1. Shin Megami Tensei: Digital Devil Saga (PS2)

Shin Megami Tensei: Digital Devil Saga (PS2)

Het is vreemd om een spin-off videogame te spelen van een serie die jij een warm hart toedraagt. Aan de ene kant is het aangenaam om bekende elementen uit een serie in de videogame terug te zien (denk hierbij aan de Chocobos uit Final Fantasy, de Goombas uit de Mario-serie etc.) en aan de andere kant is het jammer dat bepaalde aspecten uit een serie volledig aan de kant zijn geschoven of plaats hebben gemaakt voor nieuwe elementen. Logisch, het is immers een spin-off en geen regulier deel in een serie. Ditzelfde dubbelgevoel bekroop mij ook bij Digital Devil Saga.

[p]Zoals eerder gezegd bestuur jij Serph vanuit de derde persoon. Locaties die je bezoekt vallen eigenlijk ruwweg binnen twee categorieën: dungeons bezaaid met (onzichtbare) vijanden en veilige gebieden zonder vijanden waar je kunt praten met mede-strijders die aan jou kant staan. Dit klinkt misschien logisch, maar je hebt niet zomaar de vrijheid om te gaan en staan waar jij wilt. Er is geen open wereld waarbinnen je van locatie naar locatie kunt reizen. Om andere locaties te bereiken moet je een locatie verlaten, waarna je een scherm te zien krijgt waar je uit een aantal locaties kunt kiezen om naar toe te gaan. Elke locatie behoort toe aan een andere groep strijders, dus inclusief de Emryon, behalve de Karma tempel in het midden van de Junkyard, die als niet-gevechtszone is bestempeld en waar je dus ook geen vijanden tegen het lijf loopt. Pas aan het einde van het spel speelt deze locatie een rol. [p] De Locatie waar je heen moet om verder te komen in het spel wordt meestal al genoemd door mede-strijders wanneer je met deze praat in je eigen basis en waar het dus veilig is. Als je vervolgens naar de locatie van de vijand waar je heen moet toegaat, ontvouwt zich een redelijk simpele dungeoncrawler-achtige omgeving. Dit betekent dus eigenlijk constant de kaart in de gaten houden en kijken welke deuren en gangen je nog niet hebt gehad. Dit klinkt behoorlijk saai, maar laten we wel wezen, werkt The Legend of Zelda eigenlijk niet net zo? [p][screen id=78563] Regelmatig kom je een onzichtbare vijand tegen waarna je getransporteerd wordt naar een battle-screen. Het battle-systeem in Digital Devil Saga speelt leentjebuur bij zijn grote broer Shin Megami Tensei: Nocturne, en maakt dus gebruik van het zogenaamde Press-Turn systeem. Dit betekent dat er rechts bovenin het scherm voor elk personage in jou party (in Digital Devil Saga zijn dat er maximaal drie) een icoon staat. Elke actie die een personage uitvoert kost een icoon. Wanneer je je vijand aanvalt op een zwakke plek, krijg je er een icoon bij, maar wanneer jou aanval mist of wanneer jou tegenstander immuun is voor jou aanval raak je twee iconen kwijt. Ook geldt dit voor de vijand, dus loont het om je vijanden te leren kennen en hierop te anticiperen door jou party bepaalde skills te leren die de zwakke punten van jou vijanden uitbuiten en de sterke punten van je vijanden zodanig afzwakken dat die geen gevaar meer vormen. Naast aanvallende en defensieve skills heb je ook nog zogenaamde Hunting skills tot je beschikking. Deze skills stellen je in staat om, nadat je de zwakke punten van je tegenstanders hebt uitgebuit, je vijanden op te eten en zo meer Atma points te verkrijgen, die je weer nodig hebt om nieuwe skills te leren.[p] Na elk gevecht krijgt je party Atma points, Karma points, en Macca. Atma points zijn zoals gezegd nodig om nieuwe skills te leren, Karma points zijn vergelijkbaar met experience points en zorgen ervoor dat je partyleden sterker worden en Macca is de geldeenheid in de Junkyard. Via het party menu kun je naast het gebruiken van items (bijvoorbeeld om te healen) ook de zogenaamde Mantra-grid selecteren. Dit is een soort skill-tree vergelijkbaar met de grid in Final Fantasy X, alleen simpeler van opzet. Hier selecteer je skills die je een bepaald personage aan wilt leren. Hier moet je Macca voor betalen en hoe sterker de skill, hoe meer Macca je hiervoor betaalt. Als je vervolgens een skill voor een personage hebt gekozen en de benodigde Macca hiervoor hebt betaalt, bepaalt het aantal Atma points dat je in gevechten behaald hoe snel je de skills onder de knie krijgt en ze ook daadwerkelijk kan gebruiken. Ook hier geldt: hoe sterker de skill, hoe meer Atma points je nodig hebt om deze onder de knie te krijgen.[p] [p][p]

Zoals ik al in mijn intro vermelde vond ik het bijzonder jammer dat enkele typische Shin Megami Tensei elementen weg zijn gelaten. Een voorbeeld hiervan is het overhalen van demonen om jou kant te kiezen. Dat is in dit spel totaal niet aan de orde. Je hebt vaste party-members en daar zal je het mee moeten doen. Hiermee verdwijnt dus ook de diepgang van het samenvoegen van demonen tot nieuwe demonen die jou party komen versterken. Wat wel erg leuk is is dat zo een beetje alle vijanden oude bekenden zijn uit het Shin Megami Tensei universum. Daarbij is de ietwat donkere cell-shading ook weer integraal aanwezig, wat ook gebruikt werd in SMT: Lucifer’s Call (Nocturne voor de importeurs onder ons).[p] Nog een bekend element is de muziek, die verzorgd wordt door Shoji Meguro. Deze vaste Atlus componist heeft o.a. ook de muziek gedaan van SMT: Lucifer’s Call, Persona 3, Trauma Center en nog een hele reeks Atlus titels. De muziek zelf is van een hoog niveau, en past simpelweg perfect bij het spel. Wanneer het spannend wordt gaat het tempo omhoog, tijdens tragische momenten komen de treurige tranentrekkers tevoorschijn.[p] Apart aan het spel zijn ook de talloze verwijzingen naar de Hindoeïstische godsdienst. Oplettende lezers herkenden waarschijnlijk al de termen Karma, Nirvana, Mantra etc.. Het hele spel is doordrenkt met verwijzingen naar deze godsdienst. De demon-vormen van alle personages zijn verwijzingen naar Hindoeïstische goden, alle namen van locaties die het spel bevat verwijst naar deze godsdienst en ga zo maar door. Op zich voegt het weinig toe, en toch voelt het verfrissend aan. Het zijn de kleine dingen die het doen denk ik dan.[p] [p][screen id=78560] Dit spel is ideaal voor de doorgewinterde RPG liefhebbers die weleens iets anders willen, evenals de gamers die al langer een Shin Megami Tensei game wilden spelen en een goed moment zochten om erin te stappen. Wel, dat moment is er nu. Een waardige lichtgewicht spin-off van een respectabele serie.[p]">[p]Zoals eerder gezegd bestuur jij Serph vanuit de derde persoon. Locaties die je bezoekt vallen eigenlijk ruwweg binnen twee categorieën: dungeons bezaaid met (onzichtbare) vijanden en veilige gebieden zonder vijanden waar je kunt praten met mede-strijders die aan jou kant staan. Dit klinkt misschien logisch, maar je hebt niet zomaar de vrijheid om te gaan en staan waar jij wilt. Er is geen open wereld waarbinnen je van locatie naar locatie kunt reizen. Om andere locaties te bereiken moet je een locatie verlaten, waarna je een scherm te zien krijgt waar je uit een aantal locaties kunt kiezen om naar toe te gaan. Elke locatie behoort toe aan een andere groep strijders, dus inclusief de Emryon, behalve de Karma tempel in het midden van de Junkyard, die als niet-gevechtszone is bestempeld en waar je dus ook geen vijanden tegen het lijf loopt. Pas aan het einde van het spel speelt deze locatie een rol. [p] De Locatie waar je heen moet om verder te komen in het spel wordt meestal al genoemd door mede-strijders wanneer je met deze praat in je eigen basis en waar het dus veilig is. Als je vervolgens naar de locatie van de vijand waar je heen moet toegaat, ontvouwt zich een redelijk simpele dungeoncrawler-achtige omgeving. Dit betekent dus eigenlijk constant de kaart in de gaten houden en kijken welke deuren en gangen je nog niet hebt gehad. Dit klinkt behoorlijk saai, maar laten we wel wezen, werkt The Legend of Zelda eigenlijk niet net zo? [p][screen id=78563] Regelmatig kom je een onzichtbare vijand tegen waarna je getransporteerd wordt naar een battle-screen. Het battle-systeem in Digital Devil Saga speelt leentjebuur bij zijn grote broer Shin Megami Tensei: Nocturne, en maakt dus gebruik van het zogenaamde Press-Turn systeem. Dit betekent dat er rechts bovenin het scherm voor elk personage in jou party (in Digital Devil Saga zijn dat er maximaal drie) een icoon staat. Elke actie die een personage uitvoert kost een icoon. Wanneer je je vijand aanvalt op een zwakke plek, krijg je er een icoon bij, maar wanneer jou aanval mist of wanneer jou tegenstander immuun is voor jou aanval raak je twee iconen kwijt. Ook geldt dit voor de vijand, dus loont het om je vijanden te leren kennen en hierop te anticiperen door jou party bepaalde skills te leren die de zwakke punten van jou vijanden uitbuiten en de sterke punten van je vijanden zodanig afzwakken dat die geen gevaar meer vormen. Naast aanvallende en defensieve skills heb je ook nog zogenaamde Hunting skills tot je beschikking. Deze skills stellen je in staat om, nadat je de zwakke punten van je tegenstanders hebt uitgebuit, je vijanden op te eten en zo meer Atma points te verkrijgen, die je weer nodig hebt om nieuwe skills te leren.[p] Na elk gevecht krijgt je party Atma points, Karma points, en Macca. Atma points zijn zoals gezegd nodig om nieuwe skills te leren, Karma points zijn vergelijkbaar met experience points en zorgen ervoor dat je partyleden sterker worden en Macca is de geldeenheid in de Junkyard. Via het party menu kun je naast het gebruiken van items (bijvoorbeeld om te healen) ook de zogenaamde Mantra-grid selecteren. Dit is een soort skill-tree vergelijkbaar met de grid in Final Fantasy X, alleen simpeler van opzet. Hier selecteer je skills die je een bepaald personage aan wilt leren. Hier moet je Macca voor betalen en hoe sterker de skill, hoe meer Macca je hiervoor betaalt. Als je vervolgens een skill voor een personage hebt gekozen en de benodigde Macca hiervoor hebt betaalt, bepaalt het aantal Atma points dat je in gevechten behaald hoe snel je de skills onder de knie krijgt en ze ook daadwerkelijk kan gebruiken. Ook hier geldt: hoe sterker de skill, hoe meer Atma points je nodig hebt om deze onder de knie te krijgen.[p] [p][p]

[p] Zoals ik al in mijn intro vermelde vond ik het bijzonder jammer dat enkele typische Shin Megami Tensei elementen weg zijn gelaten. Een voorbeeld hiervan is het overhalen van demonen om jou kant te kiezen. Dat is in dit spel totaal niet aan de orde. Je hebt vaste party-members en daar zal je het mee moeten doen. Hiermee verdwijnt dus ook de diepgang van het samenvoegen van demonen tot nieuwe demonen die jou party komen versterken. Wat wel erg leuk is is dat zo een beetje alle vijanden oude bekenden zijn uit het Shin Megami Tensei universum. Daarbij is de ietwat donkere cell-shading ook weer integraal aanwezig, wat ook gebruikt werd in SMT: Lucifer’s Call (Nocturne voor de importeurs onder ons).[p] Nog een bekend element is de muziek, die verzorgd wordt door Shoji Meguro. Deze vaste Atlus componist heeft o.a. ook de muziek gedaan van SMT: Lucifer’s Call, Persona 3, Trauma Center en nog een hele reeks Atlus titels. De muziek zelf is van een hoog niveau, en past simpelweg perfect bij het spel. Wanneer het spannend wordt gaat het tempo omhoog, tijdens tragische momenten komen de treurige tranentrekkers tevoorschijn.[p] Apart aan het spel zijn ook de talloze verwijzingen naar de Hindoeïstische godsdienst. Oplettende lezers herkenden waarschijnlijk al de termen Karma, Nirvana, Mantra etc.. Het hele spel is doordrenkt met verwijzingen naar deze godsdienst. De demon-vormen van alle personages zijn verwijzingen naar Hindoeïstische goden, alle namen van locaties die het spel bevat verwijst naar deze godsdienst en ga zo maar door. Op zich voegt het weinig toe, en toch voelt het verfrissend aan. Het zijn de kleine dingen die het doen denk ik dan.[p] [p][screen id=78560] Dit spel is ideaal voor de doorgewinterde RPG liefhebbers die weleens iets anders willen, evenals de gamers die al langer een Shin Megami Tensei game wilden spelen en een goed moment zochten om erin te stappen. Wel, dat moment is er nu. Een waardige lichtgewicht spin-off van een respectabele serie.[p]">

Conclusie en beoordeling

None

De manier waarop de personages gestalte krijgen en persoonlijkheid ontwikkelen (letterlijk, maar dat moet je zelf maar uitvinden) is bijzonder interessant. De voiceacting is van een bijzonder hoog niveau, waardoor de af en toe niet zo strak lopende synchronisatie van voiceacting en beeld niet storend wordt. Door de levendigheid van de personages leef je met ze mee, en wil je ook echt het mysterie rond het meisje en de Karma tempel ontrafelen. Jammer is dan wel dat het spel plotsklaps over is en meer vragen achterlaat dan beantwoord. Logisch dus dat er ook een vervolg is: Digital Devil Saga 2.
8,3
Score
83
Score: 85
  • Pluspunten
  • Mooi verhaal
  • Personages komen tot leven
  • Laagdrempelig
  • Minpunten
  • Typische SMT diepgang is verdwenen
  • De dungeons worden op den duur wel heel saai

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Hebben ze heel die actie waarbij fans hun favo titel mochten insturen waaruit er eentje gekozen werd, dus voor niks bedacht :(. FEAR 1 moet ik ook maar eens checken, trouwens…

  • Goedzo is veel beter!

  • jammer had graag gezien wat Sierra had gedaan met de titel…

  • FEAR 1 was wel goed,

    ben benieuwd :)

  • @ WiiZzhole: Compleet nutteloos was die actie niet, sinds de naam nu toch nog Fear 2: Project Origin is =D

  • Let's give it a chance, right?

  • Fear een nooit gespeeld, zou ik toch eens moeten doen

  • Sjeah… Ik ga F.E.A.R. ook nog eens oppikken, ookal is het nu niet meer zo'n spectaculaire game. :)

  • Maakt mij niet veel uit, voor mijn part hadden ze het fear gedeelte weggelaten.

  • Geweldig nieuws, ookal is het alleen maar een naam. Binnekort F.E.A.R. op m'n PC spelen, dus dat is ook geweldig.

  • Tsja, ze hadden ook zoveel van elkaar weg.

  • duurt nog best lang tot de release dan… maar tis t wachten waard denk k

  • Fear 2: Project Origin = nog altijd een bizarre naam

  • das beter, maar Activision is gefuseerd met blizzard en nu ook al met sierra en vivendi??

  • Niet geheel onlogisch aangezien deeltje 1 best goed werd ontvangen en de uitgever graag met een goede naam hoge verkopen wil bereiken.

  • Ga ik niet halen, zelfs niet in de budgetbak…

  • maakt mij niet uit welke naam de game heeft, ik ga hem iig halen!

  • maakt me nie uit hoe de game heet halen doe ik hem tog wel:P

  • xD

  • Ik scheet hem al bij FEAR 1…

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren