1. Darkness Within: In Pursuit of Loath Nolder (PC)

Darkness Within: In Pursuit of Loath Nolder (PC)

Als er één genre is dat ernstig met uitsterven wordt bedreigt is het de point-and-click adventure. Dit genre ontstond in de prille beginjaren van de PC en luidde eigenhandig de start van een lang gametijdperk in. Echter is dit genre, zoals al eerder aangekaart, zo goed als uitgestorven en verschijnen er alleen nog maar in zeer geringe mate games die de klassiekers in stand houden. De vrij onbekende ontwikkelaar Zoetrope Interactive vond het tijd worden dat dit oude genre maar weer eens in goed daglicht werd gesteld en kwam met Darkness Within: In Pursuit of Loath Nolder. Maar kan deze game er voor zorgen dat point-and-click weer interessant wordt of zakt het hierdoor nog verder weg?

In Darkness Within neem je de rol op van Howard E. Loreid, de hoofddetective van een politiebureau in één of ander Engels boerendorp. Op een ochtend wordt Howard gebeld door een vriend en collega van hem met het nieuwtje dat Loath Nolder ontsnapt is uit zijn cel. Deze Loath Nolder was een gevierd detective, voordat hij naar verre oorden op reis ging. Eenmaal teruggekomen werd hij meteen beschuldigd van de moord op ene Clark Field en bevond hij zich binnen de kortste tijd in de gevangenis. Aan Howard de taak om hem terug te vinden. Echter komt er wel een nadeel bij kijken voor Howard. De arme man wordt namelijk de laatste tijd veel geplaagd door nachtmerries en hallucinaties. Iets wat hem niet erg ten goede komt als blijkt dat eerder genoemde personen zich vooral met het occulte bezig hielden. Deze factor zorgt ervoor dat het verhaal niet zo’n dertien in een dozijn gevalletje is, maar echt op zichzelf staat. Dit was voor mij een plezierige verrassing, ik had namelijk een standaard verhaal verwacht.

De aangetaste geestelijke gesteldheid van Howard zorgt er ook voor dat de game een lekker creepy sfeertje bevat. Immers, onze niet zo dappere detective kijkt meermaals zelf ook angstig om zich heen en valt op bepaalde momenten in de game zelfs flauw door de stress. Dit is echter ook niet erg goed voor zijn geestelijke gesteldheid, want zodra dat gebeurt kom je in één van Howard’s verschrikkelijke nachtmerries terecht. Dat de sfeer zo is valt ook deels te wijten aan de muziek die in de game aanwezig is, of beter gezegd: afwezig is. Je zult namelijk in de gebieden waar je komt weinig tot geen muziek horen. In plaats daarvan hoor je het kraken van het huis waarin je aanwezig bent of je hoort in de verte een uil roepen. Af en toe wordt de stilte wel doorbroken door een angstaanjagend pianogeluid, waardoor de sfeer weer iets versterkt wordt. Daarnaast bevat de game ook sfeervolle achtergronden die, door de geringe plaatsing van de lichtbronnen, de sfeer naar een hoger graadje tillen.

Naast de sfeervolle achtergronden en de geluidseffecten stelt de game verder audiovisueel niet belachelijk veel voor. Zo komen de stemmen van de karakters, mede door een tenenkrommend Engels accent, erg nep over en is de game grafisch erg gedateerd. Dit tweede is misschien niet direct te zien als je zo even snel de omgevingen bekijkt. Immers, er is sprake van goede belichting en de voorwerpen ogen realistisch. Echter is dit alles schijn. De omgevingen zijn namelijk te vergelijken met een foto, het ziet er mooi uit, maar je kan niks van zijn plaats bewegen. Het is allemaal net iets té statisch voor deze tijd. Daarnaast zien de dingen die wel gewoon bewegen er ronduit belachelijk uit. Zo vlak voor het einde van de game kom je eindelijk ook andere mensen tegen in de game en aan de animaties van deze figuren is duidelijk te zien met wat voor laag budget de makers werkten.

Echter is het audiovisuele punt nooit zo vreselijk belangrijk voor dit soort games. Nee, bij de ware point-and-click games gaat het uiteraard om de gameplay. Deze is in het eerste opzicht weinig anders dan die van eerdere games in dit genre, zoals Myst. De invloeden van deze game zijn dan ook duidelijk terug te vinden in de game, want in principe doet de game niks nieuws binnenin het genre qua gameplay. Er is eigenlijk maar één grote vernieuwing in de game en dat is het denksysteem, waar je hints bij elkaar moet voegen. Deze hints haal je uit teksten of verzint Loreid zelf naarmate je verder komt in de game. Het probleem met systeem is dat je het haast nooit nodig zult hebben. Hierdoor raakt het een beetje in de achtergrond verborgen tot je het opeens in een puzzel nodig hebt. Echter ben je meestal op dat moment alweer vergeten dat de game deze functie heeft. Tevens is het halen van tips uit de teksten vrij lastig. Dit komt doordat zo’n tekst vaak vijf pagina’s lang is en je de tips perfect moet aankruisen voordat hij goed wordt gerekend. Daarnaast bevat zowat elke tekst ook nog eens geheime hints die je geen steek verder brengen. Ik heb meerdere malen gehad dat ik dacht dat ik het antwoord had, maar het een geheime tip bleek te zijn. Vervolgens was ik nog geen steek verder.

Daarnaast zijn er ook momenten in de game waar je gewoon onmenselijk lang vast zal zitten. Dit komt doordat de game een aantal vrij onlogische puzzels huisvest waarvoor je soms het antwoord op een locatie moet zoeken waar je de laatste vier uur niet bent geweest. Zo is er een moment in de game waar je de code van een datarecorder moet zoeken, met als enige tip dat het de datum is waarop één of andere heks herboren werd. Na een uur van alles proberen kwam ik er per toeval achter dat er ergens verscholen in een hoekje een boek lag met daarin een vers over die heks. Uit dat boek moest ik vervolgens alle hints halen en daarna in het eerder genoemde denksysteem de meest vreemde combo’s maken. Uiteindelijk kwam het erop neer dat ik bleef proberen tot ik eindelijk een goede combinatie had. Op zich is het dan wel positief dat je hints kan krijgen bij de game als je een tijdje vast zit, maar meestal verschijnen die tips net niet bij zo’n onlogische puzzel. Gelukkig zijn in de game de meeste puzzels wel goed te doen met een beetje nadenken en is het niet zo dat elke puzzel een breinbreker is waar je na een uur denken nog niet achter bent.

Conclusie en beoordeling

Darkness Within: In Pursuit of Loath Nolder is de game waar menig liefhebber van games als Myst al jaren op wacht. Deze mensen zullen dan ook genoeg plezier beleven met het oplossen van de vele puzzels in de game. Daarnaast bevat de game een lekker spannend sfeertje en een verhaal wat niet al te standaard is en een mooie toevoeging vormt aan de game. Echter lijkt de game toch iets teveel op de titels die deze game voorgingen en voegt het “vernieuwende” systeem waar je de gedachten van Howard moet gebruiken niet zo veel toe. Daarnaast is het ook op grafisch front niet zo bijzonder. Dit sluit echter niet uit dat het nog steeds een prima game is, alleen zal het voor de gemiddelde gamer toch net iets te weinig nieuws bieden.
6
Score
60
Score: 60
  • Pluspunten
  • Creepy sfeertje
  • Interessant verhaal
  • Aantal leuke puzzels
  • Voor point-and-click fans genoeg te beleven
  • Minpunten
  • Sommige puzzels zijn erg onlogisch
  • Doet niets nieuws
  • Systeem met gedachtes voegt niets toe
  • Grafisch erg gedateerd

Dit artikel delen

Over de auteur

Limoenlichtje. Bladibladibla

Reacties

  • Onzettend gaaf allemaal, MAAAARRRR….hoe zit het met het delden van deze maps en het uiteindelijke speel plezier wat je eraan beleeft.



    Ik kan me nog heel goed herinneren dat met de originele Far Cry ik de vetste maps maakte maar ze nooit goed tot hun recht kwamen in een multiplayer potje omdat IEDEREEN op zijn eigen maps wilde spelen.



    Het slingerde dus rond van de kut maps, of de 10000000e D-day imitatie.



    Ik ben dus heel benieuwd of we wel zoveel aan deze editor gaan hebben…




  • Ongeveer hetzelfde als in FC1, maar het is nog steeds vet! Maarja GoW 2 is belangrijker..

  • hoeveel uur kan je hier wel niet mee door?

  • als ik eerlijk moet zijn… vind ik die editor zo heeel bijzonder nog niet

    maar dat vind ik dan

  • Ja zoals iedereen al roept kan je de maps online gebruiken? kan je zelf kiezen of het een death match is of respawn shit of zoals cstrike (dood is dood) heeft bezonder veel mogelijkheden vaak zijn die map editors moeilijk (uren leren ermee om te gaan) maar deze lijkt me leuk.

    Vette ambushes vette multiplayer maps als het mogelijk is. O dit kan zo leuk worden. Ja zeker goed bezig dit is nou wat de meeste games missen IETS vernieuwends waardoor het beter word dan een ander.

    Oke map maken is niet iets echt nieuws maar wel op deze schaal. Me very happy.

  • WOW! :O

  • zeer en zeer vetn

  • Ziet er echt super vet uit !!! :D

  • Vet! Waarschijnlijk koop ik hem dan toch maar voor mijn PC.

  • 't is toch fokking nie normaal!

  • WOOWH VET!! als je hier wat tijd in stopt:O

  • Het is gewoon bijna eng! Ik heb echt heel veel zin om me hier lekker in uit te leven!

  • OMG. omg. Echt een must have.. Waar ga ik de tijd en het geld vandaan halen om al dit moois te spelen??? omg.

  • fucking briljant gewoon!

    kan niet wachten hierop. _0_

  • Chill! :)

  • Als je eigen maps kunt maken, vind ik toch dat de PC dan geschikter is voor deze game. Goed, alle shooters zijn wel geschikt voor de pc, maar met dit extra nieuwtje vind ik toch wel dat deze game geschapen is voor de PC!

  • WAAAAAT, dit is gewoon de simpelste en beste map-editor ooit! Sommige zijn moeilijk te gebruiken maar je kan gewoon á la sims je eigen map in elkaar knutselen! En dit verhoogt de speelwaarde, ik kan niet wachten om m'n eigen Afrika te maken :D

  • poepoe! veel keuze!

    ik kijk er naar uit

  • ik hoop dat het net zo goed uit gaat pakken als dit filmpje doet vermoeden, als dat het geval is word dit spel voor mij minimaal een 9

  • Holy snap! Ik vond de editor van Instincts al tof, maar dit gaat echt ver!



    @UnXpected1

    Je zou Far Cry Instincts moeten checken op de xbox. Ik heb me uren vermaakt met de editor met die game. Volgens mij is Predator voor de 360 niet veel anders.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren