1. Psychonauts (Xbox)

Psychonauts (Xbox)

Het brein is een ingewikkeld deel van je lichaam. Eigenlijk is de enige portie concrete informatie over dit orgaan het feit dat het je hele lichaam bestuurd. Hoe dit allemaal te werk gaat en hoe het dan zit met dromen en gedachtes is voor de meeste wetenschappers nog altijd een raadsel. Daarom durf ik te wedden dat veel wetenschappers dan ook dromen van een manier om een kijkje te nemen in het menselijk brein, om te kijken wat er nou precies allemaal daar gaande is. Toen kwam in 2006 uit het niets de game Psychonauts, deze game maakte die droom werkelijkheid en kon je naar hartenlust in hersenen rondstappen. Is de game echter wel een breinbrekend goede game of is de belofte van de game slechts een hersenspinsel dat verkeerd uitpakt?

Psychonauts is een titel afkomstig uit het nogal gestoorde brein van Tim Schafer, bedenker van onder andere de Monkey Island reeks. Dit is dan ook perfect terug te zien in het verhaal dat Psychonauts siert, deze is namelijk heerlijk vreemd en vooral origineel. In de game speel je Razputin, ook wel Raz genoemd. Raz is een paranormaal begaafde jongen die maar van één ding droomt, Psychonaut worden. Deze Psychonauts zijn de elitesoldaten van de paranormalen en zijn gespecialiseerd in het binnengaan van hersenen om van daaruit met verschillende krachten een kwaadaardig heerschap te stoppen. Om een Psychonaut te worden moet Raz echter eerst een zorgvuldige training volgen op het zomerkamp voor paranormaal begaafden. Na een paar tripjes in een aantal hersenen komt hij er al snel achter dat niet alles pluis is en moet hij al snel de leider van het kamp stoppen van wereldoverheersing. Deze wil hij bereiken door de hersenen van de kampeerders in tanks te stoppen en zo zijn eigen leger te vormen.

Op weg naar de uiteindelijke finale van de game kom je meerdere karakters tegen die verassend genoeg allemaal een verschrikkelijk diep achtergrondverhaal hebben en allemaal hun eigen visie op de wereld achterlaten. Zo kom je in de game een vrouw tegen die als gefaald operazangeres maar overgegaan is op het toezingen van bloempotten en een bewaker die zwaar paranoïde is en alles als een complot aanziet. Doordat elk karakter een diep achtergrondverhaal heeft, is de karakterontwikkeling enorm goed, iets wat je maar weinig ziet in games. Zelfs al kom je iemand maar één keer tegen in de hele game, is het karakter al diep genoeg uitgewerkt om hem een speciaal plekje in je hart te geven. Ook dit is iets waar Tim Schafer om bekend staat en wat hij perfect uitvoert in de game.

Een laatste aspect waar je duidelijk het werk van deze kunstenaar in terug kan vinden is de ongeëvenaarde humor die in de game terug te vinden is. De game mag zonder enige twijfel worden bestempeld als één van de grappigste games ooit, want de subtiele en vaak donkere humor is gewoon prachtig uitgewerkt. Elke dialoog is er één waarvan je vaak schuddebuikend in je stoel zal zitten en de game barst van de geniale oneliners die voor eeuwig op je geheugen gegrift zullen blijven staan. Naast de humoristische dialogen zijn ook de levels vaak hilarisch, dit is mede te danken aan de gestoorde geesten van de personen bij wie je in het brein stapt. Zo kom je op een gegeven moment in een stad vol met pratende vissen waar jij als een soort Godzilla doorheen stampt terwijl je alles aan gort slaat en ben je op een ander moment wanhopig op zoek naar de melkman in de vreemdste buurt die je ooit hebt gezien.

Hoewel de game op deze punten dus erg origineel uit de hoek komt, is de gameplay iets minder origineel. De gameplay is eigenlijk hetzelfde als de gameplay die je wel vaker bij een platformer tegenkomt. Je springt en slaat je weg door een level en zodoende kom je steeds verder. Op zich is hierin niet zo enorm veel afwisseling in te vinden. Gelukkig bevat de game dan wel weer bepaalde Psi Powers waar Raz mee aan de slag kan. Zo heb je de standaard krachten zoals telekinese en de mogelijkheid om lasers te schieten, maar heb je ook de mogelijkheid om door de ogen van andere karakters te kijken, hetgeen vaak grappige beelden oplevert, en kan je op een soort stuiterbal ronddobberen. Niets wereldschokkends, maar wel een leuke toevoeging om de game wat te distantiëren van de andere platformers. Iets wat Psychonauts trouwens ook gemeen heeft met andere platformers is het feit dat de game vaak last heeft van een verkeerd geplaatste camera. Hierdoor mis je vaak het overzicht en zul je bijvoorbeeld net verkeerd springen bij een richeltje, wat dan op zijn beurt weer resulteert in de game over. Vooral bij de levels die zodanig zijn vormgegeven dat er overal kronkels in paden te vinden zijn, is dit uiteraard een enorm probleem. En geloof me, na tien keer verkeerd springen gaat het aardig op je zenuwen werken.

Hoewel ik hierboven misschien de suggestie wekte dat ik niet blij ben met de vormgeving van bepaalde levels, is hier niets van waar. Sterker nog: de game geeft een perfecte presentatie van de levels. Er zijn twee soorten gebieden in de game terug te vinden. Ten eerste heb je de realistischere (echte) wereld, waarin je tussen je tripjes naar het menselijk brein zal rondhangen. Deze wereld is op zich al leuk vormgegeven, met verborgen locaties en genoeg ruimte om de boel om en rond het kamp te onderzoeken, maar de game blinkt pas echt uit zodra je in de gedachtegang van een karakter stapt. Deze gebieden zijn namelijk enorm variërend, aangezien elk gebied is vervormd naar de visie van dat ene karakter bij wie je te gast bent. Zo zul je jezelf op een bepaald moment middenin een levensgroot bordspel bevinden en huppel je niet zoveel later rond in een stad die veel weg heeft van een Picasso.

Daarnaast is sowieso de rest van de visuele prestatie ook fantastisch. De karakters zijn fantasievol weergeven en doen me op dit moment nog het meeste denken aan de animatiefiguren uit Tim Burton’s film Corpse Bride. Er zijn gelukkig nog wel genoeg details terug te vinden en door het overdadig gebruik van felle kleuren zorgt de game ook voor een vrolijk gevoel binnenin je. Naast de grafische presentatie is de prestatie op het gebied van audio ook indrukwekkend te noemen. De voice-acting is zeer overtuigend en ook met de geluidseffecten is niets mis.

Na het uitspelen van Psychonauts verlang je als speler eigenlijk aan het einde naar meer. Echter is er dan niet zo belachelijk veel meer te doen in de wereld van Psychonauts. Ja, je kan de verschillende hersenlanden weer langslopen om de overgebleven items te verzamelen, maar om nou te zeggen dat dit uren speelplezier aan de game toevoegt is teveel eer. Ik had dan ook graag meer extra’s gezien die je aanzetten om de game nogmaals door te spelen. Dit neemt natuurlijk niet weg dat het nog steeds prachtig is om de game nogmaals door te spelen om alleen maar het geheel nogmaals te beleven.

Conclusie en beoordeling

None

Psychonauts is een game zoals er maar weinig zijn gemaakt. Het verhaal en concept zijn zo prachtig en origineel dat het bijna ondenkbaar is dat deze game zo onopvallend voorbij is gegaan. Daarnaast is ook de karakterontwikkeling van ongekend niveau en worden zelfs karakters die maar een paar minuten op je scherm komen tot in het diepste uitgewerkt. Ook aan humor ontbreekt het niet bij deze game en de audiovisuele prestatie is ronduit om je vingers bij af te likken. Des te jammer is het dan ook dat de game niet verbijsterend origineel is qua gameplay en dat de camera vaak niet meewerkt. Tevens is het doodzonde dat je na het uitspelen van de game maar weinig te doen hebt in de game. Maar al met al is Psychonauts een prachtige game die elke zichzelf respecterende gamer ooit eens gespeeld moet hebben.
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • Originaliteit druipt van de game af
  • Ongeëvenaarde humor
  • Psi Powers leuke toevoeging
  • Levels prachtig vormgegeven
  • Sublieme audiovisuele prestatie
  • Minpunten
  • Gameplay doet in principe niks nieuws
  • Cameraproblemen
  • Nauwelijks replaywaarde

Dit artikel delen

Over de auteur

Limoenlichtje. Bladibladibla

Reacties

  • jammer:(

  • lol @ Laagste prijs: € 69,99



    OT : Vond het spel toch niet zo geweldig eigenlijk, en de hoge verkoop cijfers waren ook een beetje voor die halo3 beta code toen..

    Ken zat mensen die het spel kochten voor die code, en het spel daarna nooit meer aanraakte..

    Het was wel leuk hoor, maar snap eigenlijk niet echt waarom mensen het nu nog spelen..



  • Crackdown is gecracked =P

  • IK WACH ALL ZO LANG OP APB ze moeten op schieten !!!!!!!!!!!!!!

  • Crackdown is best een leuk spelletje (helemaal met die downloadbare cheat code, lekker chaos schoppen ;)

    maar ik heb hem al meer dan een jaar niet gespeeld.

  • Dat is wel jammer…

    Heb het spel echter al een hele tijd niet meer uit het doosje gehaald..

  • Ik vind het normaal, is al anderhalf jaar uit! Heb Crackdown hier liggen, geleend van m'n neef. Misschien eens aan beginnen, kijken of het verslaaft :).

  • het is saai spel dus…

  • Crackdown is al een beetje deaud.

  • ben het eens met Spam Fischer

  • Ik vind het spel sowieso niks aan, en waarom zouden ze ook nog zo laat voor zo'n spel nog downloadable content uitbrengen?

  • Zo'n goede game is het toch niet en ik heb hem zelf niet. Mij boeit het dus niets.

  • Was er downloadeble content?

  • ahhahaha lekker

  • Crackdown 2 dan maar?!

  • ik vind het best jammer, crackdown was een leuke game, je was er wel een beetje snel klaar mee dus met nieuwe DLC hadden ze er misschien wel weer een beetje leven in kunnen blazen.

  • hoezo sith, warhawk blijft gesteund worden

  • crackdown heeft mij veel meer lol gegeven dan gta4/SR bij elkaar, ik heb 1250 gs voor dat spel.

    Het is zo dom geweest om niet gelijk te beginnen aan een sequel.

    het rare is dat ik hem kocht voor de H3 beta, maarna 1 keer proberen ben ik er maanden aan verslaafd geweest

  • Ken het niet.

  • Jammer, maar hopelijk word de DLC van 800 points wel een keer gratis :)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren