1. Yoshi's Island: Super Mario Advance 3 (GBA)

Yoshi's Island: Super Mario Advance 3 (GBA)

Je zou het niet verwachten, maar Mario en ik verschillen niet zo veel van elkaar. Nee, ik heb geen snor en springen op schildpadden is zielig. Soms denken we gewoon met weemoed terug aan onze tijd als kleine rakkers. Neem nu Mario. Natuurlijk is hij tevreden over zijn leven, hij is een gerespecteerd inwoner van het Mushroom Kingdom. Maar laten we eerlijk zijn: na al die feestjes van de afgelopen jaren, de sportieve activiteiten en het gebruikelijke redden van de prinses, heeft hij ook wel eens een keer zin om niks te doen. En op welk punt in je leven was het meer dan normaal om helemaal geen fluit uit te voeren? Juist, toen je een klein opdondertje was. Terwijl Mario zijn ogen sluit en aan het verleden begint te denken, begin ik zelf ook aan reis naar het verleden. En daar tref ik het volgende aan...

We zijn inmiddels beland in de jaren negentig. Het waren de dagen dat Nintendo en Sega elkaars grootste concurrenten waren en op de schoolpleintjes waren de discussies dan ook hevig. Voor zover discussies in zandbakken daadwerkelijk hevig kunnen zijn. Het kwam er in ieder geval op neer dat Mario een vetzak was en Sonic was cool. Daar kwam ook nog eens bij dat die nieuwe game met die loodgieter in de hoofdrol echt te kinderachtig was. Kom op, Mario als een baby op een schattige dino, dat is gewoon niet cool. Het groepje dat dan ook graag games speelde op een SNES, werd dan ook keihard uitgelachen. Zoals jullie konden verwachten, behoorde ik tot dat groepje SNES liefhebbers. Niet dat het me wat kon schelen, want dat avontuur Yoshi’s Island was het beste videospelletje dat ik ooit had gespeeld. Wat boeit het nou of Sonic echt zo cool is, ik kan echt genieten van dit vrolijke spelletje!

Terwijl ik lachend terug denk aan het verleden, ben ik het helemaal eens met mijn vroegere ik. 12 jaar na dato kan ik nog steeds genieten van deze vrolijke platform game. Het mag dan niet de originele versie zijn, maar ook deze port blijft op de GBA een beest van een spel. Net zoals vroeger dus. Het weet nog steeds een glimlach op mijn gezicht te toveren dankzij die kinderlijke doch vrolijke graphics. De game lijkt op een vel papier, waarop een kleuter zijn fantasie heeft losgelaten. Een wereld vol warme kleuren waarin alles en iedereen je toelacht. Zelfs de vijanden hebben een goed humeur. Dankzij deze frivole stijl steekt deze game qua ontwerp ver boven andere titels uit. Ik bedoel, je moet wel een enorme zuurpruim zijn, wil je niet vrolijk worden van deze titel. Een gigantische bloem die je lachend naar nieuwe hoogtes brengt, dat geeft toch het ultieme, warme gevoel? Nee, de game heeft na al die jaren zijn charmes niet verloren.

Waar de game ook anders was dan andere Mario games, is dus het feit dat je Yoshi bestuurt. Op het eerste gezicht lijkt dat niet zo bijzonder, want het is nog steeds de bedoeling om een beetje te springen en vijanden te verslaan zoals in andere Mario games. Yoshi is toch anders. In tegenstelling tot Mario, is de eierpoepende dino onkwetsbaar. Het is de vracht die hij bij zich heeft die kwetsbaar is. Stel: Yoshi zou geraakt worden. Dan is er niks aan de hand voor de dino, maar baby Mario heeft dan wel een probleem. Hij wordt gelanceerd en begint te krijsen, net zoals elke andere baby. Er verschijnt dan ook een timer in beeld. Weet je niet binnen de tijd Mario te pakken te krijgen, dan word hij ontvoerd en is het game over. Dat moet natuurlijk niet gebeuren, dus zal Yoshi al zijn vaardigheden in de strijd gooien. Hij kan bijvoorbeeld zijn tong gebruiken om vijanden op te peuzelen en ze uit te poepen als een ei. Hij gebruikt deze dan om vijanden mee te verslaan of om onbereikbare objecten kapot te maken. Daarnaast beschikt Yoshi over zijn beroemde trappelsprong. Die sprong waarbij het net lijkt of onze dino vriend heel nodig naar de wc moet. Maar dit terzijde. Het is een zeer handige sprong om hoger gelegen platformen te bereiken.

Ook een toffe vaardigheid: zo nu en dan kan Yoshi in een voertuig veranderen. Hij verandert dan in een helikopter, een onderzeeër of zelfs een graafmachine. Dit klinkt heel belachelijk, maar het is echt leuk. Binnen een bepaalde tijd moet je een checkpoint zien te bereiken en haal je het niet, dan mag je het nog een keer proberen. Ook aanwezig in deze game is de kontstomp, waarmee je vijanden en objecten een kopje kleiner kunt maken. Allemaal leuk en aardig natuurlijk, maar ik zie sommigen van jullie al denken: wat doet deze game anders dan vorige Mario platformers? Waarom wordt dit deel zo opgehemeld door de Nintendo achterban? In de tekst die je me nu voorschotelt, hoor ik niks nieuws! Persoonlijk denk ik dat het komt door niet alleen de vrolijke stijl van deze game, maar ook door de diversiteit in de levels. Er zit geen vaste structuur in deze game. Met andere woorden: je weet nooit wat er gaat komen. Natuurlijk is het de bedoeling om alle rode muntjes, bloemicoontjes en dergelijke te verzamelen. Die zijn trouwens nodig om een level 100% uit te spelen. Maar het gaat erom dat je nooit weet wat er gaat komen. De zes werelden die in deze game te bewonderen zijn, hebben geen vast thema. En dat maakt de game ook wat plezieriger om te spelen. Laten we eerlijk zijn, de mens houdt nu eenmaal van verrassingen.

Feit is dat Yoshi’s Island nog steeds een fantastische platform game is. Meer valt er gewoon niet te vertellen, zelfs in het jaar 2007 blijft dit een geweldige game. Uiteindelijk moet je wel concluderen dat Nintendo weer makkelijk geld heeft verdiend met deze port, maar het moet gezegd worden dat als er één titel wel naar de GBA geport moest worden, dan was het wel Yoshi’s Island. Niet alleen omdat de snotneuzen onder ons deze titel ook een keer gespeeld moeten hebben, maar ook voor mensen zoals ik, die zoveel plezier hebben beleefd aan de SNES versie. Moet je mij nou horen, opoe die ik ben. Praten over vroeger... terwijl ik nog maar 21 ben. Ik kan het gewoon niet laten. Als ik over deze game praat of een stukje tekst typ, dan word ik gewoon vrolijk. Dan voel ik me niet langer een volwassen kerel, maar eerder als een olijk jochie van een jaartje of 8. Dat gevoel is trouwens fantastisch. Giechel.

Conclusie en beoordeling

None

Naar mijn bescheiden mening hoort Yoshi’s Island thuis in het rijtje beste platform games ooit gemaakt. Dat komt niet alleen door de fantastische sfeer die de game bezit, maar het spel blijkt een tijdloze klassieker te zijn. Toen ik de game na al die jaren weer eens speelde, ging dat makkelijker dan ik had gedacht. Je rent en springt als vanouds door de levels heen en dat is alleen maar postief te noemen voor een game die 12 jaar oud is. Qua gameplay is deze titel nog steeds ijzersterk. Daar komt ook nog eens bij dat de game zijn charmes niet heeft verloren op het visuele vlak. Tijdens het spelen kreeg ik een vrolijk gevoel van binnen, dat ik ook had tijdens mijn eerste speelsessies als klein opdondertje. In andere woorden, kan een game zoals deze je het gevoel geven dat je weer een klein jochie bent, dan moet het echt goed zijn.
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • Heerlijke en warme graphics
  • Speelbaarheid een dikke 10
  • Diversiteit qua levels
  • Eieren poepen en gooien
  • Minpunten
  • Alweer een port op de GBA

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Geinig bedacht. Als ik er in de buurt ben, zal ik er eens langs gaan.

  • nice one :p

  • Vet maar kom daar haast niet.. :P

  • Wie volgt….

  • Wel geinig hoor, zo'n archief. Maar wat heb je er nou precies aan?

  • Leuk om er is een kijkje te nemen.

  • Ik betwijfel 't dat ik daar een keertje kom, maar als 't ooit gebeurt zal ik wel ff een kijkje nemen :)

  • Beter gaan ze dat hier in Nederland ook doen.

  • Lol

  • Gamen is tegenwoordig ook wel iets wat je vast mag gaan leggen!

  • vet klinkt al bijna als een game museum :D en dat zou weer betekenen dat games cultuur zijn, en dat zou weer betekenen dat we voor CKV opschool in plaats van filmverslagen ook game verslagen zouden mogen maken en dat zou weer betekenen dat school leuk is………….



    …………..oww wacht even, ik dwaal een betje af :P

  • vet klinkt al bijna als een game museum :D en dat zou weer betekenen dat games cultuur zijn, en dat zou weer betekenen dat we voor CKV opschool in plaats van filmverslagen ook game verslagen zouden mogen maken en dat zou weer betekenen dat school leuk is………….



    …………..oww wacht even, ik dwaal een betje af :P





    Ik zou bijna weer CKV willen x'D




  • Swel leuk :P

  • Leuk bedacht

  • @drowner:

    Eindelijk worden games dan erkend als kunst :) .

    CKV zou dan een stuk leuker zijn, beter dan naar een theater gaan, want dat lijkt me zo saai.

  • Vet, daar maar een keertje langs gaan, als ik er ooit kom XD

  • leuk als het om de hoek was

  • Eindje weg, leuk dat ze dit soort dingen doen, doet me eigenlijk een beetje denken aan die south park aflevering waar Cartmen de wii ophaalt in een oud museum :p

  • waar gaat het heen met de wereld <_<

  • Dat is echt vet zeg! Moet hier ook komen.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren