1. Final Fantasy X (PS2)

Final Fantasy X (PS2)

Je hebt zo van die games die voor altijd een impact zullen hebben op de gameindustrie. In de zin van dat we ze in ieder geval nooit zullen vergeten, voorbeelden hiervan zijn The Legend of Zelda: Ocarina of Time, Super Mario 64, Resident Evil 4 en Half-Life 2. Deze namen komen vrijwel op ieder zijn 'hall of fame'-lijstje voor, alleen is er nog één game die naar mijn mening niet alle credits verdiende toen het uitkwam: Final Fantasy X.

Dit tiende deel uit de befaamde Final Fantasy-franchise is de eerste FF-game die speciaal werd ontwikkeld voor de PlayStation 2. Met als gevolg dat de beroemde RPG-reeks voor het eerst te maken kreeg met voice-acting. Dit, om maar meteen met de deur in huis te vallen, is dan ook gelijk een groot minpunt aan het spel: zo lopen de stemmen niet gelijk met de mondbewegingen en haalt het meestal de kwaliteit van de cutscenes naar beneden, en dat is iets wat te betreuren valt.

Maar om dit te compenseren voor ons 'niet-Japanners', heeft Square Enix ook weer voor het eerst in de franchise iets nieuws geïntroduceerd: CGI-filmpjes. Dit zijn filmpjes die verschijnen naarmate er veel actie en spanning op een bepaald tijdstip te wachten staat. Nou, ik kan je vertellen dat het kwijl toentertijd uit mijn mond bleef stromen, want wat ziet het er allemaal ongelooflijk mooi uit. De details van de omgeving, de personages die hierin wél goed praten en hun emoties toonden, het was werkelijk een genot om naar te kijken.

De game ziet er eigenlijk in het geheel erg goed uit. Het is na al die jaren nog steeds één van de mooiste PS2-games op de markt, en daar mag een pluim voor de ontwikkelaars gegeven worden. De omgevingen blijven je boeien door de variatie en de (hoofd)personages kennen ontzettend veel detail. Dé hoofdpersoon van het verhaal is Tidus, een spontane, opgetogen en naïeve blitzballspeler die net als zijn vader een legende is in de watersport. Op een avond tijdens een belangrijke wedstrijd wordt zijn stad 'Zanarkand' geteisterd door een aanval van het enorme wezen 'Sin'.

Dit wezen is waar het allemaal om draait in Final Fantasy X, aangezien deze tijdens de hele game aan bod is. Regelmatig zul je het monster treffen en het is logischerwijs jouw taak om hem te stoppen. Dit doe je met een aantal personages die ieder hun eigen specialiteiten hebben. Zo kan de één goed met een zwaard overweg, terwijl de ander het van lichte of donkere magie moet hebben. Een ander belangrijk personage is Yuna, een jonge, moedige en sympathieke vrouw die zeg maar hét onmogelijke mogelijk moet maken. Dit doet zij met behulp van Aeons, krachtige en bovennatuurlijke wezens die ieder bijstaat die hen oproept. Spelen met deze wezens vond ikzelf erg vermakelijk omdat ieder uniek van soort is en je daardoor goed moet nadenken alvorens je een gevecht begint.

De gevechten in Final Fantasy X gebeuren in Turn-Based. Dit betekent dat jij, je teamgenoten en de tegenstanders om de beurt aan moeten vallen. De mogelijkheid om met meerdere karakters aan te vallen gaat dus niet, maar gelukkig ligt hier dan ook de kracht van de game. Het wordt echter na een tijdje misschien wat vervelend, meestal komt dit door het regelmatige gebruik van de 'Random Encounters'. Dit houdt in dat je om de zoveel tijd telkens weer tegen monsters moet vechten, maar in FFX gebeurt dit helaas wel erg vaak. Al met al blijft het systeem leuk, vooral omdat je een uitgebreide keuze hebt aan wapens, (speciale) aanvallen, magie en items.

Indien je zoveel monsters hebt verslagen, ontvang je ervaringspunten. Deze kun je besteden aan het nieuwe systeem dat Square Enix destijds introduceerde: het 'Sphere Grid'. Dit is een soort van gigantisch bordspel waarmee je ongeveer zelf kunt bepalen wat je volgende stap in het sterker worden wordt. Mensen kunnen zelf kiezen welke kant zijn of haar personage opgaat: voor het vechten, de donkere of lichte magie, het aanvallen van een afstand en ga zo maar door. Dit systeem voelt zeer vertrouwd aan en is bovendien ook nog eens goed uitgewerkt. Daarnaast kun je ook nog gebruik maken van de 'Ability Spheres', die je door het gehele spel heen kunt vinden. Zo’n sphere kan een vakje activeren en je zo sterker maken. Dit sterker worden kan op vele manieren gebeuren. Er zijn namelijk verschillende soorten vakjes.

Een ander groot voordeel dat de kwaliteit van de game omhoog brengt, is de muziek en de soundtrack. Die is gecomponeerd door verschillende bekende artiesten die al eerder hun visie aan topgames hebben bijgedragen. De klassikale instrumenten bezorgen je tijdens het spelen gelijk kippenvel, ware het niet dat de emoties van de personages zó ongelooflijk echt klinken. Met Final Fantasy X haal je dus niet alleen een schitterende game voor de PlayStation 2 in huis, maar ook een DVD met wonderschone nummers en een magnifiek orkest.

Conclusie en beoordeling

None

Het mag natuurlijk duidelijk zijn dat mijn Hall of Fame-lijst een tikkeltje anders is dan van ieder ander. Final Fantasy X staat namelijk op een érg hoge positie en is wat mij betreft tot nu toe nog de beste game uit de hele reeks. Ik doe hier een gewaagde uitspraak, maar daar offer ik me dan ook graag voor op. Het verhaal weet weer namelijk goed te overtuigen en de goede, uitgebalanceerde gameplay is terug als nooit te voren. Kleine dingetjes als slechte lipsynchronisatie en ietwat slechte Random Encounters doen geen afbreuk aan al dat moois wat deze game weet te bieden.
9
Score
90
Score: 90
  • Pluspunten
  • CGI filmpjes zijn pluspunt waard
  • Audiovisueel fantastisch
  • Goed, uitgebalanceerde gameplay
  • Sphere Grid werkt goed
  • Minpunten
  • Slechte lipsynchronisatie
  • Soms wat vervelende Random Encounters

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren