1. The Legend of Zelda: Ocarina of Time (N64)

The Legend of Zelda: Ocarina of Time (N64)

Precies 10 jaar geleden kwam ik bij een vriend thuis voor het eerst in aanraking met The Legend of Zelda: Ocarina of Time. In die tijd was ik nog maar een jochie en had ik nog geen idee van verschillende elementen die een game goed of slecht maken. Ik wist natuurlijk wel of ik een spel leuk vond of niet, maar termen als graphics, gameplay of replaywaarde zeiden me niets. Ook het begrip systemseller was nog onbekend voor dit kereltje, maar feit is dat ik korte tijd na kennismaking een N64 inclusief Ocarina of Time op mijn kamer had staan. Nu ik wat ouder en wijzer ben beoordeel ik games wel op meerdere elementen en dat probeer ik bij deze met terugwerkende kracht ook te doen met The Legend of Zelda: Ocarina of Time.

Temidden van het vrolijke volkje van de Kokiri leeft ook een ietwat verdrietige jongen. Als enige zonder elfje als kameraadje en raadgever voelt hij zich een beetje eenzaam. Op een dag stuurt de 'schepper' van de Kokiri hem toch een elfje, echter niet zonder reden...

Dit is het moment waarop je in de huid van Link kruipt en je queeste begint. De oude Deku Tree zit in de problemen en hij heeft Navi naar je toegestuurd om hem en de Kokiri te redden. Deze opdracht is kenmerkend voor de rest het verhaal. Nadat je hem geholpen hebt, vertelt de boom je dat jij de Chosen One bent en moet proberen om Ganondorf te stoppen. Deze überslechterik bedreigt namelijk Hyrule en wil de Triforce (lees: heilige graal) veroveren.Wat volgt is het (inmiddels) bekende Zelda concept: je reis voert je langs verschillende dorpen en volkjes die in problemen zitten en om je hulp vragen. Dit leidt je meestal een dungeon in en hier kun je een nieuw voorwerp verdienen. Iedere dungeon wordt afgesloten met een indrukwekkend uitziende eindbaas.

In tegenstelling tot deze eindbazen, die soms een beetje tegenvallen qua moeilijkheidsgraad, zitten in de tempels zelf vaak echte breinbrekers en ben je behoorlijk wat tijd kwijt om uiteindelijk bij de eindbaas terecht te komen. Een van de belangrijkste items die je in de loop van je reis verdient is, zoals de titel al verraadt, de Ocarina of Time. Deze gebruik je om hulpvolle melodietjes te spelen tijdens puzzels of om bijvoorbeeld je paard Epona bij je te roepen. Je Ocarina heb je ook nodig om sprongen in de tijd te kunnen maken…

Na het oplossen van enkele dungeons krijg je toegang tot een speciaal gedeelte van de Temple of Time en kun je als kleine Link een sprong van een paar jaar in de toekomst maken. Vanzelfsprekend kun je na een tijdje ook weer terugspringen. Dit is natuurlijk een leuke extra toevoeging aan de gameplay omdat dit nieuwe mogelijkheden opent om puzzels op te lossen en het meer diepgang geeft aan het verhaal.

Naast het meeslepende verhaal wordt de gameplay ook versterkt door de goed uitgekiende bediening. Jammergenoeg kun je niet veel afwisselen met verschillende zwaardcombo's, waardoor het toch vaak op hack & slash neerkomt. Maar met je steeds groter wordend arsenaal aan wapens kun je je ook prima amuseren.

Wat wel erg vernieuwend is aan de besturing is het gebruik van de Z-knop en de gele pijltoetsen. De Z-knop kun je gebruiken om vijanden mee te locken, daarnaast zorgen de pijltjesknoppen voor het gemakkelijk wisselen tussen wapens, het veranderen van het camerastandpunt en het raadplegen van Navi. Dit laatste is vooral handig omdat je in de uitgestrekte wereld van Hyrule soms niet meer in de gaten hebt waar je naartoe moet gaan of met wie je het beste eens een praatje kunt gaan maken.

Hyrule was in Ocarina of Time niet zomaar groot, maar voor zijn tijd zelfs ongekend uitgestrekt. Grafisch kan OoT zich dan ook meten met de allerbesten van haar tijd. Niet alleen is de wereld erg uitgestrekt, ook is deze erg mooi vormgegeven en gedetailleerd uitgewerkt. Elk dorpje en leefgebied heeft zijn eigen uitstraling en achter elke uithoek van het land staat je weer een nieuwe verassing te wachten. Hoewel ik op pad naar de Gorons mijn ogen al uitkeek liet ik me in de waterwereld van de Zora’s weer verassen door de prachtige uitstraling en de mooie watereffecten. Verder zijn ook de ranch van Talon en Malon, het gezellige Kakariko Village en natuurlijk het gevaarlijke fort van de Gerudo’s onvergetelijke locaties. Daarnaast spreekt vooral ook het met Epona ronddolen over het epische Hyrule Field erg tot de verbeelding.

Hyrule en haar inwoners tot in detail uitgewerkt zonder dat er ook maar één laadmoment in het spel zit, iets wat de sprookjesachtige sfeer zeker ten goede komt.

Ook het geluid voegt veel toe aan de fantastische sfeer die er in dit spel heerst. De originele liedjes die per streek en tempel verschillen zorgen voor een nog intensere spelervaring. Tot op de dag van vandaag betrap ik mezelf er op dat ik soms een van de vrolijke liedjes uit Kokiri Forest of Kakariko Village aan het neuriën ben. Verder zijn de traditionele geluidseffecten wanneer je een belangrijke kist of deur opent niet meer weg te denken uit de serie. Ook verandert de muziek van aard wanneer je in de buurt van een vijand bent, waardoor je hartslag flink omhoog kan springen.

Opvallend is het gebruik van een onherkenbaar taaltje, en het compleet ontbreken van een stem voor Link. Dit kan zowel negatief als positief worden opgevat. Je kunt het zien als een gebrek aan uitwerking van de game, maar je kunt ook zeggen dat door de vage of ontbrekende taal in de game je meer je eigen fantasie de vrije loop kunt laten gaan.

Het is inmiddels misschien wel duidelijk dat er voor mij geen einde aan de game hoefde te komen, maar na een uur of 50 had ik toch (stiekem met pijn in mijn hart) Ganondorf verslagen en Hyrule gered. Dit betekent echter niet dat er niks meer te doen is; Hyrule is volgestopt met geheimen en ook enkele minigames zullen je nog even aan je tv vastpinnen. Mocht je dan toch helemaal klaar zijn met The Legend of Zelda: Ocarina of Time, wees niet getreurd! Als je na een tijd die stoffige cassette weer uit de kast haalt voelt het heerlijk om weer door die vertrouwde omgevingen te lopen, de muziekjes mee te neuriën en opnieuw kennis te maken met je oude vrienden…en vijanden.

Conclusie en beoordeling

None

Ook (of misschien wel juist!) tien jaar na dato kan ik heel goed begrijpen waarom gamers van toen dit spel als kunst zagen, en gamers van nu het als een mijlpaal in de gamegeschiedenis zien. De uitstekende overgang van 2d naar 3d in combinatie met een heerlijke sfeer en een ijzersterke spelervaring zorgen ervoor dat dit een van de topgames allertijden is. Voor N64 en Wii bezitters een absolute must-have, voor alle andere gamers een prima reden om (net als mij) hiervoor een van Nintendo’s consoles aan te schaffen.
9,7
Score
97
Score: 95
  • Pluspunten
  • prima graphics
  • geweldige muziek
  • lange speelduur
  • onbeschrijfbare sfeer
  • Minpunten
  • te klein om op te noemen

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Niet regiovrij, dit is een epic fail voor/van Nintendo :(

  • Nintendo, breng jullie games dan gelijktijdig uit!

    Niet zoals brawl dus!

  • En toen was iedereen genaaid wanneer Nintendo dezelfde stunts gaat uithalen als ze doen bij bijv. de Phoenix Wright- of Professor Layton-reeks. Hopelijk zit er vanaf nu dan maximaal een maand tussen de data, want anders is het dus echt zwaar rot.

  • Verklaar eerst maar is hoe Guitar Hero On Tour gespeeld moet worden op een DSi, anders is ie sowieso gefaald, wat ie voor mij sowieso is. Kansloze extra functies die zinloos zijn voor een handheld

  • @iedereen

    kan Alsjeblieft iemand mij vertellen of de Dsi Ook echt een nieuwe handhel console is of neit, bedoel daar mee komen er nieuwe spellen speciaal voor de Dsi uit of blijven de spellen het zelfde die je kan afspelen op een Ds lite En Dsi

  • ja de dsi heeft arparte software

  • kan je games voor de DSI dan ook nog wel op de DS spelen??

  • Zeer slecht nieuws dit :(

  • ja je kan je oude ds spellen er op spellen

    en kijken jullie effe ook hier http://www.nintendo.co.jp/ds/dsi.html

  • Shoarmaboer, je hebt 100% gelijk!



    Als er geen ingebouwde rumble in zit, is daar ook ook geen optie toe. Rumble in SD-kaartje anyone xD?



    Webbrowser/extra geheugen zit wel al ingebouwd, gelukkig.



  • Japan heeft zoveel vette DS games die wij nooit zullen krijgen. Hoe fucked up is niet regiovrij zijn dan!!! DAMN

  • kunnen we nu geen dsi games spelen op de gewone ds en lite meer?? omg.

  • Ik denk dat de online DSI games zoiezo niet goed gaan werken op DS en DS lite gezien daarvan de downloadspeeds veel te traag zijn (Over 1 MB downloaden doet het al best wel lang over). DSI heeft verbeterde WIFI.

  • Jammer voor de import hoeren hier. Maar de meesten zal het niet zo heel veel uitmaken. Denk ik.. :P

  • Boeiend totaal nutteloos en zal hier alleen gaan om DSi specifieke onderdelen dus totaal niet interessant.

  • Dus je kan DSi spellen niet op je \"oude\" lite spelen?!?!

    Als dat zo is kan Nintendo van mij echt de pot op.

  • Bah, ik wou 'm misschien uit japan importeren.

  • Nee. Import spellen kun je niet op je DSi spelen.

  • Jammer

  • Daarnaast bevat de DSi ook een functie waarmee ouders controle kunnen hebben over de games die hun kinderen spelen, dat elke regio verschillende leeftijdsaanduidingen heeft is ook een reden dat de DSi regiogebonden is

    Heeft dat iets te maken met dat GTA naar de DS komt? :P

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren