1. Pokémon Pearl (NDS)

Pokémon Pearl (NDS)

Oh Nee! De professor wordt aangevallen door twee wilde Starly's! Ik ren naar de rugzak van de professor om daar vervolgens drie pokéballs aan te treffen. Ik kies snel één van de drie pokéballs, en ren naar professor Birch om hem te redden. Het scherm wordt zwart en twee seconden later sta ik oog in oog met een Starly. Heldhaftig als ik ben gooi ik met een gigantische zwaai mijn Piplup uit zijn pokéball. Pinlup en Starly maken allebei een dwangmatig sprongetje, en het gevecht kan beginnen. Na een over en weer van tackles en grommen ligt de Starly K.O. op de grond.

heb ik dat niet eerder meegemaakt? Nadat ik de professor gered heb, word ik ook in dit spel weer uitgenodigd om mijn pokédex vol te maken. Ik kijk nog eens goed naar de GBA-slot van mijn DS, of ik niet toevallig Pokémon Red, Blue, Yellow, Gold, Silver, Crystal, Ruby, Sapphire, of Emerald aan het spelen ben.

Maar nee hoor, dit spel is toch echt pokémon Pearl. Ach, het begin is in ieder geval niet veel veranderd, wat misschien ook als een pluspunt kan werken. maar in hoeverre verschillen pokémon Diamant en Parel dan van hun voorgangers?

Het principe van het spel is in ieder geval niet erg veel veranderd.

Naast het voltooien van de pokédex is het mijn doel om de beste pokémontrainer van de wereld te worden. Degene die zichzelf de titel "beste trainer van de wereld" wil opspelden, doet dat door alle acht de gym-badges te winnen, en vervolgens de pokémon league te verslaan.

Wat me wel meteen opvalt aan deze game, is dat de graphics en de muziek er zeker op vooruit gegaan zijn. Het nieuwe 2D stijltje met 3D-accenten is erg leuk om te zien, en ook de pakkende deuntjes zijn een goede verbetering aan dit spel. Vooral de terugkeer van de dag en nacht-cyclus is een erg goede toevoeging aan dit spel.

Net als in zijn voorgangers is er ook in dit spel weer een team dat je moet zien te beletten om hun doel te bereiken. In dit spel is dat Team Galactic, dat het originele plan heeft om een nieuwe dimensie te stichten en de oude te vernietigen door een antieke pokémon op te roepen: Palkia! Natuurlijk lukt het je om deze plannen te dwarsbomen en iedere gamer met een beetje hersens vangt deze "ancient pokémon" om deze vervolgens een waardevolle plek in zijn team te geven. Ik vind dit verhaal een beetje te veel van het goede, er bestaan namelijk al genoeg games waarin je de wereld kunt redden. Nee, doe mij dan toch maar een Team Rocket dat je Pikachu steelt, want echt vernieuwend is dit verhaal niet. Gelukkig is er nog genoeg vernieuwing ten opzichte van de eerdere delen te vinden op andere punten.

Aangezien de GBA één scherm had en de NDS er twee heeft, moest Gamefreak iets verzinnen voor schermpje numero twee, met als gevolg de pokétch. De pokétch is een soort horloge met erg veel functies. Naarmate je vordert in het spel krijg je meer functies, waarvan er sommige nuttig en sommige redelijk idioot zijn. Het is zeker een leuke opvulling, maar voelt soms toch wel een beetje aan als een Sorry-maar-we-moesten-toch-echt-twee-schermpjes-vullen-apparaat. Hierdoor is het touchscreen eigenlijk niet voldoende gebruikt, waar er toch wel leuke toevoegingen mogelijk waren geweest.

Ook over de nieuwe pokémon heb ik redelijk gemengde gevoelens. Waar er al 360 pokémon waren, komen er nu nog eens 110 wezentjes bij. Tussen deze 110 pokémon zitten een paar monsters die me wisten te fascineren, maar er zaten ook een stel zwakke digimon-aftreksels tussen. Een luchtballon met pootjes en een pleister op zijn voorhoofd? welke inspiratieloze Gamefreak-medewerker met een overdosis fantasie verzint nou weer zoiets? Het grote deel van de pokémon is dik in orde, maar er mag soms wel iets meer nagedacht worden voordat ze zo'n beest in het spel stoppen. Gelukkig zitten ook alle oude pokémon weer in het spel, waarvan je het grootste deel zelf zult moeten overzetten vanaf je eerdere pokémon games, wat pas kan nadat je de league hebt uitgespeeld.

Aan de andere kant zijn er de nieuwe evolutie-manieren, waar ik dan wel weer erg over te spreken ben, aangezien daar wel erg goed over nagedacht is. Bepaalde pokémon evolueren bijvoorbeeld aleen als ze op de goede plek zijn, als ze blij zijn, of als ze van een bepaalde sekse zijn. Een voorbeeld hiervan is dat een bij-pokémon alleen in een koninginnetje verandert als deze een vrouw is.

Als je verder komt in het spel, maak je kennis met de goed uitgewerkte WiFi-functies. Je kunt nu vechten of ruilen met mensen van over de hele wereld, waarvan vooral het ruilen erg goed is uitgewerkt. Je zet je pokémon op een soort marktplaats en daarbij zet je de pokémon die je er graag voor wilt hebben inclusief het minimum level. Iemand anders aan de andere kant van de wereld komt erachter dat hij precies de pokémon heeft die jij graag wilt hebben, en ook als jij offline bent kan hij de pokémon ruilen. De volgende keer dat jij op WiFi komt ontvang je de geruilde pokémon, simpel toch?

Conclusie en beoordeling

None

Ondanks dat het begin vrijwel hetzelfde is en dat ook de gameplay bijna niet veranderd is, blijft dit een onwijs goede game waar ik toch al gauw vijftig uur zoet mee was, en dat mede dankzij de goed uitgewerkte multiplayer mogelijkheden, en de nog steeds verslavende gameplay.
8
Score
80
Score: 80
  • Pluspunten
  • De stijl
  • nieuwe pokémon
  • Muziek
  • Pokétch
  • WiFi
  • Minpunten
  • beetje zwak verhaal
  • sommige mislukte pokémon
  • statische pokémon

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Ik ken die game helemaal niet…

  • Ook nog nooit van gehoord. Maar de game zal wel niet veel soeps worden, denk ik.

  • Ik vind die PennyArcade strips van Fallout 3 zo geweldig!

    Maar die game is nix

  • Who the fuck is Penny Arcade Episode 2?

  • nog nooit van gehoord

  • Niet bekend bij mij…..

  • Vind ik alsnog te veel

  • http://www.gametrailers.com/player/33983.html



    Niet echt lelijk voor een XBLA.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren