1. The Legend of Zelda: The Wind Waker (NGC)

The Legend of Zelda: The Wind Waker (NGC)

Wat doe je wanneer je zusje wordt ontvoerd door een enorme vogel? Juist, dan trek je een strak groengekleurde legging aan met bijpassende muts en shirt. Vervolgens ga je bij de vechtersbaas uit het dorp langs om een zwaard te verdienen. Nog eventjes snel naar oma om te zeggen dat je niet thuis zal zijn voor de pannenkoeken van vanavond en om haar antiek houten schild te “lenen.” Dan hoef je alleen nog maar aan boord van een piratenschip te klimmen en je kan beginnen aan een nieuw Zelda-avontuur.

Een van de games die mij enorm heeft gegrepen, is The Legend of Zelda: The Wind Waker. Ondanks het feit dat deze game door de echte “die hard Zelda-fans” niet al te goed werd ontvangen, heeft deze game mij echt opgeslokt om me na een reeks van allerlei avonturen weer los te laten. Natuurlijk is het voor een recensist een hele klus om zulke gevoelens in woorden over te brengen. Toch ga ik mijn uiterste best doen om ze met jullie te delen.

Hetgeen wat meteen opvalt wanneer je The Wind Waker opstart, zijn de cell-shaded graphics. Dit is een van de dingen waar de gemiddelde gamer op afknapt, maar mij sprak het heel erg aan. De emoties van figuren in de wereld van Link worden lekker overdreven in beeld gebracht. Het gebruik van kleuren is ook erg goed gedaan, ze spatten van het scherm af en stralen echt een stukje warmte uit. Dit zorgt er ook voor dat deze Zelda-game een totaal andere sfeer kent dan zijn voorgaande delen. Je krijgt een knus gevoel wanneer je een van de vele gebouwtjes in loopt en de badguys doen hun benaming daadwerkelijk eer aan.

Zodra je zusje wordt ontvoerd, zit je meteen helemaal in de game. Je wordt van de ene kerker naar de andere gestuurd. Ditmaal heeft onze jonge held niet de prachtige merrie Epona tot zijn beschikking. Je zult in The Wind Waker de gevaren van de zee moeten trotseren in de pratende zeilboot The King of Red Lions. Deze boot is tevens een levende TomTom, hij weet namelijk elke locatie van elk eiland te vinden. Het varen is in het begin erg leuk en voelt erg goed aan, maar naarmate de tijd vordert begint het toch een beetje te vervelen. Je zult soms zelfs een kwartier aan het varen zijn en dan zou een skip-knop toch wel gewenst zijn. Gelukkig krijg je na verloop van tijd een hulpmiddel genaamd The Wind Waker die het reizen een stuk makkelijker zal maken…

Maar wat is die Wind Waker nou eigenlijk? Dit item dat ook in de titel schittert is een magisch dirigeerstokje. Met dit stokje kun je allerlei verschillende dingen doen. In het begin kun je alleen nog maar de windrichting veranderen, maar naarmate je verder komt zul je steeds meer dingen kunnen doen met dit legendarische stokje. Zo zul je na enige tijd de mogelijkheid krijgen om standbeelden te besturen en om tussen dag en nacht te wisselen. Deze mogelijkheden kun je vervolgens weer in de dungeons gebruiken.

De The Legend of Zelda-games staan al jaren bekend om de grootse dungeons die zij bevatten. Ook voor The Wind Waker heeft Nintendo weer alles uit te kast gehaald. Zo was de eerste dungeon eentje midden in een vulkaan, iets dat onmisbaar is bij een Zelda-game. Aan het begin van deze kerker is alles nog rustig en zijn er geen gevaren, maar zodra ik binnen kwam, stond het zweet al op mijn voorhoofd. Het vuur en het allesverwoestende lava straalden gewoon hitte uit. De felle kleuren zorgden er voor dat Link geschrokken keek en het was net alsof hij mijn gedachten uitbeeldde. Gelukkig wist ik mijn hoofd koel te houden en zette mijn tocht door de vulkaan voort. In iedere dungeon verkrijg je een nieuw item om aan je verzameling toe te voegen. Je zou verwachten dat dit concept na tig delen al achterhaald zou zijn, maar toch weet Nintendo er weer een goed werkend geheel van te maken. Aan het einde van iedere dungeon wacht er een boss-fight op je. Dit zijn altijd grootse monsters die in het “thema” van de kerker passen. Het is de bedoeling om deze eindbaas te verslaan door middel van het item dat je in desbetreffende dungeon hebt verkregen, tegen hem te gebruiken. De bosses zien er allemaal groots en gevaarlijk uit en de eerste keer dat ik bij een eindgevecht aankwam had ik ook echt het gevoel van: “Wow, hoe ga ik dit in hemelsnaam aanpakken?” Helaas ging dit veel makkelijker als ik in eerste instantie had gedacht en dat geld tevens voor alle eindbazen. Waar de vorige Zelda-games nog lastige eindbazen bevatten, is The Wind Waker maar een verzameling van simpele gevechten die misschien nog voor een klein beetje uitdaging kunnen zorgen. Dat is toch best jammer, als je na een prachtige kerker opeens voor een eindbaas van niks komt te staan.

Behalve dit en nog een paar kleine andere nadelen, zit The Wind Waker goed in elkaar. Totdat je na een fiks aantal uren opeens de Triforce-hunt moet gaan houden. Eventjes in het kort uitgelegd; in de wereld van Hyrule zijn er drie gouden driehoekjes, die bij elkaar weer een groot driehoek vormen. Dit zijn symbolen die staan voor moed, wijsheid en kracht. Link bezit normaal gesproken over de Triforce van moed, maar deze is versplintert en verspreid over heel Hyrule. Uiteraard aan jou de taak ze weer bij elkaar vinden en de shard weer in elkaar te zetten. Oorspronkelijk zou Nintendo deze Triforce-hunt in de vorm van dungeons in elkaar zetten, maar ze kregen te maken met tijdsnood en dus hebben ze iets anders bedacht. Je moet nu met je boot overal heen varen en zo de stukjes bij elkaar vinden. En aangezien het varen na een tijdje begon te vervelen, zul je nu ook vele malen de neiging hebben om de controller weg te gooien. Maar bijt door, want als je hier dit hebt getrotseerd merk je pas hoe mooi The Wind Waker eigenlijk is.

Een van de dingen die er bij de Zelda-games voor zorgt dat deze spellen nog mooier worden, is de muziek. Ook voor The Wind Waker heeft Nintendo weer het onderste uit de kan gehaald. Alle deuntjes, geluidjes en andere vorm van audio zijn simpelweg subliem te noemen. Zowel in de donkerste kerkers als op de zonnigste eilandjes, elk deuntje past bij de locatie. Na verloop van tijd krijg je zelfs herinneringen aan die ene kerker of dat ene rare huisje en dat allemaal door de muziek. Thumbs up Nintendo!

Conclusie en beoordeling

None

The Legend of Zelda: The Wind Waker is in mijn ogen de beste game die er voor de GameCube is gemaakt. De cell-shaded graphics, het sfeertje en niet te vergeten het sublieme geluid maken deze game echt tot een must have voor iedere bezitter van de Cube. Het varen is leuk, maar kan helaas gaan vervelen. Het is jammer dat Nintendo niet iets meer heeft gedaan met de Triforce-hunt en ook is het zonde dat de eindbazen wat simpel zijn. Deze minpunten zijn echter niets vergeleken met alle pluspunten die dit meesterwerk bevat.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Cell-shaded graphics
  • De sfeer
  • Subliem geluid
  • Concept nog steeds goed
  • Leuke dungeons
  • Minpunten
  • Varen kan gaan vervelen
  • Triforce hunt
  • Eindbazen misschien iets te simpel

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Mooi cijfer, maar je moet voor dit spel een maandelijks bedrag betalen, anders had ik de game ook wel opgehaald.

  • Lijke me wel een leuke game alleen jammer genoeg maandelijkse kosten.

  • Mooi cijfer had dat niet verwacht van deze MMO.

  • Mooi cijfer, deze game is echt zwaar vet. Hopelijk blijft de ondersteuning goed, en dan hebben we een geslaagde game erbij.



    Je moet tegenwoordig in een gamemarkt waarin MMO’s als paddenstoelen uit de grond schieten met een sterk product komen enWAR is dat zeker.



    Hier mis je een spatie. en WAR is dat zeker.



  • Ik had juist hoge verwachtingen hiervan.

  • Nice. Lijkt me zeker een leuk spel.

    Alleen die maandelijkse kosten…

  • Goede recensie, ik zou het persoonlijk een 9 geven, maarja ik ben dan ook een Swordmaster geworden en daardoor vind ik het misschien lichtelijk leuker… omdat Swordmaster gewoon hard pwnen!



    Ik zag echter wel een aantal foutjes:



    verderop worden honden en zwijnen getraind om op te rijden.



    Wolven en zwijnen!



    Het leuke van de quests is dat de tekst geschreven is in de Greenskin-taal (heel erg slecht engels dus).



    Misschien goed om te vermelden dat dit enkel en alleen is bij de Greenskins! De Dwarves hebben echter weer zo'n Schots taaltje :-P



    Dit zijn gebieden in het spel waar iets gaande is om de kracht van een Realm (Realm kun je ook lezen als ras) in het gebied te versterken.



    Dit klopt niet! Als je in de PvP gebieden punten overneemt kan je voor je factie de Realm opeisen!



    Hierna wil hij echter wat wijn om zich aan te sterken.



    BIER!



    In dit geval ging het om de plaatselijke dam die beide facties (Order en Destruction) wel heel erg graag wilden hebben.



    Het was een poort naar Ekrund (basis van de Dwarves) en geen dam! De Scenario heet ook niet voor niets Gates of Ekrund!



    Er waren drie punten die je moest veroveren in een capture the flag-systeem.



    Meer een Battlefield-systeem! Capture the Flag is namelijk dat je de vlag(gen) naar je eigen basis moet brengen, dat is hiet niet het geval!



    Dat was het wel zo een beetje :-P!! Hopelijk later misschien nog een update voor mid/end-game content? Was namelijk beloofd met AoC, maar dat is er nooit van gekomen!



























  • Nette recensie

  • fantastische MMO, al zeg ik het zelf. Speel het al vanaf het begin, en geniet met de dag meer. Tuurlijk zijn de ranged classe wat minder sterk, maar het voordeel ervan is wel dat ze heel gemakkelijk trainen. Leuk dat er toch nog een recensie kwam

  • Leuke review, alleen jammer dat de game wel erg ten opzichte van WoW is beoordeeld. Als we het dan toch hebben over succesvolle mmo's zou een dergelijke vergelijking naar lotro bijvoorbeeld ook geen slecht idee zijn, want de servers daar zijn momenteel ook nog goed beladen.

  • …..ik wat hyper enthousiast over deze game tot ik een video op insidegamer zag met houten helikopters……ik heb die video weggeklikt en daarme ook mijn enthousiasme voor dit spel



    DE PERFECTE MMORPG BESTAAT NIET(meer) dat was \"\"dark and light\"\" maar die is nu dood….

  • De review is echt bezig met enkel de eerste 10 lvls van WAR. Hierin is het nog wel aardig ECHTER daarna vooral van level 11-30 kom je in een LEGE PVE wereld terecht. Er zijn amper mensen en de meeste van hen zullen ook alleen levelen met Scenario's en soms wat quest. Public Questen is er dan amper meer bij. Verder is het ook zo dat RvR eigenlijk het hoofddoel is van WAR en niet de scenario's Echter worden alleen de scenario's gebruikt.

  • Ik hoe het op LOTRO, want er komen nu wel veel MMO's, ik ben nog niet klaar met de ene, komt de andere weer.

  • Ik zoek een MMO(RPG) die tevens leuk is en er ook goed uitziet. Helaas ziet deze er niet echt goed uit.

  • @Edge24

    Als je echte Open RvR wilt doen moet je op een RvR server gaan! En op mijn server zijn er nog volop groups bij de PQ's! Misschien moet je van server veranderen zo te horen!



    @link211

    op wat kleine foutjes na ziet het er erg goed uit moet ik zeggen hoor! Veel detail en prachtige artwork in armor, wapens etc. en ook nog eens mooie magische effecten!



  • Lekker cijfer zeg! Lijkt me een van de vetste MMo's van dit moment! :D

  • hehe en ik speel deze game =]

    ik vind hem top en de graphics vind ik wel weer meevallen als minpunt.

    TOPGAME



    Sorceress FTW (6)



  • Eindelijk die recensie en ik weet nu dat ik hem gewoon moet halen, alleen heb geen geld en GH:WT schiet ook al op.

  • Ik vind Warhammer niks… Geef mij maar LOTRO!

  • Ja ik vind Warhammer ook maar niks .

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren