1. Burnout 3: Takedown (PS2)

Burnout 3: Takedown (PS2)

Terwijl ik buiten in de zon mijn Lamborghini sta te poetsen, hoor ik van ver een geluid. Het blijkt een een rood "iets" te zijn. Het gevaarte, dat een vrachtauto blijkt te zijn, komt snel dichterbij! Ik spring nog net op tijd weg, en na een oorverdovende knal zie ik dat mijn mooie auto in een zwart, rokend wrak is veranderd... Tja, dat is jammer. Want ik had hem liever zelf in de prak gereden, gelukkig kan ik dat dagelijks doen in Burnout 3: Takedown.

De inleiding hierboven is natuurlijk niet echt realistisch, maar dat is Burnout 3 ook niet. Burnout 3 is gewoon lekker tegen elkaar racen, zonder realisme, maar boordevol actie. Om de drie seconden moet je ontwijken, takedowns maken, wraak nemen en driften. Door al deze dingen gaat je boostmeter flink omhoog, en kun je nitro gebruiken! De gameplay is op zijn minst geweldig te noemen; het sturen gaat vloeiend en de nitro-knop is moeiteloos te vinden. Het zit gewoon goed in elkaar, en het wordt nooit irritant. De afwisseling is er gelukkig ook, zo moet je in de story mode verschillende dingen doen. Van tijdraces tot knockout, het gaat nooit vervelen! Dit komt door de geweldige balans van actie en racen in de game.

De graphics zijn gewoon oogstrelend te noemen voor die tijd. Burnout 3 was een van de mooiste spellen op de PS2. Takedowns zien er zo realistisch uit dat je er een heerlijk gevoel bij krijgt, elke keer dat je er eentje maakt. De korte tussenfilmpjes die je bij deze takedowns ziet, laten je nog eventjes zien hoe je je rivaal neer hebt gehaald. Maar als je zelf crasht zal je toch even bij moeten sturen, dan heb je kans om je tegenstanders alsnog de weg te blokkeren, zodat ze crashen! De explosies in het spel zijn ook geweldig te noemen, en als je in een race tegen een tanker aanbotst, kijk je al vloekend toch graag terug naar de manier waarop dit gebeurde. Helaas, waar je in tussenfilmpjes je auto zwaar toegetakelt nakijkt, ziet je auto er weer spiksplinter nieuw uit als je weer op de weg staat. Maar ja, laten we niet vergeten dat het om de actie gaat en niet om realisme!

De parcoursen zien er ook al zo mooi uit, ook al vind ik deze soms aardig moeilijk. De actie is zo intens dat je zeker wel een paar keer crasht per rit, maar zolang je de nitro goed gebruikt en aardig wat takedowns maakt kan je alsnog winnen. In de crashparty-mode zie je weer een heel andere kant van de parcoursen. Midden in de spits, daar sta je dan... Wat nu? Crashen natuurlijk! Aan het begin van de crashparty-mode speel je nog met een kleinere auto, maar gelukkig zijn er tientallen auto's vrij te spelen. Als je dan ook nog eens zo'n goede crash maakt dat je in de krant komt te staan, doe dit tien keer, dan krijg je een heuse brandweerauto tot je beschikking! Hiermee crashen is nog leuker, en zorgt voor heel wat chaos. Naar mijn mening is de crashparty onmisbaar in Burnout, zorgt hij voor heel wat actie en gaat hij niet snel vervelen. Het is gewoon slim toegepast, als je de story-mode zat bent of als je ergens op af moet reageren. Of als je samen met je vriend het kruispunt onveilig (zacht uitgedrukt) wilt maken natuurlijk!

De crashparty-mode is ook online te spelen, en ook dit zorgt voor heel wat plezier. Wat is er nou leuker op een Burnout spel dan samen met online-vrienden eens flink wat auto's te laten crashen? Nou, de online races komen aardig in de buurt. Echte mensen eens flink te laten vloeken door ze neer te halen geeft een aardige kick. Maar als je dat racen zat bent, kun je natuurlijk ook een wedstrijdje takedowns doen.

Er zit niet echt een verhaal in Burnout 3, maar dat vind ik niet erg. Door de wil om steeds meer uit te spelen zou ik het verhaal niet eens willen volgen. En wat voor verhaal zou je trouwens aan een spel als Burnout 3 kunnen koppelen? Heb je het spel echter uitgespeeld, dan blijft er niet echt veel meer over om te doen als single-player. Natuurlijk kun je alle auto's nog vrijspelen, en overal gouden medailles proberen te halen. Maar naast de story-mode is er singleplayer alleen nog maar de crashparty-mode. Heb je heel wat (online)vrienden, dan kan deze game nog heel lang leuk blijven. Daarom mis ik online updates van het spel, maar het is logisch dat EA en Criterion (destijds de ontwikkelaars) dat niet deden. Er kwamen na die periode namelijk nog heel wat Burnout titels, en dan kan je beter een nieuw Burnout spel kopen. Dit heb ik echter niet gedaan.

Conclusie en beoordeling

None

Burnout 3 Takedown is naar mijn mening een origineel pionierswerkje. Ik heb niet de moeite genomen om na deze Burnout een nieuwe te kopen, omdat ik het gevoel had dat het niet veel beter kon worden dan dit. De sfeer is duidelijk aanwezig, en je zit constant in de acite. De game is veelzijdig en is, zeker nu die voor twintig eurotjes verkrijgbaar is, het proberen waard. Ik heb me in ieder geval kunnen vermaken met deze game.
9,7
Score
97
Score: 95
  • Pluspunten
  • Intense Actie
  • Lekker druk op de wegen.
  • Crashen!
  • Spectaculaire Takedowns
  • Crashparty mode
  • Online
  • Minpunten
  • Kan frustrerend zijn

Dit artikel delen

Over de auteur

Mad

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren