1. Killer 7 (NGC)

Killer 7 (NGC)

Gelach. Hysterisch gelach. Het galmt door de gangen van het gebouw waarin ik me bevind. Gewapend met mijn trouwe revolver maak ik mijn weg door deze treurige constructie. Daar is het weer, dat lachje. Dat onheilspellende geluid is nu dichterbij. In de verte lijkt er iets te bewegen. Ik pak mijn wapen erbij. Terwijl de loop van mijn revolver naar niks lijkt te wijzen, verschijnt er een aparte gedaante in de verte. Een misvormd lichaam lijkt het, dat langzaam op me af komt. Het blijkt een Heaven Smile te zijn. Een gedrocht, een monster dat zich zelf opblaast om anderen te doden. Hij lacht, want het ding heeft zijn volgende doel voor ogen. Ik haal de trekker over en het gedrocht spat uiteen in een regen van bloed. Smakelijk bloed dat verzameld moet worden. Dan Smith begint zelf nu te lachen. “Dat stuk stront had beter moeten opletten in plaats van te lachen” aldus de koelbloedige huurmoordernaar. Welkom in de wereld van Killer 7.

Klinkt dit je vreemd in de oren? Dan ben je een doetje, want de wereld van Killer 7 is verwarrend, koelbloedig en wreed.

Dit wordt getoond door de 7 huurmoordenaars die de hoofdrol spelen in deze bizarre titel. Deze flamboyante en excentrieke personages zijn al vreemd genoeg, het raarste heb je nog niet gehoord: ze zijn hersenspinsels van een oude man genaamd Harman Smith. Een oud huurmoordenaar, die op de één of andere manier de kracht heeft om deze hersenspinsels te laten materialiseren in de echte wereld. Dat valt niet onder de categorie “been there, done that”. Eigenlijk is alles wat er in deze game te zien is niet alledaags. De grafische stijl, de manier waarop je het spel speelt, het verhaal; het is allemaal zo radicaal anders dan wat je gewend bent. Door anders te zijn, maakt het de game zichzelf ook erg moeilijk. Althans, voor een groot gedeelte van de mensen die videogames speelt.

Ergens geef ik deze mensen gelijk. De manier waarop het spel begint is behoorlijk vaag. Na een kleine cutscene ben jij opeens een van de Killer 7, Garcian Smith. Hij noemt zich ook wel de “Cleaner”. Wat inhoud dat hij gedode teamleden weer tot leven kan wekken. Al gauw wissel je gedwongen naar Dan Smith. En dan begint opeens een aantal rare zaken te spelen. Het is ten eerste niet duidelijk waar het verhaal om draait. Het gaat kennelijk over de Heaven Smile, een terroristenorganisatie die mensen in gedrochten verandert. Deze gedrochten hebben de opdracht gekregen om zich zelf op te blazen wanneer ze in de buurt van mensen zijn. Oké, dat is vaag. Het word nog vager: de besturing is niet wat je gewend bent: je drukt op de a-knop om vooruit te komen en met de rechter schouderknop trek je je wapen. Dat werkt in het begin zo tegen, dat na een half uur de gemiddelde speler dit spel bestempelt als “rotzooi”. Andere argumenten die dan gegeven zullen worden: de bizarre stijl qua graphics trekken ze niet. Ze snappen ook niet waarom ze worden lastig gevallen door een kerel in een SM-pakje. En die dode kerel die telkens van shirt wisselt, is helemaal een lijpo.

Jullie kunnen al raden dat ik er niet zo over denk. Killer 7 is juist één van de meest originele games van de afgelopen generatie.

Dat niet iedereen de stijl kan waarderen is zijn goed recht, maar de game het predikaat “rotzooi” meegeven is schandalig te noemen. Eerlijk is eerlijk, het eerste level werkte ook redelijk ontmoedigend. Het enige wat er door mij heen ging was “what the f*ck”. Ten eerste heb je dus die man in dat rode SM-pakje, Iwazaru. Dat die gozer constant zat te jengelen over bepaalde zaken irriteerde mij vooral in het begin van de game. Maar later ga je er op letten wat die jongen heeft te vertellen, want hij wil soms nog wel eens wat verklappen. Die dode gozer, oftewel Travis, heeft ook veel te vertellen. Dankzij hem kom je achter het verhaal (en de cutscenes natuurlijk) van de game: het blijkt een politiek spel tussen Japan en Amerika. Hoe dit verhaal in elkaar steekt is werkelijk fantastisch en geeft aan dat games een diepgaand verhaal kunnen presenteren. Voor de echte bikkels onder ons die dus door dat zure begin heen kunnen bijten, zal Killer 7 een fantastische ervaring worden.

Het grootste struikelblok voor velen zal de besturing zijn. Waar je in traditionele actie games via de analoge stick je personage alle kanten op kunt sturen, kun je in Killer 7 alleen maar op de a-knop drukken om vooruit te komen. Genoeg gamers onder ons zullen er behoorlijk last van hebben, het voelt ook niet erg logisch aan. Het is dan ook jammer dat deze groep daar waarschijnlijk niet over heen kan stappen. Doordat de besturing zo onconventioneel is en dat ook nog eens gecombineerd met de vreemde stijl en het verhaal van de game, zullen de meesten er gewoon geen trek in hebben om het door de vingers te zien. Persoonlijk viel me dit juist reuze mee. Het is even wennen, maar al gauw voelde het vrij normaal aan. Zoals eerder gezegd, haal je een wapen te voorschijn met een druk op de r-knop: nu zie je het door de ogen van je gekozen huurmoordenaar en in firstperson loop je lekker te knallen op de Heaven Smiles. Wat opvalt terwijl je die giechelende gladiolen naar de andere wereld helpt, is dat het bloed lekker in het rond vliegt. Niet een klein beetje, maar liters tegelijk. Laten we eerlijk zijn, daar houden we allemaal van. Dat bloed verzamelen is trouwens van groot belang. Je kunt er allerlei handige dingen voor terug krijgen.

Naast dat je de Killer 7 kunt upgraden met dat bloed, is er ook de mogelijkheid om je speciale gaven te activeren. Dan Smith bijvoorbeeld kan een powershot produceren die een bepaalde vijand kan uitschakelen.

Het enige vrouwelijke lid van de groep Kaede laat haar pols lekker bloeden om zo geheime muren te laten verdwijnen. Of wat dacht je van Mask the Smith? Een worstelaar die het moet hebben van brute kracht om zo obstakels uit de weg te ruimen. Daarnaast heb je ook nog de snelle Con, de messenwerpende Kevin en lockpicker Coyote. De mogelijkheden zijn divers en heb je ook nodig om de Smiles te verrnietigen of puzzels op te lossen. Op hun eigen bizarre wijze dus. Die heb je ook nodig tijdens het uitschakelen van de verschillende eindbazen in de game. Een aantal gevechten zijn zeer bijzonder en uniek te noemen. Niet alleen door de uitvoering, maar ook de personages die tegenover je staan. Het is duidelijk te merken dat Suda51, de ontwikkelaar van deze game, een voorliefde heeft voor over-the-top-personages. Laat ik het zo zeggen: ze passen perfect in deze fraai vorm gegeven spelwereld. Tot slot is de grafische stijl geweldig. Het heeft iets cartoony, zonder dat het zijn volwassen toon verliest. Het enige wat je kunt opmerken is wellicht dat sommige omgevingen wat kaal overkomen en dat je een karteltje teveel ziet. Maar dat doet niks af aan de ervaring.

Conclusie en beoordeling

None

Duidelijk toch? Killer 7 is een love- or hate-game. Wat Suda Goichi (Suda51) heeft ontworpen kan mij absoluut bekoren en voelt aan als een frisse wind in het aanbod van videogames. Wanneer je met een open mind deze titel hebt benaderd, kan het zijn dat je aangenaam verrast zult zijn door deze titel. Waarschijnlijk zal het andersom zijn, maar geef het een kans, mensen. Het is raar en verwarrend dat er dode mensen of een afgehakt meisjes hoofd je items of info geven. (Dat klopt (^_^) Mr. Smith) Het verhaal is behoorlijk zwaar met zijn politieke invloeden en moeilijk te volgen, maar wanneer je de game uitspeelt zal het allemaal duidelijker zijn. De waardering komt dan ook pas op het einde. De besturing zal dus inderdaad een groot probleem vormen, maar oefening baart kunst. In andere woorden: deze game is zwaar ondergewaardeerd en ik hoop dat de game alsnog de erkenning mag ontvangen die het verdient. En hetzelfde geldt voor Suda51. In naam van Harman.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • Stijlvolle cell-shaded graphics
  • Boeiend verhaal
  • Exentrieke en flamboyante personages
  • Het durft anders te zijn
  • Minpunten
  • Gameplay is niet normaal
  • De game in zijn geheel zal mensen makkelijk afschrikken

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Tecmo is echt achterlijk dat zij het bod niet aangenomen hebben. Itagaki is al pleitte, dus vraag mij af wie er verder gaat met ninja gaiden en doa. Een fusie was alleen maar goed geweest, aangezien tecmo de laatste tijd ook al niet super draait.

  • Hun moeten het weten.

  • Best wel dom. Ik zie Tecmo zichzelf echt niet redden in het wereldje.

  • Misschien niet zo slim van ze, maar het had niet goed gewerkt volgens mij. Het is enkel logisch dat Tecmo zo'n bod afwijst.

  • @ Kyubidin



    Shut up niet iedereen is zo'n RPG fag zeker Tecmo fans niet.

  • @Notorious

    Of al die RPG's zijn te moeilijk voor jou.

  • supper stom hoe kan dit ?

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren