1. Mario Party DS (NDS)

Mario Party DS (NDS)

“Because there ain’t no party like an alcoholic party! Ain’t no party like an alcoholic party! Cause there ain’t no party like an alcoholic party!” Tutututut. Je kent het liedje vast wel; menig breezerdametje of gouden sieradenkereltje gaat helemaal los wanneer dit nummer door de speakers giert. Een feest is geen feest zonder alcohol. Wat een onzin! Althans, dat vindt Nintendo. Het tiende deel van Mario & co’s succesvolle Party-reeks – Mario Party – ligt namelijk alweer in de winkels met dit keer als eindstation de Nintendo DS. Blijft het na negen keer nog steeds dolletjes?

Ondanks dat ik alle delen al eens heb gespeeld of zelfs in mijn bezit heb, word ik toch iedere keer weer warm van binnen als er een nieuwe Mario Party wordt aangekondigd. Waarom is dat eigenlijk? Heeft het te maken met mijn gebrek aan prudentie en de daaropvolgende stilte van herkennende vernieuwing of is het gewoon mijn standvastigheid aan conservatisme? Het is per slot van rekening vrijwel

elke keer precies hetzelfde liedje met een paar minieme verschillen ten opzichte van de desbetreffende voorganger. Zo zijn er vaak een aantal andere characters speelbaar, zijn er nieuwe maps, nieuwe items en natuurlijk: nieuwe mini-games. En eigenlijk is dat voor mij al genoeg om me weer met smacht te laten wachten op een nieuw virtueel feestje van dit kaliber. Want die zekerheid heb je: het spel zit goed in elkaar en het geeft je weer een unieke ervaring mee, op een manier zoals alleen de Mario Party-games dit kunnen. Het zorgt voor een waar feestje; vooral met een stel vrienden.

En Mario Party DS is geen uitzondering op deze regel. Van geen enkel element wordt afgeweken; er worden slechts kleine dingetjes aangepast. Zo worden de eerdergenoemde basiszaakjes vanzelfsprekend enigszins bijgesteld, zodat alles weer een ietwat ander smaakje mee krijgt. De characters zijn echter maar in een achttal aanwezig en er zijn geen nieuwkomers op dit vlak. Wat wel nieuw is, is de toevoeging van de microfoon, het touchscreen en het dual screen in de gameplay. Dit zorgt voor genoeg variatie tussen de mini-games die stuk voor stuk weer allemaal heel degelijk in elkaar zitten. Het is natuurlijk een simpele marketingtruc, ieder stukje hardware dusdanig uit te buiten dat je je mini-games er op af kunt stellen, maar het werkt wel perfect, het is enigszins vernieuwend te noemen binnen het genre en het is ook nog eens erg leuk om te doen. Wat wil je nog meer?

Juist, een online-optie! Waar Mario Party DS al bijna een juweeltje leek te gaan worden, daar is de realiteit teleurstellend. De WiFi-verbinding van de Nintendo DS leek bij uitstek geweldig voor een draagbaar en online feestje, maar het mocht niet baten. Nintendo heeft er dan ook uiteindelijk voor gekozen om de ‘achterhaalde’ functie van een vierspeler multiplayer door middel van één gamecard (wat dan natuurlijk wel weer erg netjes is!) erin te stoppen. Wat een misser. Hoe onnodig zonde. Nu kunnen natuurlijk de argumenten komen: “Ja, maar Mario Party is ook echt bedoeld om met vrienden enzo te spelen, zodat je elkaars reactie kunt zien en dat kan niet online”, maar dat konden we al op de Gamecube. Met zijn vieren staren naar een eigen beeldschermpje is nu ook niet bepaald sfeervol en wellicht sloeg de online-optie wel heel goed aan bij het publiek. Nu komen we dat echter nóg niet te weten en dus worden we wederom getreiterd met een zogenaamd verbeterde singleplayer, terwijl vrijwel niemand daar behoefte aan heeft. Daarnaast is het grootste irritatiepunt, het lange wachten op de tegenstander zijn beurt, nog steeds niet helemaal naar wens weggewerkt.

Conclusie en beoordeling

None

In zijn geheel gezien, is dit weer een waardig deel in de serie. De mini-games zijn vernieuwend en wederom leuk om te spelen, de graphics zijn van een zeer goed niveau voor DS-begrippen, het geluid doet zijn ding en de singlecard multiplayer is een zeer nette toevoeging. Helaas geen online-optie, terwijl dit stiekem toch wel een must was. Achja, dan hebben we nu tenminste weer een reden om naar een elfde deel uit te kijken!
7
Score
70
Score: 70
  • Pluspunten
  • Vernieuwing in de mini-games
  • Singlecard multiplayer
  • Minpunten
  • Geen online-optie

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Van films moeten ze ook geen games maken, dat pakt altijd verkeerd uit! kijk maar naar godfather, zo vies veel geld ingepompt en nog weten ze er maar een middelmatige game van te maken.

  • goede recensie, slechte game

  • Het was te verwachten..

  • Alleen de titel zegt al genoeg. Het is helaas een feit geworden dat games gebasseerd op films belachelijk slecht worden. Op enkele uitzonderingen na, dan. Gemiste kans, mannen.

  • Zo goed was die film ook weer niet..

  • …. ja, weer typisch zo'n filmgame he..

  • Film-games zouden verboden moeten worden…

  • En dan geen lol hebben met HP1 bij Rody, Spam?:')

  • gadverdamme zeg! maar het viel wel te verwachten



    @spam Fischer: nee man, als dat zo zou zijn dan waren er geen Starwars games, geen Lord of the Rings Games en dat zou heel kut zijn.

  • Ok kleine aanpassing dan:



    Dit soort film-games zouden verboden moeten worden.

  • Jammer zag wel potentie in de game helaas weer niet.

  • Bagger game dus!

  • Een must-have dus!! ;)

  • Bagger bagger bagger, was te verwachten, aangezien de film ook om rammen gaat xD

  • Schijt Game , gelukkig heb ik hem mooi late ligge in de winkel :p

  • Lol davy, moet jij elke schijt film-video game behandelen ofzo?

  • Film was ook niet boeiend

  • Film was ook niet boeiend

    Maar wel leuker dan de game… :P



    Lol davy, moet jij elke schijt film-video game behandelen ofzo?

    Tja, gezien mijn ervaringen met schijtgames om achievements te scoren, ben ik daar misschien de meest geschikte kerel voor haha :D



  • Jammer dat hier weer zoveel geld aan gespendeerd wordt.. :P Better luck next time!

  • Een game die niet meer dan een 10tje waard is.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren