1. Mario & Sonic op de Olympische Spelen (Wii)

Mario & Sonic op de Olympische Spelen (Wii)

We gaan even terug in de tijd, naar het jaar 1993. Mijn kameraad (Nintendo-fan) en ik (Sega-fan) spelen de game Sonic the Hedgehog 2. De dag ervoor hadden we Super Mario Bros. 3 nog eens helemaal rond gespeeld. Na een tijdje Sonic door de levels te laten rennen zei ik ineens: “Het zou wel leuk zijn als Mario en Sonic eens in één game samen zouden spelen.” Een gigantisch lachsalvo was het gevolg. “Ben je helemaal gek! Dat zie ik nóóit gebeuren!” was het antwoord toen mijn kameraad uitgelachen was. Nu, veertien jaar later ben ik degene die lacht…

Nu is Mario & Sonic at the Olympic Games niet meteen het spel waar ik in 1993 aan dacht, maar het blijft een historische titel. Twee van de grootste game-iconen die samen strijden om de eerste plaats. En strijden zúl je, want er word enorm veel van je gevraagd tijdens de besturing. Niet dat je nu zoveel knoppen nodig hebt…

Wie wel eens een game gespeeld heeft die gebaseerd is op de olympische spelen, weet dat de gameplay vaak uit niet meer bestaat dan zo hard mogelijk op de knoppen rammen. Bij Mario & Sonic is dat (helaas?) van de baan. Nu word er van je verlangd dat je zo hard mogelijk met de Wii-mote, al dan niet samen met de Nunchuk, op en neer schud. Ik kan je wel vertellen, na een weekendje deze game gespeeld te hebben kan ik het nauwelijks opbrengen om deze tekst te typen. Calorieën verbrand je zeker met dit spel! Helaas werkt deze ‘besturing’ niet altijd feilloos. Bij sporten als hardlopen gaat het prima, maar bij bijvoorbeeld de long-jump moet je ineens de Wii-mote omhoog gooien om te springen. Het duurde een behoorlijke tijd voor ik dit onder de knie had. Misschien had ik tóch liever button-bashen gehad.

Hoewel er veel sporten in zitten, twintig stuks plus nog een aantal extra’s, zijn lang niet alle sporten even briljant uitgevoerd. Tegenover mijn favorieten zoals hamerslingeren (pak de Wii-mote en zorg dat er niemand naast je zit!), estafette en boogschieten, staan vervelende sporten als schermen, hink-stap-sprong en het absolute dieptepunt, kleiduif schieten. Die laatste is een ramp omdat je eerst een mini-game krijgt en als die mislukt, krijg je een heel kleine cursor om de kleiduiven te raken. Boogschieten verdient daarentegen lof vanwege het realistische spannen van de boog. Houd de Nunchuk bij de Wii-mote, trek de Wii-mote naar achteren en laat de pijl los!

Qua spelmodi zit het wel goed in deze game. Naast Single Match, waarin je ieder onderdeel apart kunt spelen, zijn er ook diverse Circuit-modes alwaar je meerdere sporten achter elkaar kunt spelen. Uiteraard kan ieder onderdeel met maximaal vier man tegelijk gespeeld worden. Er is ook ruime keuze uit speelbare karakters. Er zijn zestien personages beschikbaar, zowel uit het Sonic als het Mario kamp. Deze karakters hebben volgens de handleiding allemaal zo hun voor en nadelen. Mijn keuze valt natuurlijk automatisch op Sonic, maar voor deze recensie heb ik ook met minstens één karakter van ieder type gespeeld en kan rustig zeggen dat er nauwelijks verschil merkbaar was.

Verder zit er nog de zogenaamde ‘Trivia mode’ als extra in het spel. Vreemd genoeg moet je hier in plaats van vragen beantwoorden, mini-games spelen. Deze variëren van flauw (het onthouden van volgorde) tot leuk (balletje-balletje met een set kaarten) en leveren je weer extra’s op in de vorm van emblemen. Deze emblemen kun je zien als het ‘Achievement systeem’ van Mario & Sonic. En hoewel je het spel niet online kunt spelen, is er wel de mogelijkheid je rangen en standen bij te houden via een leaderboard.

Grafisch is het allemaal zeer goed verzorgd, want hoewel de game gemaakt is door Sega straalt alles ‘Nintendo’ uit. Eigenlijk lijkt het nogal op die andere mini-game compilatie, Mario Party. Maar om Mario & Sonic een ‘mini-game compilatie’ te noemen vind ik wel erg gemakkelijk. Het is natuurlijk wel zo, maar dan zou je iedere game die gebasseerd is op olympische sporten een ‘mini-game compilatie’ kunnen noemen.

Conclusie en beoordeling

None

Eigenlijk hád deze game in 1993 moeten verschijnen, dan had het meer impact gehad dan nu, anno 2007. Mario is natuurlijk nog altijd een superster, maar Sonic is helaas al een tijdje uitgerangeerd. Mario & Sonic at the Olympic Games is echter wel een leuk spel om eens te huren met een stel vrienden, mits deze al enigszins bekend zijn met de Wii-mote. Verwacht van Mario & Sonic niet het ultieme samenwerkingsverband tussen de twee oude rivalen, maar als je altijd al eens had willen weten wie er nu sneller is, dan is deze game voor jou! De échte krachtmeting tussen de twee helden vindt volgens mij pas plaats in Super Smash Bros Brawl…
6,7
Score
67
Score: 65
  • Pluspunten
  • Mooie graphics en presentatie
  • Mario én Sonic in één spel
  • Sommige leuke sporten…
  • Minpunten
  • Maar ook veel vervelende sporten
  • Schudden met de Wii-mote
  • Spierpijn

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren