1. Assassin's Creed (PS3)

Assassin's Creed (PS3)

Draafde jij toen je klein was ook als ridder verkleed door de tuin? Ik in ieder geval. Wat leken mij de Middeleeuwen een vette tijd. Heroïsche avonturen, ridders, veldslagen en kruistochten waren aan de orde van de dag. Ik wist niet beter dan dat ridders de helden waren, de goede. Ik had nog nooit gehoord van 'assassins'. Het bleken sluipmoordenaars te zijn, met als enige doel: het volk redden van de gruwelijkheden die de kruistochten met zich meebrengen. Ik had nooit veel begrip voor deze groepering, totdat ik er zelf een werd...

Ik heb het natuurlijk over de langverwachte game Assassin's Creed. Hierin speel jij Altaïr, een assassin. Jouw doel is duidelijk: Het doden van verscheidene belangrijke figuren om zo juist meer slachtoffers te voorkomen. Door bepaalde omstandigheden verliest Altaïr zijn hoge rang in deze orde en moet weer helemaal onderaan de ladder beginnen. Zo wordt hij erop uitgestuurd om de leiders van de Christenen, die om de kruistocht te bevorderen zijn meegestuurd naar de Oosterse steden, naar het hiernamaals te helpen.

Zo'n klus is niet één, twee, drie geklaard. Ze zullen niet in hun eentje naar de bakker gaan om een ontbijtje te regelen. Nee, ze zijn zwaar bewaakt om zo enig letsel te voorkomen. Jouw taak om uit te zoeken wanneer ze het kwetsbaarst zijn. Zo kun je handlangers afluisteren, bestelen of afronselen totdat ze gaan praten om achter hun plannen te komen. Dit klinkt erg spannend allemaal, maar het is minder moeilijk dan het klinkt. Voor het afluisteren is totaal geen vaardigheid nodig en ook het bestelen en ondervragen is niet bijster moeilijk. Natuurlijk kan je proberen het telkens op een andere manier te proberen, en met een beetje inleving wordt het dan al een stuk leuker.

Je zal uitgestuurd worden naar drie verschillende steden. De eerste keer moet je daar zelf komen, per paard of met de benenwagen, de keuze is aan jou. Het rijden op een paard loopt opzich best lekker, maar je mist soms toch echt een beetje controle over de bewegingen. De vlakte waarover je je over voortbeweegt, genaamd the Kingdom, ziet er mooi uit. Soms kom je een verdwaalde kar tegen of (kleine) dorpjes. Deze zijn leuk vormgegeven en hebben prachtige liggingen. Ook zijn er een aantal posten van kruisvaarders, waar jij als assassin niet erg welkom bent.

Eenmaal bij de stad aangekomen zie je pas hoe prachtig dit spel grafisch in elkaar steekt. Zeker de skyline van Damascus is werkelijk adembenemend. Gebouwen zijn gedetailleerd en veelal verschillend. De steden van binnen zijn erg druk, op sommige plaatsen zelfs overvol te noemen. Het maakt de stad erg levendig, maar dat wordt soms verziekt als je ziet hoe doelloos de mensen rondlopen. Een voorbeeld: Je bent aan het rennen en loopt tegen een bewoner aan die in oostelijke richting aan het lopen is. Hierdoor valt hij om en een aantal secondes later staat hij weer op, maar pardoes, hij begint plotseling in westelijke richting te lopen. Dit komt uiteraard een beetje vreemd over.

Elke stad is opgedeeld in drie delen: Een rijke, modale en arme klasse. In de arme buurt kom je veel krotten en lelijke gebouwen tegen, terwijl in de rijke buurt de gebouwen stralen en uitbundig versiert zijn. In elke buurt moet je één personage omleggen. Met behulp van een simpel sommetje komen we dan op negen moorden uit. En elke moord heeft dezelfde voorbereiding, namelijk de eerder genoemde opdracht stelen, afluisteren en ondervragen. Dit is wordt helaas eentonig en dat is uiteraard erg jammer, want met meer verschillende opdrachten was het een stuk leuker geweest.

Naast deze hoofdmissies zijn er slechts een aantal side quests. Deze zijn niet erg leuk en als we dan kijken naar bijvoorbeeld Oblivion, weten we dat het ook anders kan. Verder kan men vlaggetjes verzamelen, vergelijkbaar met de hidden packages uit Grand Theft Auto. Die zijn leuk om soms tussendoor te zoeken, maar niet om uren achter elkaar te doen. Wat een stuk leuker is, is het beklimmen van gebouwen, springen over de daken en de overkill move: Leap of Faith. Leap of Faith is een sprong van een hoge toren in een hooiberg. Hiermee kan je ontkomen aan je belagers, maar elke keer nadat ik de top van een toren heb bereikt ontkom ik er niet aan, nog even die vette sprong wagen.

Torens hebben naast de fun ook een nuttig doel, door op de top de kennis van een rondvliegende adelaar over te nemen krijg je meer informatie op je kaart. Ook krijg je nieuwe 'mapmarkers', dit zijn symbolen op je kaart die speciale dingen zoals afluisterplekken aanduiden. Hoe meer informatie en vertrouwen je krijgt van het volk, des te meer leven krijg je. Zo ben je dus bijna verplicht om de kleine side quests toch te doen, anders wordt overleven een stuk lastiger.

Over overleven gesproken, geen moordenaar overleeft zonder wapens. Ook Altaïr beschikt over een aantal wapens, vier wel te verstaan. Hij maakt gebruik van een zwaard, een kort zwaard samen met werpmesjes, zijn vuisten en natuurlijk het vetste wapen, zijn uitsteekbare dolk. Het vermoorden van wachters is zo vermakend met deze dolk, dat je vingers bij elke guard weer beginnen te jeuken. Echte gevechten daarentegen zijn echt van man tot man, nauw.... misschien van man tot tien man eerder, want elke wachter wordt al snel bijgestaan door zijn makkers. Het systeem met je zwaard is erg simpel, je gebruikt vierkantje om te slaan en R1 om te blokken. Je hebt wel verschillende moves, maar het vechtsysteem zorgt in ieder geval voor veel controle over het gevecht. Dit heeft ook weer een schaduwkant, want door de controle wordt het helaas ook te gemakkelijk en kom je uit bijna elk gevecht als winnaar voort.

Dit alles zorgt toch voor een mooie sfeer waar vooral de prachtige omgeving de toonaangever in is. Lekker vrij rennen door de sloppenwijken, vervelende bedelaars van je af duwen en de dronken gek trakteren op een cursus knokken. Dit alles kan je terugvinden in Assassin's Creed, de plek waar het riddertje in mij zijn plaats heeft gevonden.

Conclusie en beoordeling

None

Assassin's Creed komt niet al zijn beloftes na, maar doet wel verschrikkelijk veel goed. Een goede mix van stealth en actie zorgt voor een spannend avontuur waar je je urenlang mee kan vermaken. De plotwendingen die ik niet in mijn recensie wilde verklappen doen je soms huiveren en dat maakt je alleen maar nieuwsgieriger. Al met al een topgame, waarvan het vervolg hopelijk de minpuntjes van de baan kan vegen.
8,7
Score
87
Score: 85
  • Pluspunten
  • Altaïr is cool
  • Free running als nooit tevoren
  • grafisch een plaatje
  • Controle over gevechten...
  • Vette plotwendingen
  • Pakkende sfeer
  • Leap of Faith!
  • Minpunten
  • Waardoor vechten te makkelijk is
  • Voorbereiding bij missies wordt saai
  • Te weinig optionele quests
  • Doelloze stedelingen

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Congratulations!



    Balen, niet gewonnen

  • Gefeliciteerd!

  • Gefeliciteerd

  • Gratz, heb vorig jaar ook iets gewonnen, maar nooit binnen gekregen:(. *hint hint IG* ;)

  • gefeliciteerd

    @lynch dan zal je het nog wel binnen krijgen. ik heb hier ook ooit een game gewonnen en netjes gekregen.

  • Gefeliciteerd.

  • @lucky836: idd lucky ;)



    maar verder congrats iedereen :P

  • Congrats;).

  • Gratz!

  • Gefeliciteerd jongens, had zelf ook erg graag deze game gewonnen, mar ach, misschien volgende keer.

  • vet jongens!

  • balen weer niks! ik zal deze game tog zelf moeten kopen. winnaars gefeliciteerd

  • Gefeliciteerd jongens! De game scoort weliswaar geen 9'ens en 10'en, maar een leuk spelletje halen jullie volgens mij hiermee zeker in huis. ;)

  • lucky836

    De ironie

  • Gratz!

  • Gefeliciteerd.

  • Gefeliciteerd!

  • Congratz

  • gefeliciteerd



    ik had zelf eigelijk ook wel willen winnen :(

  • Feli :)

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren