1. Call of Duty 4: Modern Warfare (X360)

Call of Duty 4: Modern Warfare (X360)

Ik herinner me nog een zekere miezerige dag in november, op die dag moest het gebeuren. Er hing die hele dag al een aparte druk op mij. Want op die dag móest het gebeuren: Het gevecht moest hoe dan ook geopend worden. Het gevecht van bloed, zweet en tranen. Bloed stond voor een bittere strijd, zweet voor verschrikkelijk hard werken en tranen voor eindeloze emotie. Deze drie woorden kon ik maar niet uit mijn hoofd krijgen, waarom wist ik niet. Maar ondertussen stond ik daar in Irak, daar waar het zelden regent. Maar op deze beladen dag van spanning regende het. Ik stond daar bezweet van de spanning en mijn handen vol lood. Ik gaf het sein, en de strijd barste los. Ik wist niet wat me overkwam. Ik heb die ene dag in november nooit meer vergeten. Ik heb dit moment, hoe dan ook, nooit meer los kunnen laten.

Er leek geen einde aan dat gevecht te komen. Terwijl mijn maten met alle geweld ten onder gingen, viel mij meteen op dat deze strijd eruit zag als een paradijs van mooie omgevingen. In de zin van prachtige gedetailleerde objecten. Want ik zag tot mijn grote verbazing kleine stofdeeltjes voor mijn ogen dwarrelen. Dit had ik nog nooit eerder gezien in een oorlog. Het zag er allemaal oog strelend uit, in tegenstelling tot onze voorgaande oorlogen. Wat mij nog meer opviel was dat ons team een ontzettend groot assortiment aan wapens had. Voordat wij aan deze oorlog begonnen, mocht ons team kiezen welke wapens je tot jouw beschikking wilde hebben. Dit keer kregen hadden we ook de keuze uit scherpe messen. Ons team was hier erg over te spreken. Want in onze voorgaande oorlogen, zaten er veel beperkingen in het wapen -assortiment. Je kon namelijk alleen maar kiezen uit die vreselijk oude 2e wereld oorlog wapens. Dit tot grote onvrede. De grootste vernieuwing aan de nieuwe wapens, was het feit dat je in deze oorlog door muren heen kon schieten. Ja, ja, dat waren nog eens tijden. Kortom, de oorlog was plotseling gemoderniseerd.

Terwijl ik samen met mijn maten door de strijd heen had gebikkeld, verbaasde het ons dat wij de overwinning al zo snel naar ons toe hadden getrokken. Veel van mijn teammaten waren dan wel gesneuveld. Maar het was een eer om met deze mannen te vechten, vooral in mijn missie waar ik samen met één teamgenoot op zoek was naar Imran Zakhaev , een gevreesde man. Deze kwaadaardige man moest hoe dan ook uitgeroeid worden. Dit is uiteindelijk allemaal gelukt. Deze oorlog was kort, maar de geweldige ervaringen zijn er niet minder op geworden. Het waren intense gevechten, veel van de weinig overlevende soldaten hebben er mooie herinneringen aan overgehouden. Het mag dan wel gezegd worden: Het was wel een bittere, maar een geweldige ervaring. Zoals Captain Price altijd tegen mij zei: ‘’Met bloed, zweet en tranen’’

Tja, daar zat ik dan. Ik mijn eigen stoel. Ondertussen keek ik naar mijn litteken op mijn arm. Dit was veroorzaakt door een wilde hond, dat plotseling op mij af kwam stormen. In een missie in Rusland. Langzaam verdiepte ik mezelf weer in mijn herinneringen…

Ik dacht ik nog heel even aan de oorlog. Het was een oorlog dat ons allemaal verrast had. Het was een oorlog met vernieuwingen. Zoals mooie omgevingen, veel wapens, en intense gevechten. Het was ook een oorlog met een revolutie. Maar in deze oorlog was er nog iets wat in voorgaande oorlogen ook al was, maar dat nu aanzienlijk was verbeterd. Door mijn Teammaten werd dit de ‘’Multiplayer’’ genoemd…. Ik wist niet wat ik mezelf hiervan moest voorstellen, maar ik gaf het een kans. We begonnen we weer een strijd. Dit keer was de strijd niet snel voorbij, nee, het was een strijd jarenlange strijd, die nooit zal eindigen. Een strijd waarin miljoenen soldaten zouden mee vechten. Maar deze zouden ook allemaal één voor één sneuvelen. Tot mijn verbazing, waren er weer veel verassingen en veel vernieuwingen in deze strijd. Wat ons team als eerste moest doen waren keuzes maken; Óf samen strijden, waarin ons team tegen een ander vijandelijk team zal gaan strijden, of ieder voor zich de strijd aan gaan. De keuze was niet moeilijk. We kozen om samen ten onder te gaan, of samen de winst te pakken. Maar er waren nog veel meer keuzes; zoals een gebied verdedigen. Maar ook hier hadden wij de keuze uit verschrikkelijk veel wapens. Uiteindelijk hadden we dan toch allemaal onze keuzes gemaakt. En kon de strijd alweer los barsten.

Toen ik voor het eerst een vijandelijk wezen tegemoet kwam, probeerde ik het verschijnsel met alle geweld vol te pompen met lood. Wanneer deze vijand helemaal vol met lood zat, viel hij uiteindelijk op de grond. Ik keek hem nog een keer in de ogen aan, en opeens zag ik +10 in mijn visie staan. Ik riep: ‘’Wat zullen we nou krijgen?’’. Mijn teammaat had het gehoord, en hij riep: ‘’’Dit hoort allemaal bij de revolutie!’’. Het hoorde er dus allemaal bij. Een flink aantal uren later hadden wij toch die 50 vijanden vol gepompt met lood. Wij hadden de strijd gewonnen. Het was een nog leukere ervaring dan onze oorlog in Irak. Dit keer kreeg ons team dus voor elke gedode vijand tien punten. Dit verhoogde het vecht plezier voor ons.

Vele maanden verder, hadden we ondertussen toch al vele vijanden gedood. Hiervoor kregen wij beloningen. Beloningen in de vorm van betere wapens en betere technieken. Na veel bikkelen had ons team toch al flink wat ‘’Upgrades en Challenges’’ verdient, zoals mijn teammaten dat noemden. Steeds als je een bepaald aantal punten had bereikt, ging je een rank omhoog. Dit werkte erg verslavend voor ons team. Zodoende ontstond een zekere concurrentie strijd. Ons team was verslaafd aan de zo gehete ‘’Multiplayer’’. Het was echt de moeite waard.

Maar er was nog één raadsel voor mij na deze oorlog. Want in de oorlog werd steeds Call of Duty 4! geschreeuwd. Ik weet tot op de dag van vandaag niet wat hiermee bedoeld word. Kennelijk werd deze hevige strijd van bloed, zweet en tranen ‘’Call of Duty 4’’ genoemd

Conclusie en beoordeling

None

Tja, hier zit ik dan als een echte veteraan. Wat heb ik toch mooie tijden meegemaakt. Het was een oorlog van mooie omgevingen en gedetailleerde objecten. De intense gevechten en het mooie ‘’verhaallijn’’ zoals die werd genoemd. Ook nog de zogehete‘’Muliplayer’’ gaf mij nog mooiere herinneringen aan deze oorlog. Revolutionair. Deze oorlog was anders dan andere oorlogen in mijn leven. Het was gemoderniseerd. Deze werd kennelijk Call of Duty 4 genoemd.
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • Intense gevechten
  • Prachtige omgevingen
  • Anders dan andere oorlogen
  • Veel nieuwe wapens
  • Multiplayer’’
  • Upgrades en Challenges
  • Verhaallijn
  • Gemoderniseerd
  • Minpunten
  • Ietwat korte oorlog
  • Paar schoonheids foutjes

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • ik heb er 2, en misschien koop ik oblivion nog wel eens ik wil die opzich nog wel en hij zal nu niet meer heel duur wezen.

  • mis Age of Empires III :p

  • :P nee geen aoe3 age of myhtologie was vele malen beter

    aoe3 vond ik veel herhaling waardoor het ging vervelen terwijl aom vooro mij elke keer weer nieuw aanvoelde

  • Leuke top-5. Met The Orange Box heb je dan weliswaar alsnog vijf games… maar dat zien we door de vingers :P.

  • ik heb The Orange Box en TF2 en portal zijn leuk. maar half-life vind ik gwn helemaal geweldig en ik wil egt heel erg graag dat het vervolg nu eindelijk eens komt. want open einde maakt het wel spannend maar te lang wachten is ook niet leuk :(

  • Total war vind ik onterecht!

    En ik heb me meer geamuseerd met audiosurf dan met crysis!

  • Geld Spore als een nieuwe top titel? Als niet dan vind ik dat die erbij meot. Voor de rest ken ik er twee niet eens, maar ik game toch niet op de pc, dus dat maakt mij niet veel uit. Die drie ben ik het wel mee eens. zijn drie mooie titels. De eerste drie heb ik het over trouwens.

  • Crysis een must-have? Als graphics het enige is waar je naar op zoek bent misschien..

  • AoE is zekers beter als die lelijke age of mythology, was daar nou gaaf aan… AoE is fkin gaaf om met 50 muskuteers te veroveren

  • Jullie houden wel van de Elders scroll zeg…

  • Orange Box is vet, de andere 4 zijn allemaal kut.

  • Weet van de meeste titels niet eens wat het voor spel is, maar ik ben ook totaal geen PC-gamer!

  • Ik heb Crysis & Sup. Commander, en ik moet zeggen dat allen Crysis in dat rijtje past. De rrest (buiten the orange box ) zijn echt bagger games…

  • Ik heb er wel één van de vijf. The Orange Box ga ik denk ik nog wel eens halen (of anders Portal alleen) en van de rest weet ik het nog niet zo. Over Oblivion hoor je bijvoorbeeld veel verschillende meningen…

  • The Orange Box = 5 games, dan heb je al een top 5 toch, snap dan ook niet waarom er nu 9 games staan en dat het top 5 heet.

  • company of heroes ben je vergeten!

  • heb zelf medieval 2 en die is zeker heel vet

  • de lijst klopt volgens mijn mening wel heur!:)

  • World of Warcraft er niet bij? Zo zo. Verder ben ik het alleen eens met The Orange Box en Oblivion :) Maarja, dat is mijn mening ;)

  • mwuah ben het met deze top 5 minder eens dan met de vorige,

    niet dat de games niet goed zijn, maar bij de meeste heb ik het gevoel dat er betere games zijn

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren