimen, etc. Dit is ook meteen een deel van het prachtige humor in het spel. Kun je namelijk een huurmoordenaar voorstellen die op straat afval zit op te ruimen?

Nadat je een parttime baantje succesvol hebt afgerond, kun je aan de slag met het betere werk. Bij een bureau komen allemaal huurcontracten vrij. Ook dit varieert van een bepaald persoon vermoorden, een compleet groepje uitroeien of mensen uitschakelen door te honkballen. Gek genoeg vervelen deze bijbaantjes en huurcontracten nooit en sommigen wil je zelfs overnieuw doen, omdat je voor de gold award wilt gaan of omdat het gewoon makkelijk geld verdienen is.

Als je genoeg geld hebt verdiend, kun je doorgaan met de hoofdmissie. Je baant je een weg door verschillende mensen heen die je proberen tegen te houden, je komt een savepunt tegen en daarna begint de bossfight. Je kunt kaarten verzamelen voor je collectie tijdens een hoofdmissie en hier en daar zitten items die je leven en Beam Katana energy omhoog haalt. Zo nu en dan zit er nog iets extra’s in de levels, wat verschilt per hoofdmissie. Voordat je begint aan de bossfight heb je nog de mogelijkheid om het spel op te slaan, je leven en je Beam Katana op een maximum te zetten en een extra worstel-techniek te leren.

Als je daarmee klaar bent kun je naar de bossfight gaan. Elke bossfight heeft zijn/haar unieke momenten en het is aan jou om elke actie te doorgronden en te anticiperen. Doordat iedereen zijn/haar eigen stijl heeft, is geen enkele bossfight hetzelfde, behalve op één punt. Bijna altijd is het zo dat je kunt winnen door rustig af te wachten en alleen toeslaan, nadat je vijand een actie heeft gemaakt. Maar omdat elke vijand andere aanvalspatronen heeft, lijkt het minder eentonig. De lengte van een bossfight is ook vrij lang, mede omdat de boss een groot levensmeter heeft. Dit geeft een bossfight een episch gevoel. De bossfights is dan ook een van de grote krachten van het spel.

Het spel speelt zich verder af in een open wereld, zoals je bekend bent met spellen als GTA, Saints Row, etc. Op eerste gezicht lijkt deze open wereld weinig van waarde, dit omdat de stad niet zo levendig eruit ziet. Je kunt in de stad toeren op je dikke motor, terwijl je bomen of andere voorwerpen omver rijdt. Crashen tegen andere auto’s zit er niet in, als je dat probeert staan beide voertuigen gewoon stil en moet je gewoon opzij. Je kunt wel weer mensen omver rijden, maar daarin zit niets bloederigs of grappigs in, de mensen schreeuwen het uit van de pijn en verdwijnen als sneeuw voor de zon, of in dit geval, bits voor de zon.

Toch valt er genoeg te bleven in de stad. Zo is er namelijk een videotheek waar je video’s kunt huren, zodat je een nieuwe worstel-greep leert kennen. Als je in je motel bent hoor je ook vaak op je antwoordapparaat dat je een “bepaalde” video vergeten bent terug te brengen. Verder is er ook een kledingzaak waarbij je telkens nieuwe kleren kan kopen. “Nieuwe” shirts kun je trouwens ook vinden door afvalcontainers open te schoppen. Niet te vergeten is natuurlijk de winkel waar je soms een nieuwe Beam Katana kunt kopen en deze te upgraden, mits je het geld voor hebt natuurlijk. Ook kun je meedoen aan Free Fights. Dit zijn gevechten waarin je in een bepaalde tijd een aantal vijanden moet verslaan, maar je mag geen enkele keer geraakt worden.

Ondanks dat er geen level-up systeem in het spel zit, zoals steeds meer gewoonlijk is geworden in spellen, kun je jezelf wel steeds na elke hoofdmissie upgraden. Dit doe je door bijvoorbeeld naar de gym te gaan. Hier kun je aan je spieren werken, zodat je bijvoorbeeld sterker wordt. Een ander manier om je te kunnen upgraden is om ballen te verzamelen die verspreid zijn over de hele stad en deze in te ruilen voor een nieuw techniek. Ondanks dat de stad niet zo interactief is en ook niet aanvoelt als een echt levende stad, valt er genoeg te verzamelen en te doen en vind ik de opzet van deze stad perfect voor dit spel. Hierdoor is ook meteen het spel lang houdbaar. Het duurt wel even als je alles wilt verzamelen en alle moeilijkheidsgraden doorheen wilt lopen.

Het vechten zelf zit anders in elkaar dan je zou denken. In plaats van met je armen te zwiepen, val je aan met je Beam Katana door alleen met de A-knop te rammen. Wees niet ongerust, want er zit meer diepgang in het vechten dan alleen maar op de A-knop te drukken. Door op de A-knop te blijven drukken, maakt Travis een combo. Je kunt hoog of laag slaan, dit kun je simpel doen, door de Wiimote omhoog of omlaag te wijzen. Zodra een vijand bijna dood is, kun je hem afmaken door of omhoog, omlaag, links of rechts te zwiepen met de Wiimote, wanneer de juiste richtingaanduiding te zien is, dit is de Death Blow Mode. Als je vijanden op die manier afmaakt komt er een soort van slot machine tevoorschijn. Als deze alle 3 dezelfde plaatjes aangeven, kom je in Dark Side Mode terecht en geeft het je een extra kracht om je vijanden te verslaan, deze krachten verschillen per juiste paar plaatjes. Dit is een leuke variatie op de gameplay tijdens missies waarbij je veel vijanden moet verslaan. Uiteraard kun je nooit in Dark Side Mode komen tijdens bossfights. Je hebt niet alleen je Beam Katana tot je beschikking, maar je kunt ook slaan of schoppen. Ook dit kun je hoog of laag doen. Door te slaan of schoppen kun je vijanden tijdelijk laten duizelen, zodra ze duizelig zijn kun je ze vast pakken en een coole worstel-greep op ze uitvoeren. Hierna zijn ze bijna dood en kun je ze simpel afmaken door op A te drukken.

Door al deze toevoegingen verveelt het vechten bijna nauwelijks, al zien vele bewegingen hetzelfde uit. Toch wil je er steeds op terug komen, omdat het er gewoon cool uitziet en het is altijd gokken wanneer je in Dark Side Mode komt.

Het geluid ondersteunt dit spel geweldig. De stemmen zijn in het Engels en niet in het Japans, wat een beetje teleurstellend klinkt, maar de Engelse stemmen klinken zo overdreven slecht, dat het eigenlijk helemaal niet zo slecht klinkt, maar juist een goede toevoeging geeft aan de humor van het spel. Ook waard om even te melden zijn de old-school 8-bit geluidjes die overal in het spel zijn toegevoegd. De muziek zelf is aardig, maar er zit niet veel variatie in. Vaak hoor je dezelfde melodietjes terug.

Conclusie en beoordeling

None

No More Heroes is een van de best uitgevoerde spellen dat ik op de Wii gespeeld heb en ik snap niet waarom de verkoopcijfers laag blijven. Misschien ligt het aan de stijl van Suda of houden mensen tegenwoordig meer van casual games en spelen ze de wat meer serieuze spellen liever op hun PS3 of X360. Dat is jammer, want No More Heroes is een spel die je gespeeld moet hebben als je een spel wilt, die niet gemaakt is voor de casual gamer en als je in bezit bent van een Wii. Uiteraard moet je ook maar houden van de stijl en het niet continu zwiepen van je controller.
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • Overdreven personages
  • Overdreven humor
  • Genoeg variatie
  • Beam Katana gevechten
  • Worstelbewegingen
  • Verzameldrang
  • Minpunten
  • Open wereld beperkingen
  • Weinig variatie in achtergrondmuziek
  • Spreekt niet iedereen aan?

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Lijkt mij erg gaaf. Hopelijk genoeg variatie qua gameplay-elementen en omgevingen.

  • We zullen zien hoe lang het leuk gaat blijven.

  • Hmm, wisselende meningen over de besturing dus. Gamer vond hem ook niet geweldig. Ach, we zien het wel :).

  • als de besturing goed werkt en als het leuk blijft dan koop ik deze game meschien wel

  • Ik snap niet waar om ze er geen multiplayer in hebben gestoken waarin je met zen tweeen over de daken kan racen!

  • We zullen zien wat er van komt.

  • Wanneer kunnen wij de demo spelen?

  • Nu wil ik hem het liefste zelfs spelen. Ben benieuwd waarneer de demo komt. :)

  • Ben heel benieuwd hoe hij ontvangen wordt

  • Ik kan niet wachten op de demo.

  • Ik hoop toch wel dat hij niet tegenvalt .

  • k ben benieuwdt wat het wordt

  • ik wacht nog even de demo en waarschijnlijk ook de recensie af voordat ik beslis of ik m wil halen. De game wel heel tof worden. Ben benieuwd!

  • In september al! Doet me vaak aan Jet Set Radio denken.

  • Hoop echt dat het een topper word…:D

  • Ga hem eerst huren alvorens ik hem koop. Ik denk persoonlijk ook dat hij niet lang leuk blijft.

  • vet :D

  • mm kan falen of een direct hit worden

  • dit wordt egt bruut =D

    Eerst ff nieuwe pc hale dan xD

  • Vind wel dat je erg negatief bent Remco, de game moet zich idd nog bewijzen maar om nu gelijk al die dingen te noemen in je eind conclusie. Je weet helemaal niet wat er nog kan gaan komen.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren