1. The Legend of Zelda: Phantom Hourglass (NDS)

The Legend of Zelda: Phantom Hourglass (NDS)

Ik houd er niet van om gebaande paden te bewandelen. Vaak zijn deze paden weinig verrassend en geven ze mij niet dezelfde voldoening die het ontdekken van een nieuw pad geeft. Soms is het echter verstandiger om een gebaand pad voort te zetten. Wanneer gebleken is dat een bepaald concept erg goed werkt, is het niet verstandig hier vanaf te wijken.

De Zelda-serie kent een vast concept. De jonge held Link moet de wereld van een snode slechterik redden, doet dit door een aantal voorwerpen te verzamelen in kerkers. Ondertussen sprokkelt hij nog een paar extra levensharten en andere verzamelobjecten bij elkaar en verlaat hij gebaande paden om steeds nieuwe gebieden te bereiken. Tot slot verslaat hij de booswicht en is ieders dag (behalve die van de snoodaard natuurlijk) weer goed. Eind goed, al goed, het concept is tijdloos en elke nieuwe telg in de serie is weer volop genieten geblazen.

Toch vond Nintendo het tijd om het een en ander overhoop te gooien. Pas op Zelda-puristen, ik ga nu een voor velen vreemd klinkend woord gebruiken: Phantom Hourglass is “vernieuwend”. Sterker nog: Phantom Hourglass is “baanbrekend”! De zeppelin was ook baanbrekend, maar deze uitvinding was nou niet bepaald een succes. Baanbrekend zijn is dus geen garantie voor succes. Het baanbrekende van een zeppelin was dat het een nieuwe manier van voortbewegen betekende. Ook in Phantom Hourglass zit de vernieuwing in de manier van voortbewegen.

Het eerder genoemde vaste concept van de Zelda-serie is dus nog wel intact, maar Nintendo heeft de besturing totaal overhoop gegooid. Dit heeft natuurlijk alles te maken met de mogelijkheden die de DS biedt en die mogelijkheden worden dan ook volop benut, van blazen in de microfoon tot het dichtklappen van de DS. Het touch screen is echter het onderdeel van de DS dat het meest intensief gebruikt wordt. Waar de speler Link in zijn voorgaande avonturen nog bestuurde met allerlei verschillende knoppen, geschiedt de besturing in PH volledig via het touch screen. Jij bent gewapend met je stylus, het zwaard rust in de handen van Link. Meer dan ooit voelen de handelingen van Link aan als jouw acties.

De besturing is bijzonder eenvoudig en hoe sceptisch ik (met mijn vrij beperkte coördinatie) vooraf ook was, het werkt gewoon heel erg goed. Tik een vijand aan en Link steekt zijn zwaard in een van de ledematen van het monster. Houd je stylus op een punt in het scherm en Link loopt daarheen. Teken een rondje om Link en hij maakt zijn befaamde spin-attack. Er is zelfs een subtiel verschil in zwaardaanvallen: een beweging naar voren met de stylus laat Link vooruit steken, terwijl een beweging opzij hem horizontaal laat zwaaien. Helaas werd mijn beperkte coördinatie wel een aantal keer vertaald in een mislukte rolbeweging, want die beweging werkt niet altijd even goed.

Dit kleine smetje op het geheel verbloemt de geweldige besturing echter niet. Ook allerlei voorwerpen die je op jouw avontuur bijeen sprokkelt, zijn te gebruiken met de stylus. Het is origineel, handig en snel. De boemerang bestuur je bijvoorbeeld door de route te tekenen met de stylus. Misschien wel het leukst is de bombchu. Dit is een doelzoekende bom, waarbij je bij gebruik de gewenste route op de kaart uittekent. Met beide voorwerpen kun je vijanden dus van een veilige afstand uitschakelen en dat zul je ook nodig hebben.

The Wind Waker dit spel niet hoeven laten liggen. Het schip is in het bezit van een van de onvergetelijke personages uit het spel: de lafbek Linebeck. Deze schippersheld op sokken stelt zijn boot beschikbaar voor de heroïsche avonturen van Link, maar probeert er op vaak hilarische wijze voor te zorgen dat hij zelf nooit in een gevaarlijke situatie belandt. Doordat het spel er zo prachtig uitziet, met de oogverblindende driedimensionale omgevingen en de tekenfilmstijl, ga je enorm op in het verhaal. De lafheid druipt van het gezicht van Linebeck af, de verontwaardiging over zijn lafheid druipt van het gezicht van Link af. Nooit eerder genoot ik zo van een verhaal op een handheld. ">The Wind Waker dit spel niet hoeven laten liggen. Het schip is in het bezit van een van de onvergetelijke personages uit het spel: de lafbek Linebeck. Deze schippersheld op sokken stelt zijn boot beschikbaar voor de heroïsche avonturen van Link, maar probeert er op vaak hilarische wijze voor te zorgen dat hij zelf nooit in een gevaarlijke situatie belandt. Doordat het spel er zo prachtig uitziet, met de oogverblindende driedimensionale omgevingen en de tekenfilmstijl, ga je enorm op in het verhaal. De lafheid druipt van het gezicht van Linebeck af, de verontwaardiging over zijn lafheid druipt van het gezicht van Link af. Nooit eerder genoot ik zo van een verhaal op een handheld. ">

Conclusie en beoordeling

None

Ik weiger om in deze recensie uitgebreid minpunten te gaan behandelen. Natuurlijk valt er te zeggen dat het spel iets moeilijker had mogen zijn. Ook is de game niet bijzonder lang, doordat er na het uitspelen niet veel meer te verzamelen is. Toch heb ik enkel een positief gevoel overgehouden aan het spelen van Phantom Hourglass. Nooit eerder heb ik zoveel momenten in een game gehad waarin ik vol verbazing heb gekeken hoeveel originele gameplayelementen ik tegenkwam. Van het blazen in de microfoon tot het dichtklappen van de DS, het lijkt of de makers een wedstrijd gehouden hebben wie de meest bizarre toepassing van de mogelijkheden van de DS kon bedenken. Deze game verdient het niet om met minpunten besmeurd te worden, daarvoor is het geheel te origineel en de gameplay te sterk. Daarom adviseer ik elke DS-bezitter om dit spel te kopen. Tenzij je het niet leuk vindt om briljante games te spelen.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Stylusbesturing werkt bijzonder goed
  • Sfeervoller krijg je het niet op de DS
  • Overdosis aan originele toepassingen van de DS
  • Minpunten
  • Niet het vermelden waard

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ze heeft volkomen gelijk. En daar is niks op af te dingen.

  • Hahaha goed punt, als je er nooit bent voor je kind en de videogames als babyzitter gebruikt, moet je geen kinderen nemen!!

  • Die uitspraak slaat echt werkelijk nergens op! Hoe die ooit bij Nintendo binnen is gekomen?

  • Ik geloof mijn ogen niet (0_0)

  • zit wel wat in ik speelde laatst nog gears met een ventje van 7 jaar. Sorry hoor maar dat gaat egt nergens over

  • Haha grappig xD

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren