1. Rampage World Tour (N64)

Rampage World Tour (N64)

Als kind heeft iedereen wel eens kattenkwaad uitgehaald, belletjetrek, iemand voor de grap opbellen of zelfs een ruit ingooien. Al moet je voor dat laatste niet in mijn richting kijken, want ik weet van niets. Midway weet dit alles tot een kunst te verheffen en gaat er zelfs een grote stap verder in. Verwoesting alsof het een lieve lust is en geloof me, daar is er in deze game genoeg van.

Ah mooi, een vrouwtje dat even wat uitleg geeft. Het gaat over een ramp of zoiets en dan nog wel veroorzaakt door uit de kluiten gewassen monsters, die ook nog eens erg lelijk zijn. Gebouwen vernietigd, mensen opgegeten, bomen ontworteld… nou, die hebben ook niet stilgezeten die jongens. Daar komt het begin van deze game zowat op neer en geloof het of niet, jij bent daar de oorzaak van (hoe durf je!). Jij speelt namelijk een monster dat je in het begin van de game mag selecteren. Daarbij heb je de keuze uit Lizzie (een soort salamander), George ( een … euh… aap ja) en Ralph (een harige weerwolf). Voor het geheel wat vrolijker te maken, kan je zelfs de kleur van je personage bepalen. Ik heb altijd al eens met een groene aap willen spelen.

Als dat eenmaal achter de rug is, begin je aan een verslavende trip van verwoesting. De gameplay bestaat er namelijk uit om zo snel mogelijk een hele stad met de grond gelijk te maken. Natuurlijk zou het wat makkelijk zijn als je daar alle tijd voor kreeg. Daarom is er een tijdlimiet ingevoerd die je aanzet om er tempo achter te zetten. Haal je het niet… ja, dan ben je hartstikke dood. Je wordt dan namelijk platgebombardeerd en je kan je dit level herinneren als één grote mislukking. De levels komen eigenlijk in een soort arcadevorm en het is dan ook de bedoeling om een zo hoog mogelijke score te behalen. Je kan daarmee uren aan een stuk blijven doorgaan, al kan je natuurlijk ook uitgeschakeld worden.

Daar komen je vijanden in beeld. Deze bestaan uit, helikopters, politieagenten, helikopters, tanks en nog veel meer. Je kan al die vijanden verslaan door ze kapot te slaan of schoppen, op te eten of een speciaal item te gebruiken. Zo word je door een bokshandschoen uit een stukgeslagen raampje, dubbel zo sterk en zijn die vijanden even geen partij meer, net als de gebouwen. Die kan je trouwens ook stukslaan of schoppen en in de stukgeslagen ramen kunnen items verstopt zitten. Dit kan geld, wapens of zelfs voedsel zijn en dat laatste heb je zeker nodig, want die vijanden kunnen je best pijn doen.

Je health is dus van groot belang in deze game, je bent er nu eenmaal aan als je al je levens kwijt bent en dan kan je vrolijk terug opnieuw beginnen. Dat is iets dat je liever niet doet, dus is er genoeg aanwezig om je health terug op te frissen. Dit doe je door eens lekker wat mensen op te eten, die je trouwens even kan herlijden tot moes om ze daarna op te eten. Dan heb je ook nog de vele soorten fruit die er te vinden zijn en ook die kunnen je gezondheid een grote boost geven. Pas wel op, als je iets verkeerd op eet, dan zal je monster plots ziek worden en de weg bedekken met een gezellige hoop braaksel, dat trouwens in het 3D is vormgegeven.

Grafisch wordt het grootste deel in het 3D vormgegeven, dat maakt de gameplay aangenamer en oogt mooier. Alleen de achtergronden van de vele levels zijn in het 2D vormgegeven. Daardoor kan je alleen van links naar rechts kan lopen, iets dat redelijk eentonig kan worden. Dat geld eigenlijk voor het grootste deel van de singleplayer, want je blijft nu eenmaal level na level van die gebouwen tot puin herleiden. De muzikale deuntjes en de kreten van de mensen en je eigen monster, proberen je aandacht daar een beetje van af te leiden, maar de eentonigheid is niet te vermijden en een echt verhaal is ook wat zoek.

Als je met twee of meerdere spelers speelt komt daar gelukkig verandering in. Je kan elkaar wat schoppen en slaan tijdens de levels en na een tijd komen er ook minigames de kop opsteken. Een voorbeeld daarvan is de deathmatch, hierbij is het de bedoeling om elkaar te vermorzelen en de winnaar daarvan krijgt natuurlijk een prijs (die altijd bestaat uit punten). Omdat ik nooit onder wou doen voor mijn vrienden, probeerde ik dan ook om de meeste punten halen. Iets wat best hilarisch kan zijn. Ik durfde mijn vrienden namelijk van een gebouw af stampen, om er toch maar de meeste te hebben. In de multiplayer kan je met maximaal drie vrienden de levels te lijf gaan, zorg er alleen voor dat je jouw vrienden te snel af bent en dan komt het goed.

Conclusie en beoordeling

None

Ondanks de erg verslavende gameplay is dit nou niet echt een topper. Het ontbreken van een daadwerkelijke verhaallijn is een groot gemis en de eentonigheid die binnensluipt doen het spel geen eer aan. Dit is wel een absolute aanrader als je graag met vrienden eens lekker los wil gaan in een game met een multiplayer, wat ook het sterkste punt is van Rampage: World Tour.
5,7
Score
57
Score: 55
  • Pluspunten
  • Verwoesting in overvloed.
  • Leuke multiplayer.
  • Verslavende gameplay.
  • Minpunten
  • Een echt verhaal is zoek.
  • Heel eentonig na een tijd.
  • Singleplayer weet niet lang te boeien.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren