1. The Orange Box (PS3)

The Orange Box (PS3)

Soms zijn er dingen in het leven die je altijd bij zullen staan. Als vierjarige naar school gaan, je eerst kus op het schoolplein, de allereerste keer dat je stomdronken thuiskomt en van mij apart mag je daar ook het spelen van Half-Life 2 bij doen. Naar mijn mening is het de grootste mijlpaal in de gamegeschiedenis ooit en niemand is dan ook onberoerd gebleven na het spelen van dit pareltje. Nu zijn we alweer drie jaar verder en Valve komt op het briljante idee om deze topper nog een keer uit te brengen. Misschien klink ik enigszins sarcastisch, maar op z’n zachtst gezegd vond ik het niet erg de game, plus alle extra’s nog een keer te spelen.

Het creëren van hypes komt door de jaren heen steeds meer voor. Microsoft staat naar mijn idee met Halo 3 nog steeds op kop. Halo 3 was geen slechte game, maar nadat Microsoft had meegedeeld dat Halo de game-industrie naar een hoger niveau zou tillen waren mijn verwachtingen hoog gespannen. Toch zat ik na het uitspelen van de game een beetje beteuterd naar de aftiteling te kijken. Was dit de game die alles zou veranderen? Was dit wat ik nog nooit eerder heb gezien? Sindsdien lees en luister ik altijd vol argwaan naar wat de ontwikkelaars te zeggen hebben om nog zo’n ‘teleurstelling’ te voorkomen. Gelukkig bestaan er ook nog ontwikkellaars als Valve, die in tegenstelling tot Microsoft (noem me alsjeblieft geen Bill Gates-hater) The Orange Box zonder enige aankondiging uitbracht. De media die zich tot op dat moment zich alleen maar concentreerde op het sprookje dat Halo 3 heet, had niet door dat ze de game, die drie jaar geleden de game-industrie veranderden aan hun neus voorbij lieten gaan. Noem me maar een Half-life fanboy, maar na het spelen van deze game zul je net als mij vijf keer per dag een minuut stilte houden om te gedenken dat tot nu toe nog geen game dit avontuur overtroffen heeft. Halo 3 en Bioshock zijn goed, maar ze halen het nooit bij de kwaliteit die The Orange Box met zich meebrengt. Lees deze recensie en raak ervan overtuigd dat dit de grootste mijlpaal en beste deal uit de geschiedenis is.

The big nerd, MR. Freeman

Het verhaal van Half-Life 2 gaat over Gordon Freeman die zich aansluit bij het verzet. De hele aarde staat onder druk van een buitenaards ras en jouw doel is om, met nog vele andere verzetstrijders de aarde te redden van haar ondergang. Het verhaal word niet, zoals in veel games, verteld met hulp van cutscènes, maar je blijft de hele tijd in first-person-view. Gordon Freeman heeft blijkbaar zijn tong verloren, want hij zegt in de hele game geen woord, maar gelukkig stoort dat geen moment. Wat Half-Life 2 zo ongelooflijk vet maakt, is de ongelooflijke variatie in de game. Natuurlijk hebben we dit al vaker gezien in shooters, maar alles komt precies op het goede moment. Het lijkt net of het spel doet wat jij wilt, ben je even klaar met het afknallen van ruimtewezens. Dan komt er vanzelf een moment waar je verzeild raakt in een achtervolging of dat je een puzzel moet oplossen. Deze perfecte combinatie van ijzersterke shootouts en uitdagende puzzels heb ik niet vaak gezien in games. Na het uitspelen van deze game zal je toch even denken wat je allemaal gedaan hebt, ik vraag me nog steeds af hoe de makers er in geslaagd zijn een nagenoeg perfecte game af te leveren.

Na het herspelen van deze game. Zat ik tevreden voor me uit te staren, Valve is een ontwikkelaar die zonder veel aandachttrekkerij een game van formaat uitbracht. Ik ben dan ook heel blij dat Valve het ook nog voor de tweede keer gedaan heeft. Diegene die deze game nog nooit gespeeld hebben, koop deze game en merk hoe een game van drie jaar geleden de vloer veegt met de games uit deze tijd.

De eerste uitbreiding bracht Valve twee jaar later uit met de originele titel Half-Life 2: Episode one. In veel recensies liet men duidelijk blijken dat ze teleurgesteld waren en voor mij gold ook precies hetzelfde. Na deze game gespeeld te hebben op mijn Playstation 3 had ik overduidelijk het gevoel dat er veel meer in had gezeten. Episode one brengt vooral meer van hetzelfde. Wel leuk is het dat je er nu vrijwel nooit alleen voor staat, omdat je bijna overal vergezeld word door Alyx, deze schietgrage dame leegt haar magazijn op ruimtewezens en geeft je als dat nodig is rugdekking. Alyx is degene die Episode one nog enigszins interessant houdt om te spelen en is dan ook een zeer belangrijke toevoeging voor de game, want verder is er gewoonweg helemaal niks nieuws. Valve borduurt voort op Half-Life 2 met dezelfde gameplay. Ik had nooit verwacht dat een ontwikkelaar als Valve aan uitmelkerij deed, maar dat is hierbij dus bevestigd. Ze hebben zelfs de moeite niet genomen om er nieuwe wapens, vijanden of andere omgevingen in te verwerken.

De kracht van Half-Life 2 was dat het van het begin tot het einde leuk bleef om te spelen. Helaas bezit Episode one deze kracht niet en borduurt eigenlijk alleen maar verder op de gameplay van Half-Life 2. De toevoeging van Alyx is leuk, maar gewoon niet genoeg om dit een net zo’n grote topper te maken als zijn grote broer.

Na de grote teleurstelling van Episode one, selecteerde ik vol argwaan Episode two. Deze game die een jaar na Episode one verscheen moest bewijzen dat Valve Half-Life 2 kon overtreffen. Net zoals in de andere twee delen neem je hier weer de personage van Gordon Freeman aan. Deze keer heb je de taak de wereld te heroveren en de onderdrukkers (de Combine) een poepie te laten ruiken. Toen je aan het einde van uitbreiding nummer één samen met Alyx vluchtte met een trein is het voertuig blijkbaar ontspoord. Je ligt dan ook aan het begin van de game tussen de wrakstukken van de trein. In de tijd dat jij bewusteloos lag heeft de Combine niet stilgezeten en er is dan ook een heleboel verandert. Ik wil niet spoilen en raad je dan ook aan de game zelf te spelen en te ontdekken wat er allemaal verandert is. Deze game bevat in tegenstelling tot Episode one veel nieuwe open levels. Je racet vaak met je buggy van de ene locatie naar de andere. Episode two is overduidelijk de mooiste van de drie en is in vegelijking met deel één niet blijven hangen bij de Half-Life 2 graphics, maar heeft een overduidelijke update gekregen. Naast de nieuwe omgevingen zijn er ook nieuwe vijanden die allemaal een stuk slimmer zijn dan in de vorige delen.

Dit deel doet eigenlijk alles wat deel één niet deed. Nieuwe omgevingen en vijanden, ook zijn de graphics een stuk vooruit gegaan. Na de teleurstelling van deel één ben ik blij dat Valve laat zien dat het toch wel een waardige uitbreiding kan maken voor Half-Life 2.

Braintrainer op de Playstation 3?

Als je de puzzels in de Half-Life serie moeilijk vond, dan raad ik je aan deze game links te laten liggen. Voor gamers die weten wat de hoofdstad van Australië is, heb ik hier de game die het puzzelgenre naar een andere dimensie heeft gebracht. Je puzzelt hier namelijk op een manier die nog nooit eerder is gebruikt, namelijk: puzzelen op de manier van een first-person-shooter. Zeg nou zelf, hoe vaak heb je dat gezien? In de game zie je duidelijk wat Half-Lifetrekjes, zo is het zicht exact hetzelfde als in Half-Life 2 en geeft je echt het gevoel dat je met Episode 3 bezig bent in de Half-Lifeserie. De kracht van elke puzzelgame is het simpel houden van de gameplay, maar toch voor enige diepgang zorgen. Portal slaat op dit punt gewoon alles. Het hele idee van Portal is namelijk dat je met één gun twee poorten in de muur schiet die zo met elkaar verbonden worden. Op deze manier moet je proberen vanuit het punt waar je gedropt word de uitgang te bereiken. Dit begint makkelijk, maar word naarmate het spel vordert steeds uitdagender. Gelukkig word het nooit zo moeilijk dat je uren vast komt te zitten en zorgt dan ook voor een zeer goede, maar helaas ook een korte speelduur. Na twee tot drie uur was ik er klaar mee en voelde ik me de slimste man op aarde, want voldoening haal je er zeker uit.

Ook al is Portal de kortste game die ik in jaren gespeeld heb, vind ik toch dat dit een hele goede game is en zou ik zeker niet willen missen in het pakket van The Orange Box. De voldoening die je uit een opgeloste puzzel haalt is ongelooflijk en de game verveeld gewoonweg nooit en dat kan je niet van elke puzzelgame zeggen.

We work together

De laatste, maar zeker niet de minste game heet Team Fortress 2. Deze online-multiplayer game speel je altijd in teamverband tot zestien spelers tegelijk. Elk team heeft steeds een doel, van het veroveren van een bepaald gebied, tot het veroveren van the intelligents (variatie op verover de vlag). Aan het begin van de strijd maak je een keuze uit de negen verschillende personages, deze zijn allemaal ongelooflijk verschillend en elke personage brengt dan ook een eigen tactiek met zich mee. Zo kun je als Spy je vermommen en kun je jouw tegenstanders van achteren besluipen, maar ben je vrij zwak. Pyro’s zijn dan weer een stuk slomer, maar kunnen weer een stuk meer kogels opvangen. Ik heb nog nooit een game gespeeld die zoveel vraagt om samenwerking, zo zijn er medic’s die je beter kunnen maken of monteurs die je kunnen laten teleporteren zodat je snel op de plaats van bestemming bent. Om het simpel te houden zijn alle negen personages opgedeeld in drie groepen; offensief, defensief en ondersteunend. Zo kun je makkelijk zien welk personage, waar het best in is. Het enige wat ik nog kan aanmerken op deze game is het ontbreken van de offline-multiplayermode en de toch wat karige aantal maps. Maar op die minpuntjes na is dit voor mij de beste online-shooter game die ik in jaren heb gespeeld. Ik ben dan ook diegene die niet van die realistische graphics houdt. Nee, geef mij maar een botte online shooter met een vrolijk, cartoony stijltje.

Ben jij iemand, die net zo als ik, geilt op een snelle vrolijke shooter. Dan is dit de game die je vele uren online gaat spelen. Het is jammer dat er wat weinig maps zijn en dat je niet met je vrienden in splitscreen kan gamen, maar de ongelooflijk goede sfeer die rond de game hangt en het grote aanbod aan personages doen die minpunten vergeten. Ben je een teamspeler, dan is dit Team Fortress de game die je in huis moet halen.

Het mooie aan The Orange Box is dat er zo ongelooflijk veel op het schijfje staat. Of je nu in Half-Life 2 de held uit hangt, je nu vijanden aan gort schiet in Team Fortress 2, je hersenen pijnigt bij het oplossen van de uitdagende puzzels. Ik kan alleen maar zeggen dat je de game gewoon moet kopen, want een deal als deze zal je in geen jaren meer meemaken.

Conclusie en beoordeling

None

Half-Life 2: The Orange Box is de beste deal die je als gameskopende kunt maken. Met zijn vijf volwaardige games biedt het een ongelooflijk lange speelduur. Een must-have voor elke gamer die ook maar iets geeft om goede games. Probeer deze kerst nog aan 65 euro te komen en spendeer het aan The Orange Box, ook al heb je Half-Life 2 al gespeeld, doe het nog een keer en ontdek dat deze drie jaar oude game de spellen van vandaag de dag nog steeds hartstikke hard ownd.
9,7
Score
97
Score: 95
  • Pluspunten
  • Beste deal uit de gamegeschiedenis ooit
  • ongelooflijk gevarieerd
  • Superlange speelduur
  • Minpunten
  • niets noemenswaardig

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • God of War is echt een vet spel, de rest heb ik niet echt gedaan



    Vind zelf Syphon Filter ook een erg goede psp game

  • Ik mis loco roco en killzone: liberation

  • god of war, daar kan geen andere game tegenop.

  • God of War hoort erbij inderdaad. Tekken ga ik nog halen, Patapon vind ik nergens op slaan, Final Fantasy is niet mijn ding en Lumines is een puzzelgame=verslavend.



    Killzone had er zeker bijgemoeten, en als Patapon erbij staat, dan toch zeker ook Loco Roco! Syphon Filter is ook erg goed.

  • ik dacht dat we ze allemaal haden gehad. maar het is niet echt verasend van god of war.



    @solar

    zijn wel games die volgens mij mening er tegen op komen. maar dat is mijn mening


  • GoW en Lumines heb ik.

    Ik mis alleen Killzone Liberation en Daxter.

    ———-

    EDIT:

    Ohja, MGS PO mis ik ook.

    Bedankt chilizone.




  • ik heb serieus geen een van deze games :P. Terwijl ik toch 10 pspgames heb. Vind het jammer dat MGS PO er niet bij zit.

  • Patapon moet ik nog eens kopen, die lijkt me echt leuk.



    Mijn persoonlijke favoriet hiervan is Lumines, de PSP leent zich het best voor snelle, verslavende puzzelspelletjes. Die games speel ik het liefst op de handheld, en als het dan zo'n hippe is als Lumines… tsja =D

  • Zijn er must-haves op de PSP?



    Nee grapje leuke lijst:P.

  • Ik mis Daxter.. die had voor mijn part wel patapon knne vervangen, dat vink zoon vage game.. moet final fantasy nog hebbe=)

  • Par leuke titels heeft die PSP, maar verder is et bagger.

  • Waar zijn GTA LCS? GTA VCS? Daxter? Syphon Filter? Metal Gear Solid: PO? Evt Wipeout Pulse?

    De top5 die jullie geven zijn beste goede spellen maar zeker niet de beste 5…

    Patapon is best een leuke game maar elk van de titels die ik net noemde verdienen de plaats meer.

  • heb geen psp en k hoef er ook geen!:)

  • Waar is Locoroco?!?!?

  • Daxter voor Lumines en dan ben ik het wel met de lijst eens…

  • locoroco vind ik beter dan patapon en tekken is terecht :)



    ik wil crisis core nog zeker hebben, voor de rest boeit de psp me nauwelijks meer…

  • Mooie lijst. Lumines is alleen niet mijn spel :( Ik vind daar GTA VCS ofzo wel passen :D

  • patapon en luminus zijn voor mij onbekend :o

    Tekken hoort er zkr bij :D

  • Ik ben het hier niet helemaal mee eens..

  • 3 van de 5 heb ik, heb Patapon en GoW wel als demo en ga ze binnenkort ook halen.. Een top 5 maken voor de psp is best moeilijk eigenlijk games als Daxter, Gta, Ratchet en Clank SM, Key of Heaven, LocoRoco en Killzone Liberation hadden ook in deze top 5 kunnen staan.. (die games heb ik ook:D) en de games die ik dan niet heb maar er ook bij zouden kunnen staan zijn Syphon Filter, MGS PO, WipeOut etc..



    (wie nu nog durft te zeggen dat de psp slechte games heeft is triest)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren