1. Medal of Honor: Airborne (X360)

Medal of Honor: Airborne (X360)

Vroegâh was alles beter. Althans, zo luidt het gezegde. Muziek was beter, films waren beter, enzovoorts. Hoewel dat vooral op meningen is berust, gaat dit gezegde helaas ook op voor de alom bekende Medal of Honor-serie van Electronic Arts. Waar de WOII-games van hun hand vroeger van hoog niveau waren, is het inmiddels overduidelijk dat de serie die benaming is kwijtgeraakt aan haar grootste rivaal, Call of Duty. EA kon dit niet langer aanzien en met hun nieuwste telg in de Medal of Honor-serie, Medal of Honor: Airborne, denken zij dan ook hun eer te kunnen herstellen. Is dit nieuwe deel werkelijk een eremedaille waard, of moet EA aan de schandpaal?

Het zal je vast niet ontgaan zijn dat EA van de hoogste toren blies dat zij in Medal of Honor: Airborne een nieuwe feature introduceerde. Je missies als soldaat in het Amerikaanse leger beginnen namelijk - logischerwijs - niet langer meer op de begane grond, maar in een vliegtuig. De actie barst dan ook pas los vanaf het moment dat je samen met je medeparatroopers uit het vliegtuig springt. Vanaf dat moment, en daar is EA naar eigen zeggen zeer trots op, kan jij zelf bepalen waar je landt. Of neerstort, want het besturen van je parachute is net als in de realiteit een heel karwei. Na een paar keer te hebben gesprongen heb je het echter onder de knie. Omdat je nu zelf je parachute kunt besturen kan je op het eerste gezicht overal beginnen waar je wilt. Dit geeft je bij aanvang weliswaar een groot gevoel van vrijheid, omdat je de mogelijkheid hebt om achter de vijandelijke linies te landen. Maar na enkele missies te hebben gedaan kom je erachter dat dit gevoel enigszins misplaatst is.

Nadat je geland bent en de eerste nazi’s terug naar hun 'Heimat' hebt gestuurd, valt het spel namelijk schaamteloos terug in de oude gewoontes van de Medal of Honor-serie. Je bent dan ook enkel bezig met het beschieten en onder druk zetten van je vijanden en objectieven opblazen. Vooral dat laatste. Je kent het wel, blaas de Anti-Aircraft Cannons op, saboteer de tank, plaats explosieven. Je hebt het allemaal al een keer eerder gedaan, en het geeft je dan ook niet het gevoel iets compleet nieuws te beleven. Een goed voorbeeld van ‘Been there, done that’. Je krijgt weliswaar de vrijheid om de volgorde te kiezen waarin je jouw gegeven objectieven afwerkt, maar buiten dat voelt het allemaal erg lineair en ongeïnspireerd aan.

Waar de Medal of Honor-serie wel altijd garant voor stond, was sfeer creëren. In Medal of Honor: Airborne is dat ook weer goed gelukt. Je bevindt je in elke missie weer op een andere locatie in Europa, van ons eigen in puin gelegen Nijmegen tot de bij nacht verlichte ruïnes in Italië. De omgevingen waarin je rondloopt, zien er stuk voor stuk zeer goed uit en je krijgt dan ook een ‘wow’ effect wanneer je uit het vliegtuig springt. Aan wapens zijn er in dit deel ook geen gebrek, al zal je tussen deze wapens geen nieuwe ontdekken. Wat het daarom toch leuk maakt om ermee te schieten, naast het feit dat de wapens goed klinken, is het upgrade systeem. Hoe langer je een bepaald wapen gebruikt, hoe beter deze wordt. Denk aan grotere kogelmagazijnen, een beter vizier, enzovoorts. Vooral het schieten met een scherpschuttergeweer geeft je een goed gevoel. Dit komt omdat er een speciale methode gebruikt wordt voor het richten. Met dit zogenaamde ‘True Trigger' onderdeel kan je zeer accuraat nazi’s van hun helmen ontdoen. Dit gaat tevens gepaard met een mooi grafisch effect, welke het gevoel nabootst dat je krijgt wanneer je door een lens tuurt. Naast dit is er ook zorg besteed aan de muziek. Vaak hoor je het prachtige Medal of Honor -orkest, en dit draagt dan ook zeker bij tot de sfeer en de spanning die het teweeg brengt tijdens vuurgevechten.

Helaas is niet aan alles evenveel aandacht besteed. De Artificial Intelligence van de vijanden is bijvoorbeeld in de meeste gevallen niet om over naar huis te schrijven. In het ene geval schieten de nazi’s onnatuurlijk gericht, terwijl ze in andere gevallen oliedom bezig zijn. Je vraagt je soms af of ze dáárom de oorlog verloren hebben. In het heetst van de strijd komen er soms ook vervelende bugs tevoorschijn. Bepaalde texturen laden niet altijd even snel in en de vijanden hebben soms de nijging om plotsklaps voor je neus of in je rug te verschijnen. Nu is dit niet uiterst storend, maar het zegt genoeg over de slordige afwerking. En dat mogen we toch niet verwachten van een spel waar, vooral aan de kant van de ontwikkelaars, veel van verwacht wordt.

Nadat je glorieuze carrière als paratrooper erop zit en klaar bent met parachutespringen en nazi’s afschieten, zou het zomaar kunnen dat je nog maar twee dagen bezig bent geweest met Medal of Honor: Airborne. Het singleplayer gedeelte is dan ook alles behalve lang te noemen. Met een individuele missie ben je wel even zoet, maar het is nu juist de geringe kwantiteit van diezelfde missies waardoor de speelduur niet geweldig is. Gelukkig is daar dan ook de multiplayer, waar dit keer extra zorg aan is besteed. Het onder handen nemen van de multiplayer zal je dan ook goed bevallen. De hectische vuurgevechten en actie die je in de singleplayer tegenkomt, zijn hier wederom terug te vinden. Het feit dat je ook kan parachutespringen tijdens een match is erg tof. Het doet je dan ook deugd om vanuit de lucht je legerkistjes te planten in de nek van een nietsvermoedende tegenstander. Geronimoooo!

Conclusie en beoordeling

None

Electronic Arts heeft met Medal of Honor: Airborne geen plaats verdiend tussen de huidige top FPS-ers. Dat wil echter niet zeggen dat het een slecht spel is, integendeel. Het is zelfs één van de beste WOII-games die er zijn. Waar je bij de vorige paar Medal of Honor delen verwachtte de grootste twijfel te hebben over het feit of het spel je centen wel waard was, is de twijfel nu over de keuze waar je zult landen met je parachute. Als je een game verwacht met, zoals Electronic Arts doet beweren, zeer veel vrijheid en schokkende vernieuwingen, zul je bedrogen uitkomen. Voornamelijk de korte singleplayer zorgt ervoor dat dit geen geschenk uit de hemel is. Verwacht je echter een zeer vermakelijke, weliswaar korte, WOII-game met enkele leuke toevoegingen en een sterke multiplayer, dan zul je er veel plezier aan beleven.
7,7
Score
77
Score: 75
  • Pluspunten
  • Parachutespringen
  • Typische Medal of Honor-sfeer
  • Leuke multiplayer
  • Wapens upgraden
  • Fantastisch geluid
  • Minpunten
  • Korte singleplayer
  • Nog steeds lineair
  • Weinig vernieuwing
  • Gebrekkige A.I

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Hahaha weblog met foto's :P Gefeliciteerd! :)

  • gefeliciteerd, niet te dronken worden en van een flat afspringen he?

  • Gefeliciteerd en veel feest plezier!!! En denk eraan de kater komt later..

  • Haha, leuke prijs. Gefeliciteerd en ik verwacht eerlijk gezegd niet dat die weblog er gaat komen! :P

  • gz.

  • Gefeliciteerd, aap.

  • Gefeliciteerd!

  • gz.

  • gratz

  • Gefeliciteerd!

  • Gefeliciteerd! Uber vette prijs!

  • Nice, niks voor mij, maar ik wens je veel plezier ermee ;).

  • Gefeliciteerd, aap.

  • Gefeliciteerd Gast… :)

  • Grtz en veel pleasure ermee. :)

  • dit is wel dom ig \"tot en met 30 september 23:59 uur zou het duren\"

  • Veel plezier en Gefeliciflapstaart ermee….

    Maar ga je Saints Row 2 ook kopen?

  • Felitacias amigo!

  • Gefeliciteerd en veel plezier ermee!

  • haha lol, 'k zou ook nie een twee drie aan een weblog denken :D

    maare, volges mij heeft Collin NL wel gelijk?!?

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren