1. The Legend of Zelda: The Wind Waker (NGC)

The Legend of Zelda: The Wind Waker (NGC)

Wat doe je wanneer je zusje wordt ontvoerd door een enorme vogel? Juist, dan trek je een strak groengekleurde legging aan met bijpassende muts en shirt. Vervolgens ga je bij de vechtersbaas uit het dorp langs om een zwaard te verdienen. Nog eventjes snel naar oma om te zeggen dat je niet thuis zal zijn voor de pannenkoeken van vanavond en om haar antiek houten schild te “lenen.” Dan hoef je alleen nog maar aan boord van een piratenschip te klimmen en je kan beginnen aan een nieuw Zelda-avontuur.

Een van de games die mij enorm heeft gegrepen, is The Legend of Zelda: The Wind Waker. Ondanks het feit dat deze game door de echte “die hard Zelda-fans” niet al te goed werd ontvangen, heeft deze game mij echt opgeslokt om me na een reeks van allerlei avonturen weer los te laten. Natuurlijk is het voor een recensist een hele klus om zulke gevoelens in woorden over te brengen. Toch ga ik mijn uiterste best doen om ze met jullie te delen.

Hetgeen wat meteen opvalt wanneer je The Wind Waker opstart, zijn de cell-shaded graphics. Dit is een van de dingen waar de gemiddelde gamer op afknapt, maar mij sprak het heel erg aan. De emoties van figuren in de wereld van Link worden lekker overdreven in beeld gebracht. Het gebruik van kleuren is ook erg goed gedaan, ze spatten van het scherm af en stralen echt een stukje warmte uit. Dit zorgt er ook voor dat deze Zelda-game een totaal andere sfeer kent dan zijn voorgaande delen. Je krijgt een knus gevoel wanneer je een van de vele gebouwtjes in loopt en de badguys doen hun benaming daadwerkelijk eer aan.

Zodra je zusje wordt ontvoerd, zit je meteen helemaal in de game. Je wordt van de ene kerker naar de andere gestuurd. Ditmaal heeft onze jonge held niet de prachtige merrie Epona tot zijn beschikking. Je zult in The Wind Waker de gevaren van de zee moeten trotseren in de pratende zeilboot The King of Red Lions. Deze boot is tevens een levende TomTom, hij weet namelijk elke locatie van elk eiland te vinden. Het varen is in het begin erg leuk en voelt erg goed aan, maar naarmate de tijd vordert begint het toch een beetje te vervelen. Je zult soms zelfs een kwartier aan het varen zijn en dan zou een skip-knop toch wel gewenst zijn. Gelukkig krijg je na verloop van tijd een hulpmiddel genaamd The Wind Waker die het reizen een stuk makkelijker zal maken…

Maar wat is die Wind Waker nou eigenlijk? Dit item dat ook in de titel schittert is een magisch dirigeerstokje. Met dit stokje kun je allerlei verschillende dingen doen. In het begin kun je alleen nog maar de windrichting veranderen, maar naarmate je verder komt zul je steeds meer dingen kunnen doen met dit legendarische stokje. Zo zul je na enige tijd de mogelijkheid krijgen om standbeelden te besturen en om tussen dag en nacht te wisselen. Deze mogelijkheden kun je vervolgens weer in de dungeons gebruiken.

De The Legend of Zelda-games staan al jaren bekend om de grootse dungeons die zij bevatten. Ook voor The Wind Waker heeft Nintendo weer alles uit te kast gehaald. Zo was de eerste dungeon eentje midden in een vulkaan, iets dat onmisbaar is bij een Zelda-game. Aan het begin van deze kerker is alles nog rustig en zijn er geen gevaren, maar zodra ik binnen kwam, stond het zweet al op mijn voorhoofd. Het vuur en het allesverwoestende lava straalden gewoon hitte uit. De felle kleuren zorgden er voor dat Link geschrokken keek en het was net alsof hij mijn gedachten uitbeeldde. Gelukkig wist ik mijn hoofd koel te houden en zette mijn tocht door de vulkaan voort. In iedere dungeon verkrijg je een nieuw item om aan je verzameling toe te voegen. Je zou verwachten dat dit concept na tig delen al achterhaald zou zijn, maar toch weet Nintendo er weer een goed werkend geheel van te maken. Aan het einde van iedere dungeon wacht er een boss-fight op je. Dit zijn altijd grootse monsters die in het “thema” van de kerker passen. Het is de bedoeling om deze eindbaas te verslaan door middel van het item dat je in desbetreffende dungeon hebt verkregen, tegen hem te gebruiken. De bosses zien er allemaal groots en gevaarlijk uit en de eerste keer dat ik bij een eindgevecht aankwam had ik ook echt het gevoel van: “Wow, hoe ga ik dit in hemelsnaam aanpakken?” Helaas ging dit veel makkelijker als ik in eerste instantie had gedacht en dat geld tevens voor alle eindbazen. Waar de vorige Zelda-games nog lastige eindbazen bevatten, is The Wind Waker maar een verzameling van simpele gevechten die misschien nog voor een klein beetje uitdaging kunnen zorgen. Dat is toch best jammer, als je na een prachtige kerker opeens voor een eindbaas van niks komt te staan.

Behalve dit en nog een paar kleine andere nadelen, zit The Wind Waker goed in elkaar. Totdat je na een fiks aantal uren opeens de Triforce-hunt moet gaan houden. Eventjes in het kort uitgelegd; in de wereld van Hyrule zijn er drie gouden driehoekjes, die bij elkaar weer een groot driehoek vormen. Dit zijn symbolen die staan voor moed, wijsheid en kracht. Link bezit normaal gesproken over de Triforce van moed, maar deze is versplintert en verspreid over heel Hyrule. Uiteraard aan jou de taak ze weer bij elkaar vinden en de shard weer in elkaar te zetten. Oorspronkelijk zou Nintendo deze Triforce-hunt in de vorm van dungeons in elkaar zetten, maar ze kregen te maken met tijdsnood en dus hebben ze iets anders bedacht. Je moet nu met je boot overal heen varen en zo de stukjes bij elkaar vinden. En aangezien het varen na een tijdje begon te vervelen, zul je nu ook vele malen de neiging hebben om de controller weg te gooien. Maar bijt door, want als je hier dit hebt getrotseerd merk je pas hoe mooi The Wind Waker eigenlijk is.

Een van de dingen die er bij de Zelda-games voor zorgt dat deze spellen nog mooier worden, is de muziek. Ook voor The Wind Waker heeft Nintendo weer het onderste uit de kan gehaald. Alle deuntjes, geluidjes en andere vorm van audio zijn simpelweg subliem te noemen. Zowel in de donkerste kerkers als op de zonnigste eilandjes, elk deuntje past bij de locatie. Na verloop van tijd krijg je zelfs herinneringen aan die ene kerker of dat ene rare huisje en dat allemaal door de muziek. Thumbs up Nintendo!

Conclusie en beoordeling

None

The Legend of Zelda: The Wind Waker is in mijn ogen de beste game die er voor de GameCube is gemaakt. De cell-shaded graphics, het sfeertje en niet te vergeten het sublieme geluid maken deze game echt tot een must have voor iedere bezitter van de Cube. Het varen is leuk, maar kan helaas gaan vervelen. Het is jammer dat Nintendo niet iets meer heeft gedaan met de Triforce-hunt en ook is het zonde dat de eindbazen wat simpel zijn. Deze minpunten zijn echter niets vergeleken met alle pluspunten die dit meesterwerk bevat.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Cell-shaded graphics
  • De sfeer
  • Subliem geluid
  • Concept nog steeds goed
  • Leuke dungeons
  • Minpunten
  • Varen kan gaan vervelen
  • Triforce hunt
  • Eindbazen misschien iets te simpel

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • the classes vind ik nogal cliche,, het ka anders zijn, mar verzin eens iet nieuws..



    guild wars 2 gaat ookal de WoW georienteerde kant op(ik zeg expres georienteerd zodat niemand zich belegigt voelt)



    guild wars ftw…..


  • Laat ik het maar bij consolegaming houden

  • ik sla deze maar over, geen zin in maandelijkse kosten

  • Ik vindt dus een schijtgame, ik heb me deze gekocht omdat ik e verveelde, en dacht; het lijkt op WoW, velen zeggen dat het speelt als WoW, maar neen, de gfx-stijl is beter, dat wel, maar in alles zakt het onder het niveau van WoW… en nee, ik ben geen wow-freak, kheb dat spel hooguit 40uur gespeeld, ben eerder een GW-fanaat. En dan iets over dat RvR; ze zeggen wel realm-vs-reealm, maar het is toch echt niet wat ik er van verwachte… Maak daar maar Race-vs-Race van, ook een RvR dus… Al bij al, ik zou de game niet meer als een 6 geven…

  • Een avondje naar de bios gaan is snel duurder dan een maandje te kunnen gamen op een server met duizenden andere spelers. Daarnaast komt nog dat de eerste maand bij het spel in zit en je gegarandeerd meer entertainment krijgt uit dit soort spelen. Ga dus niet zitten zeuren over maandelijkse kosten want het kost echt geen drol vergeleken bij slechte crappy singleplayer troep, alleen games met goeie multiplayer of hele unieke single player games kunnen er nog een beetje tegen op.



    Ik ben het er mee eens dat de recensie nogal op het begin gefocussed is en ook nog wat details mist. Zo heb je niet alleen je eigen level maar ook een renown titel die je moet levelen door spelers te killen. Je kan zowel op je level als op je renown level verschillende talents opbouwen. Uit je renown level en gewone level krijg je vervolgens ook nog skills waarvan er maar 1 tegelijk permanent aan kan staan, hier komt er nog 1 bij van speciale dingen die je kan unlocken in je tome. Nog geen idee hoe dat precies werkt maar waarschijnlijk heeft het iets met een achievements achtig systeem te maken. Er zit dus een enorm aantal keuze mogelijkheden in de game en dat is best tof!



    Om toch maar mee te doen met vergelijkingen:

    - WoW is voor mij nog steeds de topper, de gameplay is gewoon zo fijn, er zit goeie humor in en ziet er toch wel goed uit (ja echt, dat is gewoon de stijl van wow maar daarom nog niet meteen lelijk).

    - AoC beschouw ik als een dikke flop, ik wil het er eigenlijk niet eens meer over hebben. Het is bijna geen MMO omdat de server onder zoveel verschillende instanties wordt onderverdeeld dat je het idee van massive niet echt voelt in het spel. Daarnaast heeft het een mega trage gameplay.

    - Lotro vond ik leuker dan AoC maar nog steeds een te trage gameplay voor mij, misschien iets om binnenkort nog een keer weer te proberen.

    - War is voor mij op dit moment de beste na WoW op dit moment, ik ben bang dat het een tijdje op de plank gaat zodra WotLk uitkomt. Het hele systeem is toch behoorlijk anders dan dat van WoW en dat maakt het een hele sterke game.

    - Eve online is een game die ik ook ijzersterk vind, het is misschien maar een heel kleine als je kijkt naar het aantal mensen dat het speelt maar het is wel heel uniek als je kijkt naar hoeveel keuze je hebt en hoe de hele gameplay werkt. Totaal niet te vergelijken eigenlijk met de anderen.







  • 8,5, toch een heel netjes cijfer vergeleken met de rest.

  • Deze game valt in het niets vergeleken met WOW…

  • Wat een slechte onderbouwde reacties weer zeg pfff….



    @Juniordiscart



    Oja? geef eens duidelijke argumenten voordat je iets beweert.



    @Chemist



    De grafische kwaliteit is anders dan WoW, maar zeker niet slechter.



    @Obiebarca



    WAR doet enkele dingen veel beter dan WoW, zoals het levelen dat gewoon stukken interessanter is door de afwisseling, OpenRvR en Scenario's geven EXP, daarnaast zijn PQ's ook heel erg leuk en geven ook nog eens EXP, het is dus niet zoveel questen en grinden als in WoW. WoW heeft weer de instances die beter zijn, de games zijn gewoon op een totaal ander publiek gericht. En nee deze game valt niet in het niets, daar heb je het toch even mis, zeker als je nu kijkt naar de minuten op xFire, deze game is geloof ik de 2e MMORPG in de lijst en dat voor een MMORPG die 3 weken uit is en nog vol met kinderziektes zit.










  • die screenshots zijn egt tenenkrommend…

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren