1. F-Zero GX (NGC)

F-Zero GX (NGC)

Biotoop van een F-Zero maniak

Ik ben 19 jaar. Ik woon nog thuis bij mijn ouders. Elke dag brult mijn moeder dat ik moet gaan werken. Ik zit tot 4 uur 's middags in een pyamabroek binnen en de resultaten voor de twee vakken die ik moet overdoen omdat ik mijn havo examen heb verknald zijn slecht. Bijna elke dag rook ik 's avonds een dikke joint die de climax vormt van weer een vlakke, monotone dag. Zo zag mijn leven eruit in de herfstperiode van 2003, wat zoals je kan lezen een nogal passief leven was waarin ik al mijn verantwoordelijkheden ontliep. Wees niet gevreesd, ik zou me hetzelfde jaar nog revancheren voor mijn luiheid door mijn cijfers alsnog te halen en full-time te gaan werken. Teruggezien is het ironisch dat ik in die luie periode eigenlijk al wel full-time aan het werk was en ik mijn kamer vulde met het door F-Zero GX opgewekte geurtje van gamerszweet.

Wat is F-Zero?

Voor wie geen idee heeft wat F-zero inhoudt zal ik het concept snel uitleggen: F-Zero is een racegame met een science fiction thema waarin je op extreem hoge snelheden door levels racet. Die levels zijn soms conventioneel en kort qua lengte, andere zijn veel lastiger en duren langer. Zo'n lastig level kan bijvoorbeeld een gigantische buis zijn waar je overheen scheurt, terwijl je ondertussen speelt met de zwaartekracht en je de talloze rivalen met grof geweld van de buis probeert af te beuken. F-Zero-X op de nintendo 64 kreeg wisselende recensies met meningen schommelend tussen grote bewondering voor het snelheidsgevoel en sterke minachting voor de povere graphics en minieme verandering ten opzichte van de Super Nintendo versie van F-Zero. Die kritiek begreep ik best, maar gold voor mij als onderschikt aan de lol die ik beleefde met F-Zero-X , wat ik speelde tot ik mijn Nintendo 64 controllerpookje letterlijk tot pulp had gespeeld.

Veranderingen

Bij het opstarten van het mede door SEGA ontwikkelde F-Zero GX vielen me allereerst twee dingen op, de mooie scherpe graphics in het titelscherm en een paar toevoegingen in de aanwezige speelmodi. De traditionele Grand Prix, Time Trial en VS modi zijn als vanouds weer present, dit keer aangevuld door een Create a-Ship mode en een heuse Storymode. Deze 2 nieuwe modi verlengen de levensduur van het spel aanzienlijk, ook al vond ik het bij de Create-a Ship mode een onmogelijke opgave om een uitgebalanceerd schip te maken. De Storymode laat je in de overgespierde huid van Captain Falcon kruipen, een klassiek archetype held die de vele schurken in het F-Zero universum opjaagt en zodoende hun snode plannen doet laten mislukken. Het verhaal waarin hij de hoofdrol speelt is cliche tot op het tergende af en hier zie ik dan ook duidelijk de invloed van SEGA, die vooral hun Sonic games van de laatste jaren te vaak een te saai verhaal meegeven. SEGA heeft in mijn ogen een wat foute visie op wat 'cool' is, maar het zal daarentegen vast zo zijn dat japanners wel weer de foute rockmuziek en opgepomte plastic CG filmpjes kunnen waarderen. Toch zal je ook als je gevoelig bent voor cliches je je niet te zwaar storen aan de filmpjes die de 10 uitdagingen begeleiden, de uitdagingen zelf zijn namelijk gevarieerd en spectaculair. Neem bijvoorbeeld de race tegen Captain Falcons' rivaal , die zich afspeelt in een ravijn waar je constant moet opletten voor grote vallende rotsblokken.

concentratie en beloningen

Als je F-Zero GX speelt is het sowieso belangerijk dat je oplet, en je je concentratie zodanig kan aanscherpen dat je net die paar honderdsten van een toptijd weet af te snoepen. Om dat niveau van concentratie te bereiken zal je moeten doorzetten, want de gevoelige besturing is zelfs voor een fanatiek speler van de vorige F-Zero even wennen. De Grand Prix mode is in die gewenningsperiode niet moeilijk op de beginner of op de Standard moeilijkheidsgraad, maar wordt aanzienlijk pittiger op Expert. Als je alles hebt uitgespeeld op Expert krijg je ook nog de Master moeilijkheidsgraad, en dan ben je onderhand al wel zo'n 30, 40 uur op weg met het spel schat ik. De beloning die volgt na het complementeren van een uitdaging in de Story Mode of bij het uitspelen van een Grand Prix, komt in de vorm van waardepunten die je kan inruilen voor nieuwe onderdelen voor je zelf te bouwen schip, voor profielen van de coureurs, of beter nog, voor nieuwe banen. En dat zijn mooie beloningen na het uitspelen van iets waarvan je uren dacht dat het schier onmogelijk was.

Toch zal voor vele gamers F-Zero GX waarschijnlijk niet die directe voldoening geven die zij willen, voor hun vereist deze game teveel werk om iets uitgespeeld te krijgen.

Vloeiend

Ook audiovisueel staat deze game nog steeds te boek als een van de sterkere Gamecube games, hoewel dat eigenlijk ook ligt aan de weinige toppers die zouden volgen in de sterfjaren van de Gamecube. Niettemin blaas je over de banen in 60 vloeiende frames per seconde, zijn de lichteffecten erg mooi en word je getrakteerd op bij tijd en wijle indrukwekkende vergezichten . De adrenaline-opwekkende gameplay word daarbij ondersteund door behoorlijk goede Techno-achtige dansmuziek, hoewel ik -toegegeven- soms de uitzinnige gitaarmuziek miste die zo karakteristiek is voor F-Zero-X.

Conclusie en beoordeling

None

Als je ooit nog van plan bent F-Zero GX te gaan spelen, zorg er dan voor dat je dat doet in een tijd waarin je veel vrije tijd hebt. Speel je deze game namelijk een uurtje per dag, dan is de kans klein dat je ooit goed in deze game gaat worden. Het vereist namelijk veel doorzettingsvermogen om op het punt te komen waarop je werkelijk gaat genieten F-Zero GX . Zet je door, dan mag je je klaar maken voor een hypnotische adrenaline opwekkende game die met recht een Gamecube klassieker genoemd mag worden.
9,3
Score
93
Score: 95
  • Pluspunten
  • Moeilijk maar belonend
  • adrenaline
  • Veel banen en voertuigen
  • Video/Audio
  • Minpunten
  • zwak verhaaltje

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren