1. Half-Life 2: Episode One (PC)

Half-Life 2: Episode One (PC)

Het abrupte einde van Half-Life 2 sloeg voor velen in als een bom, mede omdat er een sterk déjà vu gehalte te bekennen was ter vergelijking met het einde van Half-Life. Gelukkig heeft Valve besloten om een reeks aan extra uitbreidingen uit te geven, zodat we niet wederom zes jaar moeten wachten op een volgend deel. Half-Life 2: Episode One is de eerste uit drie games dat de komende jaren zal moeten verschijnen, en hopelijk ook antwoord geven op enkele brandende vragen rondom het verhaal waarover we tot dusver weinig vanaf weten. Valve neemt echter wel een enorm risico met deze aanpak, want het uitbrengen van drie games binnen een korte periode kan er misschien voor zorgen dat de crusiale elementen die Half-Life zo goed maken worden overhaast. Zonder die elementen kan het best wel zijn dat de game niet naar verlangen voelt en niet lekker speelt. Er was dus veel druk rondom het produceren van Half-Life 2: Episode One.

Hetgeen wat Half-Life 2 zo uniek en vooral leuk maakte om te spelen was de manier van aanpak. De game was één enorme climax, en naarmate de speler verder kwam in het spel werd het dus ook steeds interessanter. Ik kan bij deze alvast bevestigen dat dit ook bij Episode One het geval is. Tot op het einde zit de speler op het puntje van zijn stoel, wat vooralsnog uniek is voor een videogame. Ook de sfeer is tot op het einde aanwezig, vooral door de geweldige Source Engine die geupdate is met de laatste High Dynamic Range effecten.

Episode One pakt het verhaal op waar Half-Life 2 was geëindigt. Het begint wanneer er wordt uigelegd hoe Gordon en Alyx uit de grote explosie gered worden, die zich ontwikkelde aan het einde van Half-Life 2. Dit beantwoord gelijk enkele vragen, maar jammer genoeg creëert dit ook weer nieuwe vragen waarvan de meeste tot het einde van de game onbeantwoord blijven. De kern van het verhaal ligt in het ontsnappen uit City 17, waarin de Citadel reactor onstabiel is en binnen enkele ogenblikken kan ontploffen. Ontsnappen klinkt echter makkelijk gezegd dan gedaan, Gordon kan alle hulp die medespeelster Alyx biedt het beste met open armen aannemen, want de Combine zijn gevaarlijker en slimmer dan ooit. Alyx zal overigens negentig procent van de game samen met de speler zijn, dit is geweldig uitgevoerd en ik ben vooral te spreken hoe over de interactie van Alyx met de speler verloopt. Ten eerste zijn er niet telkens dezelfde animaties en uitspraken, wat alleenstaand al een groot pluspunt is, ten tweede komt het door de geweldige gezichtsanimaties over alsof je echt met iemand van vlees en bloed aan het communiceren bent (ondanks dat Gordon zelf nog steeds geen woord tijdens het spel zegt). Ook is er voor het eerst in de serie een klein beetje humor aanwezig, wat het allemaal nog geloofwaardiger maakt.

Naast de singleplayer zit er helaas geen extra multiplayer content in, het betekent dus dat het na het voltooien van de singleplayer het over en uit is. Voor een prijskaartje van twintig euro is dit misschien wel zo redelijk, maar het is toch jammer om te zien dat Valve geen nieuwe mappen of iets dergelijks voor Counter Strike: Source heeft meegebracht bij deze game.

Waar ik bij voorbaat al bang voor was om te zien was een afgeraffelde singleplayer. Ik moet zeggen dat dit niet het geval is, integendeel juist want er zijn wederom veel actievolle momenten aanwezig. Dit wordt echter gelijk overschaduwt door de korte speelduur van de singleplayer, want met maar zes korte uurtjes kunnen we hier niet van een acceptabele speelduur spreken. Dit is dan ook gelijk mijn grootste kritiekpunt op het spel. De actie zit goed, maar voor dat je het weet is het voorbij. En vooral op het einde gaat het tempo plotseling razendsnel wat toch wel een gehaast gevoel achterlaat.

Het wapenarsenaal is redelijk hetzelfde gebleven als bij het voorgaande deel, als de speler voortgang maakt in het spel speelt hij steeds meer wapens vrij die voor de situatie die zich dan afspeelt van groot belang zijn. De manier van puzzels oplossen in Half-Life 2 is altijd uniek geweest, mede door de geweldige Source Engine die physics met zich meebrengen die nog steeds ongevenaard zijn, dit is ook het geval bij Episode One. Door bijvoorbeeld een krat op een lange plank te plaatsen gaat de plank omhoog, zodat vervolgens de speler hierop kan staan om een hoger punt te bereiken. Het is dus ook de bedoeling om logisch na te denken en gebruik te maken van de omgeving. In Episode One is het zelfs zo dat de puzzels tijdens de actie plaatsvinden, wat naar mijn mening zorgt voor nieuwe en interessante gameplay.

Conclusie en beoordeling

None

Concluderend is Half-Life 2: Episode One naar mijn mening zeker een goede toevoeging aan de franchise. Ondanks dat hij maar zes uurtjes mee gaat is het kaliber van de actie van een heel hoog niveau, dat ik bijna wel kan zeggen dat het Half-Life 2 te boven schiet. Wederom moet ik dan weer gelijk van kant maken dat de actie niet al te lang duurt, en met geen enkele nieuwe multiplayer ondersteuning is de lol na één keer spelen er gelijk vanaf. Aan herspeelbaarheid zit er niet veel in, maar we moeten niet vergeten dat het hoofddoel van Valve was om drie kleine uitbreidingen uit te geven in een zeer korte periode. Wat dat betreft noem ik deze eerste uitbreiding geslaagd, en kan ik niet wachten tot een tweede uitkomt (die inmiddels al verkrijgbaar bij The Orange Box).
7,7
Score
77
Score: 75
  • Pluspunten
  • Spannende nieuwe singleplayer
  • Het teamwerk is goed verwerkt
  • Goed dialoog;
  • Voice acting wederom van hoge kwaliteit
  • Minpunten
  • Singleplayer véél te kort
  • Geen nieuwe multiplayer content

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren