1. BioShock (X360)

BioShock (X360)

Het boek Openbaring in het Nieuwe Testament bevat een hoofdstuk over de vier ‘Ruiters van de Apocalyps’. Deze vier ruiters staan voor Overwinning, Oorlog, Honger en de Dood. De Apocalyps staat vandaag de dag bekent als het ‘Einde van de Wereld’. In de fictionele kosmos voorspelde iemand, na WO II te hebben doorstaan, dat de mensheid zijn weg naar de Apocalyps zelf aan het plaveiden is. Zijn ogen toonden hem de parasieten des mens. Het zwakke, kleine volk dat niet alleen de wereld langzaam vernietigt, maar ook de grote der aarde limiteert. Dat bracht hem ertoe om ieder mondain denkbeeld, ieder aards ideaal te verwerpen en zijn eigen, vernuftige gemeenschap te creëren. De leefwereld voor deze superieure samenleving zou gebouwd worden, waar het gewone gepeupel hem niet zou vinden en exploiteren: op de bodem van de Mid-Atlantische oceaan. Die stad heet Rapture. Ik spreek nu over de fictionele wereld van BioShock, en in dat universum heeft mijn geest vele uren vertoefd de afgelopen dagen…

In 1946 was Rapture de perfecte stad voor het huisvesten van het schroom der aarde. Ieder van hen kon er leven in een milieu dat bij hem of haar paste. Deze begaafde samenleving zou natuurlijk de ene mijlpaal na de volgende geniale uitvinding teweegbrengen. Maar geen enkele totstandkoming kon zich meten met de vondst van de stof Adam. Deze substantie maakte het mogelijk voor de mens, om het evolutieproces naar perfectie te versnellen. Maar de honger naar dit kostbare wondermiddel, leidde ertoe dat mensen elkaar naar de keel vlogen voor ook maar één druppel van de kostbare substantie. Wanneer jij in Rapture arriveert, is de stad een karkas van wat het ooit was. Evenwel is de vervallen stad een angstaanjagende lust voor het oog. Prachtig, maar gelijktijdig ontzettend. De Art-Deco stijl, de watereffecten, de animaties, alles in de spelwereld is ongelooflijk gedetailleerd. Vooral de watereffecten zijn ongeëvenaard. Een team van wateranimators werden speciaal ingehuurd, voor het ontwikkelen van het correcte gedrag en presentatie van het water. Maar. Ja, één maar: de watereffecten zijn niet het enige grensverleggende. De andere grafische prestaties zijn natuurlijk ook om je vingers bij af te likken. Deze werkelijk fabuleuze graphics zorgen ervoor dat de diepzeestad waarlijk tot leven komt.

Om maar te zwijgen over de sfeer. De constante dreiging die in de omgeving hangt is zo sterk, dat je constant denkt geconfronteerd te worden met een gemuteerd mens, een vergelijkbaar of zelfs een gevaarlijker treffen. Ook het verhaal voegt erg veel toe aan deze heerlijke sfeer. De fantastische plotwendingen en de unieke manier van verhaalbeleving zorgen er meermaals voor, dat je op het puntje van je stoel zit. De geweldige centrale verhaallijn wordt vertelt door middel van radioberichten en audio-dagboeken, die achtergelaten zijn door reeds overleden of nog levende bewoners van Rapture. Op deze manier kun je zelf kiezen of je het verhaal met al zijn geweldige details wilt volgen, of alleen de rode draad ervan. Het mooie van dit concept is dat de gameplay nooit onderbroken wordt, alleen als jij dat wilt. En reken maar dat je dat wilt. De diepgang die het spel bevat, is werkelijk fenomenaal, revolutionair en ook verassend realistisch. Neem nou de fifties setting. Deze is erg tastbaar en zéér geslaagd. Overal zie je authentieke reclameborden en kunst die niet van echt te onderscheiden zijn. Zelfs de manier waarop de personages gekleed gaan (ook in de zéér excentrieke gevallen), doet geen afbreuk van de betreffende context.

De bewoners van Rapture zijn klaarblijkelijk al kunstwerken op zich. Niet alleen omdat ze zo prachtig zijn gevisualiseerd, maar vooral door hun uiteenlopende persoonlijkheden. De acteurs die hun stemmen hebben geleend voor de personages, verdienen daarom een grote pluim. Want door de vele emoties die van de stemmen van Raptures heerschappen uitgaan, komen deze ongelooflijk goed uit de verf. Je raakt dan ook snel geïnteresseerd in de ‘hoe’ en ‘waarom’ ze van een prachtig bestaan, naar een letterlijk onmenselijk leven zijn overgegaan. Als je dan ook hun dagboeken afluistert zul je dikwijls huiveren van hun inhoud en verlangen naar meer informatie. Zo goed wordt al deze achtergrondinfo gebracht. Gelukkig is deze informatie niet het enige dat goed gebracht wordt. De prachtige en gevarieerde soundtrack mag er ook zeker wezen. Deze zorgt ervoor, dat je nóg meer in het spel wordt getrokken. Daarnaast past deze ook perfect in het complete vervallen, artistieke plaatje dat BioShock schildert.

Maar we moeten niet vergeten dat we het hebben over een interactieve illustratie. En de interactiviteit van deze prent is ook van een ongekend hoog niveau. De makers hebben de gameplay van dit spel een heerlijke mix gemaakt van onder andere schiet- en rollenspelelementen. Ze bewezen het al met System Shock II, maar in BioShock komt dit concept veel beter uit de verf. Zo is het mogelijk het lichaam van de hoofdpersoon te wapenen en versterken. Zo kun je ervoor kiezen hem uit te rusten met bijvoorbeeld Telekinese, of de potentie om vuur af te schieten met zijn handen. Daarnaast is het mogelijk, om de hoofdkarakters fysiek dusdanig aan te passen dat deze elektrische schokken kan uitzenden bij vijandige tast. In feite zijn de mogelijkheden onbegrensd wat ‘versnelde evolutie’ betreft. Evenwel, de vele en gevarieerde wapens kunnen ook op verscheidene methoden worden versterkt. Je kunt zelfs de vele beveiligingssystemen hacken, en deze zo naar jouw hand zetten. Je kunt die machines ook vernietigen. Maar een tweegevecht is vele male gerieflijker, als je een paar schietgrage bondgenoten hebt. En al deze mogelijkheden zorgen ervoor dat geen enkele gamer het spel op eenzelfde manier speelt.

Fortuinlijk werkt deze gameplay verassend goed. Het combineren van verschillende Plasmids met de authentieke wapens, functioneert heel natuurlijk en intuïtief. Een beginnende speler zal, over het algemeen, niet vanaf het begin de vele strijdmogelijkheden combineren. Waarschijnlijk zullen ze kiezen voor de schietijzers. De makers stimuleren deze spelers daarom heel slinks om het wel te doen. Kogels zijn namelijk héél schaars in Rapture, dus zul je wel moeten improviseren. Feitelijk is het gebrek aan ammunitie niet de enige simulant, voor het gebruik van een iemands fantasie. De hoogstaande kunstmatige intelligentie van Raptures vijandige heerschappen, de Splicers, is immers van een verassend hoog niveau. Het komt soms voor dat je wel een minuut of meer kwijt bent, aan het verslaan van één opponent. Voornamelijk omdat ze, net zoals jij, gebruik maken van de omgeving en de beschikking hebben over verscheidene Plasmids.

Op die Plasmids staat natuurlijk wel een prijs: de eerder genoemde stof Adam. De stof is hinderlijk genoeg alleen te vinden in de stoffelijke overschotten van Raptures bewoners. Het onaangename is, is dat alleen de zo gehete Little Sisters deze substantie kunnen vergaren uit die lijken. En de enige manier om de Adam nog te verkrijgen, is door het redden of doden van die kleine, lieve meisjes. Het doden levert meer op. Maar voordat je die keuze krijgt, moet je haar beschermer, de Big Daddy, zien te verslaan. Deze protector is een fantastisch voorbeeld van een hoogstaande kunstmatige intelligentie, net zoals de bijzondere band tussen hem en zijn protegé. Je zult bijvoorbeeld nooit een Little Sister alleen zien lopen, de Big Daddy is er altijd om haar te beschermen. Kom je te dichtbij, dan probeert hij je weg te jagen. Val je hem, of zijn beschermeling, aan, dan staat je een intensief gevecht te wachten. Eén Big Daddy bevat onderhand de intelligentie en kracht van zes à zeven Splicers. Het komt dan ook vaak voor dat je het loodje legt. En als dat gebeurt, wordt je opgewekt in een Vita-Chamber. En als je dan je tweestrijd met je vijand wilt hervatten, is je opponent niet verandert. Als deze sterft, wordt hij ook niet opnieuw tot leven gebracht. Dit is het enige dat vreemd en ongepast aanvoelt in BioShock. Want alle andere elementen, het spannende verhaal, de fantastische sfeer, de heerlijke gameplay het sublieme audiovisuele gedeelte, vallen perfect samen in één sublieme rolprent.

"It was not impossible to build Rapture at the bottom of the sea, it was impossible to build it anywhere else." – Andrew Ryan

Conclusie en beoordeling

None

Het fictionele universum van BioShock is er een van eeuwig durende verwondering. Verwondering over perfectie die is gecreëerd met de voltooiing van dit spel. Het uitstekende verhaal met zijn vele plotwendingen, vertelt door middel van de vaak hevige audio-dagboeken, doet zéker niet onder voor de werken van bekende thrillerschrijvers. Rapture is een spelwereld met veel diepgang en wordt op een prachtige manier tot leven gebracht door de sublieme graphics, fantastische details en ongeëvenaarde sfeer. De intelligentie van je vijanden is tevens verassend goed en maakt hen, mede door de uitstekende bijdrage van de stemacteurs, zéér realistisch. Tel daar de fameuze combinatie van verscheidene gameplayelementen bij op en je hebt de volmaakte spelervaring. Dat eenzame vreemde concept genaamd Vita-Chamber nemen we maar op de koop toe, want je merkt er niets van. BioShock is simpelweg grensverleggend op ieder denkbaar vlak.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • Verbluffende Graphics
  • Uitstekende Gameplay
  • Fantastisch Plot dat origineel gebracht wordt
  • Hoogstaande Kunstmatige Intelligentie
  • Sfeer
  • Details
  • Rapture
  • Minpunten
  • Vita-Chamber gegeven ietwat vreemd

Dit artikel delen

Over de auteur

Jules Schlicher (Eind)redacteur InsideGamer. Speelt graag alles, maar komt aan veel te weinig toe, en gaat dus maar door aan Fable en The Witcher 3. En vooral Xbox-games. Limburgse zaligheid sinds 1991.

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren